II FZ 615/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 407/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi L. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 16 lutego 2010 r. L. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania o odroczenie terminu płatności zaległości podatkowych. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2010r. sygn. akt I SA/Kr 407/10, Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 20 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał L. O. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.e w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 23 lipca 2010 r. W dniu 28 lipca 2010r. L. O. złożył zażalenie na to zarządzenie . Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), przy czym wpis może być stosunkowy lub stały. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej: rozporządzenie, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wpis stały wynosi 100 zł, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie L. O. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania. Postanowienie to wydane zostało w postępowaniu administracyjnym, a zatem wpis od skargi wynosić powinien 100 zł, stosownie do cyt. wyżej § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Ustalenie przez Przewodniczącego Wydziału wpisu w kwocie 500 zł stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, nie znajduje podstawy prawnej, w związku z czym należało je uchylić. Z nieczytelnego zażalenia wywnioskować można, że L. O. kwestionuje zasadność pobierania wpisu w sytuacji, gdy złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy zatem wyjaśnić, że wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania, co rozstrzygnięto i uzasadniono w powołanym wyżej zarządzeniu Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarządzenie to, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 17 czerwca 2010 r. i 25 czerwca 2010 r., należało uznać, w trybie art. 73 p.p.s.a., za skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 1 lipca 2010 r. Na zarządzenie to skarżący nie wniósł sprzeciwu, w związku z tym stało się ono prawomocne. Oznacza to, że skarżący, mimo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Prawidłowym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, jednakże wpis należało ustalić na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, w kwocie 100 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § i § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.