I SA/Wa 1957/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich, Sędziowie: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), sędzia WSA Elżbieta Lenart, , po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 maja 2022 r. nr KOC/3034/Zs/22 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") postanowieniem z 26 maja 2022 r., nr KOC/3034/Zs/22, po rozpatrzeniu zażalenia [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. (dalej: "Spółdzielnia, "skarżąca"), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta m. st. Warszawy (dalej: "organ I instancji") z 21 kwietnia 2022 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. Postanowienie Kolegium zostało wydane w poniższym stanie faktycznym i prawnym sprawy. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w W. wnioskiem z 20 stycznia 2022 r. (data wpływu do organu w dniu 27 stycznia 2022 r.) wystąpiła - na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (j.t. Dz. U. z 2021 r., poz. 2445 z późn. zm., dalej: "ustawa przekształceniowa") - o wydanie zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w odniesieniu do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] z obrębu [...], dla której została urządzona księga wieczysta nr [...]. Prezydent m. st. Warszawy ww. postanowieniem z 21 kwietnia 2022 r., nr [...], odmówił wydania wnioskowanego zaświadczenia, wskazując, że na ustawowy termin tj. dzień 1 stycznia 2019 r. Spółdzielnia nie była użytkownikiem wieczystym nieruchomości, zatem nie jest możliwe wydanie żądanego zaświadczenia. Nie zgadzając się z postanowieniem organu I instancji, Spółdzielnia wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Kolegium ww. postanowieniem z 26 maja 2022 r., nr KOC/3034/Zs/22, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy przekształceniowej, z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształca się w prawo własności tych gruntów. Przez grunty zabudowane na cele mieszkaniowe należy rozumieć nieruchomości zabudowane wyłącznie budynkami: 1) mieszkalnymi jednorodzinnymi lub 2) mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne, lub 3) o których mowa w pkt 1 lub 2, wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych. Ponadto, w myśl art. 24 ust. 1 ustawy przekształceniowej, przepisy art. 1 i art. 2 stosuje się w przypadku, gdy przed dniem 1 stycznia 2019 r. zawarto umowę o ustanowieniu użytkowania wieczystego lub umowę przenoszącą prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 1 ust. 2, a wniosek o wpis księdze wieczystej nie został rozpoznany przed tym dniem. Właściwy organ wydaje zaświadczenie w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania potwierdzenia dokonania wpisu tego prawa w księdze wieczystej. Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 2 tej ustawy "W przypadku, gdy przed dniem 1 stycznia 2019 r. zawarto umowę o ustanowieniu użytkowania wieczystego łub umowę przenoszącą prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 1 ust 2, a wniosek o wpis w księdze wieczystej nie został złożony przed tym dniem, przekształcenie następuje z dniem wpisu w księdze wieczystej. Właściwy organ wydaje zaświadczenie w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania potwierdzenia dokonania wpisu w księdze wieczystej albo przedstawienia przez cudzoziemca ostatecznego zezwolenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2. Przepisy art. 4 ust 3-7, art. 5, art. 6, art. 7 ust 1-3 i 5-10 oraz art. 8-11 stosuje się odpowiednio." Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie zarówno wyroki Sądów, oświadczenie [...], jak również wniosek o wpis do księgi wieczystej oraz ujawnienie prawa miały miejsce po 1 stycznia 2019 r. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 26 maja 2022 r. Spółdzielnia wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy przekształceniowej poprzez ich błędną wykładnie polegającą na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie nie ziściły się przesłanki warunkujące możliwość wydania zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego we własność dla spornej nieruchomości - podczas gdy nieruchomość ta spełnia wszystkie przesłanki niezbędne do przekształcenia wymienione w ustawie przekształceniowej; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 219 k.p.a. w zw. z art. 217 § 2 ust 2 k.p.a. poprzez niezasadną odmowę wydania zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości we własność, podczas gdy sporna nieruchomość spełnia wszystkie przesłanki niezbędne do przekształcenia wymienione w ustawie przekształceniowej, a zatem zasadne jest wydanie zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości; 3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia bez prawidłowego i kompleksowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumenty na poparcie zarzutów skargi, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia Kolegium oraz postanowienia organu I instancji. Spółdzielnia wskazała, że od ponad 40 lat włada nieruchomością objętą wnioskiem z dnia 20 stycznia 2022 r. Na przedmiotowej nieruchomości wybudowała 8 budynków mieszkalnych wielorodzinnych, w tym budynek mieszkalny oznaczony numerem [...] przy ul. [...] w W. wraz z infrastrukturą. Budynki te zostały wybudowane ze środków własnych skarżącej, w tym z wpłat poszczególnych mieszkańców. Spółdzielnia włada działką nr [...] z obrębu [...] oraz działką nr [...] z obrębu [...] w oparciu o ostateczne i prawomocne decyzje administracyjne o ustanowieniu na rzecz Spółdzielni prawa wieczystego użytkowania, tj. Decyzję Urzędu [...] z 10 marca 1975 r., nr [...] o ustanowieniu na rzecz Spółdzielni prawa użytkowania wieczystego gruntu o pow. 8 ha 3349 m2 oraz Decyzję Urzędu [...] w W. z 10 marca 1977 r., nr [...] o ustanowieniu na rzecz Spółdzielni prawa użytkowania wieczystego gruntu o pow. 3803 m2. Skarżąca podejmowała próby uregulowania stanu prawnego nieruchomości poprzez uzyskanie na jej rzecz prawa użytkowania wieczystego. Spółdzielnia wielokrotnie zwracała się do [...] z prośbą o przystąpienie do zawarcia aktu notarialnego ustanawiającego na rzecz Spółdzielni prawa użytkowania wieczystego gruntów w oparciu o wydaną w 10 marca 1975 r. decyzję administracyjną. W 2005 r. Spółdzielnia wystąpiła z pozwem przeciwko Miastu [...] o zobowiązanie do złożenia przez [...] oświadczenia woli o ustanowieniu na rzecz Spółdzielni prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położoną przy ul. [...] (objętą niniejszym postępowaniem) oraz działkę nr [...] położoną w W. przy ul. [...], [...], [...], [...], przy ul. [...], [...] i [...] (osiedle [...]), wraz z prawem własności położonych na nich budynków (sygn. [...]). Wyrokiem z 1 lutego 2019 r., w powyższej sprawie, Sąd Okręgowy w W. zobowiązał Miasto [...] w punkcie pierwszym do złożenia oświadczenia woli o następującej treści: "Miasto [...] na podstawie art. 207 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz przepisów art. 232-243 kodeksu cywilnego oddaje [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W., w trybie bezprzetargowym, w użytkowanie wieczyste: 1) zabudowaną nieruchomość stanowiącą własność Miasta [...], oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 46878 m2 położona w W., przy ul. [...] i [...] dla której Sąd Rejonowy [...] w W. prowadzi księgą wieczystą nr [...], na okres 99 lat, bez obowiązku wniesienia przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w W. pierwszej opłaty z tytułu oddania ww. nieruchomości w użytkowanie wieczyste, ustalając opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego w wysokości 1% wartości gruntu, tj. 989.594,58 (dziewięćset osiemdziesiąt dziewięć tysięcy pięćset dziewięćdziesiąt cztery i 58/100) złotych, przy czym cel oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste to funkcjonowanie i obsługa osiedla mieszkaniowego wielorodzinnego, wraz z infrastrukturą osiedla, zaś sposób korzystania z nieruchomości to realizacja funkcji mieszkaniowych, usługowych, rekreacyjnych, w tym urządzanie, korzystanie z terenów zielonych, urządzanie, korzystanie z parkingów, realizacja funkcji komunikacji na osiedlu, w tym korzystanie z istniejących ciągów pieszojezdnych oraz nieodpłatnie przenosi na rzecz [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. własność znajdujących się na tej nieruchomości budynków mieszkalnych znaczonych numerami [...], [...], [...], [...], przy ul. [...], budynków mieszkalnych oznaczonych numerami [...], [...], [...] przy ul. [...], budynku niemieszkalnego - pawilonu handlowo-usługowego przy ul. [...] i budynku niemieszkalnego - pawilonu handlowo-usługowego przy ul. [...] wraz z infrastrukturą tj. parkingiem oraz studnią wody [...]; 2) zabudowaną nieruchomość stanowiącą własność Miasta [...] oznaczoną jaka jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], o powierzchni 19 478 m2 położoną w W. przy ulicy [...], dla której Sąd Rejonowy [...] w W. prowadzi księgę wieczystą nr [...], na okres 99 lat, bez obowiązku wniesienia przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" pierwszej opłaty z tytułu oddania ww. nieruchomości w użytkowanie wieczyste, ustalając opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego w wysokości 1 % wartości gruntu, tj. 432.216,82 zł (czterysta trzydzieści dwa tysiące dwieście szesnaście i 82/100), przy czym cel oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste to funkcjonowanie i obsługa osiedla mieszkaniowego wielorodzinnego wraz z infrastrukturą osiedla, zaś sposób korzystania z nieruchomości to realizacja funkcji mieszkaniowych, usługowych, rekreacyjnych, w tym urządzanie, korzystanie z terenów zielonych, urządzanie, korzystanie z parkingów, realizacja funkcji komunikacji na osiedlu, w tym korzystanie z istniejących ciągów pieszo-jezdnych oraz urządzanie i korzystanie z nowych ciągów pieszo-jezdnych oraz nieodpłatnie przenosi na [...] Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w W. własność znajdującego się na tej nieruchomości budynku mieszkalnego oznaczonego numerem [...] przy ul. [...] wraz z infrastrukturą (hydrofornią)." Poza uwzględnieniem w wyroku spornej nieruchomości objętej niniejszym postępowaniem zastępcze oświadczenie woli wskazane w tym wyroku dotyczyło również działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. Spółdzielnia dalej wskazała, że w dniu 10 lutego 2021 r. Sąd Apelacyjny w [...] V Wydział Cywilny oddalił w całości apelację Miasta [...] (sygn. akt [...]). Wyrok Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydział Cywilny z 1 lutego 2019 r., sygn. [...] jest prawomocny. W oparciu o powyższe prawomocne rozstrzygnięcie Sądu zostały dokonane na rzecz Spółdzielni stosowne wpisy w księgach wieczystych nr [...] (dot. działki [...]) i [...] (dot. działki [...]), na podstawie których Spółdzielnia stała się użytkownikiem wieczystym przedmiotowych nieruchomości, oraz właścicielem posadowionych na nich budynków. W dniu 28 marca 2022 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Miasta [...] od ww. wyroku Sądu Apelacyjnego (sygn. akt 1 CSK 630/22) Powyższe, zdaniem Spółdzielni, przesądza o definitywnym zakończeniu sprawy o ustanowienia na rzecz Spółdzielni prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. W ocenie Spółdzielni, w niniejszej sprawie, organy dokonały także błędnej wykładni art. 24 ust. 1 ustawy przekształceniowej w zw. z art. 1 ust. 1 i art. 2 ww. ustawy. Organy przyjęły literalną wykładnią tego przepisu i uznały, że może zostać przekształcone prawo użytkowania wieczystego, które istniało w dniu 1 stycznia 2019 r., podczas gdy w ocenie Spółdzielni przepis ten winien być interpretowany w sposób funkcjonalny biorąc pod uwagę stan faktyczny analizowanej sprawy, bowiem intencją ustawodawcy było kompleksowe przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, określonych w art. 1 i 2 Ustawy. Skarżąca podkreśliła, że przez wieloletnią opieszałość [...] Skarżąca została pozbawiona możliwości wcześniejszego zawarcia aktu ustanawiającego tytuł prawny do spornej nieruchomości, co stanowi okoliczność niezawinioną przez Skarżącą. Z tych wszystkich względów Skarżąca stoi na stanowisku, iż odmowa wydania przez organ I instancji zaświadczenia w oparciu o przepisy ustawy przekształceniowej jest nieuzasadniona. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że w istniejącym stanie faktycznym i prawnym sprawy, nie jest możliwe wydanie zaświadczenia żądanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów Sąd uznał skargę za niezasadną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorzadowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 26 maja 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta [...] z 21 kwietnia 2022 r. odmawiające wydania skarżącej zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie z dniem 1 stycznia 2019 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w prawo własności gruntu położonego w W. przy ul. [...], stanowiącego działkę ewidencyjną nr [...], z obrębu [...], o powierzchni 19 478 m2, uregulowanej w księdze wieczystej [...]. W pierwszej kolejności należy wskazać, że z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe uległo przekształceniu w prawo własności tych gruntów (art. 1 ust. 1 ustawy przekształceniowej). Przekształcenie nastąpiło zatem z mocy samego prawa obejmując grunty zabudowane na cele mieszkaniowe. Ustawa przekształceniowa przewiduje dodatkowo, że podstawę ujawnienia prawa własności gruntu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków stanowi zaświadczenie potwierdzające przekształcenie (art. 4 ust. 1). W przypadku gruntów stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego zaświadczenie to wydaje odpowiednio wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu albo zarząd województwa (art. 4 ust. 1 pkt. 3). Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności następuje z mocy samej ustawy (art. 1 ust. 1), zaś zaświadczenie ma charakter deklaratoryjny, bowiem potwierdza przekształcenie prawa i jest konieczne do ujawnienia w księdze wieczystej prawa własności w miejsce dotychczasowego użytkownika wieczystego. Zaskarżone postanowienie Kolegium zapadło w trybie postępowania o wydanie zaświadczenia uregulowanego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ administracji publicznej zobowiązany jest wydać zaświadczenie gdy potwierdzenia określonych faktów lub stanów prawnych wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.), a także w sytuacji gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). W tym drugim wypadku organ obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a.), mogąc w takiej sytuacji, przed wydaniem zaświadczenia, przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.). Postępowanie to nie może polegać na dokonywaniu przez organ jakichkolwiek ocen, a tym bardziej ocen prawnych, ocena taka jest bowiem elementem kształtowania prawa, co jest niedopuszczalne w tego rodzaju postępowaniu. Organ nie może także dokonywać jakichkolwiek ustaleń faktycznych, z wyjątkiem ustaleń w zakresie dysponowania lub nie danymi, których dotyczy wniosek o wydanie zaświadczenia. Organ nie może więc w postępowaniu tym kwestionować zgodności ze stanem faktycznym zapisów znajdujących się w posiadanych dokumentach, ewidencjach i rejestrach. Jeżeli kwestia objęta żądaniem zaświadczenia jest niezgodna ze stanem prawnym lub budzi wątpliwości (jest sporna), organ powinien odmówić wydania zaświadczenia. Organ winien zatem skonfrontować treść żądania wnioskodawcy z pozostającą w jego dyspozycji dokumentacją i ustalić, czy dokumentacja ta pozwala na pozytywne załatwienie żądania. Powyższe wyraźnie wskazuje, że zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego. Nie rozstrzyga ono żadnej sprawy i nie tworzy nowej sytuacji prawnej ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Zaświadczenie potwierdza natomiast istnienie uprawnień i obowiązków określonych uprzednio indywidualnym aktem prawnym lub aktem generalnym, ale tylko wówczas, gdy sytuacja jest jasna i bezspornie wynika z prowadzonych przez organ rejestrów, ewidencji, czy innych będących w jego posiadaniu danych i nie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego (zob: Z. R. Kmiecik, Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalania i weryfikacji jego treści, PiP 2004/10, str. 60 – 61). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie jest bezsporne, że użytkowanie wieczyste objętej wnioskiem o wydanie zaświadczenia powstało po terminie określonym w art. 1 pkt 1 ustawy przekształceniowej, tj. po 1 stycznia 2019 r., a zatem organ swym działaniem nie naruszył art. 217 § 2 k.p.a. Jak wynika z zapisów Działu II księgi wieczystej KW [...], oświadczenie Rep. A Nr [...] – "Miasto [...] na podstawie art. 207 ustawy o gospodarce nieruchomościami oddaje WSM [...] w trybie bezprzetargowym nieruchomość w użytkowanie wieczyste" zostało sporządzone w dniu 13 kwietnia 2019 r. Wpisu, Sąd wieczystoksięgowy dokonał w dniu 7 maja 2021 r. Skutek wpisu ma moc wsteczną od chwili złożenia wniosku o jego dokonanie (art. 29 z ustawy dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece). Wpisami w księdze wieczystej organy administracji są związane. W konsekwencji, na dzień 1 stycznia 2019 r. skarżąca nie była w użytkowaniu wieczystym spornej nieruchomości, tylko jej posiadaczem. Zdaniem Sądu, nie mają także znaczenia dla sprawy powstałe - nie z winy Spółdzielni - opóźnienia w zawarciu umowy ustanowienia użytkowania wieczystego. Powyższe oznacza, że Spółdzielnia nie może skutecznie domagać się wydania zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego. Podkreślić należy, że z literalnego brzmienia art. 1 pkt 1 ustawy przekształceniowej wynika, że ustawodawca datę 1 stycznia 2019 r., wyraźnie zaznaczył jako termin, z którym prawo użytkowania wieczystego przekształca się w prawo własności gruntów. Zastosował zatem konstrukcję prawną przekształcenia z mocy samego prawa. Oznacza, to, iż wolą ustawodawcy było swoiste przetransponowanie dotychczasowego użytkowania wieczystego, w takim jego kształcie, który pozostawał aktualny na dzień 1 stycznia 2019 r., w prawo własności. Za niezasadny Sąd uznaje również należy zarzut naruszenia art. 24 ust 1 Ustawy przekształceniowej. Przepis ten wyraźnie stanowi, że przepisy art. 1 i art. 2 stosuje się w przypadku, gdy przed dniem 1 stycznia 2019 r. zawarto umowę o ustanowieniu użytkowania wieczystego lub umowę przenoszącą prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 1 ust. 2, a wniosek o wpis w księdze wieczystej nie został rozpoznany przed tym dniem. Właściwy organ wydaje zaświadczenie w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania potwierdzenia dokonania wpisu tego prawa w księdze wieczystej. W niniejszej sprawie przepis ten nie może mieć zastosowania bowiem oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, nastąpiło po dniu 1 stycznia 2019 r. Przepisy w tej materii również nie pozostawiają wątpliwości interpretacyjnych. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.). Postępowanie to ma jednak charakter pomocniczy, uproszczony i proceduralnie odformalizowany oraz nie podlega rygorom postępowania dowodowego określonym w art. 7, art. 75 i nast. k.p.a. Tak postawiony zarzut skargi pomijają więc specyfikę postępowania w sprawie wydania zaświadczenia. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 tej ustawy.