VI Ka 469/24

<p>Sygn. akt VI Ka 469/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 września 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Dominika Cieślak </strong> </p> <p>bez udziału Prokuratora</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. W.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>obwinionego z art. 87 § 1 kw</p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze</p> <p>z dnia 21 maja 2024 r. sygn. akt II W 54/24</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok wobec obwinionego <span class="anon-block">T. W.</span> w ten sposób, że uniewinnia go od popełnienia zarzucanego mu czynu,</p> <p>II.  kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa,</p> <p>III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego <span class="anon-block">T. W.</span> kwotę 1.200 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony w niniejszej sprawie.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 469/24</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">T. W.</span> został obwiniony o to, że:</p> <p>w dniu 11 marca 2024 roku około godz. 09:30 na drodze <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, prowadził po drodze publicznej pojazd marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> znajdując się w stanie po użyciu alkoholu: I badanie 0,10 mg/l, II badanie 0,06 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,</p> <p>tj. za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 21 maja2024r. r. w sprawie sygn. akt II W 54/24:</p> <p>1.  <span class="anon-block">T. W.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 2500,00 (dwa tysiące pięćset) złotych,</p> <p>2.  na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł wobec <span class="anon-block">T. W.</span> zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześć) miesięcy,</p> <p>3.  na podstawie art. 29 § 4 k.w. na poczet orzeczonego wobec <span class="anon-block">T. W.</span> zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 11.03.2024 r.,</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 k.p.w.</a> w zw. z § 2 i 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia oraz art. 3 ust. 1 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził od <span class="anon-block">T. W.</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 120 zł i wymierzył mu opłatę w kwocie 250 zł.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionego. Zaskarżonemu wyrokowi obrońca obwinionego zarzucił:</p> <p>1. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci zeznań świadków i wyjaśnień obwinionego skutkujące niedaniem wiary obwinionemu co do tego, że celowo opuszczał swój powrót samochodem, aby nie prowadzić samochodu w stanie po spożyciu alkoholu,</p> <p>2. będące skutkiem powyższego naruszenia poczynienie błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że obwiniony umyślnie kierował pojazdem mechanicznym w stanie po spożyciu alkoholu, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków i wyjaśnień obwinionego oraz wyników badań pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu prowadzą do wniosku, że obwiniony mógł pozostawać w usprawiedliwionym błędzie co do stanu swojej trzeźwości, co w konsekwencji prowadzić powinno do wniosku, że popełniając zarzucane mu wykroczenie, obwiniony działał nieumyślnie,</p> <p>3. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k</a> polegające na nieuwzględnieniu na korzyść obwinionego faktu, iż błąd pomiarowy urządzenia, którym dokonano pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym przez obwinionego powietrzu wynosi 0,01 mg/1, podczas gdy w przypadku uwzględnienia tej okoliczności Sąd winien był zważyć, że brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających tezę, iż rzeczywiste stężenie alkoholu w wydychanym przez obwinionego powietrzu było równe lub przekroczyło próg karalności wynoszący 0.10 mg/1</p> <p>Wobec powyższego obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>1.  uniewinnienie obwinionego,</p> <p>2.  zasądzenie na rzecz obwinionego zwrotu kosztów obrony w postępowaniu przed Sądem I i II instancji według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy obwinionego zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W szczególności zasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do tego, że inkryminowanego dnia obwiniony <span class="anon-block">T. W.</span> w <span class="anon-block">K.</span> kierował samochodem będąc w stanie po użyciu alkoholu. Na marginesie należy zauważyć, że zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i zarzut błędnych ustaleń faktycznych w układzie procesowym niniejszej sprawy w zasadzie są zarzutami wspólnymi. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">Art. 5§2 k.p.k.</a> w ogóle zaś nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania.</p> <p>Odnosząc się do wskazanego zarzutu zgodzić się należy ze skarżącym, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, iż <span class="anon-block">T. W.</span> inkryminowanego dnia swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 87§1 k.w.</p> <p>Obwiniony został zatrzymany do kontroli drogowej ok. godz. 9.30. Bezpośrednio po zatrzymaniu został poddany badaniu urządzeniem <span class="anon-block">(...)</span>, które to badanie wykazało 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Kolejne przeprowadzone o godz. 9.48 dało wynik 0,06 mg/l. Z kserokopii świadectwa wzorcowania wskazanego urządzenia pomiarowego wynika, iż niepewność pomiaru wynosi 0,01 mg/l. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 87;art. 87 § 1)">Art. 87§1</a> k.w. penalizuje zachowania polegające na prowadzeniu pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym przez osoby znajdujące się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 46;art. 46 ust. 2;art. 46 ust. 2 pkt. 2)">art. 46 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a> stwierdza, iż stan po użyciu alkoholu zachodzi gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm^{<!-- -->( 3 )}. Istotne jest, iż <span class="anon-block">T. W.</span> postawiono zarzut kierowania pojazdem w stanie po użyciu alkoholu w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> ok. godz. 9.30. Mając na względzie stwierdzone u obwinionego stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu, wartość możliwego błędu pomiaru nie sposób jest stwierdzić, iż swoim zachowaniem wyczerpał on ustawowe znamiona wykroczenia z art. 87§1 k.w. Przede wszystkim wskazać należy, że miejscowość <span class="anon-block">K.</span> jest niewielka wsią. Przejazd tą miejscowością z któregokolwiek kierunku nie zajmuje więcej niż kilka minut. Kolejne badanie obwinionego miało miejsce po 18 minutach i wykazało stężenie alkoholu o prawie połowę mniejsze. W tej sytuacji nawet uwzględniając, iż obwiniony dzień wcześniej spożywał alkohol ( do czego się zresztą przyznał w swoich wyjaśnieniach ) nie jesteśmy w stanie stwierdzić w jakim tempie alkohol ten był z organizmu obwinionego eliminowany i w efekcie czy kierując pojazdem w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> w okolicach godz. 9.30 znajdował się on w stanie po użyciu alkoholu czy miał przynajmniej 0,1 mg/l czy może 0,09 mg/l ( uwzględniając wartość błędu pomiaru ) alkoholu w wydychanym powietrzu.</p> <p>W tej sytuacji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437§2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 109;art. 109 § 2 k)">art. 109§2 k.p.s.</a>w. orzekając odmiennie co do istoty sprawy zmienił zaskarżony wyrok i uniewinnił obwinionego <span class="anon-block">T. W.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1 k)">art. 119§2 pkt 1 k.p.s.</a>w. kosztami postępowania w sprawie należało obciążyć Skarb Państwa. W związku z uniewinnieniem obwinionego sąd okręgowy stosując odpowiednio <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616§1 pkt 2 k.p.k.</a> zasądził od Skarbu Państwa na jego rzecz kwotę 1.200zł., gdyż w toku postepowania przed sądami I i II instancji korzystał on z pomocy adwokata ustanowionego z wyboru. Wysokość określając w oparciu o § 17 ust. 2 pkt 2 i 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.</p> </div>