II OZ 835/09

SENTENCJA Dnia 8 października 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. i K.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lipca 2009 roku, sygn. akt II SA/Wr 317/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.M. i K.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2009 roku, Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 lipca 2009 r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.M. i K.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej częściową zamianę przeznaczenia budynku jednorodzinnego wolnostojącego w części parterowej na usługi edukacyjne, opiekę nad dziećmi i edukację dzieci, przewidzianej do realizacji przy ul. M. [...] we Wrocławiu (na działce nr [...], [...], obręb Z.). W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozwoli uniknąć negatywnych jej skutków, które mogą rażąco naruszyć dobra materialne oraz mogą mieć ogromny wpływ na bezpieczeństwo zarówno osób mieszkających w sąsiedztwie jak i przebywających w pobliżu. Negatywne skutki, zdaniem skarżących, związane są z usytuowaniem przystanku autobusowego i dodatkowym parkowaniem w jego pobliżu lub z chwilowym zatrzymaniem samochodów, które może spowodować naruszenie przepisów kodeksu drogowego. Ponadto utrzymanie decyzji do czasu przeprowadzenia kontroli sądowej pod względem zgodności z prawem działań organów administracji może spowodować wiele strat materialnych, moralnych jak i może całkowicie zaburzyć infrastrukturą otoczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji ma zatem charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia prac budowlanych. Zaskarżona decyzja niczego kategorycznie nie zmienia. Tym samym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których piszą skarżący we wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nadto zarzucono naruszenie art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 71 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że decyzja o warunkach zabudowy ma wyłącznie charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma charakter prawny decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu inwestycyjnego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania zmierzającego do uzyskania pozwolenia na budowę. Ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Co więcej, Sąd I instancji nie był uprawniony na tym etapie postępowania do dokonywania kontroli legalności zaskarżonego aktu. Jedynie na marginesie wyjaśnić należy, że w przypadku rozpoczęcia przez inwestora jakichkolwiek robót budowlanych, czy to na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, czy też bez tej decyzji, skarżącym będą przysługiwały stosowne środki prawne mające na celu zwalczenie nieprawidłowości w procesie inwestycyjnym. Decyzja o warunkach zabudowy, jako ów element wstępny realizacji inwestycji, nie może podlegać wstrzymaniu, bowiem na podstawie jej treści nie sposób ocenić i przewidzieć ewentualnych negatywnych skutków wobec działki skarżących. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.