I SA/Kr 851/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "G" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia podatku od towarów i usług postanawia : zawiesić postępowanie sądowe UZASADNIENIE Przedsiębiorstwo "G." Sp. z o.o. w K. złożyło skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości 39 692 zł. Jednocześnie strona skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania. Uzasadniając wniosek podano, iż przed tut. Sądem toczy się postępowanie dotyczące określenia długu celnego stanowiącego podstawę do wyliczenia kwoty podatku VAT. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak to zostało wyżej wskazane przed tut. Sądem toczyło się postępowanie, pod sygn. akt [...], dotyczące określenia długu celnego, w którym wyrokiem z dnia [...] 2007 r. skargi zostały oddalone. Skutkiem wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, sprawa ta została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w sytuacji gdy zaskarżona decyzja została wydana w oparciu decyzję dotyczącą długu celnego, którego wartość ma wpływ na wysokość kwoty podatku VAT, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji biorąc za podstawę swego rozstrzygnięcia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.