II Ca 894/24

<p>Sygn. akt II Ca 894/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 września 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Mariusz Broda</p> <p>Protokolant: Monika Dudek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 września 2024 r. w Kielcach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie</p> <p>z dnia 26 marca 2024 r. sygn. akt I C 17/24</p> <p> <strong> <!-- -->1. oddala apelację; </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. zasądza od <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span> kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych, tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego do dnia zapłaty. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 894/24</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> ( w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(13);art. 505(13) § 2)">art. 505 ^{<!-- -->13} § 2 k.p.c.</a>)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja okazała się niezasadna.</p> <p>Nie znalazły usprawiedliwienia zarzuty naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Przede wszystkim przypomnieć należy, że zarzut naruszenia prawa procesowego może być uznany za zasadny, tylko wówczas jeżeli to naruszenie mogło mieć wpływ na prawidłowość zaskarżonego wyroku. To, że <span class="anon-block">J. K.</span> spłacił kredyt przed terminem już co do samej zasady, jak i że nastąpiło to w dniu 13.02.2018 r. było bezsporne. Skarżący odwoływał się do tej daty na uzasadnienie tezy, że spłata kredytu w tej dacie oznaczała jednocześnie wykonanie umowy – w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a> Z punktu widzenia kryterium owego wykonania umowy o kredyt konsumencki – ta konkretna data spłaty kredytu była prawnie obojętna (o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia). Zatem to, że Sąd Rejonowy wprost nie ustalił, że spłata kredytu nastąpiła w tej dacie (o poprzestał na bezspornym ustaleniu, że spłata nastąpiła przed terminem wynikającym z przedmiotowej umowy), nie oznaczało jeszcze tego, że naruszył przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, skoro zarzut ten dotyczył faktu, który – obiektywnie rzecz pojmując nie mógł mieć wpływu na treść zaskarżonego wyroku, bo nie data wcześniejszej spłaty kredytu wyznaczała wykonanie umowy – w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a>, a dopiero spełnienie świadczenia dochodzonego w niniejszym postępowaniu (przez podmiot, który nabył tą wierzytelność od kredytobiorcy).</p> <p>Jeśli chodzi o zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> - w pkt 1.b apelacji, to zauważyć należy, że Sąd Rejonowy ustalił fakt i datę złożenia przez kredytobiorcę oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego, czego skarżący nie kwestionował, zarzucał natomiast to, że Sąd pierwszej instancji nie wyprowadził wniosku, że oświadczenie to było spóźnione, bo termin do jego złożenia upływał w dniu 13.02.2019 r. Tak skonstruowany zarzut – pomimo, że odwoływał się do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, to istocie – zważywszy na jego treść nie miał nic wspólnego z tego rodzaju zarzutem, a wyczerpywał istotę zarzutu naruszenia prawa materialnego, skoro w rzeczywiści negował prawidłowość wnioskowania Sądu pierwszej instancji jedynie w płaszczyźnie prawa materialnego, a nie procesowego.</p> <p>Analogiczny, tj. materialnoprawny wymiar miał także zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> – opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233 pkt. 2)">pkt 2</a> apelacji, skoro skarżący kwestionował w nim jedynie zakwalifikowanie kosztu ubezpieczenia kredytu do całkowitych kosztów kredytu.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonał także prawidłowej prawnomaterialnej oceny tej niewadliwie ustalonej podstawy faktycznej zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy w całości ją podziela i przyjmuje za własną, a wniosek ten dotyczy także całości argumentacji powoda w tym zakresie – zawartej w odpowiedzi na apelację. Jest ona nie tylko trafna, ale i kompletna, przy czym co istotne odwołuje się do To wszystko oznacza, że nie znalazły usprawiedliwienia zarzutu naruszenia prawa materialnego zgłoszone w apelacji.</p> <p>Po pierwsze Sąd Rejonowy nie naruszył przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a>, albowiem prawidłowo wykluczył, by spłata kredytu przez kredytobiorcę – w dacie 13.02.2018 r. – miała oznaczać wykonanie umowy w rozumieniu tego przepisu. Jest tak dlatego, że jak trafnie argumentuje powód – za Sądem Okręgowym w Kielcach (p. m.in. wyrok w sprawie II Ca 98/23), ale i literaturą przedmiotu (p. T. Czech – Komentarz do art. 45 u.k.), przez wykonanie umowy – w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a> należy rozumieć stan, w którym należycie wypełniono wszystkie obowiązki w ramach stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu konsumenckiego, w tym powinności powstające z mocy ustawy, a więc obejmujące także zwrot kosztów, o które na skutek wcześniejszej spłaty kredytu przez kredytobiorcę uległ obniżeniu całkowity koszt kredytu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49 u)">art. 49 u.k.k.</a> w zw. a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 56)">art. 56 k.c.</a>) Chodzi oczywiście o spełnienie świadczenia głównego, jak i świadczeń ubocznych przez obie strony umowy kredytu konsumenckiego. Dodać należy, że dopiero takie zachowanie – w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354)">art. 354 k.c.</a> oznacza wykonanie zobowiązania. Dlatego zasadnie konstatuje zarówno Sąd pierwszej instancji, jak i powód, że roczny prekluzyjny termin do złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego rozpoczynał swój bieg dopiero od daty 30.12.2022 r., tj. od dnia, w którym niespornie kredytodawca spełnił na rzecz kredytodawcy wynikające z umowy świadczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49 u)">art. 49 u.k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 56)">art. 56 k.c.</a>) w postaci zwrotu prowizji z racji wcześniejszej spłaty kredytu.</p> <p>Sąd Rejonowy, wbrew kolejnemu zarzutowi – naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 6 u)">art. 5 pkt 6 u.k.k.</a> (pkt 3.2 apelacji) dokonał prawidłowej interpretacji pojęcia całkowitego kosztu kredytu, trafnie zaliczając do niego także koszt ubezpieczenia kredytu. Z punktu widzenia treści ustawowej definicji całkowitego kosztu kredytu – zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 6;art. 5 pkt. 6 lit. a;art. 5 pkt. 6 lit. b)">art. 5 pkt 6 lit. a, b</a> – wniosek ten jest oczywisty i nie budzi żadnych wątpliwości – także Sądu Okręgowego. Skoro to przykładowe wyliczenie tego, co może stanowić całkowity koszt kredytu obejmuje także koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń, gdy ich poniesienie jest niezbędne do uzyskania kredytu, to w tym konkretnym przypadku koszt ubezpieczenia kredytu był wydatkiem koniecznym do uzyskania tego kredytu, na co trafnie zwraca uwagę także powód, odwołując do treści samego wniosku (k.75) o udzielenie kredytu oraz do odpowiednich postanowień umowy o kredyt (pkt.1.7 umowy).</p> <p>Z analogicznych przyczyn nie był zasadny zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7)">art. 5 pkt 7</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (pkt. 6 u)">pkt 6 u.k.k.</a>, skoro prawidłowym było zakwalifikowanie kosztu ubezpieczenia do całkowitego kosztu kredytu.</p> <p>Jeśli chodzi o dwa kolejne zarzuty, tj. naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 4;art. 30 ust. 1 pkt. 7;art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 30 ust. 1 pkt 4 i 7 oraz art. 45 ust. 1</a> – u.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> to nie znalazły one usprawiedliwienia już z tej tylko przyczyny, że z ich treści nie wynika w sposób skonkretyzowany to, na czym miałoby polegać naruszenie tych przepisów przez Sąd pierwszej instancji. Wniosku tego nie może zmieniać samo uzasadnienie apelacji, które co oczywiste nie zastępuje jej zarzutów. W tym miejscu jedynie przypomnieć należy, że w przypadku apelacji w trybie uproszczonym winna ona zawierać skonkretyzowane zarzutu także naruszenia prawa materialnego, którymi sąd rozpoznający tą apelację (a nie sprawę w postępowaniu apelacyjnym) jest związany (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(9);art. 505(9) § 1(1);art. 505(9) § 1(1) pkt. 1)">art. 505^{<!-- -->9} § 1^{<!-- -->1} pkt. 1 k.p.c.</a>). Niezależnie od tego wniosków tych nie zmienia także samo uzasadnienie apelacji, albowiem jego treść nie wytrzymuje krytyki także „w zderzeniu” z trafną argumentacją powoda – zawartą w odpowiedzi na apelację.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 4 u)">art. 30 ust. 1 pkt 4 u.k.k.</a> umowa o kredyt konsumencki, z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 32;art. 33)">art. 31-33</a>, powinna określać całkowitą kwotę kredytu, oczywiście w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k</a>, czyli maksymalną kwota wszystkich środków pieniężnych nieobejmujących kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostępnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich środków pieniężnych nieobejmujących kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostępnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Ponadto, stosowanie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 7 u)">art. 30 ust. 1 pkt 7 u.k.k.</a> umowa o kredyt konsumencki powinna zawierać rzeczywistą roczną stopę oprocentowania oraz całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta ustaloną w dniu zawarcia umowy o kredyt konsumencki wraz z podaniem wszystkich założeń przyjętych do jej obliczenia. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania, to całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 12 u)">art. 5 pkt 12 u.k.k.</a>).</p> <p>Biorąc pod uwagę tak zdefiniowane, po pierwsze – całkowity koszt kredytu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 6 u)">art. 5 pkt 6 u.k.k.</a>), po drugie - całkowitą kwotę kredytu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a>) nie można było, jak nieprawidłowo przyjmował to skarżący, zaliczyć kosztu ubezpieczenia do całkowitej kwoty kredytu, a jedynie do całkowitego kosztu kredytu. Jest tak już z tej tylko przyczyny, że całkowita kwota kredytu nie obejmuje kredytowanych kosztów kredytu, a więc i kredytowanych kosztów ubezpieczenia, o jakich w tym przypadku mowa. Skoro zatem kredytodawca nieprawidłowo wliczył koszty ubezpieczenia do całkowitej kwoty kredytu, to tym samym w sposób nieprawidłowy poinformował o tym w treści umowy kredytobiorcę, czym naruszył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 4 u)">art. 30 ust. 1 pkt 4 u.k.k.</a> To oznacza, że przepisu tego nie naruszył Sąd pierwszej instancji.</p> <p>W konsekwencji tego w/w błędu - „objęcia” całkowitą kwotą kredytu także kosztu ubezpieczenia (zamiast zaliczenia go do całkowitego kosztu kredytu), kredytodawca w sposób nieprawidłowy określił także rzeczywistą roczną stopę oprocentowania. Jest tak dlatego, że ta ostania to, całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 12 u)">art. 5 pkt 12 u.k.k.</a>). Jest rzeczą oczywistą, że im większa będzie „podstawa” wyliczenia RRSO – w postaci całkowitej kwoty kredytu (a więc powiększona o składnik, o który powiększona być nie powinna), tym niższy będzie „procentowy” udział w niej całkowitego kosztu kredytu, tym bardziej, że konsekwencją „niewprowadzenia” kosztu ubezpieczenia kredytu do całkowitego kosztu kredytu jest także zmniejszenie tej ostatniej wielkości. Dlatego tak wyrażona przez kredytodawcę wartość RRSO stanowiła o naruszeniu przez niego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 7 u)">art. 30 ust. 1 pkt 7 u.k.k.</a>, co oznacza, że nie naruszył go Sąd pierwszej instancji.</p> <p>Z tych wszystkich względów pełną aktualność zachował prawidłowy wniosek Sadu Rejonowego, ale i samego powoda, co do tego, że kredytobiorca w takich realiach miał prawo skorzystać z sankcji kredytu darmowego – w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 1 u)">art. 45 ust. 1 u.k.k.</a>, co uczynił skutecznie – także w punktu widzenia „granic czasowych” wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a> </p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 u)">art. 45 u.k.k.</a> orzekł jak w pkt. 1 sentencji wyroku.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego znajduje uzasadnienie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1, § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> oraz w § 2 pkt 3 Rozp. Min. Spr. z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat (…) Dz.U. z 2015 poz. 1804) z p.zm.</p> <p> <em> <!-- --> SSO Marusz Broda </em> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>