III FZ 665/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2565/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 września 2022 r., III SA/Wa 2565/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 24 sierpnia 2021 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z 12 września 2022 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu skutecznie w dniu 19 września 2022 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 26 września 2022 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie zadośćuczynił zobowiązaniu sądu, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, zarzucając: 1) art. 244, art. 245, art. 175 par 1, art. 285l i art. 285f p.p.s.a., poprzez nieprawidłową jego interpretację, 2) art. 247 p.p.s.a., poprzez nieprawidłową wykładnie przepisu i uznanie, że wniosek o prawo pomocy strony skarżącej jest niezasadny, 3) art. 252 p.p.s.a., poprzez uznanie, że strona nie potrzebuje pełnomocnika z urzędu, 4) art. 141 w zw. z art. 163 i 166 p.p.s.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego zarządzenia będącego przedmiotem zaskarżenia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie wedle wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełnił w zakreślonym terminie, będąc jednocześnie poinformowanym jakie skutki wynikają z jego niedopełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zatem obowiązany skargę odrzucić. Odnosząc się do zarzutów 1, 2 i 3 zawartych w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem przepisy powołane przez skarżącego nie były podstawą rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, które zostało zaskarżone. Dotyczą one kolejno prawa pomocy (art. 244, art. 245, art. 247, art. 252 p.p.s.a.) i wznowienia postępowania (art. 285l i art. 285f p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, iż skarżący w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi dąży do zakwestionowania prawidłowości postępowania w zakresie prawa pomocy, co wykracza poza granice rozpoznania niniejszego postępowania zażaleniowego. Zażalenie wniesione przez skarżącego zainicjowało kontrolę legalności postanowienia odrzucającego skargę. Nie może zatem skutkować ponownym rozpatrzeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na uwzględnienie nie zasługuje także ostatni ze stawianych zarzutów. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera wszystkie elementy określone art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. W szczególności sąd pierwszej instancji przedstawił podstawę prawną rozstrzygnięcia, wyjaśniając przesłanki zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji