II SAB/Kr 125/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. M. na bezczynność Zarządu Dróg Powiatowych w Myślenicach w zakresie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Zarządu Dróg Powiatowych w Myślenicach w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 2 września 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi zgodnie z art. 46 § 2a i §2b P.p.s.a. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez adresata w dniu 5 września 2022 r., o czym świadczy Urzędowe Poświadczenie Odbioru (k.46). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a", jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skoro w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone w dniu 5 września 2022 r. to siedmiodniowy termin do dokonania przez stronę skarżącą powyższej czynności upłynął w dniu 12 września 2022 r. Pomimo prawidłowego pouczenia, strona skarżąca do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.