IV SAB/Gl 63/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia NSA Tadeusz Michalik Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie informacji publicznej postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE M.S. wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wskazując, że w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112, poz. 1198, że zm.) organ administracji publicznej nie udzielił mu odpowiedzi na część wniosku z dnia [...] Odpowiadając na skargę organ postulował jej oddalenie podnosząc, że informacja publiczna została udzielona skarżącemu pismem z dnia [...] uzupełnionym pismem z dnia [...] W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, a to wobec udzielenia mu pełnej informacji już po wniesieniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : W okolicznościach sprawy nie ma wątpliwości, że w zakresie objętym skargą organ administracyjny udzielił informacji publicznej, uznanej przez skarżącego za pełną, już po wniesieniu skargi. Zachodzi zatem przypadek samokontroli, o której mowa w art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.), które w przypadku bezczynności wyraża się w podjęciu przez organ wymaganego działania. W rozpatrywanej sprawie polegało ono na udostępnieniu informacji publicznej. Uwzględnienie skargi w tym trybie powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Dlatego też na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201, w zw. z art. 54 § 3 powołanego prawa orzeczono, jak w sentencji. su.