V SA/Wa 2245/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant specjalista - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi D.L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oddala skargę UZASADNIENIE 1. Decyzją z dnia [...].11.2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. – stosowanie do treści art. 207 w zw. z art. 21 § 1 pkt 1, § 3, art. 51 § 1, art. 53 § 1 i 4, art. 55 § 1, art. 56 § 1 i 3, art. 63 § 1, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 194 § 1 ustawy z dnia 29.8.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej o. p, w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 9, art. 6, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 6, ust. 12, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6.12.2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U, z 2014 r., poz. 752), dalej u.p.a. - określił D.L. (dalej Strona, Skarżący) wysokość podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym nabytego wewnątrzwspólnotowego samochodu [...] VIN: [...], pojemność [...] cm3, wyprodukowanego w 2008 r. w kwocie 52.633 zł i ustawił zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 9.790 zł. 2. W efekcie wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...].02.2015 r. - stosownie do treści art. 233 § 1 pkt 1 i art. 21 § 3 o. p., art. 100 ust. 1 pkt 2, art 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust.1 pkt 2, ust. 6, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i 3 u.p.a – uchylił decyzję Organu I instancji i określił wartość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w/w samochodu osobowego w kwocie 8.716 zł. Z motywów wynika, że D.L. kupił w dniu [...].04.2013 r. ten pojazd w U. – jak twierdzi – za 3350 - [...]. W złożonej deklaracji zadeklarował podstawę opodatkowania akcyzą w kwocie 31.113 zł. i obliczył – stosując stawkę 18,6% - 5.787 zł podatku akcyzowego. W efekcie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego – zwłaszcza odczytu biegłego udokumentowanego opinią Labolatorium Kryminalistycznego Policji w B. z [...].10.2012 r. - ustalono, że przedmiotowy pojazd zakupiono za 14.125 [...]. Dowód ten koresponduje z zeznaniami świadka R.L., który zeznawał, iż na ten cel wpłacił na konto bankowe 15.575 [...]; kwota ta obejmowała także dodatkowo transport i niemieckie opłaty celne. Dyrektor Izby Celnej w W. określił wartość celną (na dzień zgłoszenia celnego) przeliczając [...] na [...] (14.125 [...] : 1,2686 = 11.134,32 [...]) i powiększając o cło zapłacone przez podatnika (303,49 [...]) na łączna kwotę 11.437,81 [...], tj. 46.858 zł. Z racji na pojemność skokową silnika pojazdu należało zastosować stawkę akcyzy w wysokości 18,6% (46.858 * 18,6% = 8.716 zł); taką też kwotę określono jako wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w/w samochodu osobowego. 3. W skardze – postulującej alternatywnie uchylenie obu w/w decyzji lub tylko Organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego - zarzucono (zaskarżając decyzję Organu II instancji w całości): A) naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy tj. art. 104 ust. 6 w zw. z ust. 1 pkt 3 u.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92, ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich 'L' 302 z 19.10.1992 r. ze zmianami dalej jako Wspólnotowy Kodeks Celny) poprzez jego zastosowanie do stanu faktycznego ustalonego w toku niniejszego postępowania i w konsekwencji uznanie, iż podstawą opodatkowania w zakresie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] nr VIN [...] winna być wartość celna towaru rozumiana jako jego wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar wtedy, jeżeli został sprzedany w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty podczas gdy w ustalonym stanie faktycznym brak było ku temu podstaw; B) naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 104 ust. 6 w zw. z ust. 1 pkt 3 u.p.a w zw. z art. 30 ust. 1 i 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez jego nie zastosowanie do stanu faktycznego ustalonego w toku niniejszego postępowania i w konsekwencji zaniechanie ustalenia podstawy opodatkowania w zakresie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] nr VIN [...] w oparciu o wartość celną towaru rozumianą jako wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie względnie wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie; C) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 122 oraz art. 187 §1 o.p., poprzez wydanie decyzji podatkowej w oparciu o materiał dowodowy, zebrany w sposób niekompletny, tj. z pominięciem następujących dowodów: ·a) przesłuchania w charakterze świadka M.S. na okoliczność prowadzenia przez ww. działalności gospodarczej w zakresie handlu pojazdami w tym w szczególności, korzystania przez ww. z zagranicznych portali aukcyjnych oferujących do nabycia pojazdy znajdujące się poza obszarem celnym Wspólnoty Europejskiej, nabycia ewentualnie pośredniczenia w nabyciu poza obszarem celnym Wspólnoty Europejskiej pojazdu marki [...] nr VIN [...] w celu wwozu na ten obszar, ceny faktycznie zapłaconej za powyższy pojazd, przekazania organom podatkowym ewentualnie organom ścigania w toku kontroli podatkowej, postępowania podatkowego ewentualnie postępowania przygotowawczego dokumentacji wskazującej na fakt nabycia ww. pojazdu i faktycznie uiszczonej ceny; b) dokumentów zawartych aktach kontroli podatkowej ewentualnie także postępowania podatkowego Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., dotyczącego podatnika M.S. NIP [...], w postaci protokołu kontroli podatkowej, protokołów przesłuchania świadków, na okoliczności nabycia ewentualnie pośredniczenia w nabyciu przez ww. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pojazdu marki [...] nr VIN [...] w tym składania ofert za pośrednictwem portalu [...], uiszczonej ceny transakcyjnej za pojazd; c) dokumentów zawartych w aktach postępowania przygotowawczego sygn. [...] Komendy Powiatowej Policji w M. w postaci protokołów przesłuchania świadków ewentualnie także protokołów przesłuchania podejrzanych na okoliczności nabycia ewentualnie pośredniczenia w nabyciu przez M.S. pojazdu marki [...] nr VIN [...], w tym uiszczonej ceny transakcyjnej; d) dowodu opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości na okoliczności wartości celnej pojazdu marki [...] nr VIN [...] według stanu istniejącego na dzień wywozu na obszar celny Wspólnoty Europejskiej z uwzględnieniem dyspozycji art. 30 ust. 2 lit. a względnie b Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny; a przez co zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w postępowaniu podatkowym. W motywach wskazano argumenty przemawiające za uwzględnieniem skargi. 4. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia - podniesiono argumenty zawarte w zaskarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Z dokonanej przez organy podatkowe weryfikacji zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego, w ocenie Sądu wynika, że odnośnie pojazdu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez Podatnika, istniały przyczyny uzasadniające uznanie wskazanej w złożonej deklaracji podatkowej podstawy opodatkowania, za niezgodną z faktycznie zapłaconą kwotą za pojazd marki [...]. Stosownie do postanowień art. 104 ust. 6 u.p.a. podstawą opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego jest wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 3, z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (w tym zeznanie R.L.) jednoznacznie wskazują, że Podatnik za pojazd marki [...] zapłacił więcej niż wynika to z przedstawionej faktury sprzedaży nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Tak więc w ocenie Sądu organy podatkowe były uprawnione do ustalenia właściwej podstawy opodatkowania przedmiotowego samochodu. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej w W. trafnie wskazał, iż podziela w pełni ustalenia faktyczne dokonane przez organ pierwszej instancji na podstawie materiału dowodowego w postaci pisma Naczelnika Urzędu Celnego w B., kserokopii nr [...] z dnia [...] października 2012 r. sporządzonej na potrzeby postępowania przygotowawczego sygn. [...] Komendy Powiatowej Policji w M., kserokopii zestawienia z operacji dla rachunku bankowego prowadzonego dla U., kserokopii wykazu aukcji na portalu [...], kserokopii faktury nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. dokumentującej nabycia pojazdu marki [...]. Jak już wskazano w zaskarżonej decyzji, wydruki z portalu [...], na których organy podatkowe oparły rozstrzygnięcie, zostały uzyskane w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez Urząd Celny w B., w zakresie prawidłowości stosowania procedury dopuszczenia do obrotu za lata 2008-2010 w podmiocie U., pośredniczącym w zakupie przez Skarżącego przedmiotowego samochodu osobowego. Wydruki zostały przedłożone w trakcie kontroli przez kontrolowany podmiot, na potwierdzenie prawidłowości prowadzonej działalności w zakresie dokonywania zakupów w U. pojazdów samochodów, będących przedmiotem wcześniejszego importu, jak również pośredniczenia w zakupie pojazdów na rzecz innych osób. Tak więc wykazy te, stanowią potwierdzenie aukcji przeprowadzonych przez U. oraz wskazują zakupione pojazdy wraz z cenami ich zakupu i w ocenie Sądu nie wymagają dodatkowego potwierdzenia przez portal [...]. Co do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 122 oraz 187 §1 o.p. poprzez pominięcie dowodów z: przesłuchania świadka M.S., wystąpienia do Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. o nadesłanie akt kontroli podatkowej, wystąpienia do Komendy Powiatowej Policji w M. o nadesłanie akt postępowania przygotowawczego sygn. [...] oraz opinii biegłego z zakresu wyceny pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, to w ocenie Sądu dowody takie nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowym postępowaniu, co szeroko zostało uzasadnione w skarżonej decyzji. Ponownie należy podkreślić, że to M.S. przedstawiła organom podatkowym wydruki z aukcji internetowych z portalu [...] celem udokumentowania prawidłowości prowadzonej przez nią działalności. Tak więc organy podatkowe ustaliły podstawę opodatkowania nabytego przez Podatnika samochodu, zgodnie z art. 104 ust. 6 u.p.a, a więc na podstawie ceny zapłaconej przez Podatnika za pojazd i wbrew stwierdzeniom Skarżącego, nie było potrzeby ustalania wartości celnej objętego postępowaniem pojazdu w oparciu o art. 30 ust. 1 i ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Mając na uwadze powyższe, dla sprawy nie ma również znaczenia postępowanie karne prowadzone przez Komendę Powiatową Policji w M. pod sygn. [...] w kierunku przestępstwa skarbowego z art. 56 § 1 kks, choć jak słusznie zauważono, ma ze sprawą związek pośredni. Sąd zauważa, że M.S. sama na potrzeby kontroli podatkowej przedstawiła wykaz przeprowadzonych aukcji, tak więc poświadczyła tym zawarte w nich dane. Sąd nie może się również zgodzić z zarzutem, że ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika w jaki sposób organ podatkowy wszedł w posiadanie ww. wykazu aukcji internetowych. Należy zauważyć, iż z pisma Referatu Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego w B. wprost wynika, że wykaz aukcji prowadzonych przez kontrolowanego uzyskano w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych, tak więc jak już powyżej wskazano, został przedłożony w toku kontroli przez M.S., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą U. Należy wskazać, że niekwestionowaną zasadą w toku postępowania podatkowego jest zasada prawdy obiektywnej , która wymaga wyjaśnienia stanu faktycznego, mającego być podstawą rozstrzygnięcia. Organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na jego podstawie ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 187 w zw. z art. 191 o.p.). Ustalenia w ten sposób poczynione powinny jak najwierniej, odpowiadać temu, co miało miejsce w rzeczywistości. Organ prowadzący postępowanie musi zabiegać o udowodnienie każdego faktu prawotwórczego wszystkimi legalnie dostępnymi środkami dowodowymi, aby dotrzeć do rzeczywiście istniejącego stanu faktycznego i prawnego sprawy. Zgodnie natomiast z przepisem art. 191 o.p. Organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ podatkowy w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. Zgodnie z art. 122 o.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepis ten wyraża zasadę prawdy obiektywnej, jedną z naczelnych zasad postępowania podatkowego. Wprawdzie z dyspozycji art. 122 o.p. wynika obowiązek organu podatkowego do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przy czym zgodnie z art. 235 o.p. powyższa zasada winna być realizowana również w postępowaniu odwoławczym, nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona od współudziału w realizacji tego obowiązku, w szczególności gdy konstrukcja konkretnego przepisu podatkowego prawa materialnego wymusza na podatniku ciężar udowodnienia określonych faktów. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, organy podatkowe prawidłowo i zgodnie z normami wynikającymi z art. 180, art. 181 oraz art. 187 o.p. zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że z wyrażonej w art.191 o.p. zasady swobodnej oceny dowodów wynika, iż organ podatkowy – przy cenie stanu faktycznego – nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartości poszczególnych dowodów. Organ, ten według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udokumentowania jednej okoliczności na inne (por. wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2000 r., sygn. akt III SA 2547/99; z dnia 10 stycznia 2001 r., sygn. akt III SA 2348/99; z dnia 29 czerwca 2000 r., sygn. akt I SA/Po 1342/99). Swobodna ocena dowodów nie oznacza jednak samowoli organu administracyjnego. Aby bowiem ocenę dowodów można było uznać za prawidłową, musi być przeprowadzona zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. BECK, Warszawa 1996, str. 377-378). Reasumując w ocenie Sądu zarzuty Podatnika dotyczące naruszenia przepisów postępowania i przepisów prawa, należy uznać za bezzasadne. Organ odwoławczy dokonał ustaleń w oparciu o wyczerpująco zebrany i właściwie rozpatrzony materiał dowodowy, zapewnił Skarżącemu czynny udział w każdym stadium postępowania. Mając powyższe na uwadze skarga Podatnika z dnia [...] kwietnia 2015r. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie oraz nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Nie ma również podstaw do uwzględnienia skargi z innych niewskazanych w niej przyczyn (art. 134 p.p.s.a.). Końcowo – odnosząc się do zawartego w protokole rozprawy z dnia [...].12.2015 r. twierdzenia, że "suma zapłacona za samochód obejmowała części naprawcze" (wg R.L.) – wskazać należy, że okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w załączonej do akt sprawy dokumentacji celnej. Gdyby przyjąć tę tezę za prawdziwą, to części powinny być także – podobnie jak samochód – przedmiotem importu. Po drugie wskazać należy, że jeżeli – jak twierdzi D.L. wartość samochodu stanowiła wartość wartość 3350 [...] – to z wpłaconej przez R.L. kwoty 15 575 [...] a 12 255 [...] byłoby ekwiwalentem za części. Takie rozumowanie jest absurdalne albowiem nikt nie kupuje samochodu za 3350 [...] a do tego części za dalsze 12 255 [...], które - na dodatek – nie znajdują odzwierciedlenia w dokumentach celnych. Uwzględniając powyższe - stosownie do treści art. 151 p.p.s.a – należało orzec jak w sentencji.