II SA/Wa 1360/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Asesor WSA Michał Sułkowski, Protokolant ref. staż. Maria Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2022 r. sprawy ze skargi A. S.p.a. z siedzibą w [...] (dawniej A. S.p.a. z siedzibą w [...]) na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz A. S.p.a. z siedzibą w [...] (dawniej A. S.p.a. z siedzibą w [...]) kwotę 680 (słownie: sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] maja 2018 r. [...] z siedzibą w [...] (dalej: "Wnioskodawca") wystąpiła do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "roszczeń złożonych przez Generalnego Wykonawcę na Kontrakcie pn.: "[...] — do km [...]" oraz odpowiedzi na te roszczenia udzielonych przez GDDKiA Oddział [...] oraz Inżyniera Kontraktu, w tym w szczególności informacji, które z tych roszczeń i w jakim zakresie zostały uwzględnione". Pismem z dnia 5 czerwca 2018 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział [...] (zwana dalej "Organem") poinformowała Wnioskodawcę, iż żądane dane stanowią informację publiczną przetworzona. W związku z tym organ wezwał Wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanych danych. Pismem z dnia 20 czerwca 2018 r. Wnioskodawca wyjaśnił organowi, iż w jego ocenie żądanych danych nie można uznać za informację przetworzoną. Decyzją z dnia [...] lipca 2018r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odmówił udostępnienia żądanej informacji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że nie dysponuje żądanym zestawieniem i że celem sporządzenia takiego zestawienia, musiano by po pierwsze podjąć konkretne czynności polegające na wyszukaniu i systematyzacji, jak i kategoryzacji posiadanego zbioru informacji publicznych prostych, a następnie przygotowanie specjalnie pod kątem wymagań Wnioskodawcy zakreślonym we wniosku; po drugie, powyższe wiązałoby się z oddelegowaniem konkretnego pracownika lub pracowników GDDKiA O/[...] do wykonania takowego, co w sposób oczywisty wiązałoby się z koniecznością ponoszenia przez Organ nadmiernych kosztów w celu przygotowania informacji publicznej wg kryteriów wskazanych przez Wnioskodawcę. Nadto dodano, że w ocenie Organu Wnioskodawca nie posiada szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanych informacji, bowiem z treści wniosku, przy braku merytorycznego pisma — odpowiedzi na wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego - nie wynika by Wnioskodawca działał w interesie publicznym, a informacje, o które wystąpił, miały szczególne znaczenie. Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiodła [...] z siedzibą w [...] zarzucając organowi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 16 ust. 1 Ustawy w zw. z 3 ust, 1 pkt 1 Ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że: a) objęta wnioskiem Informacja publiczna jest informacja przetworzoną, b) nie istnieje szczególny interes publiczny uzasadniający udostępnienie Informacji publicznej. Wobec podniesionych zarzutów spółka wniosła o uchylenie skarżonej decyzji i o zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2019 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1507/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję uznając, że przedmiotem żądania nie jest informacja publiczna. Wyrokiem z dnia 15 lipca 2022 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III OSK 1362/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w/w wyrok przesądzając, że żądana informacja posiada charakter informacji publicznej. Pismem procesowym z dnia 17 października 2022r. skarżący powiadomił tut. Sąd, iż zmianie uległa jego firma i obecnie brzmi – [...] z siedzibą w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa. W pierwszym rzędzie należało wyjaśnić, iż co do zasady adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Powyższe nie było z resztą kwestionowane na żadnym etapie postępowania. Przedmiotem wniosku była zaś informacja publiczna, co przesądził Sąd kasacyjny. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ w sposób wyczerpujący uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Ocenę ową należało oczywiście zacząć od kluczowej dla sprawy materii tj. kwestii tego, czy żądana informacja ma charakter przetworzony. Skoro zaś, pytany organ przyjął, że o przetworzonym charakterze żądanej informacji przesądza przede wszystkim znaczna pracochłonność przy wykonywaniu pracy związanej z jej udostępnieniem, to od zbadania tej przesłanki należało rozpocząć ocenę skarżonego aktu. Co się tyczy materii pracochłonności przy udzielaniu informacji to decyzja w której organ powołuje się na taką okoliczność powinna szczegółowo wskazywać na pełne ustalenia stanu faktycznego, z których powinno wynikać, jakie dokładnie czynności i obejmujące jaki zakres działań, oraz w odniesieniu do ilu dokumentów, konieczne są do podjęcia, aby udostępnić żądaną informację publiczną. Jeśli w ocenie organu dla wyszukania danych niezbędnych do udzielenia odpowiedzi konieczne będzie np. przejrzenie określonej liczby dokumentów czy akt spraw, należy wskazać, ile takich dokumentów czy akt spraw wymaga przejrzenia. Twierdzenie, że żądana we wniosku informacja publiczna stanowi informację przetworzoną wymaga dokonania przez organ pełnej oceny, która to ocena nie może być dowolna. Ewentualne ustalenie organu, że wykonanie zadania w postaci udostępnienia żądanych danych zakłóci jego funkcjonowanie, wymagać będzie wyczerpującego uzasadnienia z wykazaniem, jaka liczba pracowników zostałaby przez organ skierowana do wykonania tego zadania i przez jaki czas. W ocenie tut. Sądu realia faktyczne niniejszej sprawy świadczą o tym, że organ nie podołał obowiązkowi wykazania powyższych okoliczności. Przede wszystkim adresat wniosku inicjującego przedmiotowe postępowanie nie udowodnił (ani nawet nie uprawdopodobnił) by udzielenie żądanej informacji musiało się wiązać się z pracami na tyle czasochłonnymi, by destabilizowały pracę organu. Nie podał bowiem (nawet w przybliżeniu) tego, jaka jest ilość roszczeń objętych wnioskiem. Organ nie podał też tego, w jakiej dokumentacji biurowej znajdują się dane niezbędne dla udzielenia żądanej informacji (czy jest to dokumentacja papierowa czy też sporne dane są zdigitalizowane i zgrupowane w systemie komputerowym o określonych cechach). Jest to zaś o tyle istotne w realiach niniejszej sprawy, że niektóre systemy informatyczne, umożliwiają łatwe wyodrębnienie konkretnych danych przy zastosowaniu odpowiednich filtrów (np. dotyczących nadawcy, odbiorcy czy przedmiotu). Bez przybliżenia przywołanych okoliczności niemożliwym było dokonanie rzetelnej oceny omawianej materii czasochłonności. To przecież autor decyzji musi wykazać, lub choćby uprawdopodobnić postawioną przez siebie tezę. Tylko wtedy Sąd administracyjny będzie posiadał konkretny materiał nadający się do oceny. Tego jednakże zabrakło w skarżonej decyzji. Jej uzasadnienie w omawianej części ma charakter wielce ogólnikowy i nie zawierający szczegółowego nawiązania do materii niniejszej sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, uzasadnienie skarżonej decyzji jawiło się jako niespełniające minimalnych wymogów opisanych w art. 107 K.p.a. Zawierało bowiem w dużej mierze poglądy orzecznictwa i judykatury, których organ nie osadził w realiach faktycznych niniejszej sprawy. Z uwagi na powyżej stwierdzone braki, które uniemożliwiały Sądowi weryfikację twierdzenia o przetworzonym charakterze żądanej informacji, przedwczesnym było odnoszenie się do problematyki istnienia szczególnie istotnego interesu przemawiającego za udostępnieniem informacji przetworzonej. Do czasu bowiem skutecznego udowodnienia przez organ tezy, o posiadaniu przez żądane dane tego typu charakteru, nie zachodzi faktyczna konieczność wykazywania przez wnioskodawcę, że po jego stronie istnieje szczególnie istotny interes przemawiający za udostępnieniem informacji przetworzonej. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) O kosztach rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji art. 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobowiązany do szczegółowego i wnikliwego zbadania wniosku strony z uwzględnieniem uwag poczynionych w niniejszym uzasadnieniu.