II OZ 951/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SO/Wa 31/09 o oddaleniu wniosku [...] S.A. o wymierzenie grzywny Prezydentowi m.st. Warszawy za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SO/Wa 31/09 oddalił wniosek [...] S.A. o wymierzenie grzywny Prezydentowi m.st. Warszawy za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wniesioną przez tę Spółkę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga [...] S.A. wpłynęła do organu w dniu 3 czerwca 2009r. i przekazana została do Sądu w dniu 19 czerwca 2009 r. Akta przedmiotowej sprawy przekazano do Sądu w dniu 26 czerwca 2009 r. Powyższe czynności dokonane zostały przez organ w terminie 30-dniowym przewidzianym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Termin ten przekroczony został jedynie w stosunku do odpowiedzi na skargę, którą organ – po uprzednim wezwaniu przez Sąd do dokonania tej czynności - nadesłał w dniu 9 lipca 2009 r. Wskazując na powyższe Sąd stwierdził, że pomimo przekroczenia terminu na przekazanie odpowiedzi na skargę brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki [...] o wymierzenie organowi grzywny, ponieważ organ dopełnił obowiązków ciążących na nim z mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] S.A. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o wymierzeniu grzywny Prezydentowi m.st. Warszawy ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W zażaleniu wskazano, że Sąd I instancji dokonał błędnej wykładni art. 55 § 1 p.p.s.a. przyjmując, że przekazanie odpowiedzi na skargę z opóźnieniem lecz przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny uniemożliwia wymierzenie tej grzywny. W odpowiedzi na zażalenie Prezydent m.st. Warszawy wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu i organ ten zobligowany jest przekazać do sądu skargę wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Niedopełnienie tego obowiązku we wskazanym terminie może skutkować wymierzeniem organowi grzywny. Tak więc omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Spełnienie tych wymogów umożliwia jedynie, a nie obliguje sąd do wymierzenia organowi grzywny na wskazanej podstawie. Zawarte w komentowanym przepisie określenie, że ,,sąd (...) może orzec" o wymierzeniu grzywny oznacza, że rozstrzygając tę kwestię, sąd powinien brać pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek. Jeżeli np. sąd dojdzie do przekonania, że niedopełnienie obowiązku przekazania w terminie dokumentów wskazanych w art. 54 § 2 p.p.s.a. jest celowym działaniem organu, podjętym w zamiarze niedopuszczenia do szybkiego rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej, to wymierzenie organowi grzywny będzie jak najbardziej zasadne. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. W ocenie NSA brak załączenia przez organ odpowiedzi na skargę nie jest uchybieniem stanowiącym podstawę do nałożenia grzywny. Brak ten jest w istocie zwykłym niedopatrzeniem, jakie nastąpiło w trakcie procedowania. Podkreślić należy, że wobec wezwania sądu brak ten został niezwłocznie przez organ uzupełniony jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o ukaranie organu grzywną. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uznać za odpowiadające prawu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.