VIII SA/Wa 1011/15

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier poza kasynem postanawia odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE Spółka z o.o. [...] z siedzibą w [...] wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o majątku i dochodach podała, że kapitał zakładowy Spółki wynosi [...] zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi [...] zł, natomiast strata za ostatni rok obrotowy wyniosła (-)[...] zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż Spółka nie posiada środków pieniężnych, ani środków trwałych, które mogłaby spieniężyć. Posiadane automaty do gier zostały zajęte przez urzędy celne, co uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej, a w efekcie zarobkowania. Spółka nie posiada zdolności kredytowej, a jedyny wspólnik odmówił jej dokapitalizowania. Wskazano ponadto, że trudności finansowe Spółki mają charakter trwały, istnieją od dłuższego czasu, co uniemożliwiło poczynienie oszczędności na poczet ewentualnych kosztów związanych z prowadzeniem sporów sądowych. Do wniosku załączono: bilans na dzień 31 grudnia 2013 r., rachunek zysków i strat za 2013 r., sprawozdanie finansowe za 2014 r., informację dodatkową do sprawozdania finansowego za 2014 r., informacje bilansowe oraz zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnych. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. zobowiązano skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie CIT - 8 za 2014 r. oraz wyciągów z rachunków bankowych Spółki za ostatnie dwanaście miesięcy. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Zauważyć należy, że na obecnym etapie postępowania do kosztów sądowych należy zaliczyć wpis od skargi w wysokości [...] zł. Analizując sytuację majątkową Spółki wskazać należy, iż posiada ona majątek znacznej wartości – wartość środków trwałych według oświadczenia złożonego na formularzu PPPr wynosi [...] zł, a więc wielokrotnie przewyższającej opłatę sądową. W orzecznictwie dotyczącym porównywania wysokości ciążących na stronie kosztów sądowych z posiadanym majątkiem podnosi się, iż osoba prawna nie zasługuje na zwolnienie z kosztów sądowych gdy dysponuje majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość wymaganego wpisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 89/12). W jednym z orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił również, iż od strony – w szczególności, jeśli jest osobą prawną – można oczekiwać, że będzie dysponować swoim majątkiem w taki sposób, aby uzyskać z niego sumy potrzebne na pokrycie kosztów sądowych, w szczególności, jeśli w porównaniu z jego wartością są one niewielkie (zob. postanowienie z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II GZ 478/12). W sprawie istotne jest również, że Spółka nadal prowadzi działalność gospodarczą, nie znajduje się w stanie likwidacji, nie wszczęto wobec niej postępowania upadłościowego. Z analizy dokumentów (CIT-8) wynika, że skarżąca w 2014 r. uzyskała przychód w kwocie [...] zł odnotowując stratę w wysokości [...] zł, przy czym podkreślić należy, że poniesiona strata jest okolicznością niemającą znaczenia przesądzającego w sprawie, gdyż w obrocie gospodarczym przyjmuje się, że strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania i nie świadczy o braku środków finansowych. Tym samym, jeżeli osoba prawna, ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy, wykazuje w swojej działalności stratę, nie stanowi to wystarczającej przesłanki do przyznania prawa pomocy (por. postanowienia NSA z: 1 sierpnia 2013r. sygn. akt I FZ 327/13; 22 marca 2011r. sygn. akt II GZ 112/11; 19 listopada 2004r. sygn. akt I FZ 436/04, dostępne na www.nsa.gov.pl). Odnośnie natomiast zobowiązania skarżącej do złożenia wyciągów z rachunków bankowych stwierdzić należy, że nie wykonała ona tego wezwania w sposób należyty. Złożyła bowiem jedynie wygenerowany elektronicznie jednostronicowy dokument z dostępnym saldem (-)[...] zł, nie będący historią operacji na rachunku za okres ostatnich dwunastu miesięcy. Sądowi z urzędu (akta sprawy VIII SA/Wa 739/15) znany jest fakt, że na samą obsługę prawną w pierwszym półroczu 2015 r. skarżąca wydatkowała środki w wysokości ponad [...] zł, zaś suma wpływów na rachunku w lutym 2015 wynosiła [...] zł, w marcu – [...] zł, w kwietniu – [...] zł, zaś w maju – [...] zł. Uchylenie się zatem w przedmiotowej sprawie od przedłożenia dokumentów – wyciągów z rachunku bankowego w pełnej postaci, obrazujących szczegółowo sytuację finansową strony uniemożliwia obiektywną ocenę złożonego wniosku. W tych okolicznościach uznać należy, że skarżąca nie wykazała, aby po jej stronie zachodziły przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji postanowienia.