II OZ 816/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. A. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1319/08 o oddaleniu zażalenia A.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt III SA/Po 255/08 w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1319/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt III SA/Po 255/08 odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody W. z dnia [...] 2008 r. w przedmiocie wymeldowania. Pismem z dnia [...] 2009 r. A. A. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem. Skarżący powołując się na treść art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał okoliczności faktyczne, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy - w postaci braku pouczenia w decyzji Wojewody co do możliwości ustanowienia adwokata, jak również braku pouczenia, że błędne oznaczenie odwołania nie wydłuża, ani nie skraca terminu na jego wniesienie oraz środków dowodowych. A. A. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, uchylenie decyzji Wojewody [...] w Poznaniu w przedmiocie wznowienia postępowania o wymeldowanie, ustanowienie adwokata oraz zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego w celu stwierdzenia niezgodności art. 107 § 1 k.p.a. z art. 2 i 45 Konstytucji RP przez to, że decyzja Wojewody nie zawierała pouczenia o możliwości ustanowienia adwokata i skutków błędnego oznaczenia odwołania co miałoby wpływ na wniesienie odwołania w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. A zatem, stosownie do powyższego przepisu właściwym sądem do rozpoznania niniejszej skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie zaś z art. 276 zdanie drugie p.p.s.a., gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis ten wyłącza bowiem sporządzenie tego typu skargi osobiście przez stronę, która nie jest jednocześnie jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zatem, zwolnione z "przymusu adwokacko-radcowskiego", tj. uprawnione do osobistego sporządzenia skargi o wznowienie postępowania, są w takiej sytuacji jedynie osoby posiadające wysokie kwalifikacje prawnicze, wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a. tzn. sędziowie, prokuratorzy, notariusze, profesorowie lub doktorzy habilitowani nauk prawnych, będący stronami, ich przedstawicielami lub pełnomocnikami, albo też wnoszący taką skargę prokuratorzy lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Niedopełnienie tego wymogu powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie A. A.skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2008 r. sporządził osobiście. Sporządzenie w niniejszej sprawie skargi o wznowienie postępowania przez samą stronę, niebędącą adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony ustawowy wymóg wynikający z art. 276 w związku z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarżący A. A. nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., a zatem nie miał wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania. Na marginesie należy zaznaczyć, iż postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2009 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 7 lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu wyznaczyła dla A. A. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat A. G., zaś w dniu 21 lipca 2009 r. skarżący udzielił temu pełnomocnikowi stosownego pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 276 i 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.