KIO 3576/25

Sygn. akt: KIO 3576/25 WYROK Warszawa, dnia 10 października 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:J.S. Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczejw dniu 25 sierpnia 2025 r. przez wykonawcę Częstobud spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Częstochowie przy al. Bohaterów Monte Cassino 40 (42-200 Częstochowa) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Samodzielny Publiczny Wielospecjalistyczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Stargardzie przy ul. Wojska Polskiego 27 (73-110 Stargard) przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego wykonawcy A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Strzelcach Opolskich przy ul. Braci Prankel 1 (47-100 Strzelce Opolskie) orzeka: 1.Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu naruszenia art. 18 ust. 3 ustawy dnia z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tj. w zakresie zarzutu nr 3). 2.W pozostałym zakresie oddala odwołanie. 3.Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Częstobud spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Częstochowie i: 3.1zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Częstobud spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Częstochowie tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez wykonawcę Częstobud spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Częstochowie tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez zamawiającego Samodzielny Publiczny Wielospecjalistyczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Stargardzie tytułem wynagrodzenia pełnomocnika; 3.2zasądza od wykonawcy Częstobud spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Częstochowie na rzecz zamawiającego Samodzielnego Publicznego Wielospecjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Stargardzie kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego Samodzielny Publiczny Wielospecjalistyczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Stargardzie tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:…………………………. Sygn. akt: KIO 3576/25 Uzasadnie nie Samodzielny Publiczny Wielospecjalistyczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Stargardzie (zwana dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym pn. „Budowa Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w SPW ZOZ w Stargardzie w celu poprawy dostępności do opieki długoterminowej na terenie Powiatu Stargardzkiego” - numer referencyjny: 24/TP/RB/2025 (zwane dalej: „postępowaniem”). Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 07 lipca 2025 r. pod numerem: 2025/BZP 00312709. Szacunkowa wartość zamówienia jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) (zwanej dalej: „Pzp” lub „ustawą Pzp”). W dniu 25 sierpnia 2025 r. wykonawca Częstobud spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Częstochowie (zwany dalej: „Odwołującym”) wniósł odwołanie wobec niezgodnych z ustawą czynności i zaniechań Zamawiającego podjętych w przedmiotowym postępowaniu. W związku z tym, Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 16 pkt 1 i art. 17 ust. 2 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania i wybór najkorzystniejszej oferty w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców w związku z nieprawidłowym wyborem oferty wykonawcy Adamietz Sp. z o.o. z siedzibą w Strzelcach Opolskich (zwanego dalej również: Wykonawca „Adamietz”) jako najkorzystniejszej pomimo, że Zamawiający dopuścił się naruszenia: 1)art. 226 ust. 1 pkt. 10 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Wykonawcy Adamietz, pomimo, że oferta ta zawiera błędy w obliczeniu ceny, zarówno w zakresie wadliwej stawki podatku VAT, jak i braku ujęcia w cenie oferty pełnego zakresu przedmiotu zamówienia, 2)art. 128 ust. 1 w zw. z art. 307 ust. 2 i 4 oraz art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp - w związku z bezpodstawnym wezwaniem Wykonawcy Adamietz w dniu 14 sierpnia 2025 roku na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp do złożenia dokumentu przedłużenia ważności wadium lub wniesienia nowego wadium, mimo że Wykonawca został wezwany do przedłużenia terminu związania ofertą na podstawie art. 307 ust. 2 ustawy Pzp, a zatem powinien – stosownie do treści art. 307 ust. 4 ustawy Pzp – dokonać przedłużenia terminu związania ofertą wraz z przedłużeniem okresu ważności wadium albo, jeżeli nie jest to możliwe, z wniesieniem nowego wadium na przedłużony okres związania ofertą, jeśli zaś Wykonawca nie przedłużył okresu ważności wadium wraz z przedłużeniem terminu związania ofertą to jego oferta winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp, a Zamawiający nie miał prawa do wzywania Wykonawcy w tym zakresie na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, 3)art. 18 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – poprzez zaniechanie odtajnienia i udostępnienia Odwołującemu załącznika nr 1 do oświadczenia Wykonawcy Adamietz składanego na podstawie art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, mimo iż utajnienie dokonane przez Wykonawcę jest niezgodne z przepisami prawa, bowiem Wykonawca nie wykazał, iż zastrzeżone informacje wypełniają przesłanki objęcia ich tajemnicą przedsiębiorstwa. W oparciu o podniesione zarzuty Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i: 1)nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz dokonanie ponownego badania i oceny ofert i w ramach tej czynności: a)odrzucenie oferty Wykonawcy Adamietz, b)odtajnienie treści dokumentu załącznika nr 1 do oświadczenia Wykonawcy Adamietz, składanego na podstawie art. 125 ust. 1 ustawy Pzp i ujawnienie tego dokumentu Odwołującemu, 2)zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego od Zamawiającego na rzecz Odwołującego. Odwołujący wskazał, że jest wykonawcą, który złożył ofertę w przedmiotowym postępowaniu i znajduje się na drugim miejscu w rankingu złożonych ofert. Naruszenie przez Zamawiającego ww. przepisów ustawy Pzp skutecznie uniemożliwia mu pozyskanie przedmiotowego zamówienia narażając Odwołującego na wymierną szkodę polegającą na utracie spodziewanego zysku z tytułu realizacji umowy. Tym samym Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia w rozumieniu art. 505 ust. 1 ustawy Pzp oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Uzasadniając zarzuty Odwołujący przedstawił stanowisko faktyczne i prawne w odniesieniu do sformułowanych zarzutów. W dniu 29 sierpnia 2025 r. w ramach przedmiotowego postępowania zgłosił przystąpienie po stronie Zamawiającego wykonawca Adamietz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Strzelcach Opolskich (zwany dalej: „Przystępującym”). W dniu 02 października 2025 r. Przystępujący złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania w zakresie zarzutu nr 1) i nr 2 ). Natomiast w zakresie zarzutu nr 3) Przystępujący wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp z uwagi na brak substratu zaskarżenia. Przystępujący wskazał, że zweryfikował ponownie zakres dokonanego zastrzeżenia poufności informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i zdecydował się samodzielnie odtajnić w całości Załącznik nr 1, który przekazał wraz z pismem procesowym. Dlatego też Przystępujący podniósł, że w związku z odtajnieniem Załącznika nr 1 zarzut nr 3) stał się bezprzedmiotowy, z uwagi na brak substratu zaskarżenia, w związku z czym Przystępujący wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie Zarzutu nr 3) na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp W tym samym dniu tj. 02 października 2025 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, gdzie również wniósł o oddalenie odwołania w odniesieniu do zarzutu nr 1) i nr 2 ). zaś w zakresie zarzutu nr 3) Zamawiający także wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego Krajowa Izba Odwoławcza po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron i uczestnika postępowania odwoławczego, uwzględniając dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego wyrażone w odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie oraz w pismach procesowym, a także wyrażone ustnie na rozprawie i odnotowane w protokole, ustaliła i zważyła, co następuje: Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę. Przystępując do rozpoznania odwołania, Izba stwierdziła spełnienie przesłanek art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwości poniesienia przez niego szkody w wyniku naruszenia przez Zamawiającego wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy Pzp. Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia wykonawcy Adamietz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Strzelcach Opolskich, jak również strony nie zgłosiły opozycji. W związku z tym, Izba postanowiła dopuścić do udziału w postępowaniu odwoławczym ww. wykonawcę, który stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego. Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji postępowania przekazanej przez Zamawiającego, z odwołania wraz z załącznikami, z odpowiedzi na odwołanie, z pisma procesowego złożonego przez Przystępującego wraz z załącznikami, a także dowody złożone przez Odwołującego na rozprawie. Izba ustaliła co następuje: Zamawiającym prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na budowa Zakładu Opiekuńczo- Leczniczego w SPW ZOZ w Stargardzie w celu poprawy dostępności do opieki długoterminowej na terenie Powiatu Stargardzkiego. Opisany w treści odwołania oraz w odpowiedzi na odwołanie i piśmie procesowym Przystępującego stan faktyczny sprawy odpowiada rzeczywistości, wobec czego Izba uznała za zbędne jego powtarzanie. Izba oceniła, że materiał dowodowy jest wiarygodny i wszechstronny oraz umożliwiający wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Izba zważyła, co następuje: Krajowa Izba Odwoławcza, działając na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu nr 3) wskazanego w petitum odwołania w związku z tym, że Przystępujący zdecydował się odtajnić w całości wskazany jako załącznik nr 1 – Tajemnica Przedsiębiorstwa Wykonawcy Adamietz do Oświadczenia. Stosownie do art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku: 2) stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. W związku z dokonaną przez Przystępującego czynnością odtajnienia w całości załącznika nr 1 Izba uznała, że postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu nr 3) wskazanego w odwołaniu, stało się zbędne, gdyż przedmiot zaskarżenia, jego substrat ustał, ponieważ Przystępujący po wniesieniu odwołania zdecydował się sam odtajnić wskazany przez Odwołującego załącznik. Zdaniem Izby, w takim stanie sprawy, brak jest czynności Zamawiającego podlegającej zaskarżeniu, dlatego też Izba doszła do przekonania, iż w tym stanie faktycznym zachodzi podstawa do umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp w zakresie zarzutu nr 3) wskazanego w odwołaniu Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, że w pozostałym zakresie odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. W odniesieniu się do zarzutu nr 1) dotyczącego naruszenia art. 226 ust. 1 pkt. 10 ustawy Pzp, Odwołujący w pierwszej kolejności wskazywał, że oferta Przystępującego powinna być odrzucona w związku z tym, że zawiera błędy w obliczeniu ceny w zakresie wadliwej stawki podatku VAT. Odwołujący argumentował, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa dla wykonania robót budowlanych w obrębie budynku Zakładu Opiekuńczo Leczniczego (zwanego dalej: „ZOL”) prawidłową stawką podatku VAT jest stawka w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 i ust. 12a w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 poz.775). Jak dalej wskazywał Odwołujący na gruncie art. 41 ust. 12a ww. wskazanej ustawy, budynki instytucji ochrony zdrowia świadczące usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską dla ludzi starszych i niepełnosprawnych PKO BP ex 12 64 są objęte społecznym programem mieszkaniowym i korzystają z preferencyjnej 8% stawki podatku VAT. Stawka podatku VAT w wysokości 23% dotyczy robót budowlanych realizowanych poza bryłą budynku. W związku z tym, zdaniem Odwołującego, zastosowanie przez Przystępującego stawki podatku VAT w wysokości 23% w zakresie wykonania robót ujętych w kosztorysie dotyczącym robót budowlanych odnoszących się do budynku oraz branży sanitarnej dla robót wewnętrznych wskazuje na istnienie błędu w obliczeniu ceny. W ramach rozważań ogólnych zauważenia wymaga, że podczas badania ofert Zamawiający poddaje weryfikacji zastosowaną przez wykonawcę stawkę podatku VAT. Co ważne Zamawiający w tej sytuacji nie nabywa uprawnień właściwych dla organów kontroli skarbowej. Ocena prawidłowości zastosowanej przez wykonawcę stawki podatkowej podczas procesu badania ofert ogranicza się wyłącznie do czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego i nie przesądza dalej idących konsekwencji prawnych, które wiążą się z określeniem stawki VAT. Tak więc ustalenia Zamawiającego nie mają rozstrzygającego znaczenia w sferze zobowiązań podatkowych tych wykonawców wobec Skarbu Państwa, już po zawarciu i wykonaniu umowy z Zamawiającym. Podobnie Izba, na potrzeby rozstrzygnięcia odwołania wniesionego w związku z czynnością zamawiającego związaną z dokonaniem badania oferty wykonawcy pod kątem prawidłowości zastosowania stawki podatku VAT lub zwolnienia od podatku, nie nabywa kompetencji lub uprawnień właściwych dla organu kontroli skarbowej, ale ocenia kwestionowaną w odwołaniu czynność Zamawiającego pod kątem jej zgodności z przepisami Pzp (tak: wyrok KIO z dnia 20 stycznia 2023 r. o sygn. akt: KIO 1/23). Dodać należy, że wykonawca jako wystawca faktur i płatnik podatku VAT jest podmiotem zobligowanym z mocy ustawy o podatku od towarów i usług do kwalifikacji świadczenia ze względu na podatek VAT, a także samodzielnego ustalenia właściwej stawki podatku VAT dla danego świadczenia. Co istotne wykonawca ponosi pełną odpowiedzialność za zastosowanie właściwej stawki podatku VAT. W stanie faktycznym rozstrzyganej sprawy podkreślenia wymaga, że Zamawiający nie określił jaka stawka podatku VAT jest obowiązująca dla prac będących przedmiotem zamówienia. W SW Z Zamawiający w rozdziale 15 pkt 5 wskazał, że za prawidłowe zastosowanie stawki podatku VAT w postępowaniu odpowiedzialność ponosi wykonawca. Poza sporem jest, że przedmiotem zamówienia są roboty budowalne w zakresie budowy budynku ZOL, ale również inwestycja obejmuje, co zostało m.in wskazane Opisie technicznym do projektu techniczno-wykonawczego (wchodzącym w zakres Załącznika nr 7 do SW Z), wykonanie robót budowlanych wykraczających poza bryłę budynku, a także szereg prac związanych z przyłączeniem nowo powstałego budynku ZOL do już istniejącego obiektu. Analiza materiału dowodowego doprowadziła Izbę do wniosku, że w przedmiotowej sprawie Zamawiający nie miał podstaw, aby stwierdzić że oferta Przystępującego zawiera błąd w obliczeniu ceny i jako taka powinna zostać odrzucana. Nie można tracić z pola widzenia, że przepis art. 226 ust. 1 pkt. 10 ustawy Pzp, jest przepisem o charakterze sankcyjnym, a zastosowanie jego przez Zamawiającego niesie dotkliwe konsekwencje dla wykonawcy. Dlatego Zamawiający odrzucając ofertę musi mieć pewność co do, że oferta zawiera błąd w obliczeniu ceny, a decyzja jego nie może się opierać jedynie na przypuszczeniu. Zamawiający nie jest uprawniony do dokonania odrzucenia oferty na podstawie jedynie przekonania o konieczności zastosowania w zamówieniu określonej stawki VAT. Jeżeli wysokość stosowanej stawki w danej sprawie nie jest jednoznaczna, co więcej możliwe są różne jej interpretacje, a Zamawiający nie dysponuje interpretacją indywidualną, to nie ma podstaw do kwestionowania wskazanej w ofercie stawki podatku VAT. Zarówno Izba jak i sąd nie są podmiotami właściwymi do ustalenia wysokości należnego podatku (tak wyrok z dnia 18 maja 2023 r o Sygn. akt: KIO 1233/23). A tym bardziej, że jak wskazał na rozprawie Zamawiający, w posiadanych przez niego kosztorysach inwestorskich dla spornego zakresu prac, została wskazana stawka VAT 23%. W takiej sytuacji wydaje się, że jednoznacznym potwierdzeniem zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT mogłaby być m.in. Wiążąca Informacja Stawkowa (W IS). Tak wydanadecyzja W IS wiąże nie tylko organy podatkowe wobec podmiotów, które ją otrzymały, ale i podmiot który taką decyzję W IS otrzyma. Wykonawca czy też Zamawiający, który również może zwrócić się do organu podatkowego o wydanie takiej decyzja W IS, mając taką decyzje posiada również potwierdzenie zasadności stosowania w ściśle określonym stanie faktycznym prawidłowej stawki VAT. Odwołujący na poparcie swojej argumentacji w odwołaniu przywołał interpretacje podatkowe, jednakże żadna z nich nie była decyzją W IS. Dlatego też przedstawiona przez Odwołującego jako dowód na rozprawie, również W IS z dnia 12 kwietnia 2022 r. nr 0111-KDSB2-2.440.12.2022.5.ASZ, nie mogła zostać uznana przez Izbę jako potwierdzająca jednoznacznie argumentację Odwołującego. Decyzja W IS, co już wyżej zostało wskazane, zostaje wydane w oparciu o ściśle określany stan faktyczny danej sprawy, podmiot na rzecz którego zostaje wydana może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługa będącą przedmiotem decyzji, a także tak wydana W IS wiąże ograny podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem. Odwołujący argumentował, że przywołane interpretacje odnoszą się rodzajowo do takiego obiektu jego funkcji i zakresu robót, jak ten będący przedmiotem rozstrzyganego postepowania. Jednakże nie przedstawił żadnego, dowodu który mogły przekonać Izbę do racji jego stanowiska. Reasumując, Odwołujący nie zdołał wykazać, że w tym konkretnym postępowaniu należało zastosować takie stawki VAT jak wskazywał to Odwołujący. Twierdzenie, że w konsekwencji zastosowanie przez Przystępującego stawki VAT niezgodnej z obowiązującymi przepisami jest niedopuszczalne i stanowi błąd w obliczeniu ceny, należało uznać za gołosłowne i nie mające odzwierciedlania w zebranym materiale dowodowym. Izba doszła do przekonania iż Odwołujący na kanwie rozpatrywanej sprawy również nie zdołał wykazać, że zaszły przesłanki do odrzucenia oferty Przystępującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10) Pzp z uwagi na brak ujęcia w cenie oferty pełnego zakresu przedmiotu zamówienia. Dostrzec należy, że Zamawiający w dokumentacji przetargowej określił wynagrodzenie jako ryczałtowe. Wskazał również w rozdziale XV w pkt 5 SW Z, żełączna cena brutto musi uwzględniać wszystkie koszty związane z realizacją przedmiotu zamówienia zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia oraz istotnym postanowieniami umowy określonymi w SW Z. W pkt 6 zaś przywołanego rozdziału Zamawiający wskazał, że cena podana w Formularzu ofertowym jest ceną ostateczną, niepodlegającą negocjacji i wyczerpującą wszelkie należności wykonawcy wobec Zamawiającego związane z realizacją przedmiotu zamówienia. Faktem jest, że Zamawiający żądał złożenia kosztorysów ofertowych wraz z formularzem ofertowym, a kosztorys ofertowy miał być zaś sporządzony na podstawie przedmiaru robót. Zamawiający w toku prowadzonego postępowania na zadane pytanie jednego z wykonawców dotyczące prośby o zgodę na modyfikację przedmiarów poprzez np. dopisanie brakujących pozycji czy poprawę ilości ze względu na niezgodności z dokumentacją projektową, udzielił odpowiedzi, że sporządzenie kosztorysów ofertowych ma nastąpić na podstawie udostępnionych przedmiarów i Zamawiający nie wyraża zgody na modyfikowanie przedmiarów. Udostępniony przedmiar robót nie jest jedyną podstawą wyceny, pełni funkcję pomocniczą, nie decyduje o zakresie prac, a ma jedynie ułatwić wykonawcy przygotowanie ofert. Dlatego też Izba mając na uwadze powyższe doszła do przekonania, że brak ujęcia w kosztorysie ofertowym pozycji, na które wskazywał Odwołujący, a pozycje te wynikały z przedmiaru robót, przy wyraźnym wskazaniu przez Zamawiającego na pomocniczy charakter przedmiarów, który bezsprzecznie nie jest jedyną podstawą wyceny i nie decyduje o ostatecznym zakresie prac, nie może być podstawą twierdzenia, że Przystępujący nie ujął w cenie swojej ofert, przy założeniu wynagrodzenia ryczałtowego, pełnego zakresu przedmiotu zamówienia. W kwestii i tego zarzutu stanowisko Odwołującego należało uznać za gołosłowne i nie mające odzwierciedlania w zebranym materiale dowodowym. Reasumując uwzględniając powyższe Izba uznał, iż zarzut nr 1) należało oddalić w całości jako niezasadny. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 128 ust. 1 w zw. z art. 307 ust. 2 i 4 oraz art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp, Odwołujący argumentował, że Zamawiający pismem z dnia 14 sierpnia 2025 r. - znak pisma SPW ZOZ/ZPZ-2.III- 382/24.12/2025/A.W. skierował do Przystępującego wezwanie do złożenia gwarancji wadialnej na przedłużony termin związania ofertą działając w oparciu o przepis art. 128 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołujący podniósł, że Zamawiający nie miał prawa zastosować tego przepisu do wezwania Wykonawcy do złożenia nowego wadium na przedłużony okres związania ofertą, ani do jego uzupełnienia w taki sposób, aby było ono zgodne z przedłużonym terminem związania oferty, a Zamawiający skierował do Przystępującego podobnie jak do innych wykonawców, wezwanie na podstawie art. 307 ust. 2 ustawy Pzp. Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli wykonawca nie wniósł wadium, lub wniósł w sposób nieprawidłowy lub nie utrzymywał wadium nieprzerwanie do upływu terminu związania ofertą lub złożył wniosek o zwrot wadium w przypadku, o którym mowa w art. 98 ust. 2 pkt 3. Podkreślić należy co wielokrotnie w swym orzecznictwie wskazywała Krajowa Izba Odwoławcza, że przepisy art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp należy interpretować w sposób ścisły i nie podlegający rozszerzeniu przez Zamawiającego na okoliczności, których nie przewidział ustawodawca. Co ściśle wiąże się z tym, że przesłanki odrzucenia oferty określone w art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp, to także przepisy o charakterze sankcyjnym, o najdalej idących negatywnych skutkach dla wykonawcy. Prowadzą bowiem do obligatoryjnego odrzucenia oferty przez Zamawiającego, tym samym pozbawiając wykonawcę możliwości ubiegania się o zamówienie publiczne. Jedynie zaistnienie okoliczności wyraźnie w nich wskazanych może doprowadzić do odrzucenia oferty (tak: wyrok KIO dnia 12 marca 2024 r. sygn. akt: KIO 616/24). Dlatego też Zamawiający kierując wezwanie do Przystępującego w oparciu o przepis art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, działał nieprawidłowo, jednak nie mogło to prowadzić do odrzucenia oferty Przystępującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp. Przystępujący w pierwotnym terminie związania ofertą i w okresie ważności pierwotnie złożonego wadium, przedłożył aneks nr 1 z dnia 19 sierpnia 2025 r. do Gwarancji ubezpieczeniowej zapłaty wadium Nr 727500157960., którym przedłużono termin ważności wadium. Tym samym Izba przychyliła się do argumentacji Przystępującego wskazującej, na to że z powyższego wynika, iż oferta Przystępującego pozostawała zabezpieczona wadium przez cały okres związania ofert, w tym również przez przedłużony okres związania ofertą, a w takim stanie faktycznym nie można stwierdzić, że zmaterializowały się przesłanki odrzucenia oferty, o których mowa w art. 226 ust. 1 pkt 14 Pzp pomimo, że Zamawiający niezasadnie wystosował drugie pismo do Przystępującego w dniu 14 sierpnia 2025 r. Reasumując Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu. Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 oraz art. 575 ustawy Pzp, a także w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 2 lit. b) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020r., poz. 2437 ze zmianami), orzekając w tym zakresie o obciążeniu kosztami postępowania odwoławczego stronę przegrywającą, czyli Odwołującego. Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji. Przewodnicząca: …………….…………………