I KK 205/26
Sąd Najwyższy2026-07-15
Sygnatura
I KK 205/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2026-07-15
Rodzaj
Postanowienie
Treść orzeczenia
I KK 205/26
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lipca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie B. N.
skazanego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii i in.,
po rozpoznaniu 6 lipca 2026 r., na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 5 czerwca 2025 r.,
sygn. akt II AKa 299/23, zmieniającego wyrok
Sądu Okręgowego w Poznaniu z 5 kwietnia 2023 r.,
sygn. akt III K 249/21,
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W piśmie z 10 listopada 2025 r. obrońca B.N. wniósł
o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu kasacji
podniósł, że „Kasacja dotyczy istotnych naruszeń prawa procesowego oraz
materialnego, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia. Z uwagi na powagę
zarzutów i możliwość uchylenia zaskarżonego wyroku, zasadne jest wstrzymanie
wykonania kary do czasu rozpoznania kasacji. Natychmiastowe wykonanie kary
uniemożliwiłoby skazanemu wywiązanie się z obowiązków finansowych wobec
I KK 205/26 2
Skarbu Państwa, a ewentualne późniejsze uwzględnienie kasacji przez Sąd
Najwyższy mogłoby uczynić wykonanie kary nieodwracalnym w skutkach.”
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma
charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w.,
według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od
dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w
art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów
kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność.
Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba
stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego
rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku
Sądu odwoławczego.
W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę
bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak
w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario).
[J.J.]
[a.ł]