II PSK 23/25
Sąd Najwyższy2025-10-15
Sygnatura
II PSK 23/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2025-10-15
Rodzaj
Postanowienie
Treść orzeczenia
II PSK 23/25
POSTANOWIENIE
Dnia 28 października 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Renata Żywicka
w sprawie z powództwa R.K.
przeciwko N. w W.
o odszkodowanie za naruszenie zasad równego traktowania w zatrudnieniu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28
października 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt XXI Pa 27/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od R.K. na rzecz N. w W. kwotę 675 zł (sześćset
siedemdziesiąt pięć złotych) wraz z odsetkami z art. 98 § 1 1 k.p.c.
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2023 r., VII P 1186/18, Sąd Rejonowy w
Warszawie oddalił powództwo R.K. o odszkodowanie za naruszenie zasady
równego traktowania przeciwko N. w W. oraz orzekł o kosztach zastępstwa
procesowego.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 16 maja 2024 r., XXI Pa 27/24
oddalił apelację powoda oraz zasądził od niego na rzecz strony pozwanej 675 zł
tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym
wraz odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
II PSK 23/25 2
świadczenia pieniężnego, za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia
zobowiązanemu do dnia zapłaty.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku powód zarzucił naruszenie: 1.
art. 94 pkt 9 k.p.; 2. art. 233 § 1 k.p.c.; 3. art. 18 3a § 1 k.p. ; 4. art. 112 k.p.; 5. art. 94
pkt 10 k.p.; art. 78 § 1 i § 2 k.p.; art. 8 k.p.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił
występowaniem istotnego zagadnienia prawne dotyczącego zakresu swobody
uznaniowej pracodawcy w decyzjach dotyczących przyznawania nagród
uznaniowych oraz obowiązku równego traktowania pracowników zgodnie z art. 94
pkt 9 k.p. oraz oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej z uwagi na treść
rozstrzygnięcia oraz naruszone przepisy prawa materialnego oraz procesowego
mające wpływ na treść orzeczenia.
Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu
Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez ten sąd oraz
o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz powoda kosztów postępowania
kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o wydanie
postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
oddalenie skargi kasacyjnej - w przypadku przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów
postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm
przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie: (1) występuje istotne zagadnienie prawne, (2)
istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, (3) zachodzi nieważność
postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z
II PSK 23/25 3
tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że
zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie,
a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc
pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi
przez Sąd Najwyższy.
Pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że w skardze kasacyjnej występuje
istotne zagadnienie prawne oraz, że skarga kasacyjna jest oczywiście
uzasadniona, jednak stanowisko w tym zakresie nie zostało w sposób prawidłowy
uzasadnione.
Wymaga więc przypomnienia, że w art. 3984 § 2 k.p.c., wśród istotnych
wymagań skargi kasacyjnej, ustawodawca wymienił obowiązek złożenia wniosku o
przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. Ustawodawca
nieprzypadkowo bowiem, konstruując wymagania skargi kasacyjnej, wyodrębnił w
oddzielnych przepisach art. 3984 k.p.c., obowiązek przytoczenia podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia (§ 1) i obowiązek przedstawienia wniosku o
przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia (§ 2). Chodzi zatem o dwa
odrębne, kreatywne elementy skargi kasacyjnej, które spełniają określone cele i
podlegają ocenie Sądu Najwyższego, na różnych etapach postępowania
kasacyjnego. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie
podlegają analizie na etapie przedsądu, natomiast przytoczone podstawy
kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do
rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania. Oba te elementy muszą
być więc przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione,
a dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. nie wystarczy odwołanie się - tak jak
to ma miejsce w niniejszej sprawie - do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, bo
choć dla obu tych przesłanek argumenty mogą być podobne, to Sąd Najwyższy w
ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające
przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana i skonstruowana,
aby Sąd Najwyższy nie musiał poszukiwać w uzasadnieniu jej podstaw pozostałych
elementów konstrukcyjnych skargi, ani tym bardziej się ich domyślać. Skarga
kasacyjna jest wszak szczególnym środkiem zaskarżenia, realizującym przede
II PSK 23/25 4
wszystkim interes publiczny, polegający na usuwaniu rozbieżności w orzecznictwie
sądów powszechnych oraz na wspomaganiu rozwoju prawa, zatem uzasadnienie
wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powinno koncentrować się na
wykazaniu, iż takie okoliczności w sprawie zachodzą (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego: z 31 stycznia 2008 r., II UK 246/07, LEX nr 449007; z 10 marca 2008
r., III UK 4/08, LEX nr 459291; z 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 404134 i z
19 czerwca 2008 r., II UZ 18/08, LEX nr 406392).
Mając na uwadze, że wniosek skarżącego nie zawiera wymaganego
uzasadnienia przywołanych podstaw przedsądu skarga kasacyjna nie mogła zostać
przyjęta do merytorycznego rozpoznania.
Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania, Sąd Najwyższy postanowił, zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach
orzeczono w oparciu o art. 98 § 1 i § 11 k.p.c.
[I.T.]
[a.ł]