I NSW 145/25

I NSW 145/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot (przewodniczący) SSN Marek Dobrowolski SSN Janusz Niczyporuk (sprawozdawca) w sprawie z protestu L.R. z udziałem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej oraz Prokuratora Generalnego przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na 18 maja 2025 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 26 czerwca 2025 r. pozostawić protest bez dalszego biegu. Marek Dobrowolski Oktawian Nawrot Janusz Niczyporuk UZASADNIENIE L.R. (dalej: „Wnoszący protest”) pismem z 11 czerwca 2025 r. (data prezentaty) wniósł do Sądu Najwyższego protest wyborczy przeciwko ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 czerwca 2025 r., wnosząc o: 1. „wykonanie w ramach zabezpieczenia - przed wdaniem się merytoryczne rozpatrzenia wniosku - w postaci przeliczenia wszystkich oddanych w wyborach kart do głosowania, których depozytariuszem jest Państwowa Komisja I NSW 145/25 2 Wyborcza za pośrednictwem Krajowego Biura Wyborczego - w tym Okręgowych Komisji Wyborczych; 2. zarządzenia przeliczenia wszystkich kart do glosowania oddanych 1 czerwca 2025 r. (druga tura); 3. unieważnienie drugiej tury wyborów i powtórzenie jej pod szczególnym nadzorem służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo kraju; 4. przeprowadzenie jawnej rozprawy z moim udziałem oraz obserwatorów; 5. zbadanie z urzędu zgłaszanych dowodów w sprawie; 6. przesłuchanie Wnoszącego protest w charakterze strony postępowania; 7. przesłuchanie w charakterze świadka Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w trybie jawnym i niejawnym; 8. zobowiązanie ABW do przedstawienia do wiadomości Sądu szczegółowego raportu w zakresie wykorzystania T. przez obce Państwo - tj. zewnętrznej ingerencji; 9. przesłuchania w charakterze świadka Karola Nawrockiego - tj. kandydata na urząd Prezydenta RP; 10. przesłuchania charakterze świadka posła D.M. na okoliczność instrukcji korzystania z nielegalnej aplikacji do rejestracji oraz sprawdzania zaświadczeń do głosowania; 11. przesłuchania w charakterze świadka posła P.C., na okoliczność instrukcji korzystania z nielegalnej aplikacji do rejestracji oraz sprawdzania zaświadczeń do głosowania; 12. przesłuchania M.W – […] na okoliczność incydentów nielegalnego przetwarzania danych osobowych oraz innych danych przez członków OKW w całym kraju; 13. przesłuchania w charakterze świadka M. D., Prezesa Stowarzyszenia „[...]” - na okoliczność udostępnienia aplikacji. I NSW 145/25 3 Prokurator Generalny w odpowiedzi na protest pismem z 12 czerwca 2025 r., wniósł o pozostawienie go bez dalszego biegu. Państwowa Komisja Wyborcza w odpowiedzi na protest pismem z 16 czerwca 2025 r. wniosła o pozostawienie go bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest wyborczy pozostawiono bez dalszego biegu. Zgodnie z art. 321 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Stosownie do brzmienia art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. W pierwszej kolejności wskazać należy, że postępowanie w sprawie protestu wyborczego ma na celu zapewnienie wyborcom ochrony prawnej przed przestępstwami i deliktami wyborczymi, które utrudniają lub uniemożliwiają im korzystanie z praw wyborczych w nieskrępowany i efektywny sposób (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 listopada 2023 r., I NSW 86/23). Protest wyborczy jest zatem środkiem procesowym o indywidualno-konkretnym charakterze (zob. postanowienia SN: 31 lipca 2020 r., I NSW 5512/20; z 31 lipca 2020 r., I NSW 3061/20). Konstrukcyjnym elementem protestu wyborczego jest takie sformułowanie zarzutów popełnienia konkretnych przestępstw lub naruszeń Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyborów, które poparte są dowodami i wykazują naruszenie własnego, konkretnego, rzeczywistego I NSW 145/25 4 i aktualnego interesu protestującego. Protest wyborczy powinien wskazywać zatem na naruszenia prawa odnoszące się do wnoszącego protest. Dlatego też, w orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie wskazuje się, że przedmiotem protestu nie mogą być zarzuty abstrakcyjne, hipotetyczne, dotyczące innych osób, bliżej nieokreślone, niezwiązane ściśle z sytuacją prawną protestującego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 listopada 2023 r., I NSW 86/23; z 14 listopada 2023 r., I NSWR 46/23; z 30 października 2019 r., I NSW 117/19; z 18 lipca 2019 r., I NSW 39/19). Z kolei w świetle art. 322 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych. Podkreślić należy, że Sąd Najwyższy uchwałą z 25 października 2023 r., I NZP 8/23, której nadano moc zasady prawnej, jednoznacznie stwierdził, że „w postępowaniach zainicjowanych protestami przeciwko ważności wyborów: do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 1277, ze zm.), a także w postępowaniu zainicjowanym protestem przeciwko ważności referendum, o którym mowa w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 851, ze zm.), nie mają zastosowania przepisy art. 130 § 1-2 oraz art. 1301a § 1-3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1550, ze zm.)”. W sprawach dotyczących protestów wyborczych nie wzywa się zatem skarżących do uzupełnienia braku formalnego pisma. Sformułowane w analizowanym proteście zarzuty nie odpowiadają ustawie. Wnoszący protest ograniczył się bowiem do ogólnych i niesprecyzowanych – a zatem w istocie abstrakcyjnych zarzutów, które dotyczą przebiegu głosowania w Polsce. Wnoszący protest wskazał, że z powodu stosowania nieautoryzowanej aplikacji cyfrowej, podejrzenia ingerencji obcych służb oraz błędów w liczeniu głosów doszło do nieprawidłowości mających wpływ na wynik głosowania. I NSW 145/25 5 Sąd Najwyższy ponownie podkreśla, że Wnoszący protest nie wskazał żadnych zarzutów dotyczących naruszenia jego własnego, konkretnego, rzeczywistego i aktualnego interesu. Protest ma zatem abstrakcyjny charakter, bowiem dotyczy ogólnych zarzutów co do potencjalnych naruszeń prawa wyborczego, które nie mają żadnego związku z wnoszącą protest. Ponadto, Wnoszący protest nie wskazał żadnych dowodów, na których oparł zarzuty. Podkreślić należy, że Sąd Najwyższy nie jest upoważniony ani do inicjowania postępowania protestowego z urzędu, ani do formułowania za protestującego zarzutów, ani wreszcie do wskazywania dowodów, na których protestujący opiera swoje zarzuty. Wniesiony protest obarczony jest zatem brakiem formalnym, który nie podlega konwalidacji w niniejszym postępowaniu na co zwróciła również uwagę Państwowa Komisja Wyborcza w odpowiedzi na protest wniesionej pismem z 16 czerwca 2025 r. Z powyższych względów Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 322 § 1 k.wyb. w zw. z art. 321 § 3 k. wyb., postanowił jak w sentencji. [r.g.]