Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III CZ 232/22

Sąd Najwyższy2022-10-15
Sygnatura
III CZ 232/22
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2022-10-15
Rodzaj
Postanowienie

Treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 232/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Monika Koba SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi H. Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt III S 14/22, wydanego w sprawie ze skargi H. Ś. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy w Będzinie do sygn. akt I Co 612/21, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego w Będzinie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2022 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. akt III S 14/22, III WSC 6/22, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 25 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Katowicach odrzucił skargę H. Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z 28 stycznia 2022 r. o odrzuceniu skargi H. Ś. na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Będzinie. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że postanowienia kończące postępowanie wywołane skargą na 2 przewlekłość postępowania nie są zaskarżalne żadnym środkiem zaskarżenia, w tym też skargą o stwierdzenie ich niezgodności z prawem, a poza tym w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia obowiązuje przymus zastępstwa przez fachowego pełnomocnika, skarga wniesiona osobiście przez stronę podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. w związku z art. 4246 § 3 k.p.c. We wniesionym osobiście zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z 25 lutego 2022 r. H. Ś. zarzucił, że zostało ono wydane bez podstawy prawnej i zażądał jego uchylenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, które dotyczy także czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że strona jest osobą wymienioną § 2 tego artykułu. Powód niewątpliwie nie ma wymaganej przez ten przepis zdolności postulacyjnej. W związku z tym zażalenie od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach powinno być sporządzone i podpisane przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę nie mającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 lutego 2012 r. V CZ 132/11, z 21 września 2011 r., I CZ 59/11, z 25 sierpnia 2010 r. II UZ 16/10, z 6 listopada 2008 r. III CZ 35/08). Skutki niezachowania przymusu adwokackiego normowanego przez przepis art. 87¹ § 1 k.p.c. reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych przymusem adwokackim, w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c., art. 370 k.p.c. i art. 373 k.p.c.) przewidujące odrzucenie zażalenia wniesionego osobiście przez stronę. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu. 3 [as]