IV KO 108/20
Sąd Najwyższy2020-11-15
Sygnatura
IV KO 108/20
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2020-11-15
Rodzaj
Postanowienie
Treść orzeczenia
Sygn. akt IV KO 108/20
POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2020 r.,
sprawy wniosku E. M.
skazanej z art. 156 § 3 k.k. i inne
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sadu Apelacyjnego w (…)
z dnia 30 września 2003 r., sygn. II AKa (…),
zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w T.
z dnia 18 marca 2003 r., sygn. akt II K (…)
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił
odmówić przyjęcia wniosku E. M. wobec jego oczywistej
bezzasadności.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 24 września 2020 r. (data wpływu 30 września 2020 r.) E. M.
wniosła o wznowienie postępowań w kilku sprawach karnych z jej udziałem, w tym
postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z
dnia 18 marca 2003 r., sygn. II K (…). Wyrok, zaskarżony przez obrońcę
oskarżonej, został zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30
września 2003 r., sygn. II AKa (…). Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 maja
2004 r., sygn. IV KK 96/04, oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną
przez obrońcę skazanej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2
Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez
wzywania skazanej do usunięcia jego braków formalnych i bez próby ich usunięcia
poprzez wyznaczenie obrońcy z urzędu. Wymieniony na wstępie przepis nakazuje
podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu
fachowego wynika jego oczywista bezzasadność.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że
instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków
zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie
na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności
otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego
rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k.,
art. 542 § 3 k.p.k. Zaznaczyć przy tym należy, że w związku z wejściem w życie
ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
karnego i niektórych innych ustaw (Dz. U. 2013, poz. 1247) od dnia 1 lipca 2015 r.
powstał obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania –
z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności. Ustawodawca
w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku
niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania
do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności
odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu
o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Decydująca
jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, która może być oczywiście
bezzasadna z różnych powodów. Ta oczywista bezzasadność wynikać może
z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane
w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia,
ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej
(zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r.,
II KO 49/15, OSNKW 2016, z. 1, poz. 5).
Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić
należy, że pismo skazanej E. M. nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na
ustalenie, iż w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające wznowienie
postępowania ujęte w art. 540 § 1 – 3 k.p.k.
3
Wnosząc o wznowienie postępowania skazana powołuje się na okoliczności
nie związane z merytorycznym rozpoznaniem sprawy. Odnosi się do faktu, że
straciła syna, a także, że z uwagi na niewielką posturę nie byłaby w stanie
zaatakować pokrzywdzoną K. O. , w dalszej kolejności E. M. wskazuje, że była
wykorzystywana seksualnie przez policjanta. Wnioskodawczyni zupełnie przy tym
pomija, że postępowanie wznowieniowe nie służy ponownej ocenie dowodów, które
mają wykazać przeciwieństwo tego, co przyjęto w postępowaniu rozpoznawczym. Z
tak w rzeczywistości umotywowanego wniosku skazanej wynika jego oczywista
bezzasadność.
Nie dostrzegając także, aby zachodziły inne okoliczności, które mogłyby
zadecydować o uwzględnieniu wniosku o wznowienie postępowania,
Sąd Najwyższy uznał, że jest on bezzasadny w stopniu kwalifikowanym -
oczywistym i w trybie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić jego przyjęcia i orzec jak
w sentencji.