III KO 75/17
Sąd Najwyższy2017-12-15
Sygnatura
III KO 75/17
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2017-12-15
Rodzaj
Postanowienie
Treść orzeczenia
Sygn. akt III KO 75/17
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
SSN Józef Szewczyk
w sprawie A. K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 14 grudnia 2017 r.,
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna
z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt III KO 75/17
o odmowie przyjęcia jako oczywiście bezzasadnego,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
postanowieniem Sądu Okręgowego w S.
z dnia 19 lutego 2014 r., III Kow […] wz, utrzymanym w mocy postanowieniem
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 2 kwietnia 2014 r., II AKzw […],
o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia,
na podstawie art. 545 § 3 zd. ostatnie k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżący dopatruje się podstawy
wznowienia postępowania w art. 540 § 3 k.p.k. Pomija jednak oczywiste
zapatrywanie wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że warunkiem
zastosowania tego przepisu jest istnienie rozstrzygnięcia organu
międzynarodowego działającego na mocy umowy ratyfikowanej przez
2
Rzeczpospolitą Polską, wydanego w sprawie skazanego, albo rozstrzygnięcia
wprawdzie odnoszącego się do innej osoby, lecz stwierdzającego tożsame w
układzie okoliczności faktyczno – prawnych naruszenia przepisów prawa
międzynarodowego. Nie jest zatem wystarczające, jak czyni się to we wniosku i
powtarza w zażaleniu, wskazanie jako naruszonych przepisów Traktatu o Unii
Europejskiej i Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ani też powołanie się na
określone orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu,
lecz bez wskazania, że choć jedno z nich spełnia, wymieniony przez Sąd I instancji,
warunek wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. Bezzasadny
okazał się również niczym nieumotywowany zarzut obrazy art. 366 k.p.k. (zapewne
§ 1 – przyp. SN). W myśl tego przepisu przewodniczący ma baczyć, aby zostały
wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy, ale nie oznacza to, iż na sądzie, do
którego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania, ciąży obowiązek ustalenia
właściwej podstawy tego wniosku i wyręczanie wnioskodawcy w wykazaniu, że
zachodzą przesłanki do jego uwzględnienia. Trafne zatem okazało się zaskarżone
postanowienie, a chybione – zażalenie.
Dlatego postanowiono jak na wstępie.
l.n