V CSK 323/16
Sąd Najwyższy2016-12-15
Sygnatura
V CSK 323/16
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2016-12-15
Rodzaj
Postanowienie
Treść orzeczenia
Sygn. akt V CSK 323/16
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa E. P.
przeciwko B. Sp. z o. o. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
2
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej
oczywistej zasadności.
Zgodnie ze stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej
zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się
"oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej na to, że istotnie
skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci
naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości
widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej
(zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK
44/11, nie publ.).
Skarżąca wskazała na naruszenia przepisów postępowania oraz naruszenia
przepisów prawa materialnego. Natomiast w uzasadnienie wniosku o przyjęcie
skargi do rozpoznania podjęła w istocie próbę polemiki z ustaleniami faktycznymi
dokonanymi przez Sądy orzekające w sprawie, kwestionowana jest również ocena
dowodów. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia powołanych
przepisów, widocznego prima facie. Okoliczności wskazane przez skarżącą nie
usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Brak jest jakichkolwiek
podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia
prawa, a zaskarżone orzeczenie nie mogłoby się ostać. Wobec powyższego nie
można przyjąć, że powołana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
została w sposób właściwy wykazana.
3
Należy także przypomnieć, że - zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. - ustalenia
faktyczne i ocena dowodów nie mogą być przedmiotem zarzutów wypełniających
podstawy skargi kasacyjnej.
Z tych względów odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
(art. 3989 § 2 k.p.c.).
jw