Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Ol 533/26

Sądy administracyjne2026-08-03
Sygnatura
II SA/Ol 533/26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-08-03
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie

Piotr Chybicki

Podstawa prawna

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na niewykonanie przez Wójta Gminy P. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 kwietnia 2026 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 746/25 w przedmiocie stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności postanawia odrzucić skargę Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 kwietnia 2026 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 746/25, wydanym na skutek skargi M. G. (dalej jako: "strona", "skarżąca"), Sąd stwierdził bezskuteczność czynności Wójta Gminy P. polegającą odmowie zapewnienia bezpłatnego transportu i opieki lub zwrotu kosztów na podstawie art. 39 ust. 4a Prawa oświatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że skarga na niewykonanie wyroku przysługuje tylko w sprawach, w których został wydany, na podstawie art. 149 p.p.s.a., wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przepis ten nie może mieć zatem zastosowania do wyroków, w których stwierdzono bezskuteczność czynności organu, jak to miało miejsce w przypadku rzeczonego wyroku. W tym stanie rzeczy, wobec wyraźnego wyłączenia ustawowego, skarga podlegała odrzuceniu z mocy art. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.