I SA/Bk 225/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. następca prawny P. J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 25 marca 2026 r. nr 2001-IOC.4355.1.2026 w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie zakazu określonego w rozporządzeniu Rady (UE) w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej P. Sp. z o.o. następca prawny P. J. S. kwotę 5.455 (pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. P. sp. z o.o. (następca prawny J. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. J. S.) wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 25 marca 2026 r. nr 2001-IOC.4355.1.2026 utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z 29 grudnia 2025 r. nr 318000-CZC1.4355.35.2025.JG nakładającą administracyjną karę pieniężną za naruszenie zakazu określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających w związku z importem towaru w postaci węglowodorów alifatycznych nasyconych. Przedmiotowa decyzja została doręczona pełnomocnikowi wnoszącego skargę w dniu 30 marca 2026 r. (k. 389 akt adm.). Skargę przesłano zaś drogą elektroniczną w dniu 30 kwietnia 2026 r. (UPP – k. 17 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy odpowiada ona warunkom formalnym, czy wniesiona została w terminie, a także czy jest dopuszczalna. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Pełnomocnikowi wnoszącego skargę doręczono przedmiotową decyzję 30 marca 2026 r., zatem termin do jej wniesienia upłynął 29 kwietnia 2026 r. Skarga została zatem wniesiona po terminie. Wobec powyższego sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie stronie skarżącej wpisu orzeczono w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.