III SAB/Łd 80/26

Dnia 29 lipca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej L. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 10 lipca 2026 roku pod poz. 2890. P.K. 18 czerwca 2026 r. L. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z 7 lipca 2026 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Powyższe wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika strony skarżącej 9 lipca 2026 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej 10 lipca 2026 r. uiścił wpis sądowy od skargi wysokości 100 zł na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W piśmie procesowym z 30 czerwca 2026 r., załączonym do akt administracyjnych, pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Jednocześnie wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W piśmie procesowym z 23 lipca 2026 r., w odpowiedzi na wezwanie sądu, pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę, albowiem nie była ona poprzedzona wniesieniem ponaglenia do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne (pkt 1 sentencji). Natomiast stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowił o zwrocie wpisu sądowego od skargi (pkt 2 sentencji). P.K.