II SAB/Po 176/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. D. na bezczynność Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeb wsparcia postanawia umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 8 czerwca 2026 r. R. D., reprezentowany przez pełnomocnika (dalej jako "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w związku z nierozpatrzeniem w terminie wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Pismem z dnia 3 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w świetle art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. W konsekwencji Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 P.p.s.a. i umorzył postępowanie sądowe, o czym orzeczono w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.