I SAB/Wa 281/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli przy Wojewodzie Mazowieckim w postępowaniu dyscyplinarnym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 20 kwietnia 2026 r. uzupełnionym pismami z 30 kwietnia 2026 r., z 11 czerwca 2026 r., z 12 czerwca 2026 r. i 16 lipca 2026 r. A. O. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na przewlekłość Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie Mazowieckim (dalej: "Komisja Dyscyplinarna") w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym pod sygn. akt [...]. Skarżący w złożonej skardze wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania, zobowiązanie organu do podjęcia postępowania w określonym terminie, stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie sumy pieniężnej w wysokości 7000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Komisja Dyscyplinarna wniosła o jej odrzucenie, jako sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o oddalenie jako bezzasadnej. Podniosła, że postępowanie dyscyplinarne dla nauczycieli prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela i nie mieści się w katalogu spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a.", ani w zakresie właściwości sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2a i w art. 3 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie, m.in. w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Z przewlekłością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 kpa). Aby zatem skutecznie wnieść skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłe prowadzenie postępowania dyscyplinarnego przez Komisję Dyscyplinarną. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w literaturze przedmiotu, prezentowane jest stanowisko, które Sąd w pełni podziela, że postępowania w sprawach dyscyplinarnych podlegają kognicji sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy przepisy szczególne na to pozwalają (zob. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4. Warszawa 2010, s. 42, por. także postanowienie WSA w Białymstoku z 30 listopada 2004 r., sygn. akt II SAB/Bk 25/04). Zgodnie z art. 77 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karty Nauczyciela (Dz. U. z 2026 r., poz. 515) w sprawach dyscyplinarnych nauczycieli orzekają komisje dyscyplinarne pierwszej i drugiej instancji. Od prawomocnych orzeczeń odwoławczych komisji dyscyplinarnych przy ministrze właściwym do spraw oświaty i wychowania oraz przy ministrze właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w sprawach dyscyplinarnych stronom przysługuje odwołanie do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego –-sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Do rozpatrzenia odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego skarga kasacyjna nie przysługuje (art. 85m Karty Nauczyciela). Jak wynika zatem z powołanych powyżej regulacji prawnych, przepisy ustawy Karta Nauczyciela nie poddają kontroli sądu administracyjnego jakiegokolwiek stadium postępowania dyscyplinarnego lub czynności związanych z takim postępowaniem (por. postanowienie NSA z 22 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 1132/12). Wynika z nich natomiast wyraźnie właściwość sądu powszechnego do rozpatrzenia odwołania od orzeczeń komisji dyscyplinarnej drugiej instancji. Orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazuje, że w sprawach dyscyplinarnych uznaje się, że z punktu widzenia wykładni celowościowej nie byłoby właściwe powierzenie kontroli pewnego etapu postępowania sądowi administracyjnemu, w przypadku, gdy kontrola orzeczeń komisji dyscyplinarnych powierzona jest wyraźnie sądowi powszechnemu. Oznaczałoby to bowiem wprowadzenie dwutorowości kontroli sądowej w zależności od etapu postępowania (por. postanowienie NSA z 16 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 1152/05, postanowienie WSA w Gdańsku z 28 lutego 2012 r., sygn. akt III SAB/Gd 2/12). Reasumując przyjąć należy, że skarga A. O. została wniesiona w sprawie, która nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga wniesiona w sprawie nie objętej właściwością sądu skutkuje jej odrzuceniem. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.