II W 39/24

<p> Sygn. akt II W 39/24</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 13 września 2024r</p> <p>Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Agnieszka Wachłaczenko</p> <p>Protokolant starszy sekr. sąd. Agnieszka Dębowa</p> <p>w obecności oskarżyciela publicznego---</p> <p>po rozpoznaniu dnia 13.09.2024r</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. K.</span> </strong>syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">B.</span> zd. <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 30 listopada 2023 roku o godzinie 16:47 w <span class="anon-block">miejscowości P.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, gm. Brzeziny, pow. <span class="anon-block"> (...)</span>, kierując pojazdem marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> poruszając się po drodze publicznej w terenie zabudowanym, oznaczonym znakiem pionowym D-42, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h, przekroczył dozwoloną prędkość o 31 km/h, jadąc z prędkością 81 km/h.</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 92a § 2 k.w. </strong> </p> <p>1.  obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. K.</span> </strong> uznaje za winnego zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 92a § 2 k.w. i za to na podstawie art. 92a § 2 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych,</p> <p>2.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania.</p> <p>sędzia Agnieszka Wachłaczenko</p> <p>II W 39/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 30 listopada 2023 r. obwiniony <span class="anon-block">B. K.</span> w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> na wysokości <span class="anon-block">posesji nr (...)</span>, na drodze publicznej na której prędkość została ograniczona znakiem D-42, ok. godz. 16:47 kierował pojazdem marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>. W tym czasie i miejscu funkcjonariusze Policji <span class="anon-block">S. B.</span> oraz <span class="anon-block">B. P.</span> prowadzili kontrolę prędkości pojazdów. Pomiaru prędkości dokonywali przy pomocy miernika laserowego z wizualizacją <span class="anon-block"> (...)</span> 20/20 TruCam. W miejscu dokonywania pomiarów obowiązywała dopuszczalna prędkość 50 km/h. Pomiar prędkości pojazdu, którym kierował obwiniony wykazał wartość 81 km/h. Obwiniony odmówił przyjęcia mandatu karnego z uwagi na wysokość kary, tj. 800 zł (dowód: notatka urzędowa – k. 1-2, świadectwo legalizacji ponownej – k. 4, dane na płycie cd – k. 6).</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">B. K.</span> ma 44 lata. Pracuje i zarabia około 2700 zł miesięcznie. Jest stanu wolnego na utrzymaniu ma dwoje dzieci. Był dwukrotnie karany za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym (dane osobowe – k. 8, dane o karalności – k. 10-11).</p> <p>Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Na terminie rozprawy nie stawił się nadsyłając zwolnienie lekarskie niepochodzące od biegłego lekarza sądowego ani upoważnionego lekarza, nie wnosił o odroczenie rozprawy. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wiarygodny. Nie ujawniły się żadne okoliczności nakazujące zakwestionować autentyczność lub rzetelność dowodów, w szczególności nie wskazywał na takie okoliczności obwiniony.</p> <p>Zgodnie z treścią art.92a § 2 k.w. karze nie niższej niż 800 zł podlega ten, kto prowadząc pojazd mechaniczny, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym, przekraczając je o ponad 30 km/h. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przypisanie obwinionemu <span class="anon-block">B. K.</span> zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 92a § 2 k.w. Obwiniony kierując pojazdem mechanicznym przekroczył dopuszczalną prędkość określoną znakiem pionowym D-42, o 31 km/h. Wykroczenia tego obwiniony dopuścił się umyślne ponieważ z doświadczenia życiowego wiadomo, iż istotnie odmiennie jest odczuwalna prędkość 50 km/h. Obwiniony posiada prawo jazdy, zatem są mu znane reguły ruchu drogowego. Obwiniony nie znajdował się w żadnej szczególnej sytuacji uzasadniającej niedostosowanie się od obowiązujących reguł. Społeczna szkodliwość czynu obwinionego jest znaczna z uwagi na nagminność tego typu wykroczeń, warunki drogowe w jakich doszło do tego przekroczenia (teren zabudowany, po zmroku, tj. w warunkach ograniczonej widoczności). Nadto okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kary jest uprzednia karalność obwinionego za wykroczenie podobne, oraz znaczne przekroczenie dopuszczalnej prędkości. <br/>Sąd jednak wymierzył obwinionemu karę w dolnych granicach ustawowego zagrożenia z uwagi na nieznaczne przekroczenie limitu określonego w art. 92a § 1 k.w.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k.p.w.</a> Na koszty te złożyły się zryczałtowane wydatki w kwocie 120 zł ustalona na podstawie § 2 § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia, oraz opłata od kary grzywny w wysokości 80 zł.</p> <p>sędzia Agnieszka Wachłaczenko</p> </div>