III FZ 386/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 czerwca 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 943/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 października 2025 r. nr 2201-IEE.7192.2.277.2025.DW w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z 1 czerwca 2026 r. I SA/Gd 943/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. B. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 13 października 2025 r., w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 17 kwietnia 2026 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 15 grudnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona adresowana do skarżącego, zawierająca to wezwanie została doręczona 6 maja 2026 r. Należny wpis nie został uiszczony, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). 3. Pismem z 25 czerwca 2026 r. skarżący złożył zażalenie, w którym zakwestionował zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę, od której nie został uiszczony wpis. Z tego względu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 15 grudnia 2025 r., został on wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 17 kwietnia 2026 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 15 grudnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 6 maja 2026 r. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek sądu w wyznaczonym terminie. W konsekwencji prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.