III SAB/Kr 189/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź Sędzia WSA Jakub Makuch Sędzia WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 września 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 stycznia 2009 roku postanawia: odrzucić skargę. K. J. (dalej: "skarżący") wnioskiem z dnia 18 stycznia 2009 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie (dalej: "Komendant") o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez skarżącego służby w MO oraz Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. 10 lipca 2009 roku Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wydał postanowienie nr 1/09 do sprawy PAB-Post 17/09, w którym odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem z 14 września 2009 roku utrzymał w mocy ww. postanowienie. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. (sygn. akt III SA/Kr 1043/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji. 12 lipca 2026 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w rozpoznaniu wskazanego na wstępie wniosku. Skarżący wniósł o: - stwierdzenie niezasadnej przewlekłości postępowania wyjaśniającego przed skarżonym komendantem Policji, - stwierdzenie, wobec daty wniosku, daty zawiadomienia o jego wszczęciu z urzędu na podstawie przepisu kompetencyjnego, oraz wiążącego powszechnie również w zakresie uzasadnienia i wskazań, jak wnioski takie załatwić należy, w tym w zakresie środków dowodowych, wymagalnych na zaprzeczenie, iż postępowanie jest przewlekłe z rażącym naruszeniem prawa, - zobowiązanie skarżonego komendanta Policji do jego niezwłocznego zakończenia zgodnie z wiążącymi przepisami ustawy kodeks postępowania administracyjnego, przy zastosowaniu się do wiążącej wykładni prawa i wskazań Trybunału Konstytucyjnego wiążących powszechnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji, w związku z art. 10 § 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, - wyjaśnienie przyczyn zwłoki w przedmiotowym postępowaniu, w zakresie działań i czynności dowodowych, jak również z zakresu uchybienia w jego toku praw strony do czynnego udziału na każdym jego etapie, poprzez brak pouczenia o prawach, uprawnieniach, obowiązkach i konsekwencjach ich niedopełnienia. Skarżący wniósł ponadto, z podstawy art. 149 § 2 p.p.s.a., o przyznanie od skarżonego komendanta Policji sumy pieniężnej, w zakresie uznania sądowego. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jakkolwiek wskazana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć jednak należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów, czy też do podjęcia określonych czynności. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. W niniejszej sprawie, przed złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie, organ rozpoznał wniosek skarżącego i wydał przewidziane prawem postanowienie. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia