I SA/Ke 288/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Asesor WSA Andrzej Mącznik (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2026 r. sprawy ze skargi ,,M. C." G. M., Ł. N. s.c. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] lipca 2026 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; 2. przekazuje sprawę Zarządowi Województwa do ponownego rozpatrzenia protestu; 3. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz ,,M. C." G. M., Ł. N. s.c. kwotę 200 ( dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "M. C." M. G., N. Ł. s.c. (wnioskodawca, spółka, strona skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Proinnowacyjna usługa doradcza w zakresie identyfikacji potencjału innowacyjnego oraz opracowania koncepcji rozwoju innowacyjnych modeli świadczenia usług Smart City w przedsiębiorstwie M. C. s.c." Zarząd Województwa (zarząd, organ) pismem z 9 lipca 2026 r. poinformował wnioskodawcę, że złożony przez niego wniosek otrzymał negatywną ocenę z powodu niespełnienia kryterium formalnego numer [...] "Wnioskodawca oraz partnerzy projektu są uprawnieni do uzyskania wsparcia" - kryterium bez możliwości poprawy lub uzupełnienia. W uzasadnieniu oceny tego kryterium wyjaśniono, że zgodnie z zapisami punktu 5.4 Regulaminu wyboru projektów dla naboru FESW [...] "Wnioskodawca może złożyć w ramach naboru tylko jeden wniosek. Złożenie większej liczby wniosków w ramach jednego naboru będzie skutkowało odrzuceniem kolejnych wniosków złożonych przez Wnioskodawcę". Zarząd stwierdził, że w ramach tego samego naboru zostały złożone dwa projekty przez tego samego wnioskodawcę: jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, tj. – M. G. wspólnik spółki cywilnej "M. C.", M. G. oraz "M. C." M. G., N. Ł. spółka cywilna. Spółka pismem z 10 lipca 2026 r. wniosła protest, w którym zarzuciła: 1/ błędne ustalenie, że wniosek złożony przez jednoosobową działalność gospodarczą M. G. oraz wniosek złożony przez "M. C." M. G., N. Ł. s,c. zostały złożone przez tego samego wnioskodawcę; 2/ błędną wykładnię pkt 5.4 Regulaminu wyboru projektów poprzez rozszerzenie pojęcia "Wnioskodawca" na podmioty pozostające w relacji powiązania, mimo że Regulamin nie zawiera takiego postanowienia; 3/ pominięcie odrębnych danych identyfikacyjnych, podatkowych, statystycznych, księgowych i organizacyjnych obu działalności: odrębnych numerów NIP i REGON, odrębnej księgowości, odrębnych rozliczeń podatkowych i odrębnych rozliczeń VAT; 4/ pominięcie faktu, że wspólnik N. Ł. nie prowadzi odrębnej jednoosobowej działalności gospodarczej i prowadzi działalność wyłącznie ramach spółki cywilnej "M. C."; 5/ nieprawidłowe utożsamienie relacji "przedsiębiorstw/podmiotów powiązanych" wykazanej dla celów ustalenia statusu MŚP z tożsamością wnioskodawcy na potrzeby limitu jednego wniosku; 6/ naruszenie zasady przejrzystości i ścisłej interpretacji dokumentacji naboru, ponieważ sankcja odrzucenia wniosku została zastosowana na podstawie interpretacji, która nie wynika jednoznacznie z Regulaminu. Pismem z 23 lipca 2026 r. organ poinformował wnioskodawcę o nieuwzględnieniu protestu. Na wstępie uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu podkreślono, że na podstawie art. 68 ustawy wdrożeniowej zweryfikowano prawidłowość oceny projektu w zakresach, o których mowa w art. 64 ust. 2 pkt 4 i 5. Następnie zarząd przytoczył, wynikającą z Regulaminu wyboru projektów, treść definicji kryterium formalnego nr 3 i zasady punktacji dotyczące tego kryterium. W szczególności wyjaśnił, że obowiązuje w tym zakresie kryterium zerojedynkowe, ocena spełnienia kryterium będzie polegała na przyznaniu wartości logicznych "TAK", "NIE". (TAK – spełnia; NIE - nie spełnia). W dalszej części uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu wskazano, że w rozpatrywanym przypadku doszło do sytuacji, w której w ramach przedmiotowego naboru jeden wnioskodawca złożył dwa wnioski. W naborze uczestniczyły, m.in. dwa podmioty o odmiennych nazwach, w których zdolność do czynności prawnych posiada M. G.. Zarząd stwierdził, że argumentacja strony wnoszącej protest nie zasługuje na uwzględnienie, Instytucja Zarządzająca (IZ) nie zgodziła się z tezą Projektodawcy, że podmioty w postaci jednoosobowej działalności gospodarczej (JOG) oraz spółki cywilnej (S.C.) prowadzone przez osobę fizyczną - M. G. należy traktować w świetle regulaminu naboru jak dwóch różnych wnioskodawców. W tym względzie bez znaczenia pozostaje, iż oba podmioty posiadają inne dane, np. NIP czy REGON. IZ wyjaśniła, że istotą jest fakt, iż zarówno JOG jak i S. C. są podmiotami bez osobowości prawnej. W JOG właściciel i firma to ten sam jeden byt (dany podmiot nie może być równocześnie osobą fizyczną i osobą prawną). Jednoosobowa działalność gospodarcza osoby fizycznej nie jest osobą prawną, ponieważ wciąż zachowuje swój status osoby fizycznej (posiada zdolność do czynności prawnych bez względu na to, czy założyła działalność, czy nie). Z tego względu, formalnie w stosunkach prawnych występuje zawsze jako osoba fizyczna z imienia i nazwiska. Z kolei S.C. jest stosunkiem prawnym osób fizycznych opartych na umowie (porozumieniu) i nie jest traktowana jako odrębne przedsiębiorstwo, czy podmiot prawa. Przedsiębiorcami są wyłącznie wspólnicy, którzy dokonują wszelkich czynności prawnych (np. podpisanie umów o dofinansowanie z EFRR). Z powyższych względów w przedmiotowej sprawie kluczowym aspektem była analiza statusu prawnego wnioskodawców, którzy ubiegali się o dofinansowanie w ramach naboru. Organ wyjaśnił, że odwoływanie się w proteście do różnicy w nazwie, danych NIP czy REGON, jest okolicznością nieistotną, gdyż podmiotem prawa w przypadku obydwu wniosków jest M. G., który de facto został uznany za wnioskodawcę. Bez znaczenia jest również fakt, iż wspólnik S.C. N. Ł. nie prowadzi JDG, gdyż zasadniczym zastrzeżeniem IZ jest złożenie dwóch wniosków przez M. G.. Kwestionując rozstrzygnięcie zarządu w sprawie protestu, "M. C." M. G., N. Ł. s.c. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, w której zarzuciła: 1/ naruszenie pkt 5.4 Regulaminu wyboru projektów poprzez jego rozszerzającą wykładnię i przyjęcie, że limit jednego wniosku dotyczy każdej osoby fizycznej występującej w różnych formach prowadzenia działalności, mimo że Regulamin posługuje się pojęciem "Wnioskodawca" a nie pojęciem "ta sama osoba fizyczna", "ten sam wspólnik", "podmiot prawa", "jedno przedsiębiorstwo" albo "podmioty powiązane"; 2/ naruszenie definicji "Wnioskodawcy" zawartej w Regulaminie i w art. 2 pkt 34 ustawy wdrożeniowej poprzez zastąpienie tej definicji własnym, niewynikającym z Regulaminu kryterium "podmiotu prawa"; 3/ nieprawidłowe zastosowanie kryterium formalnego nr [...], które dotyczy uprawnienia Wnioskodawcy do uzyskania wsparcia oraz przesłanek wykluczenia, a nie sankcji za rzekome złożenie więcej niż jednego wniosku przez osobę fizyczną będącą jednym ze wspólników spółki cywilnej; 4/ naruszenie zasad przejrzystości, rzetelności, bezstronności, równego traktowania wnioskodawców oraz równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania poprzez zastosowanie sankcji odrzucenia wniosku na podstawie interpretacji niewynikającej jednoznacznie z dokumentacji naboru; 5/ błędne pominięcie znaczenia odrębności historycznej, identyfikacyjnej, podatkowej, księgowej, bankowej, organizacyjnej i gospodarczej JOG M. G. oraz "M. C." G. M., Ł. N. s.c.; 6/ błędne pominięcie, że oba wnioski dotyczyły niezależnych, odmiennych projektów i odmiennych specjalistycznych usług doradczych, opartych na odrębnym doświadczeniu gospodarczym; 7/błędne uznanie, że podpisanie dokumentacji kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez M. G. przesądza o tożsamości wnioskodawcy, mimo że dokumentacja aplikacyjna obejmowała pełnomocnictwa notarialne i umocowanie do działania w imieniu wnioskodawcy będącego spółką cywilną dwóch wspólników; 8/ pominięcie faktu, że relacja przedsiębiorstw/podmiotów powiązanych wykazana w dokumentacji MŚP oraz w dokumentach dotyczących pomocy de minimis służyła prawidłowemu ustaleniu statusu MŚP i limitów pomocy, a nie przesądzeniu o tożsamości wnioskodawców na potrzeby pkt 5.4 Regulaminu. Spółka wniosła o uwzględnienie skargi, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; przekazanie sprawy Instytucji Zarządzającej do ponownego rozpatrzenia, a w konsekwencji do ponownej oceny projektu w zakresie kryterium formalnego nr 3, zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca szczegółowo przedstawiła argumenty na poparcie swojego stanowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z 8 września 2026 r. ustosunkowując się do odpowiedzi organu na skargę, strona skarżąca ponownie podkreśliła, że argument organu dotyczący braku osobowości prawnej spółki cywilnej nie przesądza automatycznie o tożsamości wnioskodawcy na gruncie Regulaminu. Argumentowała, że z faktu, iż spółka cywilna nie jest osobą prawną, nie wynika, że wspólna działalność gospodarcza prowadzona przez wspólników M. G. i N. Ł. w formie spółki cywilnej, jest tym samym wnioskodawcą co jednoosobowa działalność gospodarcza jednego ze wspólników. Stwierdziła, że przyjęcie stanowiska organu prowadziłoby w praktyce do zrównania spółki cywilnej dwóch osób z JDG jednego wspólnika. Taki skutek nie wynika ani z Regulaminu, ani z dokumentacji aplikacyjnej. Ponadto akcentowała fakt, że oba wnioski były merytorycznie odmienne. Na rozprawie 10 września 2026 r. M. G. poparł wskazane w skardze zarzuty i zawarte w niej wnioski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty i czynności określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną, przewidującą kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej jest ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2021-2027 (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1733; ze zm.; dalej: "ustawa wdrożeniowa"). W myśl art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Wprowadzając w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", ustawodawca przewidział jednocześnie w art. 59 tej ustawy, że do postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 76 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Podkreślić ponadto należy, ustawa wdrożeniowa określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Stosownie do art. 50 ust. 2 ustawy wdrożeniowej warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest: 1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz 2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom. Przepis art. 51 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi, że regulamin wyboru projektów określa m.in.: kryteria wyboru projektów (pkt 3) oraz wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis (pkt 4). Zgodnie zaś z art. 43 ustawy wdrożeniowej, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Stosownie do art. 54 ust. 1 ustawy, komisja oceny projektów ocenia projekty w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Ustawodawca w art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wskazał, że na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Zakres dopuszczalnych poprawek lub uzupełnień w ramach konkretnego postępowania zmierzającego do wyboru projektów powinien bowiem wynikać z treści regulaminu wyboru projektów, o czym stanowi art. 51 ust. 1 pkt 8 ustawy wdrożeniowej. Z kolei postanowienia Regulaminu, zgodne z art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, mogą przewidywać możliwość (ale nie obowiązek) wezwania Wnioskodawcy do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. Jeżeli oceniający wniosek o dofinansowanie uznają, że mogą dokonać prawidłowej oceny na podstawie informacji zawartych we wniosku (zarówno oceny pozytywnej, jak i negatywnej), mogą odstąpić od wezwania do uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinansowanie. W kontekście powołanej regulacji wskazać należy, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się nie do merytorycznej weryfikacji wniosku, ale do zbadania, czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają powyższych reguł. Zmierza w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości prezentując przesłanki wyboru dokonanej oceny i przyznanej punktacji. Podkreślenia natomiast wymaga, że treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, to oceniający jest bowiem ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2026 r. I GSK 1551/25; wyrok WSA w Poznaniu z 19 maja 2026 r., I SA/Po 632/26; wyrok WSA w Olsztynie z 25 lutego 2026 r., I SA/Ol 4/26; te i przywołane w dalszej części uzasadnienia orzeczenia dostępne są w CBOSA na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto zaznaczyć należy, że ocena projektu jest przeprowadzana w oparciu o informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie i dołączonych do niego załącznikach. Skoro tak, przedłożona dokumentacja powinna być sporządzona w sposób rzetelny i wyczerpujący oraz być kompletna, a więc zawierać wszystkie informacje i dane konieczne do przeprowadzenia pełnej oceny projektu. To na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania w treści dokumentacji aplikacyjnej, że złożony projekt spełnia wszystkie wymagane kryteria. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadzała się do oceny, czy w tym konkretnym naborze, w świetle obowiązujących strony sporu dokumentów: Kryteriów formalnych i merytorycznych dopuszczających ogólnych stosowanych w Priorytetach I – VI finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Świętokrzyskiego 2021 – 2027 (stanowiących załącznik nr 1 do Uchwały nr 143/25 Komitetu Monitorującego program regionalny Fundusze Europejskie dla Świętokrzyskiego 2021 – 2027 z dnia 6 czerwca 2025 r.; dalej: "Kryteria"), Regulaminu wyboru projektów dla naboru FESW.01.05-IZ.00-001/26 (dalej: "Regulamin") oraz ustawy wdrożeniowej wnioskodawcą mógł być zarówno M. G. prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, jak i M. G. wraz z N. Ł. prowadzącymi wspólną działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Z uwagi na tak zarysowaną płaszczyznę sporu przytoczenia wymagają znajdujące w sprawie zastosowanie postanowienia Kryteriów, w szczególności treść istotnego w tej sprawie Kryterium formalnego nr 3: "Wnioskodawca oraz partnerzy projektu są uprawnieni do uzyskania wsparcia", postanowienia Regulaminu oraz ustawy wdrożeniowej. Z treści Kryterium formalnego nr 3: "Wnioskodawca oraz partnerzy projektu są uprawnieni do uzyskania wsparcia" wynika, że "W ramach kryterium weryfikacji podlegać będzie, czy wnioskodawca oraz partnerzy projektu (jeśli dotyczy): 1. Należą do podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach danego naboru, zgodne z FEŚ 2021 - 2027, SzOP oraz regulaminem wyboru projektów, 2. Nie podlegają wykluczeniu z ubiegania się o dofinansowanie na podstawie: - art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, - art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 roku o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 9 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 28 października 2002 roku o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary. 3. Nie zostali wykluczeni z możliwości ubiegania się o dofinansowanie na podstawie ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 roku o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego. Punktów 2 - 3 nie stosuje się do podmiotów wymienionych w art 207 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych. Punkt 2 weryfikowany będzie na podstawie oświadczeń wnioskodawcy/partnerów (jeśli dotyczy) załączonych do wniosku o dofinansowanie projektu. Dodatkowo, przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu, skierowane zostanie do ministra właściwego ds. finansów publicznych zapytanie o informację, czy wnioskodawcy/partnerzy (jeśli dotyczy) nie widnieją w Rejestrze podmiotów wykluczonych. Punkt 3 weryfikowany będzie na podstawie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej projektu oraz ogólnodostępnych rejestrach, w szczególności umieszczenia na "Liście osób i podmiotów objętych sankcjami" zamieszczonej na stronie Biuletynu Informacji Publicznej ministerstwa właściwego ds. spraw wewnętrznych. Brak możliwości poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie oraz załączników zakresie mniejszego kryterium". Ponadto z treści Kryteriów wynika, że spełnienie tego kryterium jest konieczne do przyznania dofinansowania. To kryterium zerojedynkowe. Ocena spełnienia kryterium będzie polegała na przyznaniu wartości logicznych "TAK", "NIE". (TAK – spełnia; NIE – nie spełnia). Z kolei pkt 5.4 Regulaminu stanowi, że wnioskodawca może złożyć w ramach naboru tylko jeden wniosek. Złożenie większej liczby wniosków w ramach jednego naboru będzie skutkowało odrzuceniem kolejnych wniosków złożonych przez wnioskodawcę. Istotne znaczenie mają także, w ocenie sądu, zawarte w Regulaminie definicje wnioskodawcy i beneficjenta. W zakresie definicji wnioskodawcy Regulamin przyjmuje tę definicję z art. 2 pkt 34 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym wnioskodawcą jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. W podobny sposób Regulamin definiuje beneficjenta. Przyjmuje bowiem definicję zawartą w art. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że beneficjent to podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 9 rozporządzenia ogólnego. Z kolei stosownie do treści art. 2 pkt 9 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej; Dz.U.UE.L.2021.231.159 z dnia 2021.06.30; dalej: "Rozporządzenie 2021/1060") "beneficjent" oznacza: a) podmiot publiczny lub prywatny, podmiot mający osobowość prawną lub niemający osobowości prawnej lub osobę fizyczną, odpowiedzialne za inicjowanie operacji lub inicjowanie i wdrażanie operacji; b) w kontekście partnerstw publiczno-prywatnych ("PPP") - podmiot publiczny inicjujący operację PPP lub partnera prywatnego wybranego do jej wdrażania; c) w kontekście programów pomocy państwa - przedsiębiorstwo, które otrzymuje pomoc; d) w kontekście pomocy de minimis udzielanej zgodnie z rozporządzeniami Komisji (UE) nr 1407/2013 39 lub (UE) nr 717/2014 40 państwo członkowskie może zdecydować, że beneficjentem do celów niniejszego rozporządzenia jest podmiot udzielający pomocy, w przypadku gdy jest on odpowiedzialny za inicjowanie operacji lub za inicjowanie i wdrażanie operacji; e) w kontekście instrumentów finansowych - podmiot, który wdraża fundusz powierniczy, lub, jeżeli nie istnieje struktura z funduszem powierniczym, podmiot wdrażający fundusz szczegółowy, lub, jeżeli instytucja zarządzająca zarządza instrumentem finansowym - instytucję zarządzającą. W tym miejscu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 stycznia 2019 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I GSK 3338/18 wyjaśnił (w kontekście art. 2 pkt 10 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 definiującego "beneficjenta"), że beneficjentem jest zarówno podmiot "inicjujący operację", jak i "wdrażający operację". Stosując wykładnię systemową wewnętrzną, NSA przyjął, że wnioskodawcą jest podmiot inicjujący postępowanie o dofinansowanie i uczestniczący w procedurze konkursowej. W momencie zaś otrzymania dofinansowania, wnioskodawca staje się beneficjentem. Przy czym uzyskanie statusu beneficjenta poprzedzone jest niejako końcową weryfikacją, bowiem dopuszczalność zawarcia umowy o dofinansowanie musi być warunkowana stwierdzeniem, że na dzień zawarcia umowy projekt spełnia kryteria wyboru oraz dofinansowanie jest zgodne z prawem. Zatem wnioskodawcą może być jedynie podmiot, który w konsekwencji nabywa status beneficjenta środków pochodzących z określonego funduszu (por. prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 22 grudnia 2020 r., V SA/Wa 1608/20). Również w ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie wyżej przytoczone zapisy Regulaminu i treść obecnie obowiązującej ustawy wdrożeniowej determinują tożsamość wnioskodawcy i beneficjenta, jak również stanowią podstawowe zasady identyfikujące, i indywidualizujące dane przedsięwzięcie. Wnioskodawcą może być zatem podmiot, który w konsekwencji nabywa status beneficjenta. Wnioskodawca inicjuje postępowanie o dofinansowanie i uczestniczy w procedurze konkursowej. W momencie otrzymania dofinansowania staje się zaś beneficjentem. Nie można również tracić z pola widzenia pkt 5.1 Regulaminu. Zgodnie z jego treścią nabór skierowany jest do mikro, małych i średnich przedsiębiorstw definiowanych według załącznika nr I do Rozporządzenia 651/2014. Zgodnie zaś z treścią art. 1 załącznika nr I Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U.UE.L.2014.187.1 z dnia 2014.06.26; dalej: "Rozporządzenie 651/2014") za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub stowarzyszenia prowadzące regularną działalność gospodarczą. Niewątpliwie zauważyć trzeba, że zdefiniowane w art. 1 Załącznika I do Rozporządzenia 651/2014 "przedsiębiorstwo" ma formułę szerszą niż pojęcie "przedsiębiorca" na gruncie art. 4 ust. 2 Prawa przedsiębiorców. Dla uznania za "przedsiębiorstwo" nie jest bowiem istotna forma prawna jego prowadzenia ani wymóg posiadania podmiotowości prawnej. Zauważyć należy, że w ramach omawianej "unijnej" definicji przedsiębiorstwa mieszczą się np. firmy rodzinne, którego to pojęcia nie definiuje prawo polskie. O statusie przedsiębiorstwa, w rozumieniu omawianej definicji "unijnej" decyduje element przedmiotowo-funkcjonalny, tj. sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej (produkcyjnej) w oparciu o służący temu celowi zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, a nie określona forma prawna czy posiadanie podmiotowości prawnej. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że strona skarżąca, prowadząca działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, jest odrębnym podmiotem od podmiotu prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą. To spółka w rozumieniu art. 1 Załącznika I do Rozporządzenia 651/2014 jest przedsiębiorstwem (beneficjentem), a więc i wnioskodawcą (por. prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 22 grudnia 2020 r., V SA/Wa 1608/20; wyrok NSA z 19 marca 2025 r., I GSK 1220/21). Nie negując dokonanej przez organ oceny charakteru prawnego spółki cywilnej na gruncie prawa polskiego, stwierdzić należało, że organ ten dopuścił się naruszenia art. 2 pkt 34, art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z treścią pkt 5.1 i 5.4 Regulaminu w związku z Kryterium formalnym nr 3: "Wnioskodawca oraz partnerzy projektu są uprawnieni do uzyskania wsparcia". Powtórzyć bowiem trzeba, że analiza treści ww. dokumentacji konkursowej prowadziła do wniosku, że wnioskodawcą, a następnie beneficjentem w ogłoszonym naborze projektów jest "przedsiębiorstwo" w rozumieniu art. 1 Załącznika I do Rozporządzenia 651/2014. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca nie należała do podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach przedmiotowego naboru. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ weźmie pod uwagę rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu wyroku, w szczególności uwzględni, że wnioskodawcą była spółka cywilna, a nie wspólnik tej spółki. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. w punkcie 2 sentencji wyroku. Na koszty te złożyła się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł.