II SA/Łd 896/25

Dnia 12 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędzia WSA Tomasz Porczyński Protokolant starszy asystent sędziego Nina Krzemieniewska-Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 roku sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 6 października 2025 roku nr KO.471.13.2025 w przedmiocie nakazu ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na działce oddala skargę. dc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim decyzją z dnia 6 października 2025 r., nr KO.471.13.2025 - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 ze zm.), dalej jako: "k.p.a." - po rozpatrzeniu odwołania J. F. utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu Piotrkowskiego z dnia 26 sierpnia 2025 r., znak: GBR.6164.1.317.2025.MP nakazującą wykonanie obowiązku polegającego na ponownym wprowadzeniu roślinności leśnej na działce nr [...], obręb [...], gm. R., na powierzchni 0,2261 ha. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzją z dnia 26 sierpnia 2025 r., nr GBR.6164.1.317.2025.MP - na podstawie art. 24 pkt. 1 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U.2025.567), dalej jako: "u.l." oraz art. 104 § 1 k.p.a. - Starosta Powiatu Piotrkowskiego nakazał J. F.: 1. wykonanie obowiązku polegającego na ponownym wprowadzeniu roślinności leśnej na działce nr [...], obręb [...], gmina R. na powierzchni 0,2261 ha, w wydzieleniu 01-d, objętej Inwentaryzacją Stanu Lasu (dalej jako: "ISL") sporządzoną na okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2028 r.; 2. wykonanie obowiązku określonego w pkt 1. decyzji do 31 grudnia 2026 r. zgodnie z zasadami hodowli lasu; 3. powiadomienie organu o wykonanym obowiązku w terminie 14 dni od jego wykonania. W uzasadnieniu decyzji Starosta Powiatu Piotrkowskiego wskazał, że w dniu 11 lutego 2025 r. otrzymał pismo Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Łodzi z wnioskiem o podjęcie działań zmierzających do ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na gruntach leśnych zlokalizowanych na działce nr [...]. Z treści pisma wynikało, iż w trakcie przeprowadzonej kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U.2024.82 ze zm.), dalej jako "u.o.g.r.l., w oparciu o ortofotomapę pozyskaną w celu rozpatrzenia wniosku Burmistrza Rozprzy dotyczącego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy ustalono, iż fragment działki nr [...] opisany w ewidencji gruntów jako grunt leśny - LsV o powierzchni 0,5610 ha, został częściowo pozbawiony drzewostanu. Cytując przepisy art. 5 ust. 1 pkt 2, art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 19 ust. 3, jak i art. 24 pkt 1 u.l. organ wskazał, iż przed wydaniem decyzji przeanalizował dokumenty będące w jego zasobach i na ich podstawie stwierdził, że właścicielem działki nr [...] jest J. F., który nabył ja na podstawie umowy darowizny z dnia 16 lutego 2000 r. Na wspomnianej działce - zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów i budynków - występują użytki: lasy (LsV) na powierzchni 0,5610 ha, pastwiska trwałe (PsVI) na powierzchni 0,0350 ha i grunty orne (RIVb) na powierzchni 0,3600 ha. Użytki leśne (LsV) występujące na ww. działce objęte są ISL obręb [...], obowiązującą w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2028 r. Zgodnie z opisem taksacyjnym zawartym w tym dokumencie, dla działki nr [...], występują trzy wydzielenia, tj. powierzchnia lasu 0,2869 ha (Oddz. Poddz. 01-c, typ siedliskowy: Bór mieszany świeży (BMŚW), gatunek panujący - sosna zwyczajna (SO), rodzaj powierzchni leśnej - sukcesja; bez wskazań gospodarczych i pozyskania); powierzchnia lasu 0,2261 ha (Oddz. Poddz. 01-d, rodzaj powierzchni - inne wylesienie (INNE WYL), typ siedliskowy: Bór mieszany świeży (BMŚW), gatunek panujący - sosna zwyczajna (SO), w wykazie rozbieżności - pole uprawne) i powierzchnia lasu 0,0480 ha (Oddz. Poddz. 01-f, typ siedliskowy: Bór mieszany świeży (BMŚW), rodzaj powierzchni - drzewostan (D-STAN), gatunek panujący - brzoza (BRZ), wiek 40 lat, zwarcie umiarkowane (UM), zmieszanie drobnokępowe (DKĘP), bonitacja II, wskazania gospodarcze: trzebież późna (TP). Następnie organ zawiadomieniem z 12 marca 2025 r. poinformował J. F. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie trwałego utrzymania lasu na części działki nr [...] oraz zawiadomił o terminie oględzin na gruncie, wyznaczonym na dzień 21 marca 2025 r. Podczas oględzin stwierdzono rolnicze wykorzystanie działki na powierzchni około 0,2261 ha w wydzieleniu 01-d. Powierzchnia ta całkowicie pozbawiona była drzewostanu, nawieziona obornikiem, częściowo przyorana i przygotowywana pod obsianie zbożem. Nadto ustalono, że w połowie długości działki nr [...] znajdowało się skupisko drzew gatunku dąb, topola osika i brzoza, odpowiadające wydzieleniu 01-c. W wydzieleniu 01-f, rozciągającym się wzdłuż granicy z działką nr [...], stwierdzono występowanie drzewostanu sosnowo - brzozowego. Użytek Ls występujący w części działki stanowi kompleks leśny z użytkami leśnymi działek sąsiadujących od strony południowej. Dalej organ podał, że w piśmie z 24 marca 2025 r. J. F. wyjaśnił, iż od ponad 23 lat jest właścicielem działki i użytkuje ją w taki sam sposób jak w momencie jej przejęcia. Oświadczył, że na działce nigdy lasu nie było, jedynie pojedyncza kępa samosiejek. Działka użytkowana była rolniczo, obsiewana zbożem, tj. łubinem, kukurydzą i owsem. Pismem z dnia 12 sierpnia 2025 r. organ poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych materiałów i dowodów w sprawie. W dniu 20 sierpnia 2025 r. strona zapoznała się ze zgromadzoną dokumentacją. Organ zaznaczył następnie, że działka nr [...] objęta została ISL obowiązującą w latach 2019 - 2028 w zakresie powierzchni oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako Ls. W trakcie opracowywania tego dokumentu dla ww. działki w opisie wydzielenia (oddział, pod.dz - 01-d) w rodzaju powierzchni zostało wskazane - "INNE WYL", a wizja lokalna potwierdziła rolniczy sposób wykorzystania użytku leśnego. Organ podkreślił, że w zakresie klasyfikacji gruntów, w kontekście przepisów u.l., decydujący charakter powinien mieć wpis w ewidencji gruntów i budynków. Powołując poglądy judykatury wyjaśnił, że o tym czy dany grunt jest lasem, w rozumieniu art. 3 pkt 1 u.l., decyduje - co do zasady - zapis w ewidencji gruntów. Jeżeli teren objęty jest uproszczonym planem urządzenia lasu (OSL), to w świetle przepisów u.l., uznawany jest za las. Działka nr [...] jest opisana w ewidencji gruntów i budynków jako "Ls" (las), jak również objęta jest ISL. Okoliczność, że na działce, w wydzieleniu 01-d, brak jest drzewostanu i stan taki ma miejsce od momentu przejęcia działki przez obecnego właściciela, nie upoważnia do traktowania jej jako działki innego przeznaczenia niż leśne. Organ podkreślił, że własność jest prawem, ale nakłada też na właściciela określone obowiązki. W odniesieniu do działek leśnych obowiązki te określają przepisy u.l. Organ podał dalej, że decyzja o ponownym wprowadzeniu roślinności leśnej może zostać wydana, gdy po upływie 5 lat od usunięcia drzewostanu właściciel ponownie go nie wprowadził. Analizując zapisy ISL sporządzonej na okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2028 r., organ stwierdził, że 5-letni termin upłynął. Z uwagi na fakt, że właściciel gruntu leśnego na ww. działce nie wprowadził roślinności leśnej, Starosta Powiatu Piotrkowskiego został zobligowany, na podstawie art. 24 pkt 1 u.l., do nakazania wykonania tego obowiązku w drodze decyzji. Organ, wskazując na treść art. 35 ust. 2 pkt 1 u.l., wyjaśnił, że odnowienie gruntu leśnego wiąże się z koniecznością zamówienia sadzonek, przygotowania gleby zgodnie z zasadami hodowli lasu, stąd jako termin wykonania odnowienia wskazano 31 grudnia 2026 r. Niewykonanie obowiązku określonego w decyzji spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego. W odwołaniu od powyższej decyzji J. F. argumentował, że działka nr [...] była zalesiona tylko w miejscu, które jest obecnie zalesione samosiejkami. Na obszarze wskazanym do ponownego zalesienia nigdy nie było drzewostanu, co mają potwierdzać zdjęcia "nalotów fotogrametrycznych" z 1984 i 1992 r. Działka uprawiana jest od trzech pokoleń, aż do dziś, jako pole rolne. W 1994 r. sporządzono "operat wykazu zmian gruntowych, w którym źle ustalono obszar zalesienia na działce [...]. Ówcześni właściciele tej działki (rodzice odwołującego) nie zostali poinformowani o zmianie użytków gruntowych. Odwołujący wskazał też na dowody w postaci zdjęć "z nalotów fotogrametrycznych z tych lat" i ze strony internetowej Geoportal Krajowy. Podniósł, że okoliczność braku zadrzewienia na spornym obszarze działki przed 1994 r. mogą potwierdzić świadkowie "zamieszkujący pokoleniowo" na ww. terenie. W 1988 r. Gmina R. przeprowadziła drenację obszaru obejmującego dawne tzw. sołectwo R., w tym działki odwołującego, za co do dziś płaci "podatek melioracyjny". Podkreślono, że nigdy nie zostały wykonane wycinki drzewostanu, a odwołujący nadal chce użytkować teren rolniczo. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przywołaną na wstępie decyzją, po rozpoznaniu ww. odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wskazując na regulacje art. 13 ust. 1 i art. 24, art. 6 ust. 1 pkt 3, jak i art. 3 u.l. podkreślił, że w zakresie klasyfikacji gruntów decydujący charakter powinien mieć wpis w ewidencji gruntów i budynków, co potwierdzają poglądy doktryny, jak i orzecznictwa. Dla uznania gruntu za las warunkiem koniecznym jest, aby stanowił on zwartą powierzchnię wynoszącą co najmniej 0,10 ha. Według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, grunty działki nr [...] (o pow. 0,9560 ha), stanowiącej własność J F , sklasyfikowane są w części jako lasy (LsV) o powierzchni 0,5610 ha, pastwiska trwałe (PsVI) o powierzchni 0,0350 ha i grunty orne (RIVb) o powierzchni 0,3600 ha. Z pisma Koordynatora Działu Ewidencji Gruntów i Budynków Starostwa Powiatowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 14 marca 2025 r. wynika, że użytek Ls na ww. działce wykazano na podstawie operatu klasyfikacyjnego z dnia 12 kwietnia 1994 r. ("Dec.G.IV.7417/10-25/31/93 z 22.07.1993 r"). Jak zaakcentowało Kolegium, kwestionowanie prawidłowości dokumentów stanowiących w przeszłości podstawę wpisów w ewidencji gruntów i budynków, nie jest możliwe w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 24 u.l. Wpisom ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków przysługuje domniemanie zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. W postępowaniu prowadzonym w trybie u.l., mającym na celu nałożenie na właściciela lasu określonych obowiązków wynikających z tej ustawy, nie ma możliwości kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów, czy też zmiany klasyfikacji gruntów. Kwestie te uregulowane są w odrębnych przepisach i podlegają rozpoznaniu w odrębnych postępowaniach na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2024.1151 ze zm.), dalej jako "p.g.k.". W sprawie została przygotowana ISL, którą sporządza się na zlecenie starosty, dla lasów rozdrobnionych o powierzchni do 10 ha (art. 19 ust. 3 i art. 21 ust. 2 u.l.). Czynności związane ze sporządzaniem inwentaryzacji stanu lasu określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu (Dz.U.2012.1302), dalej jako "rozporządzenie". Z ISL sporządzonej na okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2028 r. wynika, iż na działce występują trzy wydzielenia, podczas gdy w toku wizji terenowej stwierdzono rolnicze wykorzystanie części działki o powierzchni około 0,2261 ha, sklasyfikowanej lako las w wydzieleniu 01-d. Jak wyjaśniło Kolegium, na właścicielu lasu spoczywają określone obowiązki, których naruszenie może skutkować nałożeniem zobowiązań określonych w u.l. i łączy się to ściśle z obowiązkiem wskazanym w art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 u.l., tj. zachowaniem w lasach roślinności leśnej oraz ponownego wprowadzania roślinności leśnej. Pozbawienie gruntu roślinności leśnej nie podważa kwalifikacji prawnej tego gruntu jako lasu (art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l.). Właściciele lasów - na mocy art. 13 ust. 1 u.l. - są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do zachowania w lasach roślinności leśnej (upraw leśnych) oraz naturalnych bagien i torfowisk (pkt 1), ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu (pkt 2), pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej (pkt 3), przebudowy drzewostanu, który nie zapewnia osiągnięcia celów gospodarki leśnej, zawartych w planie urządzenia lasu, uproszczonym planie urządzenia lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3 (pkt 4) i racjonalnego użytkowania lasu w sposób trwale zapewniający optymalną realizację wszystkich jego funkcji przez pozyskiwanie drewna w granicach nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu oraz pozyskiwanie surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochronę runa leśnego (pkt 5). Powyższe obowiązki, spoczywające na właścicielach lasów, stanowią normatywny wyraz trwale zrównoważonej gospodarki leśnej, obejmującej m.in. zasadę zachowania lasów (art. 7 ust. 1 pkt 1 u.l.). Podstawowymi zasadami prowadzenia gospodarki leśnej jest powszechna ochrona lasów, trwałość utrzymania lasów, ciągłość i zrównoważone wykorzystanie wszystkich funkcji lasów oraz powiększanie zasobów leśnych (art. 8 u.l.). Zdaniem Kolegium, art. 13 ust. 1 u.l. nakłada na właścicieli lasów - z mocy prawa - szereg obowiązków, w tym obowiązek ponownego wprowadzania roślinności leśnej w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu (art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l.). Łączy się on z obowiązkiem nakazującym zachowanie w lasach roślinności leśnej (art. 13 ust. 1 pkt 1 u.l.). Prawnym instrumentem egzekwowania powyższych obowiązków od właścicieli lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa jest decyzja starosty nakazująca wykonanie określonych obowiązków. Zgodnie bowiem z art. 24 u.l., jeżeli właściciel lasu niestanowiącego własności Skarbu Państwa nie wykonuje obowiązków określonych w art. 13 u.l. albo nie wykonuje zadań zawartych w uproszczonym planie urządzenia lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3 u.l., w szczególności w zakresie ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (upraw leśnych), starosta nakazuje wykonanie tych obowiązków i zadań w drodze decyzji. Jak dostrzegło Kolegium, ze zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego wynika, iż grunt leśny działki nr [...] pozbawiony został drzewostanu, o czym informował Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Łodzi. Odwołujący nie kwestionuje, iż na działce na ma drzewostanu, podnosząc jedynie, że ten stan trwał od wielu lat, a w tym czasie działka użytkowana była przez poprzednich właścicieli jako "pole rolne". Zdaniem odwołującego, działka w dalszym ciągu, poza częścią zalesioną samosiejkami, wykorzystywana jest rolniczo, a ujawnienie lasu na działce było wynikiem błędnie sporządzonego w 1994 r. wykazu zmian gruntowych. O wprowadzeniu takich zapisów nie byli poinformowani ówcześni właściciele działki, tj. rodzice odwołującego. Ustosunkowując się do podniesionych zarzutów Kolegium wskazało, że kwestionowanie danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków możliwe jest w trybie określonym w art. 24 ust. 2a pkt 2 p.g.k. To w postępowaniu w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych właściciel nieruchomości może wykazywać niezgodność ujawnionych danych z istniejącym stanem faktycznym. Upływ 5-letniego terminu do ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (odnowienia lasu) powoduje uruchomienie trybu wynikającego z art. 24 pkt 1 u.l., który daje właściwemu organowi kompetencje do nałożenia na właściciela lasu, w formie decyzji, obowiązku ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (upraw leśnych). Nie ma przy tym znaczenia, że w ISL teren działki nr [...] o powierzchni 0,2261 ha opisany został jako "inne wylesienie". Formalnie, w świetle przepisów u.l., nadal teren ten jest lasem. Kolegium zauważyło także, że przepis art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l. przewiduje obowiązek ponownego wprowadzenia roślinności leśnej w terminie 5 lat, przy czym jest to termin, w którym właściciel powinien wykonać ten obowiązek dobrowolnie. Upływ wskazanego terminu zobowiązuje organ do wydania decyzji w trybie art. 24 u.l. Przepis art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l. reguluje zachowania swoich adresatów bezpośrednio i co do zasady nie wymaga decyzyjnej konkretyzacji, a skoro tej konkretyzacji nie wymaga, to nie ma też podstaw do jej dokonywania (nie można wydawać decyzji administracyjnej niejako zawczasu, tylko po to, by potwierdzić uprawnienia lub obowiązki powstające z mocy prawa). Z kolei art. 24 pkt 1 u.l. ma znamiona regulacji pozwalającej organowi administracji na kontrolę wykonania uprawnień lub obowiązków i jurysdykcyjną reakcję o charakterze następczym w razie stwierdzenia, że wykonanie to nie nastąpiło. Ta reakcja wchodzi w rachubę dopiero wtedy, gdy niewykonanie uprawnień można obiektywnie stwierdzić, a zatem po upływie ustawowego terminu. Skoro w sprawie nie nastąpiło ponowne wprowadzenie roślinności leśnej na działce, na powierzchni 0,2261 ha, w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu, to Starosta Powiatu Piotrkowskiego uprawniony był do wydania decyzji na podstawie art. 24 pkt 1 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze J. F. wskazał na naruszenie prawa materialnego, tj. art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l., poprzez przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie w sprawie, w sytuacji gdy nigdy działka nie była zalesiona. Ponadto autor skargi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: a) art. 7 oraz art. 77 k.p.a. przez wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustalenie, że działka została częściowo pozbawiona drzewostanu w sytuacji gdy nigdy nie była zalesiona; b) art. 107 § 3 w związku z art. 11 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie decyzji i ustalenie, że działka została pozbawiona drzewostanu. Opierając się na wskazanych zarzutach skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i umorzenie postępowania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych w trybie art. 24 ust. 2a pkt 2 p.g.k. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie pozostaje decyzja nakazująca skarżącemu wykonanie obowiązku polegającego na ponownym wprowadzeniu roślinności leśnej na powierzchni 0,2261 ha działki nr [...], będącej przedmiotem jego własności. Oceniając legalność powyższej decyzji wypada zaakcentować trafność stanowiska organów w zakresie istnienia w normie prawnej art. 24 pkt. 1 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l. źródła obowiązku właściciela lasu przywrócenia stanu poprzedniego lasu przez ponowne wprowadzenie roślinności leśnej (upraw leśnych) i doprowadzenia do odtworzenia leśnego charakteru gruntu. Z okoliczności sprawy wynika, iż skarżący ma świadomość istnienia takiego obowiązku, wskazuje jednak, iż przedmiotowy użytek wskazany w treści decyzji nigdy nie był lasem, a jedynie wskutek błędnie sporządzonego wykazu zmian gruntowych w 1994 r. został zakwalifikowany jako las. Tym samym podnosi, iż leśny charakter miałby uzyskać grunt, który od kilkudziesięciu lat jest użytkowany rolniczo. Powyższe stanowisko skarżącego nie odwołuje się do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i nie podważa legalności podjętej w sprawie decyzji. Za ugruntowane uznać należy bowiem stanowisko, iż w przypadku gdy zawarte w ewidencji gruntów i budynków informacje dotyczą lasów, wszelkie zmiany w tej ewidencji mogą być dokonywane z uwzględnieniem przepisów u.l. Jeżeli zatem zgodnie z ewidencją gruntów i budynków określone działki są lasem, a w sprawie nie wydano decyzji o zmianie lasu na użytek inny niż leśny, w szczególności rolny, w trybie art. 13 ust. 2 u.l., to brak jest podstaw do kwestionowania, iż użytek gruntowy stanowi las. Bez znaczenia jest przy tym aktualny stan gruntu. Nawet jeśli z jakichkolwiek przyczyn las utracił swoje cechy, użytek leśny nie traci przez to swego charakteru. Należy przy tym podkreślić, iż zmiany o charakterze faktycznym, a zatem z pominięciem przepisów u.l., nie mogą stanowić podstawy do dokonania zmiany w ewidencji gruntów i wykreślenia użytku leśnego (vide: wyrok NSA z dnia 9 maja 2023 r., I OSK 959/22, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem z niekwestionowanych okoliczności sprawy wynika, iż określony w zaskarżonej decyzji użytek, w ewidencji gruntów i budynków stanowi las, a jednocześnie od kilkudziesięciu lat uprawniany jest jako użytek rolny, będąc pozbawionym cech lasu, to tym samym potwierdzone zostało wystąpienie w okolicznościach badanej sprawy przesłanek zastosowania art. 24 pkt 1 u.l. Wskazany w powyższym przepisie art. 13 u.l. nakłada bowiem na właściciela lasu obowiązek trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, w szczególności zachowania roślinności leśnej. Likwidacja na takim użytku roślinności leśnej i przystąpienie do innego niż leśny sposobu jego użytkowania stanowi dostateczny dowód naruszenia obowiązku statuowanego przepisem art. 13 pkt 1 u.l., stanowiąc podstawę nałożenia obowiązku, o którym stanowi art. 24 pkt 1 u.l. Nie jest kontrowersyjne, iż ewidencja gruntów i budynków stanowi publiczny rejestr obejmujący dane o gruntach i budynkach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej, który winien być utrzymywany w stałej aktualności co do stanu faktycznego i prawnego. Zmian zapisów w powyższej ewidencji dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych. W przypadku gdy zawarte w ewidencji gruntów i budynków informacje dotyczą lasów, wszelkie zmiany w tej ewidencji mogą być dokonywane z uwzględnieniem przepisów u.l. W niniejszym postępowaniu, na co zwracał już uwagę organ odwoławczy, nie jest możliwa weryfikacja prawidłowości wpisu, na podstawie którego przedmiotowy użytek gruntowy został ujawniony w przedmiotowej ewidencji jako las. Natomiast kwestionowanie danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków możliwe jest na podstawie przepisów p.g.k. Skarżący, jakkolwiek wskazywał, iż skorzysta z tej drogi obrony swoich praw, to jednak nie przedłożył informacji wskazujących na zakończenie postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących wskazanego w zaskarżonej decyzji użytku leśnego. W tym stanie sprawy należy uznać, iż organy administracji należycie zebrały i oceniły materiał dowodowy sprawy. Zakres dokonanych ustaleń odpowiada treści przepisów art. 24 pkt 1 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l., stanowiących normę materialną rozstrzygnięcia sprawy. Należy także zauważyć, że ustalenie leśnego charakteru przedmiotowego użytku nastąpiło na podstawie ewidencji gruntów i budynków, a zatem dokumentu urzędowego, w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jakkolwiek domniemanie prawdziwości dokumentu urzędowego jest wzruszalne, na zasadach przewidzianych w art. 76 § 3 k.p.a., a jego obalenie może nastąpić na podstawie wszystkich środków dowodowych, jakie przewiduje k.p.a., to jednak nie może to nastąpić bez uchylenia podstawy wpisu w ewidencji gruntów i budynków o leśnym charakterze przedmiotowego użytku. Nietrafne są zatem zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. wskutek ustalenia, że przedmiotowa działka została częściowo pozbawiona drzewostanu, w sytuacji gdy nigdy nie była zalesiona. W tym stanie rzeczy nie można także potwierdzić zasadności zarzutu naruszenia art. 107 § 3 w związku z art. 11 k.p.a., skoro zarzut ten dotyczył nienależytego uzasadnienia kwestii pozbawienia działki drzewostanu. Tym samym skarga jako niezasadna podlegał oddaleniu (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U.2026.143 ze zm.). lp