II GW 76/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Burmistrza Śremu z dnia 1 lipca 2026 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Śremu a Burmistrzem Gminy i Miasta Nisko w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. I Wnioskiem z 1 lipca 2026 r. Burmistrz Śremu (dalej: "wnioskodawca") zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Burmistrzem Gminy i Miasta Nisko (dalej: "strona przeciwna") w przedmiocie potwierdzenia prawa S. P. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W piśmie z 3 września 2026 r. strona przeciwna oświadczyła, że uważa się za właściwą miejscowo. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: ppsa) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w powyższych przepisach, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W niniejszej sprawie strona przeciwna uznała swoją właściwość, o czym poinformowała Naczelny Sąd Administracyjny w odpowiedzi na wniosek, wobec czego spór o właściwość przestał istnieć. Powyższe stanowiło podstawę do stwierdzenia, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, a tym samym – do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2 ppsa postanowił jak w sentencji.