II SA/Go 354/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...]r. nr XXXV/284/2014 w sprawie Statutu Gminy Ośno Lubuskie postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu [...] w [...]kwotę 300 zł (trzysta złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] w [...]wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr XXXV/284/2014 w sprawie Statutu Gminy [...]. W dniu [...] maja 2026 r. na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 300 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] sierpnia 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis powyższy wyraża zasadę dyspozycyjności, w myśl której stronom postępowania sądowego przysługuje uprawnienie do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2016, do art. 60). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie żadna z w/w przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi nie zachodzi, stąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (punkt 2 sentencji postanowienia).