I SA/Ol 300/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 4 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Gołdapi w sprawie zmiany budżetu Gminy Gołdap na 2026 rok. z dnia 2 czerwca 2026 r. nr XLII/276/2026 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. B. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zapłaconego wpisu. Rada Miejska w Gołdapi uchwałą z 2 czerwca 2026r. nr XLII/276/2026 na podstawie art. 18 ust.2 pkt 4, 9 lit. i) ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm., dalej jako u.s.g.) oraz art. 211, 214, 215, 235, 236,237 i 262 ust.1 i 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U z 2025 r. poz. 1483 ze zm.) oraz Uchwały Nr XXXVII/233/2025 Rady Miejskiej w Gołdapi przyjęła zmiany budżetu Gminy Gołdap na 2026r. Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. B. (dalej także jako skarżący), domagając się stwierdzenia, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem w części w zakresie ujętego w Załączniku nr 2 Dziale 900, Rozdział 90015 §4300 przeznaczenia kwoty 130 901,46 zł na badania środowiskowe lub w przypadku uznania przez Sąd, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności uchwały wniósł o uchylenie uchwały w zaskarżonej części. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Gołdapi wniosła w odrzucenie skargi, wskazując, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2026 r poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) strona skarżąca winna wykazać, że zostały naruszone jej interes prawny bądź uprawnienie o których mowa w art. 101 ust.1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz.662 t.j.) zgodnie z którym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (...) może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zdaniem Rady skarżący nie wykazał zindywidualizowanego interesu prawnego lub uprawnienia naruszonego zaskarżoną uchwałą. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 6 sierpnia 2026 r. skarżący został wezwany do wskazania naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. W uzupełnieniu braków formalnych w piśmie datowanym 19 sierpnia 2026 r. skarżący wskazał, interes prawny skarżącego jest osobisty, własny, konkretny i aktualny, a zaskarżona uchwała narusza go w sposób bezpośredni. Podkreślił, że nie kwestionuje uchwały jako teoretycznej polityki finansowej lecz jako konkretny instrument przy pomocy którego Gmina dąży do pozbawienia skarżącego ochrony prawnej i możliwości korzystania z własnego mienia w toku toczących się postępowań sądowych. Co uzasadnia legitymację do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Możliwość wniesienia skargi na uchwałę rady gminy stanowiąca akt prawa miejscowego została unormowana w art. 101 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z tym zapisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W literaturze podkreśla się, że skarga służy ochronie prawnej (sądowej)jednostek przez bezprawnymi działaniami organów gminy, bądź innych organów wykonujących zadania gminy, stanowiącymi ingerencję w sferę ich prawa i wolności. Jednocześnie wskazuje się, że nie jest ona rodzajem skargi powszechnej bowiem nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza chronionego prawem interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. (A. Matan, Ustawa o samorządzie(...) red. B. Dolnicki). Dla wykazania naruszenia interesu prawnego koniecznym jest wskazanie naruszenia, przez uchwałę, konkretnego interesu prawnego lub uprawnienia, wynikających z regulacji materialnoprawnej. Podstawą zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest bowiem niezgodność z prawem uchwały organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, wywołującej negatywne następstwa w sferze prawnej strony skarżącej. Wskazać należy, że interes prawny to oparte na prawie lub chronione przez przepisy prawa materialnego indywidualne i bezpośrednie zainteresowanie rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, które to rozstrzygnięcie wpłynie bezpośrednio na sferę prawną strony. Bezpośredniość interesu prawnego przejawia się w związku sytuacji prawnej danego podmiotu z normą materialnoprawną, z której ten interes się wywodzi. Aktualność zaś polega na tym, że w dacie wejścia w życie zaskarżonego aktu interes ten istnieje, co z kolei wiąże się z jego realnością. Nie może więc interes prawny być tylko przewidywalny w przyszłości ani hipotetyczny. Tymczasem z pisma skarżącego nie wynika by tak opisany interes prawny istniał. Skarżący powołuje się bowiem na ogólne sformułowania o "angażowaniu środków publicznych w partykularny spór z obywatelem, szczególnie ukryty pod technicznymi pozycjami budżetowymi", "alokacji środków na badania, kreowania dowodów na zamówienie"; nie wskazując jaki wpływ te okoliczności mają na konkretną sytuację prawną skarżącego. Charakter normatywny interesu prawnego musi bowiem wynikać bezpośrednio z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (materialnego) a nie jedynie z subiektywnego przeczucia strony. Skarżący nie wskazuje by zostało odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Osoba skarżąca uchwałę musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną. Innymi słowy, zmuszona jest udowodnić, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jej sferę prawnomaterialną, na przykład pozbawia ją pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Wprowadzone zaskarżoną uchwałą postanowienia w żaden sposób nie powodują odebrania, jak i ograniczenia przysługujących skarżącemu uprawnień a także nie nakładają na skarżącego nowych obowiązków, jak i nie zmieniają obowiązków dotychczas istniejących. Podkreślić przy tym należy, że aktualna sytuacja skarżącego nie pozostaje w jakimkolwiek związku z zaskarżonym aktem. Powyższe, w ocenie Sądu, świadczy o tym, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała w żaden sposób nie kreuje bezpośrednio żadnych ograniczeń, jak i uprawnień skarżącego. Przepisy tej uchwały nie nakładają na skarżącego żadnych obowiązków ani też nie pozbawiają posiadanych uprawnień. Tym samym, brak jest podstaw do uznania aby skarżący posiadał legitymację procesową do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Podnoszone zaś przez skarżącego argumenty mogłyby ewentualnie świadczyć o istnieniu jedynie interesu faktycznego, który nie uzasadnia merytorycznej kontroli i ingerencji sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania, aby zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Gołdapi z dnia 2 czerwca 2026 r. naruszała interes prawny skarżącego, dlatego Sąd odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę. O zwrocie wpisu Sąd orzekł zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Ponieważ naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia stanowi przesłankę dopuszczalności skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., uzasadniającą jej merytoryczne rozpoznanie, a skarga w niniejszej sprawie nie spełnia tych warunków, Sąd nie był uprawniony do dokonania kontroli legalności zaskarżonego aktu, w tym badania merytorycznych zarzutów skargi.