II SA/Wa 2180/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Anna Pośpiech-Kłak, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2026 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania statusu bezrobotnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] Zaskarżoną decyzją - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - utrzymano w mocy orzeczenie Prezydenta [...] z [...] lipca 2025 r. o odmowie przyznania p. M. W., zwanemu dalej "Wnioskodawcą", statusu bezrobotnego - z dniem [...] lipca 2025 r. W uzasadnieniu zaskarżonego aktu przywołano m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - Wnioskodawca wystąpił [...] lipca 2025 r. o rejestrację, jako bezrobotny; organ I. instancji odmówił mu przyznania tego statusu; Wnioskodawca w odwołaniu wskazywał, że odmówiono mu przyznania statusu bezrobotnego na podstawie rzekomego posiadania dokumentów, że ma udziały w [...], zwanej dalej "Spółką"; podnosił, że nie odpowiada za wykreślenie podmiotu, a - jak wynika z wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej "KRS") [...], dział [...], rubryka 2 - Spółkę rozwiązano [...] grudnia 2008 r.; wspólnik Wnioskodawcy nie żyje od 4 lat, wpisany zaś likwidator (p. Z. B., określany dalej jako "Likwidator") i Spółka nie prowadzą żadnej działalności; nie rozumie dlaczego nadal widnieje w KRS; do odwołania załączono wydruk z KRS z [...] lipca 2025 r., - sprawę rozpatrzono w II instancji, - odwołanie Wnioskodawcy nie jest zasadne, - zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. j ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. poz. 620 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o rynku pracy", ilekroć w akcie tym jest mowa o bezrobotnym - oznacza to osobę, spełniającą szereg warunków (wskazano je), jeżeli nie jest wspólnikiem spółki jawnej, partnerem lub członkiem zarządu w spółce partnerskiej, komplementariuszem w spółce komandytowej, komplementariuszem lub członkiem rady nadzorczej w spółce komandytowo- akcyjnej, prokurentem lub likwidatorem spółki osobowej w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18), zwanej dalej "K.s.h.", - ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku z Centralnej Informacji KRS z 25 lipca 2025 r. oraz aktualnego - na dzień 23 września 2025 r. - wynika, że zarejestrowano spółkę jawną [...] - Spółka Jawna w likwidacji; zgodnie z wpisem w dziale 1 rubryka 7 Wnioskodawca jest jej wspólnikiem; do jej reprezentowania upoważniony jest każdy ze wspólników samodzielnie; w powyższym wydruku widnieje zapis, że - wyrokiem Sądu Okręgowego [...] z [...] grudnia 2008 r. [...] - rozwiązano Spółkę i otworzono likwidację danego podmiotu; w wydrukach nie ma informacji o jej zakończeniu; ponadto z wydruku - z wpisu w dziale 6 rubryka 1 podrubryka 1 Wnioskodawca i Likwidator pełnią funkcję likwidatorów danej Spółki; zgodnie z art. 70 § 1 K.s.h. likwidatorami są wszyscy wspólnicy; wspólnicy mogą powołać na likwidatorów tylko niektórych spośród siebie, jak również osoby spoza swego grona; z art. 2 pkt 1 lit. j ustawy o rynku pracy jednoznacznie i niewątpliwie wynika, że statusu osoby bezrobotnej nie może uzyskać i posiadać osoba, która jest m.in. wspólnikiem spółki jawnej, a także jednym z likwidatorów spółki osobowej - w rozumieniu K.s.h., - bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy jest zatem okoliczność, że Spółkę rozwiązano z dniem [...] grudnia 2008 r., drugi wspólnik nie żyje, wpisany Likwidator i Spółka nie prowadzą zaś żadnej działalności; w myśl art. 84 § 1 K.s.h. likwidatorzy powinni zgłosić zakończenie likwidacji i złożyć wniosek o wykreślenie spółki z rejestru; w przypadku rozwiązania spółki bez przeprowadzenia likwidacji, obowiązek złożenia wniosku ciąży na wspólnikach; stosownie do art. 84 § 2 K.s.h. rozwiązanie spółki następuje natomiast z chwilą wykreślenia jej z rejestru; ze znajdujących się w aktach sprawy wydruków z Centralnej Informacji KRS wynika, że nie zgłoszono zakończenia likwidacji Spółki i nie złożono wniosku o jej wykreślenie z rejestru przedsiębiorców, - już sam fakt bycia wspólnikiem spółki jawnej, a jednocześnie na mocy wyżej cytowanego art. art. 70 § 1 K.s.h. jej likwidatorem, wyklucza możliwość nabycia i posiadania statusu osoby bezrobotnej. W skardze zarzucono wydanie kwestionowanego aktu z naruszeniem przepisu: - art. 2 ustawy o rynku pracy przez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że Wnioskodawca nie spełnia kryteriów, umożliwiających uznanie za osobę bezrobotną; przy rozpoznawaniu sprawy dokonano zawężającej wykładni - błędnie oraz sprzecznie z intencją ustawodawcy; analizując przepis, ograniczono się wyłącznie do stwierdzenia, że w odpisie z KRS Spółki w likwidacji widnieje jako wspólnik i likwidator Wnioskodawca - przy tym ustalenie to dokonano wbrew treści odpisu; zupełnie nie dostrzeżono, że Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu na likwidację Spółki, - art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) - wskutek pozbawienie Wnioskodawcy prawa do zabezpieczenia społecznego, gdy pozostaje nie z własnej woli bez pracy i nie ma innych środków utrzymania, - art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz niepodjęcie wszelkich kroków, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawidłowego załatwienia sprawy; nie ustalono w szczególności, czy Wnioskodawca osiąga jakiekolwiek dochody ze Spółki, z jakich przyczyn jej postępowanie likwidacyjne trwa nieprzerwanie od 2010 roku, jakie okoliczności doprowadziły do jej rozwiązania (wyrokiem o sygn. akt [...]), a także czy Wnioskodawca ma jakikolwiek faktyczny wpływ na wykreślenie Spółki z KRS; nieprawidłowe ustalenia poczyniono również co do pełnienia przez Wnioskodawcę funkcji likwidatora Spółki, gdy — jak jednoznacznie wynika z odpisu z KRS - nie pełni on tej funkcji od 21 lipca 2016 r. W uzasadnieniu przywołano szerszą argumentację zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 143 ze zm.) Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż - wydając zaskarżony akt - uchybiono przepisowi prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię. Bezzasadnie mianowicie uznano, jakoby Wnioskodawcę - mimo, że nie uwidoczniono go w stosownej rubryce KRS, wskazując tam wprost inną osobę – należało określać mianem jednego z likwidatorów Spółki, co stanowiłoby przesłankę negatywną dla uznania go, za osobę bezrobotnej - wobec brzmienia art. 2 pkt 1 lit. h ustawy o rynku pracy. Organ nie odniósł się z kolei do kwestii, czy – wobec stosownej regulacji ustawy o rynku pracy - ograniczenie możliwości uzyskania statusu bezrobotnego dotyczy również wspólników spółek jawnych już po postawieniu ich w stan likwidacji - gdy nie prowadzą one więc działalności wykraczającej poza, wskazaną w art. 77 § 1 K.s.h. Odnosząc się do pierwszej ze wskazanych kwestii – co wprawdzie trafnie zauważa organ - z mocy prawa wszyscy wspólnicy spółki jawnej powinni wykonywać zadania w zakresie likwidacji (art. 70 § 1 zd. 1 K.s.h.). Mylnie jednak przyjęto, jakby - w razie powołania na funkcje likwidatora określonej osoby spośród wspólników lub obcej wobec spółki - zadania w tym zakresie wykonywali także nadal wszyscy wspólnicy spółki jawnej – także ci, niewskazani jako jej likwidatorzy. Wobec użycia w art. 70 § 1 zd. 2, zwrotu "niektórych spośród siebie", wskazano zaś jednoznacznie, że w danym przypadku inni wspólnicy nie mają miana "likwidatorów". Dotyczy to też przypadku, gdy dane zadanie powierzono sobie trzeciej. Wskazanie osoby likwidatora stanowi o wyrażeniu przez wspólników woli powierzenia konkretnych zadań jedynie wskazanej przez nich osobie. W takim przypadku mylne byłoby założenie, jakby - przewidziane w ustawie o rynku pracy - ograniczenia możliwości uzyskania statusu osoby bezrobotnej, dotyczyły również osób, które są wspólnikami lecz nie likwidatorami Spółki. Przyjmując takie założenie mylnie wyłożono treść normatywną przepisu prawa materialnego - art. 2 pkt 1 lit. h ustawy o rynku pracy. Orzekając w sprawie organ nie odniósł się z kolei do argumentacji Wnioskodawcy podnoszącego, że - skoro spółka jawna, której jest wspólnikiem znajduje się w stanie likwidacji - nie znajdują do niego zastosowania ograniczenia, dotyczące możliwości uzyskania statusu bezrobotnego przez wspólników danego rodzaju spółki. W kontekście błędnego uznania przez organ – jakoby przeszkodą dla uzyskania statusu bezrobotnego mogło być w przypadku Wnioskodawcy wykonywanie przezeń funkcji likwidatora Spółki - kwestia ta ma kluczowe znaczenie. Nie może być tu wystarczające stanowisko organu, gdzie podnoszono, że kwestia osiągania dochodów z tytułu prowadzenia Spółki nie jest istotną przesłanką uzyskania statusu bezrobotnego. Nie budzi to w istocie wątpliwości - wobec brzmienia przepisu. Kluczowe jest jednak, czy stosowna regulacja znajduje zastosowanie także wobec wspólników spółki jawnej w stanie likwidacji. Brak odniesienia do tej kwestii nie pozwala uznać, aby sprawę w wystarczającym stopniu wyjaśniono. Musiałoby znaleźć to odzwierciedlenie w treści uzasadnienia oskarżonego aktu - tak art. 107 § 3 wobec art. 8 § 1 i art. 11 K.p.a. Uchybiono więc wskazanym przepisom postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ analogiczną wadliwością dotknięte są decyzje wydane przez organy w dwu instancjach, Sąd wyeliminował z obrotu oba te akty. Chybiony jest natomiast zarzut naruszenia reguł konstytucyjnych. Świadczenie w postaci zasiłku dla bezrobotnych – w przeciwieństwie do ogólnego prawa uzyskania pomocy przez osoby w szczególnie trudnej sytuacji – nie ma charakteru powszechnego i bezwzględnego. Bezzasadny jest także zarzut skargi, co do braku ustalenia istotnych, faktycznych okoliczności sprawy, w kontekście odpowiedzialności samego Wnioskodawcy za istniejący stan rzeczy - jego wpływu na niezakończenie procesu likwidacji Spółki - wykreślenie z KRS. W przepisie nie uzależniono bowiem uzyskania statusu bezrobotnego od odpowiedzialności wspólnika za określony stan rzeczy - w kontekście aktualnego statusu danej spółki. Bezzasadność powyższych zarzutów nie mogła mieć jednak znaczenia dla wyniku sprawy. Z przytoczonych wyżej przyczyn. na podstawie art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.