IV P 577/22

Sądy powszechne2026-01-16

Sygnatura

IV P 577/22

Data orzeczenia

2026-01-16

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Asesor Krzysztof Trnka (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 45 § 1 i 2 k.p.

Streszczenie

Upływ czasu od momentu rozwiązania umowy o pracę do wydania wyroku sam w sobie nie przesądza o braku zasadności żądania o przywrócenie powoda do pracy. Obsadzenie stanowiska pracy, zajmowanego przez powoda przed rozwiązaniem umowy o pracę, nie przesądza o braku zasadności przywrócenia powoda do pracy. Gdyby tak przyjąć, to przywrócenie do pracy stanowiłoby martwy przepis, bowiem w większości przypadków pracodawca nie czeka na koniec procesu z obsadzeniem opróżnionego stanowiska.

Treść orzeczenia

Sygnatura akt IV P 577/22 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Wrocław, dnia 16 stycznia 2026 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor Sądowy Krzysztof Trnka Protokolant: Adriana Szczuraszyk po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 roku we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa P. M. (M.) przeciwko: Urzędowi Gminy B. oraz (...) (...) B. o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B. oraz o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B. I. oddala powództwo przeciwko Urzędowi Gminy B. o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B.; II. odstępuje od obciążenia powoda P. M. kosztami procesu poniesionymi przez stronę pozwaną - Urząd Gminy B. - w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B.; III. obciąża powoda P. M. opłatą stosunkową od pozwu w sprawie przeciwko Urzędowi Gminy B. o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B. w kwocie 3.242,00 złotych (trzech tysięcy dwustu czterdziestu dwóch złotych i zera groszy), stwierdzając jednocześnie, że powód należną opłatę już uiścił; IV. nieuiszczone koszty sądowe w sprawie przeciwko Urzędowi Gminy B. o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B. zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu; V. przywraca powoda P. M. do pracy u strony pozwanej - (...) (...) B. - przy zachowaniu poprzednich warunków pracy i płacy; VI. zasądza od strony pozwanej - (...) (...) B. - na rzecz powoda P. M. kwotę 4.920,00 złotych (czterech tysięcy dziewięciuset dwudziestu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty, w tym 360,00 złotych (trzysta sześćdziesiąt złotych i zero groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę; VII. odstępuje od obciążenia powoda P. M. kosztami procesu poniesionymi przez stronę pozwaną - Urząd Gminy B. - w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B., poniesionymi do chwili zwolnienia Urzędu Gminy B. od udziału w sprawie jako strony pozwanej w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B.; VIII. odstępuje od ściągnięcia nieuiszczonych kosztów sądowych ze strony pozwanej - (...) (...) B. w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B. i zalicza te koszty na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu. Sygnatura akt IV P 577/22 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pismem z dnia 04.07.2022 r. (data wpływu do Sądu) powód P. M., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył odwołanie od rozwiązania z nim przez Urząd Gminy B. dwóch umów o pracę za wypowiedzeniem. Powód wniósł o: 1) orzeczenie, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, na stanowisko Kierownika Referatu (...) i (...) Gminy B., z dnia 14 czerwca 2022 r. jest bezskuteczne, a w przypadku w którym umowa ulegnie rozwiązaniu, o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach; 2) orzeczenie, iż wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, na stanowisko Dyrektora (...) (...) B., z dnia 14 czerwca 2022 r. jest bezskuteczne a w przypadku w którym umowa ulegnie rozwiązaniu, o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach; 3) zasądzenie od Pozwanego Urzędu Gminy B. na rzecz Powoda kosztów postępowania według norm przepisanych, przy czym koszty zastępstwa prawnego w maksymalnej dopuszczalnej wysokości wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. W uzasadnieniu swojego żądania powód wskazał, że obydwa wypowiedzenia zostały mu wręczone w dniu 14 czerwca 2022 r. oraz, że zgodnie z treścią umów o pracę oraz wypowiedzeń, w obu przypadkach pracodawcą jest Urząd Gminy B.. Powód zarzucił, że wypowiedzenia pozbawione są prawdziwych, rzeczywistych i uzasadnionych, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 Kodeksu Pracy</a>, przyczyn, przez co są bezskuteczne. Z punktu widzenia powoda, najistotniejszym elementem całej sprawy jest zawarty w wypowiedzeniach fragment w brzmieniu: „ w Pana pracy widoczny jest brak prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwe traktowanie współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu lub było mobbingiem, co łącznie stanowi naruszenie przez Pana zasad współżycia społecznego”, który w ocenie powoda jest całkowicie nieprawdziwy, stanowi celowy i bezpośredni atak w jego dobre imię i ma za zadanie jego zdyskredytowanie w Gminie B.. Powód wyjaśnił, że jest osobą powszechnie znaną w mieście oraz w Gminie B., jako wieloletni samorządowiec, doświadczony, rozpoznawalny i zaangażowany w lokalne życie i politykę. Rozpoznawalność powoda w gminie i mieście potwierdza fakt bycia w latach 2006-2014 r. radnym Rady Miasta B. oraz zamieszczenie w serwisach internetowych publikujących informacje dot. B. informacji o zwolnieniu powoda na krótko po tym zdarzeniu. Powód wskazał, że pracował w Urzędzie Gminy B. od 6.04.2009 r., a jako pracownik był regularnie premiowany i nagradzany. Corocznie do 2021 roku włącznie, a w niektórych latach nawet więc niż raz w roku, podnoszono mu wynagrodzenie. W momencie rozpoczynania pracy u Pozwanego był człowiekiem wykształconym, ukończył studia inżynierskie, magisterskie i podyplomowe, miał liczne ukończone kursy, w tym dedykowane dla stanowisk w samorządzie, a w trakcie zatrudnienia regularnie podnosił kwalifikacje. Do roku 2022 był pracownikiem bardzo pozytywnie ocenianym przez pracodawcę – we wrześniu 2015 r. i w 2017 r. otrzymał pozytywne oceny okresowe. Był upoważniany przez Wójta Gminy B. do wykonywania dodatkowych obowiązków i brania udziału w dodatkowych zadaniach ponad te wynikające z umowy o pracę, co w ocenie powoda świadczy, iż jako pracownik był wartościowy, dyspozycyjny i zaufany, a nadto skuteczny w oczach pracodawcy. Dalej powód wyjaśnił, że Uchwałą Rady Gminy B. nr (...) z dnia 28 listopada 2019 r. utworzono z dniem 1 stycznia 2020 r. gminną jednostkę organizacyjną pod nazwą (...) (...) B. (w skrócie (...)). Konkurs na stanowisko Dyrektora (...) ogłoszono w dniu 3 grudnia 2019 r., Powód konkurs ten wygrał i objął stanowisko w dniu 19 grudnia 2019 r. Do zadań (...) należała obsługa kadro-płacowa, rachunkowa, administracyjno- organizacyjna, jak również czynności organu prowadzącego dla gminnych szkół podstawowych oraz gminnego żłobka. Powód, będąc na dzień 19 grudnia 2019 r., Kierownikiem Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B. był już odpowiedzialny za szeroko rozumianą oświatę, a zostając Dyrektorem (...) przyjął dalsze obowiązki - poprzez połączenie tych dwóch stanowisk powód stał się faktycznie osobą odpowiedzialną za całość zadań oświatowych w Gminie B.. Na początku roku 2022 powód udał się na długotrwałe zwolnienie lekarskie, czego pracodawca nigdy nie kwestionował, a po powrocie do pracy niezwłocznie wręczono mu oba wypowiedzenia. Ustosunkowując się do treści wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, na stanowisko Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B., powód wskazał, że oparto je na dwóch przyczynach: A. likwidacji stanowiska pracy Kierownika Referatu Oświaty i (...) Gminy B.; B. utracie zaufania pracodawcy do Powoda jako przedstawiciela kadry zarządzającej uzasadnianą sformułowaniem „ w Pana pracy widoczny jest brak prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwe traktowanie współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu lub było mobbingiem, co łącznie stanowi naruszenie przez Pana zasad współżycia społecznego”. W odniesieniu do przyczyny wypowiedzenia wskazanej w pkt A powód wskazał, że likwidacja stanowiska Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B. nastąpiła dokładnie w dniu kiedy powrócił do pracy po zwolnieniu lekarskim. Zarządzenie nr (...) Wójta Gminy B. likwidujące w/w stanowisko wydano dokładnie w dniu 14 czerwca 2022r., jednocześnie nie przewidując żadnego okresu na zakończenie spraw w toku, przekazanie obowiązków, „uporządkowanie” referatu. Likwidacja stała się skuteczna z dniem wydania zarządzenia, pomimo, iż wchodziło ono w życie 2 tygodnie od dnia podania go do wiadomości pracowników. Od Powoda nie wymagano żadnych czynności w okresie wypowiedzenia - zwalniając go z obowiązku świadczenia pracy (na obu stanowiskach). Powód podkreślił, że w okresie od grudnia 2019 roku do grudnia 2021 roku, stanowisko Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy funkcjonowało równolegle ze stanowiskiem Dyrektora (...) (...) B., a w ocenie powoda w 2022 roku nie zaszły żadne obiektywne okoliczności, które uzasadniałyby konieczność likwidacji stanowiska Kierownika Referatu Oświaty i (...) Urzędu Gminy B.. Okoliczności te nie są znane powodowi, ani zdaniem powoda nie wynikają z uzasadnienia samego wypowiedzenia. Powód pozostaje w przekonaniu, iż likwidacja stanowiska Kierownika Referatu Oświaty i (...) Urzędu Gminy B. jest likwidacją pozorną, za czym przemawia w ocenie powoda treść uzasadnienia - zadania pozostały ale wykonuje je (...) (...). Tym samym zdaniem powoda nie było podstaw do jego zwolnienia, a co najwyżej do przeniesienia jego zadań w całości do (...) (...), czyli do połączenia obu stanowisk tak aby zatrudniony był wyłącznie na stanowisku Dyrektora (...) (...) B. w wymiarze pełnego etatu zamiast dotychczasowego 1/2. W odniesieniu do przyczyny wypowiedzenia wskazanej w pkt B, powód wskazał, że nigdy wcześniej pracodawca, poprzez osobę Wójta czy jakąkolwiek inną osobę funkcyjną w Gminie B., nie wskazywał powodowi jakichkolwiek nieprawidłowości w jego zachowaniu, a oczywistym jest, że egzekwowanie wykonywania obowiązków pracowniczych przez powoda jako przełożonego kilku pracowników mogło rodzić sytuacje stresowe. Powód przyznał, że jako osoba funkcyjna musiał wchodzić w interakcje z innymi osobami na stanowiskach kierowniczych w Gminie B. - co mogło rodzić sytuacje konfliktowe, szczególnie w sprawach gdzie nakładały się kompetencje zaangażowanych osób. Powód zaprzeczył jednocześnie, aby sytuacje takie miały nieprawidłowy charakter, a powód nie dopuścił się nigdy mobbingu, ani zachowań noszących takie znamiona, wobec jakiegokolwiek pracownika związanego z Gminą B.. Dalej powód wyjaśnił, że w Urzędzie Gminy B. obowiązuje zarządzenie nr (...)/(...) Wójta Gminy B. wprowadzające „Regulamin przeciwdziałania mobbingowi i dyskryminacji w urzędzie Gminy B.”, które weszło w życie na początku 2022 roku. Zgodnie z rozdziałem 3 w/w regulaminu Pracodawca powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w każdej sprawie podejrzenia mobbingu. Postępowanie wyjaśniające winna przeprowadzić komisja (§ 6 ust. 10 regulaminu), która dokonuje pisemnej oceny zasadności zawiadomienia o mobbingu (§ 6 ust. 26 regulaminu) i ocenę tę przekazuje pracodawcy. Powód podniósł, że nigdy nie przeprowadzono wobec niego ww. procedury wyjaśniającej. Zwrócił ponadto uwagę, że z wobec brzmienia § 6 ust. 33 regulaminu („ W razie uznania zawiadomienia za zasadne, pracodawca podejmuje działania zmierzające do wyeliminowania przyczyn stwierdzonych nieprawidłowości oraz wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych w stosunku do sprawcy mobbingu, w tym może w szczególności: 1) obniżyć lub pozbawić awansu, nagrody lub premii; 2) zastosować karę porządkową upomnienia lub nagany; 3) w rażących przypadkach odwołać ze stanowiska lub rozwiązać ze sprawcą stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy.") należy stwierdzić, że rozwiązanie obu umów o pracę za wypowiedzeniem, dokonane zostało niezgodnie z tą regulacją, gdyż mobbing nie został w żaden sposób stwierdzony, brak było jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego albo było ono prowadzone bez udziału Powoda, co byłoby niezgodne z § 6 ust. 24 przedmiotowego regulaminu. Powód wskazał ponadto, że w obu wypowiedzeniach nie wskazano żadnych konkretnych zachowań powoda, które miałyby nosić znamiona mobbingu czy świadczyć o nieprawidłowych relacjach interpersonalnych, a trudno sobie wyobrazić, żeby powód jako doskonale wyedukowany pracownik, o ponadprzeciętnej wiedzy i kompetencjach, po ukończeniu szeregu kursów, w tym w zakresie relacji interpersonalnych, dopuszczał się mobbingu czy zachowań nieodpowiednich wobec współpracowników. W zakresie wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, na stanowisko Dyrektora (...) (...) Gminy B. powód wskazał, że oparto je na dwóch przyczynach: A. utracie zaufania pracodawcy do Powoda uzasadnianą sformułowaniem „nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych i niewłaściwe zarządzanie jednostkami obsługiwanymi przez (...) (...) B., przejawiające się skargami na Pana Osobę oraz na jednostki obsługiwane przez (...) (...) B.”; B. utracie zaufania pracodawcy do Powoda uzasadnianą sformułowaniem „w Pana pracy widoczny jest brak prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwe traktowanie współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu lub było mobbingiem, co łącznie stanowi naruszenie przez Pana zasad współżycia społecznego”; W odniesieniu do przyczyny wskazanej w pkt A powód wskazał, że zgodnie z zarządzeniem nr 6/22 Wójta Gminy B., (...) (...) B. odpowiada za sześć podstawówek i żłobek. Zdaniem powoda, przy tylu placówkach oświatowych oczywistym jest, iż mogą pojawiać się błędy, niedociągnięcia czy sytuacje nieprawidłowe, a pretensje mogą mieć tak nauczyciele, pozostali pracownicy, rodzice czy osoby trzecie, co jest nieuniknionym elementem zarządzania. Powód podniósł także, że w wypowiedzeniu wskazano za krótki okres wypowiedzenia (jednomiesięczny zamiast trzymiesięcznego), wobec czego przedmiotowe wypowiedzenie jest nieprawidłowe. Powód wskazał, że wynika to z faktu, iż w przypadku każdej z zawartych z powodem umów Urząd Gminy B. jest pracodawcą, tym samym uwzględnieniu do wyliczenia okresu wypowiedzenia powinien podlegać również okres zatrudnienia na stanowisku Kierownika Referatu (...), (...) i (...) Gminy B. (potem pod nazwą Kierownika Referatu (...) i (...) Urzędu Gminy B.). Powód wskazał ponadto, że uiścił opłatę od pozwu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 35)">art. 35 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1125 z późn. zm.), gdyż wartość przedmiotu sporu przekraczała 50.000 zł. Opłata od pozwu w wysokości 5% przy wartości przedmiotu sporu 156.030 zł wyniosła 7801,50 zł a po zaokrągleniu w górę do pełnego złotego 7802 zł i taką opłatą powód poniósł. W odpowiedzi na pozew z dnia 29.09.2022 r. (data stempla pocztowego) strona pozwana Urząd Gminy B., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o oddalenie żądań odwołania w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego od powoda, w tym kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego, według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko pozwany zaprzeczył w całości twierdzeniom powoda, co do zasady, jak i co do poszczególnych przytaczanych okoliczności. Dalej wskazał, że likwidacja stanowiska Dyrektora wynikała wprost z przeniesienia dwóch pracownic Urzędu Gminy B., P. R. (1) i V. J., w dniu 14 stycznia 2022 r., z Urzędu do (...). (...) do tego momentu był wyłącznie jednostką księgową. Po przejściu w/w osób, do (...) przeszły również kwestie merytoryczne, związane z oświatą samorządową, np. System Informacji Oświatowej. Z Referatu zatrudniającego pięć osób, zostały trzy osoby (m.in. ds. promocji gminy i ds. pozyskiwania funduszy), w tym Kierownik, który pozostawał na kilkumiesięcznym zwolnieniu. Pozostawienie Referatu w strukturze Urzędu było bezzasadne i nieekonomiczne. Pozwany wskazał, że przeniesienie P. R. (1) i V. J. planowane było co najmniej kilka miesięcy wcześniej, a powód był temu przeciwny bowiem wiedział, że w takim wypadku zostanie zlikwidowany Referat i stanowisko Kierownika. Wskazał, że przeniesieniu przeciwne były także zarówno P. R. (1), jak i V. J.. P. R. (1) wprost mówiła, że po przeniesieniu powód, jako jej przełożony ją zwolni. Te słowa słyszała m. in. kadrowa, F. M.. W styczniu 2022 r. po przejściu na zwolnienie przez powoda, pełniącą obowiązki w (...) została P. R. (1) tak, aby zachowano ciągłość zarządzania jednostką. W odpowiedzi na zarzut powoda, iż nie dano mu możliwości uporządkowania spraw, pozwany wskazał, że powód przebywał na zwolnieniu od stycznia do połowy czerwca 2022 r., w którym to czasie jednostki oświatowe normalnie funkcjonowały, podobnie jak Urząd i (...). Pozwany podniósł, że wójt był zmuszony dokonać zmian w funkcjonowaniu poszczególnych jednostek oraz w zakresie realizacji określonych zadań przez poszczególnych pracowników, zarówno w zakresie kierowania (...), Referatu, jak i Urzędu, a w trakcie zmian zaczęły pojawiać się okoliczności potwierdzające wcześniejsze sygnały dotyczące niewłaściwego zachowania powoda, jako Kierownika i Dyrektora, wobec swoich podwładnych, w tym pracowników Referatu oraz dyrektorów placówek oświatowych, zwłaszcza A. Żłobka, która jako przyczynę zwolnienia podała mobbing ze strony powoda, ale także (...) B.. Pozwany wskazał także, że w toku zmian ujawniono sprawy dotyczące niewłaściwego funkcjonowania (...), m. in. w zakresie nadzoru nad szkołami, tj. kilkuletnie księgowanie faktur na usługi wykonywane przez radnego na mieniu Gminy. W dalszej kolejność pozwany wyjaśnił, że niewłaściwe zachowania powoda polegały m. in. na zastraszaniu, krzyczeniu, szantażowaniu w zakresie udzielenia urlopu, a także odmowie kierowania na szkolenia i studia podyplomowe wobec pracowników Referatu i finansowania ich przy jednoczesnej zgodzie na dokształcanie innych pracowników i dofinansowaniu ich edukacji na maksymalnym poziomie. Pozwany wskazał, że cztery pracownice (...) otrzymały łączne dofinansowanie do dokształcania na maksymalnym poziomie 75% w łącznej kwocie 32 805 zł - 75 % z 43.740 zł; z czego trzy osoby na studia licencjackie. Nieprawidłowe zachowania powoda w ocenie pozwanego polegały ponadto na blokowaniu urlopów pracowników oraz zmianie postanowień wójta w zakresie godzin pracy pracowników Urzędu w czasie upałów - wójt miał zezwolił pracownikom przychodzić wcześniej i wcześniej wychodzić, a powód zaś zakazał, twierdząc, że on jest szefem i będzie, jak on postanowi. Powód miał także powiedzieć po przyjęciu do pracy E. J. „nie rozumiem, po co pan został zatrudniony. Nie widzę potrzeby zatrudniania pana w moim referacie”. Pozwany wskazał, że powód torpedował działania tego pracownika, deprecjonował jego osobę przed wójtem i innymi pracownikami, co skutkowało wyłączeniem E. J. ze struktury Referatu i utworzeniem samodzielnego stanowiska, podległego bezpośrednio wójtowi celem umożliwienia pracownikowi normalnej pracy. Pozwany wskazał, że powód zakazał kontaktów pracownikom Referatu z E. J., w czasie, w którym nie był już jego bezpośrednim przełożonym, a w sprawach służbowych wszystko ze strony pracowników Referatu miało być na nie. Powód odmawiał współpracy z E. J. przy jakichkolwiek zagadnieniach związanych z pracą Referatu, Urzędu i promocją Gminy B.. Zdaniem pozwanego pracodawcy osobą, która równie mocno odczuła złe traktowanie ze strony powoda była P. R. (1). Powód miał nie zgodzić się na jej dokształcanie, utrudniał jej wzięcie urlopu, a pracownica sama zapłaciła za szkolenie. Pozwany sprecyzował, że powód nie zgodził się na realizację przez nią studiów podyplomowych w 2017/2018 r. - przygotowanie pedagogiczne, które były potrzebne na zajmowanym stanowisku, za które P. R. (1) zapłaciła w całości sama i które ukończyła, co spotkało się z niechęcią ze strony powoda. Pozwany wskazał, że uprawnienia P. R. (1) przydały się w momencie strajku nauczycieli - wówczas N. mogła wesprzeć przebieg egzaminów i zajęć z uczniami. Dalej pozwany podniósł, że w 2020 r. powód nie chciał wyrazić zgody na wzięcie przez P. R. (1) udziału w bezpłatnym szkoleniu trzyetapowym, realizowanym przez Ośrodek (...) w zakresie uzyskania tytułu eksperta ds. rozwoju oświaty samorządowej, a P. R. (1) mogła skończyć szkolenie wyłącznie dzięki temu, że wójt i zastępca wójta zainterweniowali w tej sprawie i pozwolili jej szkolenie dokończyć. Pozwany pracodawca podniósł także, że w maju 2021 r. wpłynęło najpierw do Urzędu pismo ze skargą P. Z. (1) , Dyrektorki Żłobka Gminnego, na mobbingowe działania ze strony powoda, a następnie zwolnienie z powodu mobbingu. W trakcie wszczętego postępowania wyjaśniającego P. Z. (1) nie skorzystała z prawa do złożenia dalszych wyjaśnień i wniosków, wobec czego postępowanie zostało zakończone uznaniem skargi za niezasadną. P. Z. (1) podtrzymała jednak chęć rozwiązania stosunku pracy i odeszła z pracy. Powyższe spowodowało, iż wójt zaczął wnikliwie analizować wszystkie sygnały dotyczące tak pracy, jak i zachowania powoda. Zdaniem pozwanego w zakresie współpracy powoda z dyrektorami innych jednostek oświatowych, niż Żłobek Gminny, powód również zachowywał się w sposób grubiański, arogancki, niewłaściwie traktując dyrektorów placówek, podnosząc głos; nie współpracował z dyrektorami, narzucał im bezwzględnie swoje zdanie; nie respektował ich wniosków m. in. w zakresie potrzeb placówek. We wszystkim wskazywał, że taka była decyzja wójta i że nie miało być z tym dyskusji. Pracodawca podniósł także, że występując na zewnątrz, powód nadużywał swojej pozycji, m. in. na zebraniach wiejskich, czy imprezach okolicznościowych, gdzie powoływał się na rzekome umocowanie od wójta we wszystkich sprawach, w których zabierał głos, a do Urzędu dochodziły informacje, że powód albo obraził kogoś albo że był arogancki; powód kilkukrotnie mówił, że on wszystko jest w stanie załatwić u wójta albo że on sobie ze starym pogada. Dalej pozwany podniósł, że w styczniu 2022 r. okazało się, że Gmina B. zakupiła usługi naprawy samochodów dowożących dzieci u jednego z radnych z Rady Gminy B., P. Z. (3). Usługi zlecane były przez dyrektorów dwóch szkół w okresie od sierpnia 2019 r. do marca 2021 r., natomiast księgowanie faktur i płatności odbywało się w (...), pod kierownictwem powoda. Dyrektor (powód), mając tak duże doświadczenie w samorządzie, akceptował przelewy, płacąc za usługi wykonywane przez radnego wobec mienia Gminy. Powyższa sytuacja spowodowała wszczęcie postępowania w sprawie wygaszenia mandatu radnego zarówno na poziomie Gminy B., jak i wojewody (...), jako organu nadzoru; postępowanie trwało kilka miesięcy, powodowało dużo nieprzyjemnych sytuacji w Radzie Gminy B. i uderzyło w dobre imię Gminy B.. Następnie pracodawca podniósł, że 29 października 2022 r. miała miejsce sesja Rady Gminy B., której tematem przewodnim była oświata w Gminie B., w związku z którą wójt zlecił powodowi przygotowanie stosownego wystąpienia. Materiały do wystąpienia miały zostać przygotowane przez powoda 21 października 2021 r. na połączone komisje stałe, ale powód nie przygotował materiałów pomimo polecenia wójta. Na sesji w dniu 29 października 2021 r. powód przedstawił prezentację multimedialną. Następnie były pytania radnych w zakresie funkcjonowania (...), jego finansowania; oszczędności, które miał generować, kosztów ponoszonych w podstawowych zakresach działalności, np. kosztach osobowych, utrzymania budynku, itp. Powód nie potrafił odpowiedzieć na te pytania, tłumacząc, że nie ma stosownych danych. W ocenie pozwanego wystąpienie powoda na tej sesji było porażką wizerunkową nie tylko Dyrektora, ale także dla Gminy. Pokazało, że powód jako Dyrektor, nie ma podstawowej wiedzy w zakresie działalności (...), jego finansowania i samej oświaty samorządowej, którą kierował. Następnie pracodawca zarzucił, że w styczniu 2022 r., w związku z absencją powoda, inny pracownik musiał przejąć obowiązki związane z prowadzeniem funduszu sołeckiego, a powód odkąd zaczął prowadzić fundusz sołecki, nikogo nie dopuszczał do prowadzenia spraw z nim związanych, a jeśli zlecał w zakresie funduszu sołeckiego czynności podległym pracownikom to stanowiły wyłącznie proste czynności. Tylko powód kontaktował się z sołtysami i osobami z rad sołeckich, wyłącznie osobiście jeździł na zakupy związane z realizacją zadań z zakresu funduszu sołeckiego lub osobiście zamawiał zakup towarów/wyposażenia dla sołectw. Jeszcze przed chorobą powoda okazało się, że z czasu prowadzenia przez niego funduszu sołeckiego brak jest jakichkolwiek protokołów przekazania zakupionego sprzętu (jest to co najmniej kilka lat); nie wiadomo więc, czy wszystkie zakupione rzeczy faktycznie trafiły do konkretnych sołectw. Wątpliwości pracodawcy budzą też okoliczności nabywania towarów i wyposażenia ze środków z funduszu sołeckiego przez powoda, m. in. duża część towarów kupowana była u tych samych podmiotów, często bliskich znajomych powoda. Analogiczne wątpliwości budzi zamawianie usług i towarów w zakresie promocji. Dalej pozwany wskazał, że w maju 2021 r. powód brał udział w radach pedagogicznych i spotkaniach z nauczycielami w Szkole Podstawowej w H. (2), co miało związek z rozpatrywaniem skargi złożonej na działalność Dyrektora Szkoły. Podczas tych spotkań, nauczyciele wskazywali, iż powód w trakcie tych spotkań zachowywał się arogancko, groził im zwolnieniem z pracy, szantażował, nadużywał swojej pozycji; był niekulturalny. W odniesieniu do zarzutu powoda, iż wójt w sprawie zarzutów mobbingowych działał poza procedurą wprowadzoną zarządzeniem nr (...) z dnia 20 grudnia 2021 r., pozwany wskazał, że weszła ona w życie na początku stycznia 2022 r., kiedy to powód przebywał na zwolnieniu lekarskim oraz, że nie ma przepisu, który uniemożliwiałby pracodawcy do działania w zakresie przeciwdziałania mobbingowi poza istniejącą procedurą, a wręcz przeciwnie - jest to obowiązek pracodawcy. Ilość osób dotknięta zachowaniem powoda, które było mobbingiem, dyskryminacją lub było nieakceptowalne społecznie była duża i nie było na to przyzwolenia wójta, jako występującego w charakterze pracodawcy, czy organu wykonawczego gminy. W ocenie pozwanego ilość kursów ukończonych przez powoda, rozpoznawalność powoda, czy jego wszechstronne wykształcenie, nie zwalniają go z właściwego, godnego traktowania współpracowników i podwładnych, szanowania ich godności i dobrego imienia. Dalej pozwany wskazał, że zatrudnienie powoda w (...) nie było kontynuacją zatrudnienia w Urzędzie Gminy B. na stanowisku Kierownika. (...) był nowo powstałą jednostką o osobnym mieniu, w której ogłoszono konkurs na dyrektora i w którym powód wziął udział. Została zawarta nowa umowa, ustalono nowe warunki pracy i płacy dla nowego stanowiska, zatrudniono nowych pracowników, którzy następnie zostali wysłani na studia licencjackie i studia podyplomowe, refundowane w 75% przez (...). Powód dostał osobne wypowiedzenie, a wcześniej otrzymywał osobne wynagrodzenie. Podsumowując swoje stanowisko pracodawca wskazał, że zachowanie powoda było naganne i w znacznej części było mobbingiem lub nosiło takie znamiona, dyskryminowało pracowników i różnicowało w sposób niezgodny z prawem i normami społecznymi oraz było niegodne pracownika samorządowego. Wielokrotnie przeprowadzano rozmowy i konfrontacje z udziałem powoda lub w związku z jego zachowaniem, w których brali udział m. in. wójt, zastępca wójta, F. M., E. J., P. Z. (1), P. Z. (3), P. E., V. J., C. N. (1). Dotyczyło to zarówno sfery działalności powoda jako Kierownika, jak i Dyrektora. Powód bezpowrotnie utracił zaufanie wójta, nie może powrócić do pracy do żadnej jednostki w jakimkolwiek charakterze. W piśmie procesowym z dnia 28.04.2023 r. (data stempla pocztowego) powód ustosunkował się do twierdzeń odpowiedzi na pozew i podniósł, że oba wypowiedzenia zostały sformułowane w sposób ogólnikowy, niejasny, a sformułowane przyczyny w wypowiedzeniu umowy o pracę na stanowisku A. (...) Gminy B. są mało konkretne. Ponadto, w ocenie powoda pracodawca faktycznie skonkretyzował przyczyny wypowiedzenia obu umów dopiero w odpowiedzi na pozew, przedstawiając przyczyny wcześniej powodowi nieznane. Powód wskazał, iż po raz pierwszy z odpowiedzi na pozew dowiedział się o jego niewłaściwym zachowaniu wobec P. R. (1), w czasie współpracy z E. J. i dyrektorami jednostek oświatowych oraz sesji Rady Gminy B. z dnia 29 października 2021 r. Podniósł także, że po raz pierwszy w odpowiedzi na pozew przedstawiono powodowi uwagę dotyczącą wykonywania przez niego obowiązków związanych z funduszem sołeckim oraz udziałem w radach pedagogicznych i spotkaniach w H. (1). Postanowieniem z dnia 18 listopada 2025 r.  Sąd wezwał (...) (...) B. do wzięcia udziału w charakterze strony pozwanej w sprawie z powództwa P. M. o przywrócenia do pracy na stanowisku (...) (...) B..  Za zgodą obu stron, (...) (...) B. wstąpiło w miejsce pozwanego Urzędu Gminy B. w sprawie o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B.. W piśmie procesowym z dnia 9.12.2025 r. (data stempla pocztowego) (...) (...) B., zastępowane przez radcę prawnego, wniosło o oddalenie żądań odwołania w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego od powoda, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Jednocześnie, pozwany potwierdził twierdzenia i ich uzasadnienie zawarte w dotychczas złożonych pismach procesowych w sprawie złożonych przez Urząd Gminy B. oraz dowody zawnioskowane i przeprowadzone na wniosek Urzędu Gminy B.,  nie wnosząc o powtórzenie jakiejkolwiek czynności. W uzasadnieniu swojego stanowiska, (...) (...) B. wskazało, że przywrócenie do pracy w (...) powoda uznać należy za niecelowe. Podkreślono, że aby ocenić, czy powrót pracownika do pracy ma sens Sąd powinien wziąć pod uwagę konflikt stron stosunku pracy, rodzaj zajmowanego stanowiska, długotrwałość procesu i upływ czasu oraz naruszenie zasad współżycia społecznego przez pracownika. Pozwany wyjaśnił, że pomiędzy P. R. (1) a P. M. był i jest głęboki oraz trwały konflikt. P. M. mobbingował P. R. (1) przez wiele lat, a obecnie P. R. (1) jest dyrektorką (...), zajmując stanowisko, które kiedyś zajmował powód. W ocenie pozwanego praca obu tych osób w jednym zakładzie pracy jest niemożliwa i zagraża prawidłowemu procesowi pracy. Zdaniem pozwanego, w przypadku stanowiska takiego jak dyrektor (...), a więc wymagającego szczególnego zaufania, utrata zaufania przez pracodawcę, nawet jeśli wypowiedzenie było formalnie wadliwe, uzasadnia niecelowość przywrócenia. Wskazano, że stanowisko dyrektora jest już obsadzone przez P. R. (1), (...) nie jest tą samą jednostką, którą opuszczał powód (obsada (...) podwoiła się oraz znacznie zwiększyła się ilość zadań), a praca na stanowisku dyrektora wymaga udzielenia pełnomocnictw, dostępu do danych wrażliwych, rozwiązywania trudnych sytuacji, a w ocenie pozwanego powód nie posiada takich predyspozycji. Za niecelowością przywrócenia do pracy powoda przemawia w ocenie pozwanego to, że po zwolnieniu powoda wystartował on jako kontrkandydat w wyborach na urząd wójta, a wybory te wygrał P. Z. (2), który wcześniej zwolnił powoda, wobec czego dalsza współpraca obu Panów jest niemożliwa. W ocenie pozwanego, z uwagi także na upływ znacznego czasu od zwolnienia do prawomocnego wyroku przywrócenie powoda do pracy spowoduje konieczność reorganizacji (...) poprzez utworzenie nowego stanowiska, a de facto zatrudnienie nowej osoby na to samo stanowisko, podczas gdy brak jest na to środków w budżecie Gminy. Pozwany podkreślił, że powód faktycznie nie pracuje w (...) od grudnia 2021 r., bowiem od grudnia 2021 r. do czerwca 2022 r. przebywał na zwolnieniu i po tym okresie nie wrócił faktycznie do pełnienia obowiązków dyrektora (...), a przed zwolnieniem pracował na pół etatu, a obecna dyrektor P. R. (1) pracuje natomiast w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód P. M. od dnia 06.04.2009 r. pozostawał zatrudniony na podstawie umowy o pracę, ostatnio na czas nieokreślony na stanowisku Kierownika Referatu (...) i (...) w Urzędzie Gminy B., w wymiarze czasu pracy ½ etatu. W umowie o pracę błędnie wskazano jako pracodawcę Wójta Gminy B., zamiast prawidłowo Urzędu Gminy B.. Powód jako Kierownik Referatu (...) i (...) podlegał zwierzchnictwu wójta w pionie zastępcy wójta. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> umowa o pracę na czas określony z dnia 06.04.2009 r., k. 22. </dd> <dt></dt> <dd> umowa o pracę na czas określony z dnia 03.07.2009 r., k. 23. </dd> <dt></dt> <dd> umowa o pracę na czas nieokreślony z dnia 02.10.2009 r., k. 24. </dd> <dt></dt> <dd> Porozumienie zmieniające warunki zatrudnienia z dnia 31.12.2019 r., k. 25. </dd> <dt></dt> <dd> zarządzenie nr 23 Wójta Gminy B. z dnia 13.12.2018 r., k. 114-115. </dd> <dt></dt> <dd> zarządzenie nr 7/19 Wójta Gminy B. z dnia 5.12.2019 r., k. 116-117. </dd> <dt></dt> <dd> zarządzenie nr 2/20 Wójta Gminy B., z dnia 21.07.2020 r., k. 118-121. </dd> </dl> Do zadań Referatu (...) i (...) należało m.in. prowadzenie spraw związanych z promocją gminy oraz z uczestnictwem Gminy w konkursach, akcjach społecznych, ekologicznych, prowadzenie spraw dotyczących ścieżek rowerowych i związanych z opieką zdrowotną na terenie Gminy, z działalnością pożytku publicznego, z transportem osobowym na terenie Gminy, a także przygotowywanie projektów uchwał, umów, zleceń wynikających z ustawy o pożytku publicznym. Ponadto referat zajmował się przeprowadzaniem kontroli warunków pracy, okresową analizą stanu bezpieczeństwa i higieny pracy, udziałem w dochodzeniach powypadkowych. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Zarządzenie nr 1/22 Wójta Gminy B., z dnia 11.01.2022 r., k. 122-126. </dd> </dl> Uchwałą nr (...) Rady Gminy B. z dnia 28 listopada 2019 r. utworzono z dniem 1 stycznia 2020 r. jednostkę organizacyjną pod nazwą (...) (...) B., zwaną dalej (...), prowadzącą gospodarkę finansową w formie jednostki budżetowej. Zgodnie ze statutem, (...) pełni funkcję jednostki obsługującej wobec jednostek obsługiwanych w zakresie obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej (§ 3 ust. 1 statutu). Do jednostek obsługiwanych przez (...) zalicza się 6 szkół podstawowych oraz żłobek gminny (§ 3 ust. 2 statutu). (...) może także obsługiwać gminne instytucje kultury oraz inne osoby prawne zaliczane do sektora finansów publicznych w drodze porozumień zawieranych z tymi jednostkami, przy czym nie obejmuje to przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego (§ 3 ust. 3 statutu). dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Uchwała nr (...) Rady Gminy B. z dnia 28 listopada 2019 r., k. 29. </dd> <dt></dt> <dd> Statut Centrum (...) B., k. 30. </dd> </dl> Centrum (...) B. zostało utworzone po kontroli Regionalnej Izby Obrachunkowej, która zgłosiła zastrzeżenia, co do obsługi księgowej szkół w ten sposób, że księgowi zatrudniani byli na cząstki etatów w każdej ze szkół. Od momentu utworzenia (...) to ono przejęło obsługę księgową wszystkich szkół oraz gminnego żłobka. dowód: <dl> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy w dniu 26 września 2025 r., k. 886 i 889, e-protokół rozprawy 00:13:35, 03:19:16. </dd> </dl> W dniu 3 grudnia 2019 r. ogłoszono nabór na stanowisko Dyrektora (...) (...) B. w wymiarze czasu pracy ½ etatu. W dniu 19 grudnia 2019 r. (...) (...) B. zawarło z P. M. umowę o pracę na czas nieokreślony od dnia 19 grudnia 2019 r. na stanowisko dyrektora centrum w wymiarze czasu pracy ½ etatu. W umowie o pracę błędnie wskazano jako pracodawcę Urząd Gminy, zamiast (...). Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym i naborze z dnia 3.12.2019 r., k. 33-35. </dd> <dt></dt> <dd> Umowa o pracę z dnia 29.12.2019 r., k. 36. </dd> </dl> Obowiązkami powoda jako dyrektora (...) było m. in. kierowanie i reprezentowanie (...) na zewnątrz (§ 7 ust. 1 statutu), kierowanie działalnością centrum (pkt 4.1 ogłoszenia), organizowanie i prowadzenie zadań związanych ze wspólną obsługą administracyjną, finansową i organizacyjną jednostek obsługiwanych (pkt. 4.2 ogłoszenia), wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników (...) i współpraca z dyrektorami jednostek obsługiwanych (pkt 4.4 i 4.5. ogłoszenia). Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Statut (...) (...) B., k. 30. </dd> <dt></dt> <dd> Ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym i naborze z dnia 3.12.2019 r., k. 33-35. </dd> </dl> Zarządzeniem nr (...) Wójta Gminy B. z dnia 20.12.2021 r. wprowadzono Regulamin przeciwdziałania mobbingowi i dyskryminacji w Urzędzie Gminy B.. Zgodnie z regulaminem, każdy pracownik, który uzna, iż został poddany mobbingowi, dyskryminacji lub molestowaniu seksualnemu, a także, w przypadku gdy jest świadkiem takich działań, powinien złożyć pisemne zawiadomienie do pracodawcy – za pośrednictwem Z. (§ 6 ust. 1 regulaminu). Na podstawie zawiadomienia pracodawca wszczyna postępowanie wyjaśniające Z. (§ 6 ust. 9 regulaminu). Pracodawca może podjąć z urzędu postępowanie wyjaśniające (§ 6 ust. 7 regulaminu). Zarządzenie weszło w życie na początku stycznia 2022 r. dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Zarządzenie nr (...) Wójta Gminy B. z dnia 20.12.2021 r. wraz załącznikiem nr 1, k. 43-49. </dd> </dl> W okresie od grudnia 2021 r. do czerwca 2022 r. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim. Bezsporne Zarządzeniem nr (...) Wójta Gminy B. z dnia 14 czerwca 2022 r. dokonano likwidacji Referatu (...) i (...), w tym etatu kierownika Referatu (...) i (...) w Urzędzie Gminy B.. dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Zarządzenie nr (...) Wójta Gminy B. z dnia 14 czerwca 2022 r., k. 127-131. </dd> </dl> W dniu 14 czerwca 2022 r. wręczono powodowi pisemne oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z Urzędem Gminy B. za wypowiedzeniem z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, w który upłynął w dniu 30 września 2022 r. W uzasadnieniu wypowiedzenia wskazano: „Przyczyną uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę jest likwidacja Pana stanowiska, tj. Kierownika Referatu (...) i (...). Zarządzeniem (...)/(...) Wójta Gminy B. z dnia 14 czerwca 2022 r. dokonano likwidacji Referatu (...) i (...), w tym etatu kierownika Referatu (...) i (...) w Urzędzie Gminy B.. Mając również na uwadze reorganizację struktury zatrudnienia w urzędzie oraz przeniesienie pracowników wykonujących zadania oświatowe do (...) (...) B., Pana zwolnienie okazało się konieczne ze względów organizacyjnych i ekonomicznych – brak potrzeby utrzymywania kierowniczego stanowiska. Niezależnie od powyższego kolejną przyczyną jest utrata zaufania do Pana jako przedstawiciela kadry zarządzającej. Widoczny jest brak prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwe traktowanie współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu lub było mobbingiem, co łącznie stanowi naruszenie przez Pana zasad współżycia społecznego”. Pracodawca poinformował powoda, iż jest on zobowiązany wykorzystać urlop wypoczynkowy należny za 2022 roku oraz urlop zaległy w wymiarze 92 godzin. W pozostałym zakresie zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy na rzecz pracodawcy. W wypowiedzeniu zawarto pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy. dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem, k. 28. </dd> </dl> W dniu 14 czerwca 2022 r. wręczono również powodowi pisemne oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z (...) (...) B. za wypowiedzeniem z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynął 31 lipca 2022 r. W uzasadnieniu wypowiedzenia wskazano: „Przyczynami uzasadniającymi wypowiedzenie umowy o pracę są nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych i niewłaściwe zarządzanie jednostkami obsługiwanymi przez (...) (...) B., przejawiające się skargami na Pana Osobę oraz na jednostki obsługiwane przez (...) (...) B.. W Pana pracy widoczny jest brak prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwe traktowanie współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu lub było mobbingirm, niewłaściwe prowadzenie polityki zatrudnienia, co łącznie stanowi naruszenie przez Pana zasad współżycia społecznego. Wobec stwierdzenia powyższych okoliczności utraciłem wobec Pana zaufanie wymagane od pracownika zatrudnionego na stanowisku Dyrektora (...) (...) B.. W takiej sytuacji, wiem, że jako pracodawca nie mogę polegać na Pana Osobie, jako przedstawicielu kadry zarządzającej, bowiem nie wykonuje Pan swoich obowiązków w sposób właściwy i staranny”. Pracodawca poinformował w wypowiedzeniu powoda, iż jest on zobowiązany wykorzystać urlop wypoczynkowy należny za 2022 roku oraz urlop zaległy. W pozostałym zakresie zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy na rzecz pracodawcy. W wypowiedzeniu zawarto pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy. dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem, k. 37. </dd> </dl> W spotkaniu, podczas którego wręczono powodowi wypowiedzenia uczestniczyli wójt, F. M., zastępca wójta/sekretarz gminy Z. M. oraz powód. Wójt poinformował powoda o przyczynach wypowiedzenia, odczytując treść pisemnych oświadczeń o wypowiedzeniu. Ani wójt, ani żadna inna biorąca udział w spotkaniu osoba nie rozwinęła, nie uzupełniła i nie skonkretyzowała ustnie przyczyn wypowiedzenia ponad to, co znalazło się w pisemnych oświadczeniach. Byłoby to niemożliwe z uwagi na bardzo krótki czas trwania spotkania, wypełniony w większości odczytaniem obydwu oświadczeń. Powód odmówił podpisania wypowiedzenia. Spotkanie trwało około minuty. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka F. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 31 października 2025 r., k. 925, e-protokół rozprawy 00:27:06. </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 31 października 2025 r., k. 926., e-protokół rozprawy 01:00:38. </dd> </dl> Powód jest osobą o wysokich kwalifikacjach zawodowych, posiada szeroką wiedzę oraz doświadczenie w pracy na zajmowanym uprzednio stanowisku. W 2010 r. powód odbył szereg szkoleń prowadzonych w ramach projektu (...) dotyczących kształtowania własnego wizerunku, technik radzenia sobie ze stresem, radzenia sobie z emocjami w sytuacjach trudnych oraz asertywności. W 2015 r. powód uczestniczył w szkoleniu z zakresu zarządzanie a stres i wypalenie zawodowe dyrektora, zorganizowanym przez (...) Ośrodek (...). W 2016 r. powód odbył szkolenie pt. „Efektywna komunikacja podstawą dobrego klimatu szkoły/placówki oświatowej. Powód ukończył w 2017 r. studia podyplomowe w zakresie przygotowania pedagogicznego oraz zarządzania w oświacie w Instytucie Studiów (...) Szkoły (...). W 2017 roku powód uzyskał także certyfikat w zakresie „Autoprezentacji, kreowania wizerunku osobistego i savoir-vivre w życiu publicznym” W 2021 r. ukończył studia podyplomowe w zakresie Menadżera sportu i rekreacji. dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zaświadczenie nr (...) (...), k. 51. </dd> <dt></dt> <dd> zaświadczenie nr SD(...) (...), k. 52. </dd> <dt></dt> <dd> zaświadczenie nr SD(...) (...), k. 53. </dd> <dt></dt> <dd> zaświadczenie nr SD(...) (...), k. 54. </dd> <dt></dt> <dd> zaświadczenie z dnia 14.04.2015 r., k. 55. </dd> <dt></dt> <dd> zaświadczenie z dnia 31.03.2016 r., k. 56. </dd> <dt></dt> <dd> świadectwo ukończenia studiów podyplomowych z dnia 10.06.2017 r., k. 57. </dd> <dt></dt> <dd> świadectwo ukończenia studiów podyplomowych z dnia 20.05.2017 r., k. 58. </dd> <dt></dt> <dd> certyfikat z dnia 22.09.2017 r., k. 59. </dd> <dt></dt> <dd> świadectwo ukończenia studiów podyplomowych z dnia 27.07.2021 r., k. 60. </dd> </dl> Ponadto, powód jest osobą znaną, rozpoznawalną w Gminie B., o której zwolnieniu pisały regionalne media. W latach 2006-2014 P. M. pełnił mandat radnego Rady Miasta B.. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> Informacja z dnia 27.06.2022 r., k. 17. </dd> <dt></dt> <dd> Informacje prasowe, k. 18-21. </dd> </dl> Powód koordynował w latach 2010-2012 zakupy towarów przez Gminę B. w sklepie (...). Zakupy towarów były sporadyczne, na niewielkie sumy. Składane zapotrzebowanie na zakup towarów  było potwierdzane przez księgową oraz Z. M. , zastępcę wójta Gminy B.. Znajomość V. M. oraz powoda miała charakter służbowy - powód jako Radny Miasta B. oraz V. M. jako Prezes Stowarzyszenia (...) współpracowali, co wynikało z obowiązku zgłaszania i rozliczania zatrudnienia młodocianych pracowników pochodzących z Gminy B.. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. M. na piśmie, k. 568-569. </dd> <dt></dt> <dd> faktury wystawione Urzędowi Gminy B. przez (...) V. M. w latach 2010-2012, k. 570-597. </dd> </dl> Urząd Gminy B. oraz (...) (...) B. współpracowali celem zakupów materiałów promocyjnych z A. M.. Nawiązanie współpracy miało miejsce przed 2014 rokiem, podczas spotkania zainicjowanego przez A. M. z wójtem Gminy B., P. Z. (2), w którym na wezwanie wójta uczestniczył również powód. Ustalono, że powód będzie osobą odpowiedzialną za realizację i koordynację współpracy z firmą (...) produkującą materiały, w której pracował A. M.. Na polecenie powoda bezpośrednie negocjacje handlowe z A. M. prowadziła C. N. (1), a powód koordynował proces współpracy. Współpraca przebiegała w ten sposób, że C. N. (1) zgłaszała potrzebę promocyjną gminy B. A. M., A. M. przygotowywał szczegółową ofertę, która była omawiana na spotkaniach z wójtem Gminy B. oraz powodem. Zamówienia były realizowane  po zatwierdzeniu przez wójta Gminy B., P. Z. (2). Po rozwiązaniu stosunku pracy przez pozwanych z powodem, Gmina B. oraz (...) nie kontynuowali współpracy w zakresie zamówień promocyjnych z A. M.. Wójt Gminy B. otrzymywał drobne podarki o niskiej wartości w postaci gadżetów reklamowych takich jak długopisy, notesy, kalendarze, torby reklamowe, które były przekazywane w związku z prezentacją ofert podczas spotkań biznesowych. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka A. M. na piśmie, k. 460-460v. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Z. P. (1) na piśmie, k. 477. </dd> </dl> W okresie od września 2019 r. do marca 2021 r. (...) naprawy samochodu służbowego dla Szkoły Podstawowej im. (...) w M. wykonywane były przez firmę (...).  W momencie wpływu faktury do (...) usługa naprawy była już wykonana . Powód jako Dyrektor (...) sprawdzał faktury i mógł wstrzymać płatność w przypadku ujawnienia błędu rachunkowego. Nie mógł jednak odmówić zapłaty za wykonaną już usługę ani tym bardziej ingerować w umowę zawartą między inną jednostką budżetową i zleceniobiorcą.  Powód nie decydował komu zlecana jest naprawa samochodu należącego do szkoły, to dyrektor danej jednostki obsługiwanej przez (...) decydował, komu zlecić wykonanie usługi. dowód: <dl> <dt></dt> <dd> wyciąg z ewidencji napraw samochodu służbowego (...), k. 143. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 144. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 145. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 146. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 147. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 148. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 150. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 151. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 152. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 153. </dd> <dt></dt> <dd> Faktura nr (...), k. 154. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Z. H., protokół skrócony rozprawy z dnia 31.03.2023 r., k. 172v, e-protokół rozprawy 01:01:41, 01:04:25. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. P. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 31.03.2023 r., k. 173 e-protokół rozprawy 01:45:08, 01:51:44. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. D., protokół skrócony rozprawy z dni 18.08.2023 r., k. 286v, e-protokół rozprawy 00:59:47. </dd> </dl> Powód w czasie pracy u pozwanych dokonywał zakupów sprzętu sportowego dla Gminy B. w sklepie (...), prowadzonym przez C. i C. J. (1). Udzielenie zamówienia publicznego na sprzęt sportowy miało miejsce  w trybie zapytania o cenę. Gmina B. po rozwiązaniu stosunku pracy z powodem nadal dokonuje zakupów ww. sklepie . Relacje C. i C. J. (1) z powodem miały jedynie charakter służbowy. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. J. (2) na piśmie, k. 602. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. J. (1) na piśmie, k. 604. </dd> </dl> W okresie pracy powoda w Urzędzie Gminy oraz (...) doszło do kilku konfliktów między powodem a jego współpracownikami. Powód był w sporze z P. R. (1), pierwotnie podwładną powoda w Urzędzie Gminy, a następnie od sierpnia 2022 r. Dyrektor (...) zatrudnioną na miejsce powoda. Źródłem konfliktu było odmówienie przez powoda zgody na udział P. R. (1) w bezpłatnym szkoleniu dla kadry zarządzającej w 2020 r. Powód odmawiając udzielania zgody na szkolenie wskazał, że P. R. (1)  nie należy do kadry zarządzającej , a także, że ze względu na ilość pracy kilkudniowa nieobecność P. R. (1)  zaburzyłaby organizację pracy w Referacie Oświaty i (...). Ostatecznie, ze względu na interwencję Wójta Gminy, P. R. (1)  odbyła szkolenie . Źródłem konfliktu powoda z P. R. (1) było również odmówienie przez powoda podwładnej sporządzenia wniosku o udzielenie dofinansowania na pedagogiczne studia podyplomowe. Powód odmowę uargumentował tym, że  studia te nie były związane z zajmowanym stanowiskiem pracy i nie były potrzebne do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Powodowi odmówił udzielenia dofinansowania do tożsamych pedagogicznych studiów podyplomowych we wcześniejszych latach zastępcy wójta  z tych samych powodów . Ostatecznie P. R. (1) samodzielnie sfinansowała studia i odbyła je w latach 2017 - 2018 r. We wcześniejszych latach   P. R. (1) dwukrotnie otrzymała od Urzędu Gminy, na wniosek powoda, dofinansowanie na ukończenie studiów podyplomowych w zakresie zarządzania oświatą (2013 r.) oraz administracji publicznej (2017-2018 r.). Przyczyną sporów między P. R. (1) i powodem były także spóźnienia pracownicy do pracy. Powód był wyczulony na punkcie punktualności. Do innych sytuacji konfliktowych między powodem a P. R. (1) nie doszło. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. R. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 19.12.2023 r., k. 385v., e-protokół rozprawy 00:06:44, 01:02:22. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka F. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 13.11.2024 r., k. 537, e-protokół rozprawy 02:12:10, 02:13:32. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. N. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 13.11.2024 r., k. 538, 539, e-protokół rozprawy 2:43:32. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Z. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 13.11.2024 r., k. 535v., e-protokół rozprawy 01:41:00 </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy w dniu 26 września 2025 r., k. 887, e-protokół rozprawy 01:41:43 oraz protokół skrócony rozprawy w dniu 31 października 2025 r., k. 924v., e-protokół rozprawy 00:01:52. </dd> </dl> Powód nie uniemożliwiał swoim podwładnym uzyskiwania dodatkowych kwalifikacji, w tym także przy dofinansowaniu pracodawcy, a nawet zachęcał do podnoszenia kwalifikacji. W okresie pracy powoda jako kierownika Referatu (...) i (...) oraz A. CUW  wielu pracowników otrzymało dofinansowanie do studiów wyższych . Pracownicy Z. D. (1), Ł. V. (3), C. P. (2), Z. H. otrzymały dofinansowanie na ukończenie studiów wyższych lub podyplomowych w wysokość 75% opłaty ustalonej przez uczelnie. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> wykaz udzielonych dofinansowań na dzień 22.09.2022 r., k. 142. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. J., protokół skrócony rozprawy z dnia 27.02.2024 r., k. 333v, e-protokół rozprawy 00:29:29. </dd> </dl> P. R. (1) nie otrzymywała premii niższej niż pozostali pracownicy. Premie udzielane w Urzędzie Miasta były maksymalnie w wysokości 15%. Zdarzyło się, że P. R. (1) otrzymała premie w wysokości 15%. Powód uzależniał wysokość premii od częstotliwości spóźnień do pracy oraz nieobecności w pracy pracownika.  Wysokość przyznanej premii była akceptowana przez wójta lub zastępcę wójta . Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. R. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 19.12.2023 r., e-protokół rozprawy 00:06:44, 01:02:22. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka F. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 13.11.2024 r., 537, e-protokół rozprawy 02:12:10, 02:13:50. </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 26 września 2025 r., k. 888, 02:30:06. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. J., protokół skrócony rozprawy z dnia 27 lutego 2024 r., k. 334, e-protokół rozprawy 00:53:46. </dd> </dl> Do konfliktu doszło także między powodem a pracownikiem E. J.. E. J. pracuje w Urzędzie Gminy od 2020 r. Przez pierwsze pół roku pracował w referacie oświaty i promocji na stanowisku podinspektora, zajmował się kwestiami związanymi z promocją, a jego formalnym przełożonym był powód. E. J. od początku pracy wykonywał nie tylko polecenia powoda, ale także zastępcy wójta. Zastępca wójta wprost powiedział powodowi, że pomimo iż E. J. będzie pracował w referacie powoda, to jest on pracownikiem do specjalnych poruczeń i polecenia będzie mu wydawał bezpośrednio zastępca wójta. E. J. otrzymał też własny jednoosobowy gabinet położony poza referatem powoda. W subiektywnie uzasadnionej ocenie powoda E. J. nie miał odpowiednich kompetencji na zajmowanym stanowisku i został zatrudniony z powodu dobrych relacji z zastępcą wójta/sekretarzem Z. M., E. J. przedstawiono bowiem powodowi w ten sposób, że jest on pracownikiem do specjalnych poleceń sekretarza gminy, Z. M.. Co więcej, E. J. nie miał wcześniejszego doświadczenia w pracy w administracji publicznej ani wykształcenia w tym kierunku. Powód przydzielał pracownikowi mniej zadań niż innym pracownikom, z uwagi na to, że wykonywał on również zadania zlecone przez zastępcę wójta. Współpraca E. J. z powodem nie układała się. Powód traktował E. J. w sposób bardzo formalny. Po pół roku pracy E. J. przeszedł z własnej inicjatywy na samodzielne stanowisko inspektora ds. rozwoju gminy, a jego bezpośrednim przełożonym jest jedynie wójt gminy.   E. J. nie zgłaszał wójtowi gminy nieprawidłowości w zachowaniu powoda. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka E. J., protokół skrócony rozprawy z dnia 19 lutego 2025 r., k. 619 i 619v., e-protokół rozprawy 00:35:09. </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 26 września 2025 r., k. 886v, e-protokół rozprawy 00:13:35. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. J., protokół skrócony rozprawy z dnia 13 listopada 2024 r., k. 531v, e-protokół rozprawy 00:05:55, 00:06:39, 00:14:30. </dd> </dl> <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. E., protokół skrócony z rozprawy z dnia 13 listopada 2024 r., k. 540v, e-protokół rozprawy 03:38:40-03:40:53. </dd> </dl> <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. N. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 13 listopada 2024 r., k. 539, e-protokół rozprawy 03:02:58-03:03:17. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Z. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 13 listopada 2024 r., k. 535, e-protokół rozprawy 01:18:31. </dd> </dl> Do konfliktów dochodziło także między powodem a dyrektor żłobka, P. Z. (1). Powód wyraził sprzeciw wobec wnioskowanej przez Dyrektor Żłobka instalacji w żłobku kabiny prysznicowej dla osób dorosłych. Powód argumentował sprzeciw tym, że w projekcie przewidziane zostały prysznice dla dzieci, a prysznic dla osób dorosłych w żłobku nie był konieczny. Ostatecznie  w żłobku została zainstalowana kabina prysznicowa odpowiadająca oczekiwaniom P. Z. (1). Między powodem a P. Z. (1) doszło do sytuacji konfliktowej z związku z niemożliwością wejścia do budynku żłobka. Do żłobka miał zostać dostarczony w sobotę sprzęt zakupiony w ramach programu dofinansowania wyposażenia. Pracownicy żłobka nie mogli dostać się do budynku, z uwagi na brak kluczy, które miała przy sobie Dyrektor Żłobka. Powód wobec zgłoszenia problemów z odbiorem dostawy skontaktował się z Dyrektor telefonicznie. Powód powiedział, że brak kluczy, których dyrektor żłobka nie powinna zabierać ze sobą, doprowadził do trudnej sytuacji i zażądał, aby P. Z. (1) przyjechała z kluczami i otworzyła drzwi. Powód wyraził się stanowczo, ale nie używał obelg czy przekleństw. Dostawca poinformował, że czas na przyjęcie dostawy jest ograniczony, a kosztem ponownego transportu sprzętu w razie braku odbioru dostawy zostanie obciążona gmina. Ostatecznie P. Z. (1)  nie dostarczyła kluczy w dniu dostawy , a sprzęt został tymczasowo przechowany w budynku szkoły podstawowej. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Z. H., protokół skrócony rozprawy z dnia 31.03.2023 r., k. 172, e-protokół rozprawy 00:25:34. </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 26 września 2025 r., k. 886, e-protokół rozprawy 00:13:35, k. 888v., e-protokół rozprawy 03:19:16. </dd> </dl> W dniu 17.05.2021 r. Dyrektor Żłobka P. Z. (1) złożyła skargę, wskazując, że powód dopuszcza się działań noszących znamiona mobbingu. Dnia 18.05.2021 r. Dyrektor Żłobka złożyła wypowiedzenie umowy o pracę w trybie natychmiastowym, wskazując że przyczyną wypowiedzenia jest mobbing. Powód zaprzeczył w piśmie z dnia 19.05.2021 r., aby dopuścił się zachowań noszących znamiona mobbingu wobec P. Z. (1). Urząd Gminy B. wezwał w pismach z dni 02.06.2021 r. oraz 15.06.2021 r. skarżącą o sprecyzowanie, do jakich zachowań powoda dochodziło oraz przedłożenie materiałów potwierdzających stawiane zarzuty. Mimo odebrania pism, P. Z. (1) nie ustosunkowała się do odebranych wezwań. Pismem z dnia 16.07.2021 r. Urząd Gminy B. poinformował skarżącą, że  skarga o mobbing została uznana za bezzasadną . W piśmie z dnia 20 maja 2021 r. pracownicy (...) (...) B., tj. C. D., Z. D. (1), Ł. V. (1), C. P. (2), Z. H. będący bezpośrednimi podwładnymi P. M.  zaprotestowali stawianym powodowi zarzutom . Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> skarga w sprawie o mobbing z dnia 17.05.2021 r., k. 132. </dd> <dt></dt> <dd> wezwanie do złożenia pisemnych wyjaśnień z dnia 18.05.2021 r., k. 133. </dd> <dt></dt> <dd> wypowiedzenie umowy o pracę z dnia 18.05.2021 r., k. 134, </dd> <dt></dt> <dd> odpowiedź na wezwanie do złożenia pisemnych wyjaśnień z dnia. 19.05.2021 r., k. 135. </dd> <dt></dt> <dd> pismo Urzędu Gminy B. z dnia 02.06.2021 r., k. 138-137. </dd> <dt></dt> <dd> pismo Urzędu Gminy B. z dnia 15.06.2021 r., k. 138-139. </dd> <dt></dt> <dd> pismo Urzędu Gminy B. z dnia 16.07.2021 r., k. 140. </dd> <dt></dt> <dd> pismo z dnia 20.05.2021 r., k. 141. </dd> </dl> Między skarbnikiem gminy B., P. D. a powodem dochodziło do sporów dotyczących wydatków. Spory te miały charakter merytoryczny i dotyczyły zasadności poszczególnych wydatków. Po rozstrzygnięciu przez wójta, spory te kończyły się zgodnie ze stanowiskiem skarbnika. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. D., protokół skrócony z rozprawy w dniu 19 września 2025 r., k. 839v.-840, e-protokół rozprawy 01:17:20, 01:44:41. </dd> </dl> Powód nie groził księgowej w Szkole Podstawowej w M., V. W., zwolnieniem w przypadku odmowy podjęcia pracy jako główna księgowa w (...). Powód jedynie poinformował księgową, że w związku z powstaniem (...) cała księgowość dla szkół będzie prowadzona w (...) co oznacza również likwidację stanowisk księgowych w poszczególnych szkołach (wcześniej każda szkoła miała własnego księgowego, zatrudnionego na ułamek etatu). Przeniesienie księgowości publicznych szkół do (...) i powiązana z tym likwidacja stanowisk księgowych w szkołach  nie była decyzją powoda, ale Rady Gminy , która podjęła uchwałę o utworzeniu (...) i zadaniach tej jednostki. Powód jedynie przekazał pracownicy, co uchwaliła Rada Gminy. Jednocześnie, powód chciał zatrudnić V. W. w (...) jako główną księgową. V. W. nie przyjęła tej oferty. Nie została zwolniona ze szkoły. Pozostała zatrudniona w Szkole Podstawowej w M., początkowo na pół etatu jako księgowa i pół etatu jako sekretarka, a następnie na cały etat jako sekretarka. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. W., protokół skrócony z rozprawy w dniu 24 września 2025 r., k. 852, e-protokół rozprawy 02:54:53. </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony z rozprawy z dnia 26 września 2025 r., k. 887v.-888, e-protokół rozprawy 02:30:06. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka A. E., protokół skrócony z rozprawy w dniu 17 września 2025 r., k. 824-824v., e-protokół rozprawy 00:40:16-00:46:32. </dd> </dl> Pomiędzy powodem a pozostałymi pracownikami Urzędu Gminy oraz Centrum (...) B. nie dochodziło do sytuacji konfliktowych. Powód w ocenie swoich podwładnych był osobą twardo stąpająca po ziemi, oschłą, czasami grubiańską (w rozumieniu „gruboskórną”), wymagającą, ale jednocześnie odpowiedzialną, sprawiedliwą i ambitną. Zachowania powoda P. M. w relacjach interpersonalnych z pracownikami Urzędu Gminy oraz CUWu były właściwe, profesjonalne. Powód szkolił pracowników, nie odmawiał im pomocy. Był osobą kulturalną. W sytuacjach konfliktowych stanowczo bronił swojego zdania, był głośny, ale  lubiany przez większość swoich podwłądnych . Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Z. H., protokół skrócony rozprawy z dnia 31.03.2023 r., k. 172, e-protokół rozprawy 00:25:34. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. P. (3), protokół skrócony rozprawy z dnia 18.08.2023 r., k. 285v, e-protokół rozprawy 00:08:30. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. D., protokół skrócony rozprawy z dnia 18.08.2023 r., k. 286v, e-protokół rozprawy 00:59:47, 01:43:30. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. V. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 18.08.2023 r., k. 287v., e-protokół rozprawy 02:10:10. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. J., protokół skrócony rozprawy z dnia 27.02.2024 r., k. 334, e-protokół rozprawy 00:46:30 oraz protokół skrócony rozprawy z dnia 13 listopada 2024 r., k. 531v-532, e-protokół rozprawy 00:13:16. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. W. na piśmie, k. 419. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. N. na piśmie, k. 469. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Z. D. (2), protokół skrócony rozprawy z dnia 19 lutego 2025 r., k. 618v, e-protokół rozprawy 00:13:11. </dd> <dt></dt> <dd> pismo z dnia 20.05.2021 r., k. 141. </dd> </dl> W ocenie większości dyrektorów placówek  współpraca z powodem była dobra, nie było problemów merytorycznych, nie zgłaszano także problemów interpersonalnych . Niekiedy dochodziło do dyskusji powoda z dyrektorami wobec różnicy zdań co do kwestii merytorycznych. Zdarzało się, że powód podnosił głos. Poza powyższym, dyrektorzy ocenili postawę powoda jako poprawną. W odbiorze nauczycieli pracujących w placówkach, którzy z powodem mieli sporadyczny kontakt, powód zachowywał się poprawnie. Kontakt powoda z nauczycielami placówek był sporadyczny. Powód pośredniczył m.in. w rozmowie między nauczycielami a dyrektorem placówki H. D. (1), w maju 2021 r. celem załagodzenia sporu w związku ze złożeniem skargi na dyrektora przez nauczycieli. Powód zachowywał się podczas tego spotkania taktownie, nie był niekulturalny, nie atakował osób, które złożyły skargę. Uczestnicy spotkania odczuwali silne emocje,  wywołane zachowaniem dyrektora, któremu poświęcone było spotkanie, nie postawą powoda, który występował na spotkaniu w roli mediatora. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. P. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 31.03.2023 r., k 173, e-protokół rozprawy 01:36:39, 01:28:39. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka H. D. (1), protokół skrócony rozprawy z dnia 31.03.2023 r., k. 173v., e-protokół rozprawy 01:59:45, 02:20:24. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. P., protokół skrócony rozprawy z dnia 17 września 2025 r., k. 823, e-protokół rozprawy 00:15:10-00:19:56. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka E. T., protokół skrócony rozprawy z dnia 17 września 2025 r., k. 823v, e-protokół rozprawy 00:31:34-00-33:33. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka A. E., protokół skrócony rozprawy z dnia 17 września 2025 r., k. 824, 00:40:16 i k. 824v., e-protokół rozprawy 00:51:27. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. Z., protokół skrócony rozprawy z dnia 21 lipca 2025 r., k. 791, e-protokół rozprawy 00:58:35, 01:09:05, k. 791c, e-protokół rozprawy 01:18:49. </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 26 września 2025 r., k. 887v., e-protokół rozprawy 02:30:06. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. Z. (4), protokół skrócony rozprawy z dnia 26 września 2025 r., k. 885, e-protokół rozprawy 00:01:12, 00:05:37. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka N. D., protokół skrócony rozprawy z dnia 24 września 2025 r., k. 852, e-protokół rozprawy 03:07:25. </dd> </dl> Podczas gminnych dożynek w H. (3) doszło do sytuacji, że powód w rozmowie z mieszkanką gminy P. użył wulgarnych słów. Powód nie dopuścił się innych niewłaściwych zachowań wobec (...). Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka M. J. na piśmie, k. 440, 443. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. H. na piśmie, k. 448, 451. </dd> </dl> Osoby, które kontaktowały się z powodem w związku z wykonywaniem zamówień na dostarczenie różnych materiałów Gminie B.  postrzegały powoda jako osobę kulturalną, profesjonalną w kontaktach handlowych. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. M. na piśmie, k. 430. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. E. na piśmie, k. 457. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka A. M. na piśmie, k. 465. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. J. (2) na piśmie, k. 602. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. J. (1) na piśmie, k. 604. </dd> </dl> Powód  nie otrzymał od osób, u których zamawiał towary dla Gminy B.  żadnych korzyści, nie był również z powodu współpracy z konkretną firmą zapraszany na imprezy. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. J. (2) na piśmie, k. 602. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka C. J. (1) na piśmie, k. 604. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka A. M. na piśmie, k. 460-460v. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka V. M. na piśmie, k. 568-569. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka I. E. na piśmie, k. 637, 638. </dd> </dl> Wójt Gminy B. zezwolił kierownikom referatów w Urzędzie Gminy na ustalenie wcześniejszej godziny rozpoczęcia pracy (z czym wiązała się wcześniejsza godzina wyjścia z pracy) w okresie wakacyjnym z uwagi na wysokie temperatury.  Kierownicy referatów mieli taką możliwość, ale nie mieli takiego obowiązku . Powód nie ustalił w swoim referacie wcześniejszej godziny rozpoczęcia pracy, co spotykało się z niezadowoleniem ze strony niektórych pracowników. W tamtym czasie powód pracował zarówno w Urzędzie Gminy, jak i w (...), w każdym z tych miejsc na ½ etatu. Ustalenie wcześniejszej o 45 minut godziny wyjścia pracowników z pracy wiązałoby się dla powoda ze zmniejszeniem jego dostępu do pracowników referatu, gdyż w uwagi na pracę w dwóch miejscach, część dnia pochłaniały powodowi dojazdy. W większość dni powód pracował rano w (...) i popołudniu w Urzędzie Gminy. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. M., protokół skrócony rozprawy z dnia 26 września 2025 r., k. 888, e-protokół rozprawy 02:30:06 </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka N. D., protokół skrócony z rozprawy z dnia 24 września 2025 r., k. 852v, e-protokół rozprawy 03:13:25. </dd> </dl> Powód w trakcie sesji Rady Gminy na których był obecny zachowywał się właściwie. Podczas sesji Rady Gminy w dniu 29 października 2021 r. powód przedstawił sprawozdanie z działalności (...). Dla części radnych wyjaśnienia dotyczące (...) były niewystarczające, padały zarzuty ze strony radnych dot. zasadności utworzenia takiej jednostki budżetowej.  To Rada Gminy, nie powód, podjęła decyzję o utworzeniu (...). Po zwolnieniu powoda z pracy niektórzy radni, wśród nich P. Z. (6),  w dalszym ciągu kwestionują zasadność utworzenia (...) . Krytykujący utworzenie (...) radni są w opozycji wobec wójta. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. W. na piśmie, k. 419, 423-424. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. N. na piśmie, k. 469, 473. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. V. (1), protokół skrócony z rozprawy z dnia 24 września 2025 r., k. 848v, e-protokół rozprawy 00:08:50. </dd> </dl>  Powód prawidłowo obsługiwał fundusz sołecki . Do jego obowiązków należała weryfikacja wniosków o zakupy za środki z funduszu pod względem formalnym oraz merytorycznym. Powód wzywał do uzupełnienia braków wniosków w nielicznych sytuacjach. Zdarzało się, że powód pomagał w uzupełnianiu błędnie wypełnionych wniosków, niekiedy pisząc cały wniosek od nowa. Dokumentacja zakupów dokonywanych przez powoda z funduszu sołeckiego była prowadzona należycie, a na potwierdzenie zakupów sporządzany był odpowiedni dokument. Dowód: <dl> <dt></dt> <dd> zeznania świadka A. V., protokół skrócony z rozprawy w dniu 21 lipca 2025 r., k. 769v., e-protokół rozprawy 00:10:15, 00:20:05, 00:24:10. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka W. A., protokół skrócony z rozprawy w dniu 19 września 2025 r., k. 838, e-protokół rozprawy 00:31:56, 00:38:42. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. V. (1), protokół skrócony z rozprawy w dniu 24 września 2025 r., k. 848, e-protokół rozprawy 00:02:13. </dd> <dt></dt> <dd> przesłuchanie powoda P. (...), protokół skrócony rozprawy w dniu 26 września 2025 r., k. 886v, e-protokół rozprawy 00:13:35. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka Ł. V. (2), protokół skrócony rozprawy w dniu 24 września 2025 r., k. 848, e-protokół rozprawy 00:19:58. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka N. D., protokół skrócony z rozprawy w dniu 24 września 2025 r., k. 852v., e-protokół rozprawy 3:12:25, 03:23:02. </dd> <dt></dt> <dd> zeznania świadka P. E., protokół skrócony z rozprawy w dniu 13 listopada 2024 r., k. 539v, e-protokół rozprawy 03:21.01-03:21:28. </dd> </dl> Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części. Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, albowiem ich wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu i nie została skutecznie zakwestionowana przez żadną ze stron. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się również na zeznaniach świadków: Z. H. (k. 171v-172v), Z. P. (2) (285v.-286), C. N. (1) (k. 538-539v.), C. D. (k. 286.-287), Ł. V. (1) (k. 287 i 297v.), Z. D. (2) (k. 618v-619), V. J. (k. 333v.-334, 531v.-532), C. P. (1) (k. 172v.-173v.), H. D. (2) (k. 173v.-174), E. T. (k. 823v.-824), A. E. (k. 824-825), C. Z. (k. 791-791v.), Ł. P. (k. 822-823v.), A. P. (k. 825), A. V. (k. 789-790), W. A. (k. 838), M. J. (k. 439-443), P. H. (k. 447-452), A. M. (k. 459-465), Z. P. (1) (k. 477, 482), V. M. (k. 429-433), Ł. E. (k. 456-457), I. E., C. J. (1) (k. 436-437, 604), C. J. (2) (k. 434-435, 602), P. V. (2) (k. 837-838), N. D. (k. 852-853), Ł. N. (k. 468-474), Ł. W. (k. 419-424), P. V. (1) (k. 848-848v.), Ł. V. (2) (k. 848v.-849), P. Z. (4) (k. 885-885v.) oraz przesłuchania powoda P. M. (k. 885v.-889, 924-924v., 926), dając im wiarę jako spójnym, logicznym, wewnętrznie uporządkowanym i wzajemnie ze sobą korespondującym. Sąd w szczególności dał wiarę zeznaniom świadków: Z. H., C. D., Z. D. (3), Ł. V. (1) oraz C. P. (3). Świadkowie ci byli bowiem bezpośrednimi podwładnymi powoda, a także w toku procesu podtrzymali opinię o powodzie wyrażoną przez nich wcześniej w piśmie z dnia 20.05.2021 r. (k. 141), napisanej w odpowiedzi na postawione powodowi zarzuty dotyczące stosowania mobbingu wobec P. Z. (1). Sąd miał na względzie podnoszony przez pełnomocnika strony pozwanej argument, że osoby te użyły w piśmie broniącym powoda przed zarzutem mobbingu nie tylko określeń pozytywnych, ale również określeń prima facie negatywnych (oschły, gruboskórny).  Jednakże po przesłuchaniu świadków Sąd nie ma wątpliwości, że wydźwięk tego pisma był w zamiarze wszystkich jego autorów pozytywny. Podpisani pod powyższym pismem podwładni powoda chcieli podkreślić, że jest on osobą skupioną na pracy, merytoryczną i stanowczą, jednakże nie dopuszcza się żadnych niestosownych zachowań względem współpracowników. Sąd oparł się także w części na zeznaniach świadków Z. M. (k. 532-536), F. M. (k. 536-538, 925), P. E. (k.539v.-541), P. R. (1) (k. 395v.-397 i 333-333v.), P. Z. (1) (k. 851-851v.), P. Z. (3) (k. 849-851v.), E. J. (k. 619-621v.), P. D. (k. 839-840), V. W. (k. 852), C. O. (1) (k. 790) w zakresie w jakim twierdzenia świadków znalazły potwierdzenie w twierdzeniach innych świadków oraz powoda. Sąd w szczególności nie dał wiary zeznaniom P. Z. (1) oraz P. Z. (3), jakoby powód dopuszczał się wobec P. Z. (1) mobbingu. Z ustaleń stanu faktycznego wynika bowiem, że po złożeniu skargi przez P. Z. (1), zachowała ona bierną postawę wobec wezwań gminy do uzupełnienia skargi, skutkiem czego jej skarga została uznana za bezzasadną. Postawa taka podważa zasadność stawianych przez nią powodowi zarzutów. Ponadto świadek P. Z. (1) nie była w stanie podać żadnych konkretnych sytuacji, w których powód zachowywał się wobec niej niestosownie, poza sytuacją z prysznicem (gdzie powód zasadnie kwestionował potrzebę montażu prysznica dla dorosłych w żłobku, przy czym i tak ostatecznie wnioskowany przez świadek prysznic zamontowano) oraz sytuacją z zabranymi przez świadek kluczami do budynku (których natychmiastowego zwrotu z uwagi na dostawę mebli zasadnie powód żądała, przy czym świadek ich nie zwróciła). W ocenie Sądu niewykazane jest, że w rozmowie telefonicznej ze świadek powód użył wulgaryzmów. Biorąc pod uwagę ogólnikowa i niespójną wypowiedź świadek, w konfrontacji ze spójną i pełną konkretów wypowiedzią powoda, należało przyjąć, że prezentowana przez niego wersja rozmowy ze świadek jest wiarygodna. Zważywszy na to, że pomiędzy powodem a świadkiem wystąpiły jedynie dwie sporne sytuacje, w których powód miał uzasadnione zastrzeżenia co do zachowania świadek, zaś świadek nie była w stanie opisać żadnych innych konkretnych sytuacji konfliktowych, poprzestając na bardzo ogólnych deklaracjach, że była mobbingowana, Sąd uznał za niewykazane, że do mobbingu doszło. W odniesieniu do odmówienia przez Sąd wiarygodności zeznaniom świadka P. Z. (3) należy wskazać, że świadek jest silnie w negatywny sposób nastawiony wobec powoda, co podważa wiarygodność jego zeznań. Sąd nie dał wiary także zeznaniom świadków E. J. i P. R. (1) w zakresie w jakim osoby te opisywały, że były ofiarami nękania przez powoda. Osoby te wygłaszały bardzo ogólne deklaracje, że powód zachowywał się wobec podwładnych nagannie, jednakże nie były w stanie opisać konkretnych sytuacji, w których miało do zachowań tego rodzaju dojść. W nielicznych sytuacjach, które świadkowie opisali, nie sposób czynić powodowi zarzutów. Powód przekonująco uargumentował, dlaczego w tamtej konkretnej sytuacji odmówił dofinasowania studiów (...) i zgody na wyjazd na szkolenie. Odmienna, uargumentowana ocena sytuacji przez powoda nie jest równoznaczna z nękaniem podwładnego. Przy czym powód wielokrotnie wyrażał zgodę na dofinansowanie podwładnym (w tym również P. R. (1)) związanego z pracą dodatkowego kształcenia i studiów. Opisywane przez E. J. sytuacje również nie prowadzą do przekonania, że powód go nękał. Powód zlecał mu mniej zadań, gdyż E. J. był osobą do specjalnych poruczeń sekretarza gminy, który również zlecał mu zadania. E. J. miał mniej okazji do socjalizacji z innymi pracownikami referatu, gdyż sekretarz gminy przydzielił mu odrębne biuro. Powód uważał, że świadek nie miał kwalifikacji do zajmowania swojego stanowiska, przy czym powód jako kierownik miał prawo do posiadania opinii o swoich podwładnych, zaś opinia ta była uargumentowana i nie wynikała z osobistej animozji. Świadek poprzestał na ogólnikach, że powód źle go traktował, ale żadnej konkretnej sytuacji tego rodzaju nie opisał. Przeprowadzone dowody z zeznań świadków P. R. (2) (k. 822-822v.), P. Z. (5) (k. 838) nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, bowiem świadkowie ci zeznali, że nie mieli bezpośredniego kontaktu z powodem, a także, że nie pamiętali okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Sąd pominął z dowód z zeznań świadków C. O. (2), Ł. M. oraz J. M. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 1;art. 235(2) § 1 pkt. 4)">art. 235(2) § 1 pkt 4 k.p.c.</a> jako niemożliwych do przeprowadzenia wobec braku możliwości ustalenia ich adresów (k. 791v.) Sąd pominął także dowód z zeznań świadków C. N. (2), O. Z. (k. 791v.), M. M. (k. 789), I. M. (k. 848), wobec cofnięcia wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań ww. świadków przez stronę, która wnioskowała o ich przeprowadzenie. Sąd pominął również dowód z przesłuchania strony pozwanej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 1;art. 235(2) § 1 pkt. 4)">art. 235(2) § 1 pkt 4 k.p.c.</a> jako niemożliwy do przeprowadzenia wobec braku woli strony do zeznawania (k. 889). W niniejszym postępowaniu powód domagał się przywrócenia do pracy na zajmowane stanowiska w Urzędzie Gminy B. oraz w Centrum (...) B.. Natomiast strona pozwana wnosiła o oddalenie powództwa. Z okoliczności faktycznych wynika, iż powód był zatrudniony na podstawie dwóch pisemnych umów o pracę zawartych na czas nieokreślony w wymiarze czasu pracy ½ etatu na podstawie każdej z nich. Podstawę prawną jego roszczenia stanowił więc <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a> Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie zmierzać więc miało do jednoznacznego ustalenia, czy strona pozwana dokonując wypowiedzenia umowy o pracę, uczyniła to w sposób prawidłowy, a więc czy wypowiedzenie spełniało wymogi formalne (np. konsultacji związkowych, formy pisemnej, podania przyczyny wypowiedzenia), a podana przyczyna wypowiedzenia była rzeczywista i prawdziwa oraz uzasadniała rozwiązanie umowy o pracę. Na wstępie należy wskazać, iż zasadność wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę na czas nieokreślony (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a>) powinna być oceniana w płaszczyźnie stwierdzenia, że jest to zwykły sposób rozwiązywania umowy o pracę; pracodawca w sposób zasadny wypowiada umowę o pracę, jeżeli pracownik nie osiąga wyników porównywalnych z innymi pracownikami, przy czym obojętne jest, czy spowodowane to zostało niestarannym wykonywaniem obowiązków, czy przyczynami obiektywnymi, leżącymi po stronie pracownika; pracodawca może też zasadnie wypowiedzieć umowę o pracę w ramach realizacji zasady doboru pracowników w sposób zapewniający najlepsze wykonywanie realizowanych zadań, jeżeli może przewidywać, że zatrudnienie nowych pracowników pozwoli na osiąganie lepszych rezultatów pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 1996 r., I PRN 69/96, OSNAPiUS 1997 nr 10, poz. 163). Brak oczekiwanej przez pracodawcę dbałości, staranności i uwagi w wykonywaniu obowiązków pracowniczych uzasadnia wypowiedzenie pracownikowi umowy o pracę (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1997 r., I PKN 419/97, OSNAPiUS 1998 nr 20, poz. 598). W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, iż „naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a> ma miejsce wówczas, gdy pracodawca nie wskazuje w ogóle przyczyny wypowiedzenia, bądź gdy wskazana przez niego przyczyna jest niedostatecznie konkretna, a przez to niezrozumiała dla pracownika” (wyrok SN z 10.05.2000 r. I PKN 641/99 OSNP 2001/20/618, Pr.Pracy 2001/1/33). Warunku podania pracownikowi przyczyn uzasadniających wypowiedzenie umowy o pracę nie może zastąpić ocena pracodawcy, iż przyczyna ta była znana pracownikowi. Podanie pracownikowi przyczyny wypowiedzenia, zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1997r. (I PKN 315/97 OSNP 1998/17/501), „ma umożliwić mu, dokonanie racjonalnej oceny, czy ta przyczyna w rzeczywistości istnieje i czy w związku z tym, zaskarżenie czynności prawnej pracodawcy może doprowadzić do uzyskania przez pracownika odpowiednich korzyści (odszkodowania lub przywrócenia do pracy)”. Sąd dokonując zasadności wypowiedzenia i jego zgodności z prawem zobligowany jest do jego kontroli w kontekście przyczyn powołanych w oświadczeniu pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę (zob. wyrok SN z 1 lutego 2000r., I PKN 496/98; wyrok SN z 19 lutego 1999r., I PKN 571/98; wyrok SN z 10 listopada 1998r., I PKN 434/98). Pracodawca nie może zatem ich uzupełniać, ani powoływać się na inne przyczyny niż wskazane, po złożeniu pracownikowi oświadczenia woli (zob. wyrok SN z 19 lutego 1999r., I PKN 571/98; wyrok SN z 10 listopada 1998r., I PKN 423/98). Oznacza to, że przyczyny podane w wypowiedzeniu pracownikowi umowy o pracę zakreślają granice jego sądowej kontroli. Powód nie podnosił zarzutów formalnych co do oświadczenia dot. rozwiązania umowy o pracę z Urzędem Gminy B.. Wskazał natomiast, że w wypowiedzeniu dot. rozwiązania stosunku pracy z (...) (...) B. wskazano za krótki okres wypowiedzenia, tj. jednomiesięczny zamiast trzymiesięcznego. W ocenie Sądu należy stwierdzić, iż w przypadku obu wypowiedzeń zostały dopełnione formalne wymogi przewidziane przepisami prawa pracy. Oba oświadczenia zostały złożone na piśmie, wskazywały przyczyny decyzji, a także zawierały prawidłowe okresy wypowiedzenia (trzymiesięczny i jednomiesięczny) oraz prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do sądu pracy. Oświadczenia zawierały ponadto podpis osoby wykonującej za jednostki, w których zatrudniony był powód, czynności w sprawach z zakresu prawa pracy – wójta Gminy B., P. Z. (2). Na podstawie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082231458" title="Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458 (art. 7;art. 7 pkt. 1;art. 7 pkt. 3)">art. 7 pkt 1 i 3</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082231458" title="Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458 (art. 2;art. 2 pkt. 3)">art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych</a> (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1135) czynności w sprawach z zakresu prawa pracy za urząd gminy oraz gminne jednostki budżetowych wobec kierowników gminnych jednostek organizacyjnych oraz pozostałych pracowników urzędu wykonuje wójt. Sąd nie podzielił stanowiska powoda, że w wypowiedzeniu dot. rozwiązania stosunku pracy z (...) (...) B. wskazano zbyt krótki okres wypowiedzenia. Jak ustalono w stanie faktycznym, mimo zapisów umowy o pracę z dnia 19 grudnia 2019 r., pracodawcą powoda była w rzeczywistości jednostka budżetowa Centrum (...) B., a nie Urząd Gminy B., wobec czego przy określeniu terminu wypowiedzenia należało uwzględnić jedynie okres zatrudnienia powoda w (...). Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 36;art. 36 § 1;art. 36 § 1 pkt. 3)">art. 36 § 1 pkt 3 k.p.</a> „ okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata”. Powód zawarł umowę o pracę w (...) (...) B. w dniu 19 grudnia 2019 r. Oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem zostało natomiast złożone powodowi w dniu 14 czerwca 2022 r., tj. po upływie 6 miesięcy, ale przed upływem 3 lat od momentu zatrudnienia powoda w (...) (...) B., wobec czego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 36;art. 36 § 1;art. 36 § 1 pkt. 2)">art. 36 § 1 pkt 2 k.p.</a> okres wypowiedzenia umowy o pracę z dnia 19 grudnia 2019 r. wynosił 1 miesiąc, co prawodawca prawidłowo wskazał o oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę. Jak wynika z treści oświadczenia woli strony pozwanej z dnia 14 czerwca 2022 r. przyczynami wypowiedzenia powodowi umowy o pracę z Urzędem Gminy była likwidacja Referatu (...) i (...) oraz utrata zaufania do powoda jako przedstawiciela kadry zarządzającej wobec braku prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwego traktowania współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu, co stanowiło naruszenie przez powoda zasad współżycia społecznego. Ciężar dowodu w zakresie wykazania prawdziwości wskazanych przyczyn spoczywał na stronie pozwanej. Okoliczność likwidacji Referatu (...) i (...) w ocenie Sądu uzasadniała rozwiązanie umowy o pracę. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem  sądy pracy nie są uprawnione do badania zasadności i celowości decyzji pracodawcy w zakresie organizacji zakładu, a jedynie mogą badać czy likwidacja stanowiska była autentyczna, rzeczywista i nie pozorna (wyrok SN z dnia 15 grudnia 1982 r., I PRN 130/82, OSNC 1983, Nr 8, poz. 121, post. SN z 14 marca 2018 r., II PK 123/17, H. nr 1770321; teza IX uchw. SN z 27 czerwca 1985 r., III PZP 10/85, OSNC 1985, Nr 11, poz. 164). Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że stanowisko, które zajmował powód zostało rzeczywiście zlikwidowane i to wraz z całym Referatem (...) i (...) w drodze zarządzenia nr 6/22 Wójta Gminy B. z dnia 14 czerwca 2022 r. Mając na uwadze, że kwestie związane z zarządzaniem i finasowaniem oświaty zostały przeniesione z Urzędu Gminy do Centrum (...) B., decyzja pracodawcy dot. likwidacji stanowiska powoda jawi się w ocenie Sądu jako zasadna. Strona pozwana przeprowadziła zmiany organizacyjne, w wyniku których obowiązki powoda zostały przekazane innym pracownikom. Na miejsce powoda nie została zatrudniona żadna inna osoba. W tym miejscu należy wskazać, że  dokonanie podziału pomiędzy pozostałych pracowników zadań powiązanych z likwidowanym stanowiskiem pracy powoda  nie oznaczało w ocenie Sądu  , że likwidacja stanowiska pracy miała charakter pozorny , jak zarzucał powód. Jak wskazano w orzeczeniu Sądu Najwyższego „ Pracodawca ma prawo zmniejszenia liczby pracowników w celu bardziej racjonalnego wykonywania zadań i racjonalizacji kosztów przez likwidację stanowiska i dokonanie innego rozdziału związanych z nim zadań. Rozdzielenie zadań przypisanych do zlikwidowanego stanowiska pracy między pracowników pozostałych w zatrudnieniu po rozwiązaniu stosunku pracy z pracownikiem zatrudnionym na tym stanowisku, nie daje podstaw do uznania niezasadności wypowiedzenia umowy o pracę temu pracownikowi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a>)” (wyrok SN z dnia 3 września 2013 r., sygn. I PK 41/23, OSNP 2014, nr 8, poz. 116.). Okoliczność utraty zaufania do powoda jako przedstawiciela kadry zarządzającej wobec braku prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwego traktowania współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu, co stanowiło naruszenie przez powoda zasad współżycia społecznego nie uzasadniała rozwiązania umowy o pracę. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że powód utrzymywał prawidłowe relacje służbowe ze współpracownikami, traktował ich i odnosił się do nich odpowiednio i wobec żadnego z nich nie stosował mobbingu. Co prawda między powodem a częścią jego współpracowników doszło do kilku konfliktów, ale nie miały one istotnego charakteru i były wyłącznie drobnymi nieporozumieniami. W sporze z P. R. (1) źródłem konfliktu było odmówienie przez powoda zgody na jej udział w bezpłatnym szkoleniu dla kadry zarządzającej w 2020 r., co było uzasadnione tym, że P. R. (1) do kadry zarządzającej nie należała oraz ilością pracy. Ostatecznie, ze względu na interwencję Wójta Gminy, P. R. (1) odbyła szkolenie. Powód odmówił P. R. (1) także sporządzenia wniosku o udzielenie dofinansowania na pedagogiczne studia podyplomowe, co uzasadnił uargumentował tym, że studia te nie były związane z zajmowanym stanowiskiem pracy i nie były potrzebne do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Jak się okazało, ostatecznie P. R. (1) samodzielnie sfinansowała studia i odbyła je w latach 2017 - 2018 r. Zaznaczyć należy, że we wcześniejszych latach P. R. (1) dwukrotnie otrzymała dofinansowanie na ukończenie studiów podyplomowych. Poza tym, między powodem a P. R. (1) dochodziło do konfliktu na tle spóźnień ww. pracownicy. Powód był bowiem wyczulony na punkcie punktualności.  Powód, jako kierownik, miał prawo i obowiązek czuwać nad punktualnością swoich podwładnych . Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że do innych sytuacji konfliktowych między powodem a P. R. (1) nie dochodziło. Sytuacja konfliktowa występowała także między powodem i E. J., przy czym nie sposób zachowania powoda uznać za uzasadniające wypowiedzenie. Pracownik ten od samego początku wykonywał polecenia dwóch osób, tj. powoda oraz zastępcy wójta. Z tego powodu powód zlecał mu niej zadań, zaś E. J., wyposażony we własny gabinet, miał mniej okazji do socjalizacji z innymi pracownikami referatu. Powód miał prawo do swojej subiektywnie uzasadnione oceny kompetencji świadka. Powód odnosił się do E. J. w sposób bardzo formalny, przy czym było to z jego strony zachowanie normalne. Powód nie miał obowiązku nawiązywania przyjacielskich czy serdecznych relacji ze swoimi podwładnymi. Po pół roku pracy E. J. przeszedł z własnej inicjatywy na samodzielne stanowisko inspektora ds. rozwoju gminy, a jego bezpośrednim przełożonym jest jedynie wójt gminy. E. J. nie zgłaszał wójtowi gminy nieprawidłowości w zachowaniu powoda. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że z pozostałymi pracownikami Urzędu Gminy powód nie pozostawał w konfliktach. Oceniali oni powoda jako osobę twardo stąpającą po ziemi, oschłą, czasami gruboskórną, wymagającą, ale jednocześnie odpowiedzialną, sprawiedliwą i ambitną. Poza tym, powód w relacjach interpersonalnych prezentował właściwe i profesjonalne podejście i był kulturalny. W konsekwencji, powyższa przyczyna rozwiązania z powodem umowy o pracę nie okazała się prawdziwa. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest sygnalizowana przez jednego świadka sytuacja, że powód na dożynkach użył przekleństwa. Okoliczność ta nie była powołana jako przyczyna wypowiedzenia, adresat słów powoda nie był pracownikiem Urzędu Gminy ani CUW, a powód nie wykonywał wówczas swoich obowiązków zawodowych. Nie może to więc stanowić przyczyny zwolnienia. W tym miejscu wskazać należy za Sądem Najwyższym, że „w przypadku wskazania więcej niż jednej przyczyny, nie wszystkie muszą zostać udowodnione, aby wypowiedzenie umowy o pracę zostało uznane za uzasadnione” (vide: Wyrok SN z 14.04.2015 r., II PK 140/14, M.P.Pr. 2015, nr 10, poz. 541-545). W świetle uznania przyczyny dotyczącej likwidacji stanowiska pracy powoda, Sąd uznał oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę za uzasadnione, co doprowadziło do oddalenia powództwa w tym zakresie, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. W punkcie II sentencji orzeczenia Sąd odstąpił od obciążenia powoda P. M. kosztami procesu poniesionymi przez stronę pozwaną - Urząd Gminy B. - w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu Oświaty i (...) Urzędu Gminy B. mając na względzie fakt, że u powoda istniało subiektywnie uzasadnione poczucie pokrzywdzenia, co uzasadniało odstąpienie od obciążenia kosztami procesu. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">Art. 102 k.p.c.</a> – realizujący zasadę słuszności – dopuszcza możliwość odstąpienia od zasady odpowiedzialności za wynik procesu w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Pozwala na nieobciążanie przegrywającego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi albo zasądzenie tylko części kosztów. Ocena, czy takie przypadki rzeczywiście występują,  została pozostawiona uznaniu Sądu , a kontrola instancyjna dotyczy tylko sytuacji, gdy zastosowanie omawianego przepisu nastąpiło z rażącym naruszeniem zasad przewidzianych w tym przepisie, gdy ocena sądu jest dowolna i pozbawiona uzasadnionych podstaw albo gdy sąd w ogóle nie uzasadnił zastosowania tego przepisu. Do kręgu wypadków szczególnie uzasadnionych zalicza się okoliczności związane z przebiegiem procesu, jak również te występujące poza jego obszarem. Do pierwszych zaliczane są sytuacje wynikające z charakteru roszczenia poddanego rozstrzygnięciu, jego znaczenia dla strony,  subiektywne przekonanie strony o zasadności roszczenia , przedawnienie. Okoliczności zewnętrzne to te dotyczące sytuacji majątkowej i życiowej strony. Do oceny całokształtu okoliczności konieczne jest uwzględnienie zasad współżycia społecznego. Pojęcie „wypadków szczególnie uzasadnionych” opiera się na zwrocie niedookreślonym, co może uzasadniać odwoływanie się również do argumentów natury aksjologicznej (M. Kuchnio [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Art. 1–505(39). Tom I, red. O. M. Piaskowska, Warszawa 2024, art. 102). Podstawę rozstrzygnięcia stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Biorąc całokształt sprawy pod uwagę (równoczesne nieuzasadnione wypowiedzenie na stanowisku kierownika (...)), zaskoczenie powoda wypowiedzeniem, powołanie w wypowiedzeniu przyczyn rzeczywistych (likwidacja stanowiska pracy) i nierzeczywistych (rzekome mobbingowanie podwładnych), u powoda istniało subiektywnie uzasadnione poczucie własnej racji. W punkcie III sentencji orzeczenia Sąd obciążył powoda P. M. opłatą stosunkową od pozwu w sprawie przeciwko Urzędowi Gminy B. o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu Oświaty i (...) Urzędu Gminy B. w kwocie 3 242,00 złotych stwierdzając jednocześnie, że powód należną opłatę już uiścił. Stosownie do art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pracownik wnoszący powództwo albo składający wniosek o wszczęcie postępowania nieprocesowego, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1 u.k.s.c. zdanie drugie. Wedle natomiast do art. 35 ust. 1 u.k.s.c. zdania drugiego w brzmieniu obowiązującym na chwilę wpływu przedmiotowego pozwu do Sądu (tj. na dzień 31 lipca 2023 r.), w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50 000 złotych, od pracownika i pracodawcy pobiera się opłatę stosunkową od wszystkich podlegających opłacie pism. Cytowany przepis w niniejszej sprawie należy stosować w brzmieniu dotychczasowym, zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, który to przepis stanowi, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy przepisy ustawy zmienianej w jej art. 16 (tj. u.k.s.c.), w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się wyłącznie do pism i wniosków podlegających opłacie, wnoszonych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej oraz do wydatków powstałych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, z uwzględnieniem ust. 2. Natomiast ust. 2 cytowanego przepisu dotyczy jedynie art. 95 ust. 5 i art. 102 ust. 5 u.k.s.c. Wartość przedmiotu sporu wynosiła 64.840 złotych (w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 23(1))">art. 23(1) k.p.c.</a>), więc należna opłata wynosiła 3.242,00 złotych. Powód tę opłatę uiścił. Nie było podstaw, wobec przegrania przez powoda procesu, aby ową opłatę mu zwrócić bądź zasądzić ją od pozwanego. W punkcie IV sentencji orzeczenia, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w za. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 113)">art. 113</a> w zw. z art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c., nieuiszczone koszty sądowe w sprawie przeciwko Urzędowi Gminy B. o przywrócenie do pracy na stanowisku Kierownika Referatu (...) i (...) Gminy B. zaliczono na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu. Wobec tego, że pracodawca wygrał proces, nie można było od niego zasądzić innych nieuiszczonych kosztów sądowych. Nadto powód również nie był zobowiązany do ich uiszczenia wobec tego, że był zwolniony z mocy prawa z innych, niż opłata od pozwu, kosztów sądowych. Kolejno odnieść należało się do wręczonego powodowi w dniu 14 czerwca 2022 r. pisemnego oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z (...) (...) B. za wypowiedzeniem z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia. W treści ww. oświadczenia wskazano jako przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę nienależyte wykonywanie przez powoda obowiązków pracowniczych i niewłaściwe zarządzanie jednostkami obsługiwanymi przez (...) (...) B., przejawiające się skargami na powoda oraz na jednostki obsługiwane przez (...) (...) B., widoczny brak prawidłowych relacji służbowych, niewłaściwe traktowanie współpracowników, które nosiło znamiona mobbingu lub było mobbingiem, niewłaściwe prowadzenie polityki zatrudnienia, co łącznie stanowiło naruszenie przez zasad współżycia społecznego, co doprowadziło do utraty zaufania wobec powoda. W ocenie Sądu powyższe przyczyny były niekonkretne, nieprawdziwe i nierzeczywiste, co skutkowało uznaniem powództwa w tym zakresie za zasadne. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na fakt, iż strona pozwana w sposób niekonkretny i wysoce lakoniczny sformułowała przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę. Sama treść wypowiedzenia zawierała ogólnikowe stwierdzenia. Strona pozwana wskazała, że powód nienależycie wykonywał obowiązki pracownicze i niewłaściwie zarządzał jednostkami obsługiwanymi przez (...), nie wyjaśniając jednocześnie o jakie obowiązki dokładnie chodziło i na czym polegało wspomniane niewłaściwe zarządzanie. Strona pozwana tego w oświadczeniu nie podała, nie wskazała na żadne przykłady uchybień w świadczeniu pracy przez powoda.  Nie zostały one również rozwinięte w formie ustnej. Jak wynikało bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego, spotkanie z powodem, podczas którego wręczono mu wypowiedzenie trwało bardzo krótko, tj. nie więcej niż dwie minuty i sprowadzało się do przeczytania treści oświadczenia pracodawcy. Przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę nie zostały rozwinięte w sposób ustny. W konsekwencji, P. M. trudno było odnieść się do przyczyn wypowiedzenia mu umowy o pracę i zdaniem Sądu podane w wypowiedzeniu przyczyny rozwiązania z powodem stosunku pracy mogły w uzasadniony sposób budzić po jego stronie wątpliwości co do okoliczności stanowiących podstawę rozwiązania z nim umowy o pracę, a więc miały charakter niekonkretny i nieprecyzyjny. W ocenie Sądu sposób sformułowania przyczyn wypowiedzenia umowy o pracę nie spełniał wymogu konkretności i zrozumiałości, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a> Przyczyny wskazane w oświadczeniu pracodawcy miały charakter lakoniczny, ogólnikowy i nieprecyzyjny, co uniemożliwiało powodowi realne ustalenie, jakie konkretne zachowania zostały mu zarzucone oraz w jakim okresie miały one miejsce, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że w toku niniejszego procesu strona pozwana jako przyczyny wypowiedzenia  usiłowała podawać drobne konflikty i nieporozumienia mające miejsce nawet na wiele lat przed wypowiedzeniem. Nie sposób uznać, że w oparciu o treść wypowiedzenia powód był w stanie ustalić, o które z tych sytuacji chodziło pracodawcy. Powód, analizując treść wypowiedzenia, nie był w stanie rozszyfrować rzeczywistych motywów rozwiązania stosunku pracy ani przyporządkować wskazanych ogólnych sformułowań do konkretnych zdarzeń. W konsekwencji został pozbawiony możliwości podjęcia rzeczowej i adekwatnej obrony swoich praw już na etapie przedsądowym.  Już z tego tylko powodu wypowiedzenie było wadliwe. Istotne pozostaje, że dopiero na etapie postępowania sądowego pozwana próbowała doprecyzować przyczyny swojej decyzji i wskazać na przykłady uzasadniające wskazanie takich, a nie innych przyczyn wypowiedzenia, przy czym wielokrotnie przywoływane były sytuacje (mające charakter drobnych nieporozumień), które miały miejsce na przestrzeni wielu lat pracy powoda. W tym miejscu zaznaczyć należy, że Sąd dokonując zasadności wypowiedzenia i jego zgodności z prawem zobligowany jest do jego kontroli w kontekście przyczyn powołanych w oświadczeniu pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę (zob. wyrok SN z 1 lutego 2000 r., I PKN 496/98; wyrok SN z 19 lutego 1999 r., I PKN 571/98; wyrok SN z 10 listopada 1998 r., I PKN 434/98). Pracodawca nie może zatem je uzupełniać, ani powoływać się na inne przyczyny niż wskazane, po złożeniu pracownikowi oświadczenia woli (zob. wyrok SN z 19 lutego 1999 r., I PKN 571/98; wyrok SN z 10 listopada 1998 r., I PKN 423/98). Oznacza to, że przyczyny podane w wypowiedzeniu pracownikowi umowy o pracę, zakreślają granice jego sądowej kontroli. Niezależnie od powyższego Sąd poddał analizie również te okoliczności, które zostały przez pozwanego doprecyzowane dopiero w toku postępowania sądowego jako przyczyny uzasadniające wypowiedzenie umowy o pracę. Sąd miał na uwadze, że późniejsze rozwinięcie argumentacji nie może zastępować obowiązku skonkretyzowania przyczyny już w treści oświadczenia o wypowiedzeniu. Niemniej jednak, dla pełnej kontroli zasadności rozwiązania stosunku pracy, Sąd zbadał, czy wskazywane w toku procesu zdarzenia, nawet przy przyjęciu ich za podstawę oceny, mogły obiektywnie uzasadniać wypowiedzenie powodowi umowy o pracę. W odpowiedzi na pozew strona pozwana podała, że w toku zmian w funkcjonowaniu poszczególnych jednostek oraz w zakresie realizacji określonych zadań przez poszczególnych pracowników, zarówno w zakresie kierowania (...), Referatu, jak i Urzędu, ujawniono sprawy dotyczące niewłaściwego funkcjonowania (...), m.in. w zakresie nadzoru nad szkołami, tj. kilkuletnie księgowanie faktur na usługi wykonywane przez radnego na mieniu Gminy. Wskazać należy, że ww. kwestia faktur nie została przywołana w oświadczeniu wypowiadającym umowę o pracę powodowi nawet w zawoalowany sposób, jednakże jak już wyżej podano, Sąd dla porządku odniesie się do owego zagadnienia. Zgodnie z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, w okresie od września 2019 r. do marca 2021 r. naprawy samochodu służbowego dla Szkoły Podstawowej im. (...) w M. wykonywane były przez firmę (...). Wbrew twierdzeniom strony pozwanej, to nie powód, lecz radny P. Z. (3) dopuścił się naruszenia przepisów, do których odnosi się strona pozwana. Rozszerzając powyższy wniosek zwrócić uwagę trzeba, że z ustaleń faktycznych wynika, że P. M. nie posiadał kompetencji decyzyjnych w zakresie zlecania wykonania usług naprawczych ani wyboru podmiotów świadczących te usługi. W szczególności nie do niego należało podejmowanie decyzji o powierzeniu wykonania napraw samochodu służbowego dla Szkoły Podstawowej im. (...) w M.. We wskazanym wyżej okresie naprawy te były wykonywane przez firmę prowadzoną przez radnego, przy czym  zlecenia w tym zakresie udzielane były przez dyrektora Szkoły . Zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, aby powód miał wpływ na wybór wykonawcy usług czy też uczestniczył w procesie decyzyjnym dotyczącym ich zlecenia. Co więcej, decyzje w tym przedmiocie nie były z nim konsultowane. Zaznaczyć trzeba, że w momencie wpływu faktury do referatu powoda usługa naprawy była już wykonana, a w konsekwencji należności widniejące na fakturze podlegały zapłacie, a  odmowa ich uregulowania mogłaby z kolei skutkować naruszeniem dyscypliny finansów publicznych . Zatem, w świetle wyżej wskazanych okoliczności, nie sposób przypisać P. M. odpowiedzialności za sposób zlecania usług ani czynić mu zarzutu w związku z księgowaniem faktur wystawianych przez podmiot wybrany przez inne osoby, a w konsekwencji dokonać wypowiedzenia powodowi umowy o pracę powołując się na tę przyczynę. Kolejno Sąd uznał za zasadne odniesienie się do kwestii obsługi funduszu sołeckiego. Strona pozwana w toku postępowania wskazywała m.in., że z czasu prowadzenia przez P. M. funduszu sołeckiego brak jest jakichkolwiek protokołów przekazania zakupionego sprzętu, a więc nie wiadomo, czy wszystkie zakupione rzeczy faktycznie trafiły do konkretnych sołectw. Nadto wątpliwości pracodawcy budziły także okoliczności nabywania przez powoda towarów i wyposażenia ze środków z funduszu sołeckiego. Zgodnie ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności z zeznaniami świadków, powód należycie zajmował się funduszem sołeckim. Większość przesłuchiwanych w niniejszej sprawie świadków (sołtysów) zeznawała, że nie miała żadnych zastrzeżeń do obsługi funduszu przez powoda. Jak wynikało z materiału dowodowego, do obowiązków powoda w tym zakresie należała m.in. weryfikacja wniosków o zakupy za środki z funduszu pod kątem formalnym oraz merytorycznym. Zdarzało się, że powód wzywał sołtysów do uzupełnienia braków wniosków w nielicznych sytuacjach, ale jednocześnie udzielał pomocy w uzupełnianiu błędnie wypełnionych wniosków, niekiedy pisząc cały wniosek od nowa.  Ostatecznie wszystkie wnioski zostały poprawione i uwzględnione . Powód nie mógł autoryzować wypłat na podstawie wniosków dotkniętych brakami. Jedynie w jednym przypadku sołtys zainterweniował u sekretarza gminy M., gdyż powód uważał, że wnioskowany zakup nie mieści się w działalności funduszu. Co ważne,  po otrzymaniu polecenia, powód ten wniosek również uwzględnił . Nadto dokumentacja dotycząca zakupów dokonywanych przez powoda z funduszu sołeckiego była prowadzona należycie, a na potwierdzenie zakupów sporządzany był odpowiedni dokument. Strona pozwana twierdziła, że już po zwolnieniu powoda odkryła kupione przez niego rzeczy za pieniądze z funduszu sołeckiego.  Strona pozwana tych twierdzeń jednak nie wykazała, a nawet nie skonkretyzowała w należyty sposób (co kupił, za ile, w jaki sposób naruszył przepisy). Poza tym, fakt odkryty już po zwolnieniu nie mógł stanowić przyczyny zwolnienia. Odnosząc się zaś do zarzutów, iż powoda nie można było zastać w Urzędzie Gminy wskazać trzeba, że z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż to pracodawca podjął decyzję o obniżeniu powodowi wymiaru czasu pracy do 1/2 etatu (powód pracował w wymiarze ½ etatu w Urzędzie Gminy i w 1/2 etatu jako kierownik (...)). Konsekwencją tej decyzji było odpowiednie ograniczenie czasu świadczenia pracy przez powoda, a tym samym jego fizycznej obecności w siedzibie pracodawcy. Nie można czynić pracownikowi zarzutu z okoliczności będącej bezpośrednim skutkiem jednostronnej decyzji pracodawcy dotyczącej warunków zatrudnienia.  Skoro wymiar czasu pracy został zmniejszony, naturalnym następstwem było wykonywanie obowiązków w krótszym przedziale czasowym . Brak obecności powoda poza ustalonymi godzinami pracy nie może być kwalifikowany jako naruszenie obowiązków pracowniczych. Pozwany nie wykazał, aby P. M. uchylał się od świadczenia pracy w godzinach, w których (zgodnie z ustalonym rozkładem czasu pracy) był zobowiązany pozostawać do dyspozycji pracodawcy. Strona pozwana nie wskazała żadnych innych konkretnych nieprawidłowości w zarządzaniu przez powoda instytucjami publicznymi i Sąd nie dostrzega takich z urzędu. Odnosząc się natomiast do podnoszonego przez stronę pozwaną istnienia rzekomych konfliktów osobowych powoda ze współpracownikami, w tym m.in. z P. R. (1), E. J., czy P. Z. (1) Sąd wskazuje niżej, co następuje. W pierwszej kolejności wskazać należy, że ww. osoby zostały w niniejszym postępowaniu przesłuchane w roli świadków. Sąd nie neguje subiektywnych odczuć ww. osób, jednakże póki pozostawały one w sferze ogólnych twierdzeń, to osoby te wypowiadały się bardzo zdecydowanie wskazując, że powód przejawiał zachowania mobbingowe, czy we współpracy z nim występowały istotne problemy, natomiast gdy dochodziło do opisywania konkretnych, szczegółowych sytuacji związanych z rzekomymi niewłaściwymi zachowaniami P. M., to owe sytuacje jawiły się, zdaniem Sądu, jako drobne, mało znaczące. Jedną z niewielu konkretnych sytuacji, którą opisała P. Z. (1) było to, że zdarzyło jej się zabrać na prywatny wyjazd klucze do budynku, w którym znajdował się żłobek i przedszkole, w terminie kiedy do budynku miał zostać dostarczony sprzęt zakupiony w ramach programu dofinansowania wyposażenia. Powód wobec zgłoszenia problemów z odbiorem dostawy i dostaniem się do budynku, skontaktował się z P. Z. (1) telefonicznie i wówczas doszło między ww. do sprzeczki. Sąd uznał, mając na względzie zeznania świadka i przesłuchanie powoda, że podczas rozmowy nie padły niecenzuralne słowa, a zachowania powoda nie można ocenić jako skandalicznego i negatywnego, co uzasadniałoby wypowiedzenie mu umowy o pracę. Świadek istotnie zabrał potrzebne powodowi klucze, powodując tym znaczne trudności przy odbiorze dostawy. Kolejną przywoływaną przez ww. świadka sytuacją była sytuacja związana z kwestiami dotyczącymi finansowania żłobka, a mianowicie z montażem prysznica dla dorosłych w żłobku, o co wnioskowała świadek. Pomimo, że w ocenie powoda nie było to potrzebne, gdyż w projekcie przewidziane zostały prysznice dla dzieci, a prysznic dla osób dorosłych w żłobku nie był konieczny, to ostatecznie w żłobku została zainstalowana kabina prysznicowa odpowiadająca oczekiwaniom P. Z. (1). Zaznaczyć końcowo należy, odnosząc się do powyższych rozważań, że w dniu 17 maja 2021 r. Dyrektor Żłobka P. Z. (1) złożyła skargę, wskazując, że powód dopuszcza się działań noszących znamiona mobbingu, jednak gdy Urząd Gminy B. wezwał skarżącą o sprecyzowanie, do jakich zachowań powoda dochodziło oraz przedłożenia materiałów potwierdzających stawiane zarzuty, to mimo odebrania pism, P. Z. (1) nie ustosunkowała się do odebranych wezwań, co budzi uzasadnione wątpliwości co do zasadności złożonej skargi. Świadek nie była w stanie skonkretyzować swoich zarzutów dot. rzekomego mobbingu również w niniejszym procesie. Poza ogólnikami E. J. natomiast wskazywał, że otrzymywał mniej zadań do wykonania od innych pracowników, a nadto inni pracownicy mało z nim rozmawiali, co według świadka było wynikiem zakazu rozmawiania z nim ustanowionego przez powoda (wskazać należy, że są to jedynie domysły świadka, a okazji do rozmów było mniej, gdyż świadek od samego początku, chociaż formalnie w referacie powoda, był pracownikiem do specjalnych poruczeń pod bezpośrednim nadzorem sekretarza gminy - tak powodowi przedstawiono świadka - i miał odrębne, indywidualne biuro w innej części Urzędu). Podać trzeba, że ostatecznie świadka na jego prośbę przeniesiono na indywidualne stanowisko. Co prawda powód miał o świadku opinię, że jest on protegowanym sekretarza gminy M., przy czym biorąc pod uwagę sposób, w jaki mu świadka przedstawiono oraz powierzenie świadkowi ważnego stanowiska pomimo braku przedmiotowego doświadczenia i wyksztalcenia, opinia ta jawi się jako subiektywnie uzasadniona. Odnosząc się zaś do rzekomego konfliktu z P. R. (1) podać trzeba, że jedyną konkretną sytuacją, jaka opisała ww. świadek był brak zgody powoda na jej udział w szkoleniu. Zaznaczyć należy, że P. M. miał jednak racjonalną przyczynę, by jej odmówić (było to szkolenie dla kadry zarządzającej, do której świadek nie należała, trwało kilka dni, a świadek była potrzebna w Urzędzie Gminy). Ostatecznie, po interwencji wójta, świadek pojechała na to szkolenie. Zwrócić uwagę trzeba, że wszystkie rzekomo niestosowne zachowania powoda, kiedy już przejdzie się do konkretów, a nie ogólnikowych ocen negatywnie do niego nastawionych świadków,  dotyczą drobnych nieporozumień . Niektóre z tych sytuacji  miały miejsce wiele lat przed wypowiedzeniem powodowi umowy o pracę. Co ważne, owe sytuacje były na bieżąco rozpoznawane przez pracodawcę (wójta) i  za każdym razem wójt uznawał, że powód nie zrobił niczego złego. Zaznaczyć należy, że  pracodawca nie może , po tym jak rozpatrzył te sytuacje i uznał, że powód nie zrobił niczego złego,  zmienić zdania i użyć ich jako powodów zwolnienia. Kolejno odnieść należy się do sytuacji mającej miejsce podczas spotkania, które odbyło się w celu przeprowadzenia mediacji pomiędzy dyrektorem szkoły H. D. (1) a nauczycielami, którzy złożyli na niego skargę (z uwagi na fakt spożywania prze dyrektora alkoholu w miejscu pracy). Wskazać trzeba, że powód był obecny podczas spotkania aby mediować i załagodzić sytuację. Co zaś ważne, w kontekście zarzutów artykułowanych w stosunku do powoda, podczas spotkania jego uczestnicy wyrażali wiele emocji, jednak  to nie powód je wywołał, lecz zachowanie dyrektora . Powód zachowywał się podczas tego spotkania taktownie, nie był niekulturalny, nie atakował osób, które złożyły skargę. Przechodząc zaś do wskazywanego przez pozwaną rzekomego grożenia księgowej V. W., pracującej w Szkole Podstawowej w M., zwolnieniem z pracy w przypadku odmowy podjęcia pracy jako główna księgowa w (...) stwierdzić trzeba, że powód jedynie poinformował księgową (przekazując decyzję organów Gminy), że w związku z powstaniem (...) cała księgowość dla szkół będzie prowadzona w (...) i wyrażał wolę, aby księgowa objęła właśnie tam zatrudnienie. Zdaniem Sądu, księgowa opacznie jednak zrozumiała jego słowa jako zagrożenie zwolnieniem. Podać trzeba, że ostatecznie nie tylko nie rozwiązano z nią umowy o pracę, ale pozostała zatrudniona w szkole ostatecznie na pełen etat jako sekretarka. Resumując, jak już wcześniej wskazano, wypowiedzenie złożone powodowi 14 czerwca 2022 r. pozostawało wadliwe formalnie, bowiem naruszające przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a> Sąd jednak mimo formalnej wadliwości ww. oświadczenia wypowiadającego umowę o pracę, rozpatrzył zgłaszane przez stronę pozwaną sytuacje (zarówno drobne, jak i większej wagi), również uznając, że nie uzasadniały one rozwiązania umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a> w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 2)">art. 45 § 2 k.p.</a> Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Jeżeli przed wydaniem orzeczenia upłynął termin, do którego umowa o pracę zawarta na czas określony miała trwać, lub jeżeli przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie. W ocenie Sądu, nie zachodziły przesłanki aby zamiast przywrócenia do pracy, zasądzić na rzecz powoda odszkodowanie.  Sąd nie dostrzegł żadnych przyczyn, dla których przywrócenie do pracy miałoby być niemożliwe lub niecelowe. (...) (...) Gminy B. co prawda wskazywało, że przywrócenie do pracy w (...) powoda uznać należy za niecelowe, jednak Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia owych argumentów. (...) podkreślił, że aby ocenić, czy powrót pracownika do pracy ma sens, Sąd powinien wziąć pod uwagę konflikt stron stosunku pracy, rodzaj zajmowanego stanowiska, długotrwałość procesu i upływ czasu oraz naruszenie zasad współżycia społecznego przez pracownika. Nadto (...) podawał, że za niecelowością przywrócenia do pracy powoda przemawia to, że po wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę wystartował on jako kontrkandydat w wyborach na urząd wójta, a wybory te wygrał P. Z. (2), który wcześniej zwolnił powoda, wobec czego dalsza współpraca obu Panów jest niemożliwa. W ocenie pozwanego, z uwagi także na upływ znacznego czasu od zwolnienia do prawomocnego wyroku przywrócenie powoda do pracy spowoduje konieczność reorganizacji (...) poprzez utworzenie nowego stanowiska, a de facto zatrudnienie nowej osoby na to samo stanowisko, podczas gdy brak jest na to środków w budżecie Gminy. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że sam fakt istnienia konfliktu między stronami stosunku pracy nie może automatycznie przesądzać o niecelowości przywrócenia do pracy. W orzecznictwie przyjmuje się, że konflikt musi mieć charakter głęboki, trwały i obiektywnie uniemożliwiający dalszą współpracę. (...) wskazał, iż w kontekście sposobu zachowania powoda w czasie, kiedy jeszcze świadczył pracę, przywrócenie do pracy jest niedopuszczalne. Tymczasem z materiału dowodowego, jak już wcześniej wskazano, nie wynika aby zachowanie powoda uniemożliwiało jego przywrócenie do pracy. Należy podkreślić, że powód deklarował, iż nie żywi negatywnych uczuć wobec P. R. (1) i  jest gotowy do ewentualnej współpracy z nią . E. J. nie jest pracownikiem (...), przy czym z wypowiedzi powoda wynika, że o ile ma niskie mniemanie o kwalifikacjach tej osoby, to nie żywi wobec niej osobistej animozji. P. Z. (7) nie jest już pracownikiem żadnej instytucji publicznej w Gminie B.. Po drugie, argument dotyczący startu powoda w wyborach na urząd wójta oraz faktu, że wybory wygrał P. Z. (2), który wcześniej wręczył mu wypowiedzenie umowy o pracę, nie stanowi samodzielnej przesłanki do uznania przywrócenia za niecelowe. Udział w wyborach jest realizacją konstytucyjnego prawa obywatelskiego i nie może być traktowany jako działanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego ani jako okoliczność dyskwalifikująca pracownika z dalszego zatrudnienia. Ewentualne prywatne napięcia natury politycznej nie mogą zastępować obiektywnej oceny możliwości dalszego wykonywania obowiązków służbowych przez powoda. W wyroku z 15.05.2019 r. (II PK 20/18, OSNP 2020/4, poz. 34) SN uznał, że podstawą stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 2)">art. 45 § 2 k.p.</a>  nie może być konflikt wywodzący się spoza stosunku pracy. Ewentualny konflikt między wójtem a powodem ma charakter całkowicie oderwany od pracy, wyłącznie polityczny. Co więcej, pracodawcą nie jest wójt, tylko (...) (wójt wykonuje wobec dyrektora (...) czynności z zakresu prawa pracy). należy też zwrócić uwagę, że piastuni organów wykonawczych gminy ulegają zmianie na przestrzeni lat. Po trzecie, upływ czasu od momentu rozwiązania umowy do wydania prawomocnego wyroku co prawda jest znaczny, gdyż wynosi 4 lata, jednak powyższe samo w sobie nie przesądza o braku zasadności przywrócenia powoda do pracy. Czas trwania postępowania sądowego nie może obciążać pracownika ani prowadzić do ograniczenia przysługującej mu ochrony prawnej. Nadto dodać trzeba, że obsadzenie stanowiska, z którego powoda zwolniono, przez inną osobę, tj. P. R. (1), nie wyklucza przywrócenia powoda do pracy. Gdyby tak przyjąć, to przywrócenie do pracy stanowiłoby martwy przepis, bowiem w większości przypadków pracodawca nie czeka na koniec procesu z obsadzeniem opróżnionego stanowiska. Odnosząc się natomiast do argumentu o konieczności reorganizacji oraz braku środków w budżecie gminy, należy wskazać, że pracodawca decydując się na rozwiązanie stosunku pracy musi liczyć się z ryzykiem przegrania sporu i konsekwencjami prawnymi tej decyzji. Trudności organizacyjne czy finansowe, zwłaszcza jeśli wynikają z zatrudnienia innej osoby na miejsce powoda, nie mogą same w sobie niweczyć roszczenia o przywrócenie do pracy. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do sytuacji, w której pracodawca mógłby w praktyce wyłączyć możliwość przywrócenia poprzez dokonanie zmian kadrowych. Przechodząc zaś do argumentu przeciwko przywróceniu do pracy, a dotyczącego rzekomego naruszenie zasad współżycia społecznego przez powoda, to wskazać należy, że Sąd w zachowaniu powoda nie dopatrzył się powyższego, o czym świadczy fakt uwzględnienia powództwa wywiedzionego przez P. M.. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że przywrócenie powoda do pracy byłoby niecelowe w rozumieniu przepisów prawa pracy. Argumenty pozwanej mają charakter głównie subiektywny i organizacyjny, a nie wykazują istnienia obiektywnych, wyjątkowych okoliczności uniemożliwiających dalsze zatrudnienie powoda. Mając powyższe na uwadze Sąd w pkt V sentencji orzeczenia przywrócił powoda P. M. do pracy u strony pozwanej - (...) (...) B. - przy zachowaniu poprzednich warunków pracy i płacy. W VI punkcie sentencji wyroku Sąd zasądził od strony pozwanej - (...) (...) B. - na rzecz powoda P. M. kwotę 4.920,00 złotych (czterech tysięcy dziewięciuset dwudziestu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty, w tym 360,00 złotych (trzysta sześćdziesiąt złotych i zero groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę. Podstawą prawną powyższego rozstrzygnięcia jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> W sprawie przeciwko (...) (...) to stronę pozwaną jako stronę przegrywającą sprawę co do zasady obciążał obowiązek zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Powód był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wobec czego strona pozwana zobowiązana była zwrócić poniesione przez niego koszty zastępstwa procesowego. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym została ustalona na kwotę 360,00 złotych na podstawie § 9 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W sprawach z zakresu zatrudnienia i wynagrodzeń za pracę strona nie ma obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062251635" title="Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 1 lit. f)">art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej</a>), więc ten wydatek nie był uzasadniony i nie podlegał zwrotowi. Do kosztów procesu powoda w sprawie przeciwko (...) (...) należała także uiszczona należna opłata od pozwu. Jest to opłata stosunkowa w kwocie 4.560,00 złotych ustalona na podstawie art. 13 ust. 2 u.k.s.c. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 23(1))">art. 23(1) k.p.c.</a> Podana przez powoda i niekwestionowana przez stronę pozwaną wartość przedmiotu sporu w zakresie żądania przywrócenia do pracy w (...) (...) wynosi 91.200,00 złotych. Wysokość opłaty za czynności adwokackie została ustalona na podstawie § 9 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i wynosiła 360,00 złotych. Stosownie do art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pracownik wnoszący powództwo albo składający wniosek o wszczęcie postępowania nieprocesowego, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1 u.k.s.c. zdanie drugie. Wedle natomiast do art. 35 ust. 1 u.k.s.c. zdania drugiego w brzmieniu obowiązującym na chwilę wpływu przedmiotowego pozwu do Sądu (tj. na dzień 4 lipca 2022 r.), w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50.000 złotych, od pracownika i pracodawcy pobiera się opłatę stosunkową od wszystkich podlegających opłacie pism. Cytowany przepis w niniejszej sprawie należy stosować w brzmieniu dotychczasowym, zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, który to przepis stanowi, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy przepisy ustawy zmienianej w jej art. 16 (tj. u.k.s.c.), w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się wyłącznie do pism i wniosków podlegających opłacie, wnoszonych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej oraz do wydatków powstałych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, z uwzględnieniem ust. 2. Natomiast ust. 2 cytowanego przepisu dotyczy jedynie art. 95 ust. 5 i art. 102 ust. 5 u.k.s.c. (...) wynosiła 91.200,00 złotych (w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 23(1))">art. 23(1) k.p.c.</a>), więc należna opłata wynosiła 4.560,00 złotych. Powód tę opłatę uiścił, w związku z czym stanowi ona jego uzasadniony wydatek. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1(1) k.p.c.</a> Sąd wskazaną kwotę zasądził wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się postanowienia do dnia zapłaty. W ocenie Sądu brak było podstaw do zastosowania § 15 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i ustalenia opłaty za czynności radcy prawnego w wysokości przewyższającej stawkę minimalną. Nakład pracy radcy prawnego była przeciętny, co uwidaczniało się w liczbie i obszerności złożonych pism procesowych oraz trafności podnoszonych tam argumentów. Wszystko to należy ocenić jako przeciętne. Również przeciętne było zaangażowanie pełnomocnika powoda w przeprowadzania przez Sąd dowodów osobowych, objawiające się przeciętna liczbą i relewantnością zadawanych pytań. Pełnomocnik powoda nie zaoferował Sądowi pogłębionej oceny przeprowadzonych przez Sąd dowodów, ani w formie pisma procesowego, ani w głosie końcowym (który, jak pełnomocnik sam na wstępie oświadczył, nie stanowił szczegółowego ustosunkowania się do materiału sprawy, lecz uwagi o charakterze ogólnym). Pełnomocnik powoda pozostał bierny wobec materiału w postaci zeznań świadków na piśmie. Pomimo że Sąd doręczył pełnomocnikowi powoda odpisy zeznań świadków na piśmie, pełnomocnik w żaden sposób się do nich nie ustosunkował. Nie przekraczała przeciętnej (w sprawach tego rodzaju, tj. o przywrócenie do pracy) także wartość przedmiotu sprawy. Wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, był niewielki, o czym świadczy to, że kluczową kwestię, jaką jest prawidłowe oznaczenie strony pozwanej, Sąd ustalił z urzędu. Profesjonalny pełnomocnik powoda w ogóle nie dostrzegł, że stroną pozwaną w sprawie o przywrócenie do pracy w (...) (...) B. powinno być właśnie (...) (...) B., a nie Urząd Gminy B.. Gdyby Sąd nie podjął z urzędu czynności mających na celu prawidłowe oznaczenie strony pozwanej, również to powództwo zostałoby oddalone, z uwagi na brak legitymacji biernej.  Wszystko to wskazuje na niewielki wkład pełnomocnika powoda w roztrząsanie sprawy. Brak było jakichkolwiek podstaw do odstąpienia od obciążenia strony pozwanej kosztami procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Byłoby sprzeczne z elementarnym poczuciem sprawiedliwości, gdyby powód, który wygrał proces, nie uzyskałby zwrotu kosztów procesu chociażby w wysokości minimalnej opłaty za czynności radcy prawnego i uiszczonej opłaty od pozwu. W punkcie VII sentencji wyroku Sąd odstąpił od obciążenia powoda P. M. kosztami procesu poniesionymi przez stronę pozwaną - Urząd Gminy B. - w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B., poniesionymi do chwili zwolnienia Urzędu Gminy B. od udziału w sprawie jako strony pozwanej w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B.. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 2)">art. 194 § 2 k.p.c.</a> osoba wezwana do wzięcia udziału w sprawie w charakterze pozwanego może za zgodą obu stron wstąpić w miejsce pozwanego, który wówczas będzie zwolniony od udziału w sprawie. W razie wyrażenia zgody na zmianę strony pozwanej, pozwany może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów od strony powodowej, niezależnie od późniejszego wyniku sprawy. W sprawie o przywrócenie powoda do pracy na stanowisku dyrektora (...) (...) pierwotnie stroną pozwaną był Urząd Gminy B., jednakże Sąd postanowieniem wezwał (...) (...) B. do udziału w sprawie w charakterze pozwanego. Za zgodą obydwu stron, (...) (...) B. wstąpiło w miejsce Urzędu Gminy B., który został zwolniony od udziału w sprawie o przywrócenie do pracy na stanowisku dyrektora (...) (...) (natomiast w dalszym ciągu Urząd Gminy pozostał stroną pozwaną w sprawie o przywrócenie do pracy w Urzędzie Gminy). W ocenie Sądu, należało na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> odstąpić od obciążenia powoda kosztami procesu poniesionymi przez stronę pozwaną - Urząd Gminy B. - w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B., poniesionymi do chwili zwolnienia Urzędu Gminy B. od udziału w sprawie jako strony pozwanej. W ocenie Sądu, błędne oznaczenie strony pozwanej przez powoda było pokłosiem błędnej treści umowy o pracę, sporządzonej przez pracodawcę. W umowie o pracę na stanowisku dyrektora (...) (...) jako stronę umowy błędnie wskazano Urząd Gminy B.. Dopiero w świadectwie pracy prawidłowo jako pracodawcę wskazano (...) (...). Na marginesie można zauważyć, że również w umowie o pracę na stanowisku dyrekto0ra referatu w Urzędzie Gminy jako stronę umowy błędnie wskazano Wójta Gminy B., natomiast dopiero w świadectwie pracy poprawnie pracodawcę określono jako Urząd Gminy B.. Nie ulega wątpliwości, że pracodawcą powoda na stanowisku dyrektora (...) (...) było (...) (...) - jest to samodzielna jednostka budżetowa, organizacyjnie i finansowo odrębna od Urzędu Gminy. Niemniej jednak powód, formułując pozew, oparł się na oznaczeniu stron stosunku pracy wynikającym z umowy o pracę, którą sporządził pracodawca. Powód był zatem subiektywnie usprawiedliwiony w swoim mylnym przekonaniu, że stroną pozwaną powinien być Urząd Gminy w obydwu sprawach. Ponieważ błędne oznaczenie strony pozwanej przez powoda było spowodowane działaniem strony pozwanej, należało odstąpić od obciążenia powoda kosztami procesu. W punkcie VIII sentencji wyroku Sąd odstąpił od ściągnięcia nieuiszczonych kosztów sądowych ze strony pozwanej - (...) (...) B. w sprawie z powództwa o przywrócenie do pracy na stanowisku Dyrektora (...) (...) B. i zalicza te koszty na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu. Sąd odstąpił od ściągnięcia nieuiszczonych kosztów sądowych z przegrywającej strony pozwanej na podstawie art. 113 ust. 1 u.k.s.c. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Sąd miał na względzie, że strona pozwana nie jest jednostką Skarbu Państwa (a zatem nie jest zwolniona z kosztów sądowych w myśl art. 94 u.k.s.c.), jednak niewątpliwie jest podmiotem o charakterze publicznym, realizującym zadania i świadczącym usługi na rzecz mieszkańców (...), w tym w zakresie edukacji, więc niewskazanym i bezcelowym byłoby ściąganie z niej nieuiszczonych kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. </div>