I C 617/24

<p>Sygn. akt I C 617/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 26 września 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Elżbieta Leszczewska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2024 roku w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. L.</span>, <span class="anon-block">U. L.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>2.  tytułem kosztów procesu zasądza od powoda <span class="anon-block">(...)</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanych <span class="anon-block">J. L.</span> i <span class="anon-block">U. L.</span> solidarnie kwotę 10.834 (dziesięć tysięcy osiemset trzydzieści cztery) złote <br/>z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku.</p> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt I C 617/24</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanych <span class="anon-block">J. L.</span> i <span class="anon-block">U. L.</span> kwoty 386.516,70 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu. Z uzasadnienia żądania wynika, że opiera się ono o umowę kredytu jaką pozwani zawarli z powodem w dniu 24 marca 2016 roku. Umowa została wypowiedziana pismem z dnia 18 maja 2017r. Jednocześnie powód zaznaczył, że po wypowiedzeniu umowy pozwani dokonywali wpłat na poczet zadłużenia, czym przerywali bieg terminu przedawnienia.</p> <p>Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa jako przedawnionego, zaprzeczyli aby dokonali uznania roszczenia po wypowiedzeniu umowy i aby przerwali bieg przedawnienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił co następuje:</strong> </p> <p>Niezależnie od spornej umowy powoda i pozwanych już wcześniej łączyła umowa kredytu <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 23 lutego 2012r. zabezpieczonego hipoteką. Umowa ta pozostaje w mocy i dalej wiąże strony, a zgłoszone w niniejszej sprawie żądania nie pozostają z nią w związku (harmonogram spłat kredytu <span class="anon-block">(...)</span> k. 77,78).</p> <p>Dnia 24 marca 2016r. powód zawarł z pozwanymi sporną umowę tj. kredytu gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Okres kredytowania ustalony został na dziewięć lat, kwota kredytu na 192.633,98 zł. Spłata zadłużenia miała następować w ratach miesięcznych zgodnie z harmonogramem spłat. W myśl § 8 umowy bank mógł wypowiedzieć umowę w razie niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu lub utraty zdolności kredytowej. Termin wypowiedzenia wynosił 30 dni (umowa k. 7 akt). Wobec zaległości w spłacie kredytu powód wezwał pozwanych do zapłaty pismem z dnia 10 kwietnia 2017r. (k. 11 i 12 akt). Pismem z dnia 18 maja 2017 wypowiedział umowę z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia liczonego od upływu 14 dni roboczych od daty doręczenia pisma. Termin 14 dni roboczych zakreślony został celem umożliwienia pozwanym złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. O możliwości złożenia takiego wniosku pozwani zostali poinformowani w wypowiedzeniu. Wypowiedzenie doręczono pozwanej w dniu 5 czerwca 2017r., a pozwanemu w dniu 7 czerwca 2017r., a co za tym idzie zobowiązanie w całości zostało postawione w stan wymagalności na skutek dokonanego wypowiedzenia z dniem 28 lipca 2017r. (wypowiedzenia dla każdego z pozwanych i dowody doręczenia k. 13 i nast.).</p> <p>Dnia 25 stycznia 2018r. na rachunek spornej umowy dokonano wpłaty 1.000,- zł. Wpłacającym był pozwany <span class="anon-block">J. L.</span>. Wpłatę zaksięgowano na poczet odsetek w wysokości 916,22 zł i na poczet kapitału w wysokości 83,78 zł (historia rachunku kredytowego k. 21 i k. 56).</p> <p>Dnia 24 maja 2019r. na rachunku kredytowym spornej umowy zaksięgowano wpłatę kwoty 2,587,- zł. Jako kontrahent operacji uwidoczniony w zapisach księgowych jest Sąd Rejonowy Lublin – Zachód, jako tytuł operacji koszty sądowe i egzekucyjne (historia rachunku k. 21). Wpłata ta nie pochodzi od pozwanych.</p> <p>Dnia 26 stycznia 2021r. pozwany w placówce przedstawiciela banku dokonał wpłaty kwoty 710 zł na poczet umowy kredytu <span class="anon-block">(...)</span>. Kwota omyłkowo została zaksięgowana na rachunku spornej umowy. O omyłce pozwani dowiedzieli się na skutek wezwania do zapłaty zaległej raty kredytu hipotecznego. Na skutek reklamacji pozwanych dnia 24 lutego 2021r. przeksięgowano wpłatę na właściwy rachunek, a pozwani otrzymali pismo informujące o uwzględnieniu reklamacji (historia rachunku k. 21, wezwanie do zapłaty kredytu hipotecznego k. 79, odpowiedz na reklamacje k. 80).</p> <p>Powód wezwał pozwanych do zapłaty dochodzonych w niniejszym procesie należności pismem z dnia 29 marca 2024r. (k. 17). Z pozwem wystąpił w dniu 18 kwietnia 2024r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 65).</p> <p>Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dokumentów i przesłuchania pozwanego na rozprawie w dniu 26 września 2024r. (k. 144 i nast.).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Roszczenie powoda jest przedawnione.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.</p> <p>Ponieważ powód jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a dochodzone roszczenie ściśle się z tą działalnością wiąże, termin przedawnienia dochodzonego roszczenia wynosi trzy lata.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 k.c.</a> bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 124;art. 124 § 1)">art. 124 § 1 k.c.</a>).</p> <p>Wypowiedzenie umowy dokonane przez powoda pismem z dnia 18 maja 2017r. postawiło całość zobowiązania w stan wymagalności z dniem 28 lipca 2017r. Z tym dniem rozpoczął się trzyletni termin przedawnienia dla dochodzenia przez powoda roszczeń wynikających z umowy.</p> <p>Wywody zawarte w piśmie powoda z dnia 4 lipca 2024r, dotyczące bezskuteczności dokonanego wypowiedzenia są kuriozalne. Po pierwsze powód przeczy w nich okolicznościom, których sam dowodzi zgodnie z treścią i żądaniem pozwu. Po drugie wymogi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75 c prawa bankowego</a> służą ochronie konsumenta i w ocenie Sądu tylko konsument ma w związku z tym prawo do kwestionowania skuteczności wypowiedzenia umowy w związku z niezachowaniem tychże wymogów. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, w których bank mógłby osiągać korzyści z własnych uchybień, np. zwalczając zarzut przedawnienia (jak usiłuje czynić to w niniejszej sprawie).</p> <p>Nietrafny jest też argument powoda dotyczący przerwania biegu przedawnienia, co miałoby rzekomo skutkować brakiem tego przedawnienia w chwili wniesienia pozwu. Jak wynika z dokonanych ustaleń pozwani po wypowiedzeniu umowy dokonali tylko jednej wpłaty na poczet spłaty zadłużenia i miało to miejsce w dniu 25 stycznia 2018r. Nawet gdyby zgodnie z założeniami powoda potraktować tę czynność jako tzw. uznanie niewłaściwe, które przerywa bieg przedawnienia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 2)">art. 123 § 1 pkt 2 k.c.</a>), to po przerwaniu biegnie ono na nowo (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 124;art. 124 § 1;art. 124 § 1 pkt. 2)">art. 124 § 1 pkt 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>) i tak obliczony termin przedawnienia upłynąłby w dniu 31 grudnia 2021, a więc na ponad dwa lata przed wniesieniem pozwu.</p> <p>W tych warunkach powództwo oddalono i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> obciążono powoda kosztami procesu.</p> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> <p>.</p> </div>