IV Ka 563/24

Sądy powszechne2024-10-01

Sygnatura

IV Ka 563/24

Data orzeczenia

2024-10-01

Rodzaj

REASONS

Podstawa prawna

art. 284§2 kk

Treść orzeczenia

<table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="22"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="8"/> <col width="17"/> <col width="53"/> <col width="9"/> <col width="125"/> <col width="6"/> <col width="61"/> <col width="8"/> <col width="42"/> <col width="6"/> <col width="11"/> <col width="18"/> <col width="28"/> <col width="13"/> <col width="26"/> <col width="62"/> <col width="97"/> <col width="1"/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="6"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> IV Ka 563/24 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 27 czerwca 2024 roku w sprawie II K 768/23. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="15"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="5"> uchylenie </td> <td colspan="4"> ☒ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="21"> Zarzut </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="12"> Zawarte w apelacji obrońcy zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych oraz obrazy postępowania poprzez dokonanie błędnej oceny dowodów. </td> <td colspan="9"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zarzuty są zasadne. Ponieważ są powiązane, będą omówione łącznie. Sad Rejonowy naruszył prawo procesowe, tj, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, dokonując powierzchownej i niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego oraz nielogicznej oceny dowodów oraz pomijając niektóre dowody ( głównie treść informacji mailowych między oskarżonym, a S. Ś. ), w wyniku czego dokonał błędnych ustaleń faktycznych, jakoby oskarżony dokonał przywłaszczenia powierzonych mu narzędzi o łącznej wartości 10.000 zł. Poniżej zostanie to wykazane. Już na wstępie zaznaczyć należy, że Sąd Rejonowy bezkrytycznie podszedł do zeznań świadków w osobach właściciela pokrzywdzonej firmy i fatycznego jej szefa I. D., jego syna W. D., jego synowej O. D. i ich pracownika i krajana O. D., a także prokurenta pokrzywdzonej spółki (...). Ich zeznania obciążające oskarżonego są nielogiczne i sprzeczne z doświadczeniem życiowym, świadkowie ci są ściśle powiązani rodzinnie i poprzez pracę w jednej firmie, a wspólnicy pokrzywdzonej spółki jawnej mieli czytelny motyw, aby wbrew prawdzie pomówić oskarżonego. Sąd oceniając zeznania J. L. w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku uczynił to w oderwaniu od jej słów zaprotokołowanych na rozprawie ( świadek nie powiedziała o przejęciu przez oskarżonego samochodu V. (...) z narzędziami, wręcz przeciwnie, zeznała, że samochód był pusty, co zaobserwowała, bo zrobili duże zakupy które umieszczała w przestrzeni ładunkowej), oraz powierzchownie podszedł do zeznań braci S. i M. S. – jedynych w pełni obiektywnych w tej sprawie. Jak słusznie zauważył obrońca, ostatni kontakt oskarżonego z narzędziami wymienionymi w akcie oskarżenia miał miejsce w lipcu 2022 roku. Wówczas oskarżony wraz z braćmi S. i M. S. i swoją partnerką J. L. pojechał należącym do pokrzywdzonej spółki samochodem V. (...) do (...) w celu wykonania zlecenia zamontowania bramy. W samochodzie tym znajdowały się narzędzia, przed wyjazdem oskarżony w dniu 5 lipca 2022 roku pokwitował ich listę ( k. 8). I to był pierwszy i ostatni raz, kiedy oskarżony poruszał się tym samochodem z tymi narzędziami i miał z nimi kontakt. Mimo, iż na teren (...) oskarżony i pracownicy pokrzywdzonej spółki wyjeżdżali w późniejszym okresie jeszcze kilkukrotnie, oskarżony już nie korzystał z samochodów spółki, zawsze na teren robót wykonywanych przez spółkę przyjeżdżał samochodem prywatnym – co potwierdzają wszyscy świadkowie, w tym w osobach I. D., W. D. i S. Ś.. Było to związane z tym, że za każdym razem zabierał ze sobą partnerkę J. L.. Natomiast co się działo wówczas z narzędziami ? – zeznają o tym wiarygodnie i zgodnie obiektywni świadkowie S. i M. bracia S.. Otóż przejął nad nimi kontrolę i nadzór I. D. i były one przewożone i przechowywane w samochodzie V. (...). Prócz tego na teren (...) jeździły z pokrzywdzonej spółki jeszcze dwa, a nawet trzy samochody, w tym V. (...). Oskarżony dojeżdżał na teren prac ( polegających na montażu bram garażowych) swoim samochodem i korzystał ze swoich narzędzi. Jego praca polegała bowiem głównie na koordynowaniu pozostałych pracowników, oraz na montażu elektroniki, wykorzystywał do tego swoje drobno gabarytowe urządzenia. Wynika to nie tylko z jego wyjaśnień i zeznań jego partnerki J. L., ale przede wszystkim z zeznań obiektywnego świadka M. S. („  A. B. miał swoje narzędzia na terenie budowy” – k. 131 v). Natomiast w lutym 2023 roku, kiedy już stosunki między właścicielami pokrzywdzonej spółki i oskarżonym popsuły się do tego stopnia, że wiadomo było, iż nie będą dłużej współpracować, a oskarżony wykonywał ostatnią pracę na rzecz tej spółki, zepsuł mu się prywatny samochód B., z którego zawsze dotąd korzystał wykonując pracę dla pokrzywdzonej spółki na terenie (...). Wówczas, za zgodą I. D. i W. D., wrócił do (...) należącym do spółki samochodem V. (...), który był na terenie (...) po zakończonej pracy. Potem samochód ten był osią sporu pomiędzy oskarżonym, a pokrzywdzoną spółką, oskarżony oddał go spółce po tym, jak ta uregulowała wobec niego wszystkie zaległe należności. Zagadnieniem w tej sprawie jest to, czy w samochodzie V. (...) przekazanym oskarżonemu na terenie (...) ( po to, żeby mógł wrócić do (...)) były narzędzia opisane w akcie oskarżenia ( jak zarzuca prokurator opierając się na zeznaniach świadków powiązanych z pokrzywdzoną spółką), czy ich nie było ( jak twierdzi oskarżony i J. L.). Sąd Okręgowy uważa, iż Sąd meriti dokonując nielogicznej oceny dowodów błędnie ustalił, jakby te narzędzia tam były, co poniżej zostanie wyjaśnione. Po pierwsze, nie byłoby najmniejszego sensu powierzać oskarżonemu samochodu z narzędziami w lutym 2023 roku, skoro wiadomo było, że oskarżony już więcej dla spółki pracować nie będzie, a w tym samym czasie z (...) do (...) wracał po zakończonej pracy innym samochodem spółki (...) z pracownikiem O. D.. Przecież narzędzia te były potrzebne do kolejnych prac. Po drugie, w wezwaniu do zwrotu samochodu V. (...) z dnia 3 kwietnia 2023 roku ( k. 12) oraz w licznej korespondencji mailowej między prokurentem spółki (...), a oskarżonym, prowadzonej w dniach od 3 do 8 kwietnia 2023 roku ( k. 104-106)   nie ma ani słowa o zwrocie narzędzi, ani o tym, jakoby były one w posiadaniu oskarżonego . Oskarżonego wzywa się jedynie do zwrotu pojazdu. W korespondencji strony nawzajem mają do siebie pretensje, szczegółowo wyliczają swe wzajemne roszczenia, grożą sobie – S. Ś. nawet sugeruje, że wie, jakoby oskarżony podjął pracę w (...) będąc na zwolnieniu lekarskim w ich firmie w (...), wypomina mu używanie samochodu spółki do celów prywatnych i zapowiada, że będzie obciążony kosztami – ale nikt nie wspomina o narzędziach wartych - bagatela – 10.000 zł. Ani oskarżony nie używa argumentu, że je ma, powołuje się jedynie na to, że dysponuje samochodem spółki i odda go, jak ta się z nim rozliczy, ani S. Ś. nie twierdzi, że oskarżony takowe narzędzia posiada uniemożliwiając pracę spółce i nie żąda ich zwrotu. Takie zachowanie ze strony prokurenta spółki byłoby nielogiczne i sprzeczne z doświadczeniem życiowym, gdyby faktycznie oskarżony zatrzymał te narzędzia – wszak były warte 10.000 zł, a w dodatku, bez nich spółka nie mogłaby prowadzić swej działalności, a przynajmniej byłoby to utrudnione. Ponadto w mailach S. Ś. pisze, że nagrywał wszystkie rozmowy z oskarżonym – jakoś tych nagrań nikt nie przedstawił ani w dochodzeniu, ani przed Sądem. Po trzecie, znamienne jest zachowanie I. D. i W. D. oraz S. Ś. po odzyskaniu samochodu V. (...) w dniu 8 kwietnia 2023 roku na terenie parkingu strzeżonego w (...), gdzie pozostawił go do ich dyspozycji oskarżony po tym, gdy w dniu 6 kwietnia 2023 roku pokrzywdzona spółka uregulowała z nim zaległości płacowe przelewając na jego konto 4000 euro tytułem należności za wykonaną pracę. Otóż zastali oni samochód otwarty, po to, aby udokumentować jego stan techniczny zrobili mu dokładne zdjęcia, w tym jego przestrzeni ładunkowej – w sposób oczywisty pustej ( zdjęcia k. 20-21). Zatem już wtedy jasne było, że nie ma w tym samochodzie żadnych narzędzi. Jak zachowałby się każdy normalny człowiek, gdyby spodziewał się samochodu załadowanego narzędziami o wartości 10.000 zł, a zastał samochód otwarty i pusty ?. Otóż od razu – już na terenie (...) – zawiadomiłby policję ( wszak samochód był otwarty, ktoś mógł te narzędzia ukraść), oraz niezwłocznie kontaktowałby się w tej sprawie z osobą, która tam samochód pozostawiła ( w tym przypadku z oskarżonym). Tym bardziej uczyniliby tak przedsiębiorcy, którzy ponieśli nie tylko stratę finansową o wartości 10.000 zł, ale też utracili narzędzia pracy niezbędne do kontynuowania działalności gospodarczej. A tymczasem właściciele spółki i jej prokurent  przez jedenaście dni w ogóle na to nie reagują, nie powiadamiają policji, nie kontaktują się z oskarżonym i aż do dnia 19 kwietnia 2023 roku nie wzywają go do zwrotu narzędzi. Nie można tego zrzucić na brak wiedzy władz spółki, bo jej wspólnicy, I. D. i W. D. osobiście pojechali do (...) po ten samochód, oni wykonywali te zdjęcia. A przecież obaj zeznali, jakoby mieli wiedzę, że w samochodzie V. (...) powinny być narzędzia o wartości 10.000 zł, I. D. miał je w nim widzieć w dniu 15 stycznia 2023 roku ( k 110), a W. D. w dniu 9 lutego 2023 roku, tj. w dniu przekazywania samochodu V. (...) oskarżonemu ( k. 109 v). Dlaczego zatem ci przedsiębiorcy zachowali się tak wstrzemięźliwie ? –  bo doskonale wiedzieli, że w tym samochodzie nie było żadnych narzędzi i nie byli tym zaskoczeni, zdjęcia robili aby udokumentować stan techniczny pojazdu. Po czwarte, jak wyżej wspomniano, pierwszą reakcją spółki na rzekome przywłaszczenie przez oskarżonego narzędzi było wezwanie go mailem wysłanym w dniu 19 kwietnia 2023 roku ( jedenaście dni po odzyskaniu samochodu V. (...)) do ich zwrotu. Znamienna jest treść tego maila – jego autor, prokurent spółki (...), nie odnosi się w nim do tego, jakoby narzędzia te miały być w samochodzie V. (...), który oskarżony oddał, ale bez tych narzędzi. Wzywa on oskarżonego „  do zwrotu odebranych od naszej spółki urządzeń i narzędzi   ,  które Pan od nas odebrał dnia 05.07.2022 ” ( k. 13). Tymczasem, jak to już wyjaśniono w poprzedniej części uzasadnienia, oskarżony kwitował listę narzędzi załadowanych w dniu 5 lipca 2022 roku do V. (...), ale potem nie miał nad nimi ani pieczy, ani ich nie posiadał – zajmował się nimi I. D. oraz inni liczni pracownicy, kilkakrotnie przewożono je na miejsca różnych prac z (...) do (...) i z powrotem, za każdym razem ich stan i liczbę kontrolował I. D., a oskarżony nawet z nich nie korzystał ( i potwierdzają to obiektywni świadkowie bracia S. i M. S.). Zatem w tym wezwaniu S. Ś. nawet nie nawiązuje do posiadania przez oskarżonego między dniem 9 lutym 2022 roku, a dniem 8 kwietnia 2023 roku samochodu V. (...) i nie twierdzi, że narzędzia te były w tym samochodzie i nie zostały oddane wraz z nim w dniu 8 kwietnia 2023 roku. On wykorzystuje to, że w dniu 5 lipca 2022 roku oskarżony podpisał listę narzędzi zapakowanych wówczas do wyjeżdzającego na teren (...) samochodu V. (...), a oskarżony podpisał ją, bo tego dnia – i tylko wtedy – faktycznie wyjeżdżał tym samochodem do (...) jako kierujący. Potem nie interesował się tym pokwitowaniem, bo pieczę nad narzędziami przejął I. D., a gdy „rozstawał się” ze spółką w atmosferze napięcia, nikt o tej liście nie pamiętał. Wszystko wskazuje na to, że władze spółki odnalazły ją w dokumentacji prawie dwa tygodnie po rozstaniu się z pracownikiem ( oskarżonym) w nieprzyjemnych okolicznościach i postanowiły to wykorzystać, aby się na nim zemścić i odbić sobie te 4000 euro, które musieli mu wypłacić, choć nie mieli na to ochoty, a także wynagrodzić sobie koszty i trudy odzyskania pojazdu. Jednak treść tego maila dowodzi, że żadnych narzędzi w samochodzie V. (...) przekazywanym oskarżonemu w lutym 2023 roku nie było. Nie są więc wiarygodne zeznania świadków w osobach szefa spółki (...), jego syna W. D., jego synowej O. D. i ich pracownika i krajana O. D., a także prokurenta pokrzywdzonej spółki (...), jakoby te narzędzia znajdowały się w lutym 2023 roku w samochodzie V. (...) powierzonym wówczas oskarżonemu. O. D. jako pracownik tej spółki, obcokrajowiec zatrudniony przez krajanów na trenie (...) i w ten sposób uzależniony od I. D., zeznawał tak, jak było to dogodne dla jego szefa, z podobnych powodów zeznawał zatrudniony w spółce na intratnym stanowisku S. Ś.. O. D. jest synową I. D. i żoną W. D., wspierając ich wersję zeznała nieprawdę, jakoby podczas przypadkowego spotkania w sklepie w B. miała wezwać oskarżonego do zwrotu narzędzi, a ten wówczas miał rzekomo potwierdzić, że je ma i obiecać, że je odda. Jest to nieprawdopodobne, bo nielogiczne, że sprawca przywłaszczenia od tak w przypadkowej rozmowie z żoną i synową jego byłych szefów, z którymi rozstał się w nieprzyjaznej atmosferze, przyznał się do popełnienia przestępstwa. Natomiast I. D. i W. D. mieli czytelny motyw, aby pomówić oskarżonego wbrew prawdzie o popełnianie przestępstwa. Oskarżony sprytnie wymógł na nich zwrot zaległych 4000 euro, czego nie chcieli robić i czego by nie zrobili, gdyby nie miał atutu w postaci samochodu V. (...). Ponadto z korespondencji mailowej oskarżonego ze S. Ś. wynika jeszcze jeden powód do pretensji w/w właścicieli pokrzywdzonej spółki wobec oskarżonego. Otóż jeszcze pracując u nich przeszedł do konkurencyjnej spółki niemieckiej, pracował nawet dla niej już będąc na zwolnieniu lekarskim w ich spółce, ta niemiecka spółka miała przejąć cześć kontraktów ( k. 104). Wreszcie niebagatelny jest fakt, że oskarżony też posunął się do pewnej złośliwości wobec pokrzywdzonej spółki – mimo, że był samochodem V. (...) w (...) ( i to na terenie B.), napisał prokurentowi S. Ś., że skoro powierzyli mu samochód w (...) to mogą go sobie odebrać na terenie (...), faktycznie tam go zawiózł, podał im nieprecyzyjne dane adresowe parkingu, przez co I. D. i W. D. musieli zadać sobie trudu i osobiście pojechać do (...) po ten samochód, ponieśli w związku z tym koszty i stracili czas. Pomówienie przez nich oskarżonego w tej sprawie ( przy wykorzystaniu pokwitowania odebrania narzędzi z dnia 5 lipca 2022 roku) było więc dla nich doskonałą okazją do odbicia sobie strat finansowych (wniosek o zasądzenie 10.000 zł) oraz do zemsty na byłym pracowniku, który okazał się od nich sprytniejszy i zagrał im na nosie. Z drugiej strony oskarżony nie miał takiego motywu, bo otrzymał od spółki całą żądaną kwotę ( w dniu 6 kwietnia 2023 roku przelano mu 4000 euro), a ponadto w żadnym z maili nie zatajał, że jest w posiadaniu samochodu V. (...), głupotą z jego strony byłoby przywłaszczenie znajdujących się tam narzędzi, skoro oddał samochód. Gdyby te narzędzia tam były i chciał je przywłaszczyć, najprostszym sposobem byłoby twierdzenie, że ktoś je ukradł ( przecież samochód stał na parkingu otwarty). Ale oskarżony nic takiego nigdy nie mówił. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Wniosek o uniewinnienie. </td> <td colspan="9"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek jest zasadny, co było omówione. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinniono oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu i uchylono rozstrzygnięcia z punktów 2 i 3. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Było to omawiane. Uchylenie rozstrzygnięć z punktu 2 i 3 zaskarżonego wyroku są konsekwencją uniewinnienia. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 2 i 3 </td> <td colspan="18"> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a> w związku z uniewinnieniem ustalono, że koszty procesu w przedmiotowej sprawie ponosi Skarb Państwa. W konsekwencji zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego 1176 złotych tytułem zwrotu kosztów obrony poniesionych w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz 840 ( osiemset czterdzieści ) złotych tytułem zwrotu kosztów obrony poniesionych w postępowaniu odwoławczym. Obrońca nie występował w postępowaniu przygotowawczym, a przed Sądem Rejonowym brał udział w rozprawie głównej i w dwóch terminach dodatkowych. Stawka minimalna wynagrodzenia obrońcy wynosi więc 840 zł za pierwszy termin rozprawy i po 168 zł za dwa dodatkowe, zatem łącznie za postępowanie pierwszoinstancyjne minimalne wynagrodzenie obrońcy wynosi 1176 zł. Obrońca brał również udział w rozprawie apelacyjnej – stawka minimalna w tym wypadku wynosi 840 zł. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> skazanie </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table>