II K 233/24

<table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="22"/> <col width="131"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="103"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 233/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Uzasadnienie dotyczy całości wyroku </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Fakty uznane za udowodnione</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">T. B. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyny opisane w pkt 1 a, b, c wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>1. Oskarżony <span class="anon-block">T. B. (1)</span> oraz pokrzywdzeni <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i <span class="anon-block">D. G.</span> znali się już od kilku lat. W dniu 25.10.2022 r. oskarżony pożyczył <span class="anon-block">D. G.</span> 100.000 zł, które pokrzywdzony miał oddać do końca listopada, pożyczki jednak nie zwrócił. Świadkiem zawarcia umowy pożyczki był <span class="anon-block">K. K. (1)</span>. W dniu 13.07.2023 r. <span class="anon-block">T. B. (1)</span> zobowiązał się, że wypłaci <span class="anon-block">K. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">D. G.</span> 1.000.000 zł za pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości gruntowej składającej się z dwóch <span class="anon-block">działek o nr (...)</span>, położonych w <span class="anon-block">W.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>. Oświadczenie to zostało potwierdzone notarialnie. Do sprzedaży jednak nie doszło o co strony miały do siebie wzajemnie pretensję. W efekcie pismem z dnia 12.01.2024 r. pełnomocnik oskarżonego przesłał pokrzywdzonym oświadczenie, że umowa pośrednictwa (zakładać jej zawarcie 13.07.2023 r.) jest nieważna. Przy odmiennym stanowisku drugiej strony, pełnomocnik umowę wypowiedział ze skutkiem natychmiastowym.</p> <p>2. Nim pełnomocnik oskarżonego przesłał w/w pismo, to strony spotykały się aby m.in. omówić tryby sprzedaży nieruchomości, ustalić ewentualnych kupców. Pierwszy większy konflikt pojawił się na spotkaniu na przełomie października i listopada 2023 r. kiedy to <span class="anon-block">T. B. (1)</span> oświadczył pokrzywdzonym, że nic im nie zapłaci, opowiadał, że w obronie własnej zabił już człowieka. Jednak wówczas słowa te nie wzbudziły żadnej obawy u pokrzywdzonych, <span class="anon-block">K. K. (1)</span> nawet zaśmiał się z tych słów.</p> <p>3. Do eskalacji konfliktu doszło gdy <span class="anon-block">T. B. (1)</span> nakazał usunąć zabudowania z działki którą sprzedał, a za właściciela której uważał się <span class="anon-block">K. K. (1)</span>. Dlatego w dniu 28.12.2023 r. w obecności <span class="anon-block">D. G.</span> zadzwonił do oskarżonego domagając się m.in. zwrotu „domku”. <span class="anon-block">T. B. (1)</span> zareagował agresywnie grożąc <span class="anon-block">K. K. (1)</span> uszkodzeniem ciała i pozbawieniem życia jego i jego rodziny, tj. syna <span class="anon-block">K. K. (2)</span> i żony <span class="anon-block">J. K.</span>. Groził również <span class="anon-block">D. G.</span> pozbawieniem życia.</p> <p>4. W dniu 04.01.2024 r. oskarżony zadzwoniło do <span class="anon-block">D. G.</span> i grożąc pozbawieniem życia, że go „odstrzeli”, domagał się m.in. zwrotu udzielonej pożyczki, co kwestionował pokrzywdzony uważając, że powinni się rozliczyć w po sprzedaży działki.</p> <p>5. W dniu 13.02.2024 roku w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">K. K. (1)</span> odebrał telefon od <span class="anon-block">T. B. (1)</span> i w trakcie rozmowy oskarżony groził pokrzywdzonemu uszkodzenia ciała i pozbawienia życia jego i jego rodziny, że syn <span class="anon-block">K. K. (2)</span> „padnie” a żona <span class="anon-block">J. K.</span> zostanie „porwana na strzępy”.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadków:</p> <p>- <span class="anon-block">K. K. (1)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">D. G.</span> </p> <p>- <span class="anon-block">K. K. (2)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>- oświadczenie</p> <p>- pismo pełnomocnika</p> <p>- dokumentacja złożona przez <span class="anon-block">K. K. (1)</span> </p> <p>- karta karna <span class="anon-block">D. G.</span> </p> </td> <td> <p>k.81-82, 3, 26-27</p> <p>k.83, 11-12</p> <p>k.99, 100, 19</p> <p>k.99, 20-21</p> <p>k.24-24, 58</p> <p>k.60-61</p> <p>k.88-93</p> <p>k.103-105</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Fakty uznane za nieudowodnione</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">T. B. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyny opisane w pkt 1 a, b, c wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>1. Oskarżony nigdy nie groził pokrzywdzonym w żadnej rozmowie telefonicznej.</p> <p>2. Działania pokrzywdzonych nakierowane są wyłącznie na wszczęcie i prowadzenie postępowania karmnego w przedmiotowej sprawie, aby w ten sposób uzyskać od oskarżonego nienależne im pieniądze z tytułu sprzedaży działek stanowiących jego własność.</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonego,</p> <p>zeznania świadków:</p> <p>- <span class="anon-block">B. Z.</span> </p> <p>- <span class="anon-block">K. B.</span> </p> </td> <td> <p>k.80-81</p> <p>k.97-99</p> <p>k.207-208</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>1.1.  <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1 - 5</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadków:</p> <p>- <span class="anon-block">K. K. (1)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">D. G.</span> </p> <p>- <span class="anon-block">K. K. (2)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>- oświadczenie</p> <p>- pismo pełnomocnika</p> <p>- dokumentacja złożona przez <span class="anon-block">K. K. (1)</span> </p> <p>- karta karna <span class="anon-block">D. G.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd nie miał wątpliwości, że w dniach 28.12.2023 r., 04.01.2024 r. oraz 13.02.2024 r. pokrzywdzeni w trakcie rozmów telefonicznych z oskarżonym usłyszeli od niego groźby karalne. Wprawdzie obie strony przedstawiają odmienną wersję przebiegu wyżej opisanych zdarzeń, powołując się na odmienne relacje przesłuchanych w sprawie świadków. Jedną grupę świadków, w zeznaniach których znajduje potwierdzenie ustalony stan faktyczny, to zeznania <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, <span class="anon-block">D. G.</span>, <span class="anon-block">K. K. (2)</span> oraz <span class="anon-block">J. K.</span>, którym sąd w całości dał wiarę, gdyż ocenił je, jako logiczne i co istotne wskazujące motywy działania <span class="anon-block">T. B. (1)</span>. Zeznawali oni zgodnie z tym, jak zapamiętali przedmiotowe zdarzenia z ich punku widzenia. Przykładowo <span class="anon-block">J. K.</span> była przekonana, że oskarżony w dniu 28.12.2023 r. zadzwonił do jej męża, ponieważ chciał się wycofać z umowy pośrednictwa w sprzedaży działek, czemu sprzeciwiali się obaj pokrzywdzeni. Wprawdzie nie uszło uwadze sądu, że w/w świadkowie pewne okoliczności mylili, np. <span class="anon-block">K. K. (2)</span> oraz <span class="anon-block">J. K.</span> nie byli w stanie dokładnie odtworzyć przebiegu spotkań, rozmówców, w których uczestniczyli, czy też które usłyszeli. Jednakże w ocenie sądu było to spowodowane upływem czasu od przedmiotowych zdarzeń, jak również ich dynamiką. Natomiast świadkowie ci dokładnie pamiętali jakie wówczas towarzyszyły im odczucia. <span class="anon-block">K. K. (2)</span> stwierdził, że „ojciec powiedział mi, że boi się o moje życie, bo pan <span class="anon-block">B.</span> może mi coś zrobić” (k.100). <span class="anon-block">J. K.</span> wprost zeznała, że „ja przestraszyłam się dopiero w grudniu, kiedy oskarżony zadzwonił i powiedział, że nam syna załatwi i po tym telefonie mąż poszedł na Policję” (k.99v), że wcześniejsza reakcja na słowa oskarżonego, to „chłopaki wzięli jako żart” (k.99v.). Potwierdził to <span class="anon-block">K. K. (1)</span> zeznając, że w trackie wcześniejszego spotkania u niego w domu, to na słowa oskarżonego zareagował śmiechem. Także <span class="anon-block">D. G.</span> stwierdził, że początkowo słów o „odstrzeleniu” nie potraktował poważnie, przeraziły go dopiero groźby wypowiedziane przez <span class="anon-block">T. B. (2)</span> w dniu 28.12.2023 r. oraz 04.01.2024 r. Dowodzi to, że świadkowie nie wyolbrzymiali zachowania oskarżonego.</p> <p>Wszystkie te okoliczności powodują, że w ocenie sądu, wymienione dowody zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności, zwłaszcza że tworzą jedną spójną całość.</p> <p>Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych, w tym także dokumentacji dotyczącej umów zawartych pomiędzy stronami, nie była przedmiotem zarzutów stron, ani też nie wzbudziła wątpliwości sądu. Zostały one sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd w całości uznał te dowody za w pełni wiarygodne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>1.2.  <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1- 2</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonego</p> <p>zeznania świadków:</p> <p>- <span class="anon-block">B. Z.</span> </p> <p>- <span class="anon-block">K. B.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom <span class="anon-block">T. B. (1)</span> oraz zeznaniom <span class="anon-block">B. Z.</span> i <span class="anon-block">K. B.</span> w tej części, w której są one spójne z ustalonym stanem faktycznym, ponieważ tylko w tym zakresie znajdują one potwierdzenie w wiarygodnych dowodach ujawnionych w niniejszej sprawie. Czyli, co do tego, że strony znały się wcześniej, spotykali się i kontaktowali telefonicznie, a to z powodu łączącej ich swego rodzaju umowy pośrednictwa co do sprzedaży w/w działek. Jednakże sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom w zakresie, w jakim oskarżony opisywał swoją rolę i swoje niejako pasywne zachowanie, które miało ograniczać się tylko do odparcia agresywnego zachowania pokrzywdzonych, a w szczególności <span class="anon-block">K. K. (1)</span> który najpierw bezpodstawnie żądał od niego 300.000 zł, a gdy oskarżony się nie zgodził, to pokrzywdzony zagroził, że „zgłosi to na policję” (k.81). W ocenie sądu, wyjaśnienia w tej części były jedynie realizacją przyjętej linii obrony zmierzającej do umniejszenia jego roli i tym samym do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Widoczne jest to w szczególności w samej treści wyjaśnień <span class="anon-block">T. B. (1)</span>, które są przede wszystkim nielogiczne. Z jednej strony oskarżony podkreślał, że już po podpisaniu umowy pośrednictwa zauważył, że „pan <span class="anon-block">K.</span> jest kłamcą i oszustem” (k.81) i że „może kontaktowaliśmy się telefonicznie, ale to już nie było o czym rozmawiać” (k.80v.). Ale jednocześnie odpowiadając na pytania obrońcy, oskarżony przyznał, że „dzwoniłem do pana <span class="anon-block">K.</span> i do pana <span class="anon-block">G.</span> upominając się o zwrot pieniędzy” (k.81), których pokrzywdzeni nie chcieli oddać powołując się na ustalenia co do prowizji od sprzedaży działki. Czyli wynika z tego, że te rozmowy nie były spokojne i kulturalne, jak przekonywała chociażby <span class="anon-block">B. Z.</span>, w ocenie sądu w tych rozmowach każda ze stron broniła swojego stanowiska, nie idąc na żadne kompromisy.</p> <p>Z powodu wyżej przedstawionych okoliczności, potwierdzeniem wyjaśnień oskarżonego nie są także zeznania <span class="anon-block">B. Z.</span> oraz <span class="anon-block">K. B.</span>. To że <span class="anon-block">B. Z.</span> jest przekonana, że gdy ona przysłuchiwała się takim rozmowom, to <span class="anon-block">T. B. (2)</span> nie groził żadnemu z pokrzywdzonych, nie znaczy że takich gróźb nie było w późniejszej, czy też wcześniejszej rozmowie. Istne jest natomiast to, że świadek przyznała, że słyszała, jak „pan <span class="anon-block">K.</span> zadzwonił do <span class="anon-block">T.</span>, telefon był na głośniku i głośno powiedział do <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">k.</span> dogadajmy się, dogadajmy się” (k.99). Czyli motywacją działania pokrzywdzonego nie było bezpodstawne obciążenie oskarżonego odpowiedzialności karną za czyny których nie dokonał, ale dojście do porozumienia. Należy w tym miejsc podnieść, że sąd nie ocenia, czy strony łączą jakiekolwiek zobowiązania finansowe, jedynie ocenia motywację kierującą obiema stronami sporu.</p> <p>Z kolei <span class="anon-block">K. B.</span> opisywała spotkanie u <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i w wówczas oskarżony nie groził żadnemu z pokrzywdzonych oraz stwierdziła, że „ja nie słyszałam żadnych gróźb w czasie tego spotkania” 107v.). Świadek opisała przedmiotowe zdarzenia oraz ich chronologię tak jak jej zapamiętała, co jednocześnie nie stanowi potwierdzenia wyjaśnień oskarżonego co do tego, że nie wypowiadał gróźb ustalonych w stanie faktycznym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1 a, b, c</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">T. B. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>W dniach 28.12.2023 r., 04.01.2024 r. oraz 13.02.2024 r. w <span class="anon-block">W.</span> oskarżony kierował wobec <span class="anon-block">K. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">D. G.</span> groźby uszkodzenia ciała oraz pozbawienia życia, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że będą spełnione. Występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art.190§1kk</a> polega na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba ta wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Znamię wzbudzenia obawy należy jednak oceniać subiektywnie, nie zaś z punktu widzenia realnego niebezpieczeństwa spełnienia groźby (<em> <!-- -->tak też wyrok SN z dnia 17 kwietnia 1997 r., II KKN 171/96, Orz. Prok. i Pr. 1997, nr 10, poz. 4</em>). Dodatkowo przy ocenie spełnienia powyższych przesłanek należy wziąć pod uwagę okoliczność czy obawa pokrzywdzonego może być uznana za uzasadnioną. W tym względzie decydują przesłanki odwołujące się do okoliczności i sposobu wyrażenia groźby, które mogą uzasadniać realność spełnienia gróźb. W przedmiotowej sprawie okolicznościami, które w przekonaniu pokrzywdzonych mogły świadczyć o realnej możliwości spełnienia tychże gróźb było to, że obaj pokrzywdzeni byli przekonani, że w przeszłości oskarżony pozbawił życia innego człowieka, choć nie wnikali w okoliczności jakie towarzyszyły temu zdarzeniu. Obaj pokrzywdzeni zgodnie zeznali, że obawiali się spełnienia gróźb, jakie usłyszeli, a ponadto <span class="anon-block">K. K. (1)</span> obawiał się przede wszystkim o życie i zdrowie swoich najbliższych, tj. syna i żony. Dlatego gdy w dniu 28.12.2024 r. usłyszał groźby odnoszące się do członków jego rodziny, to zdecydował się zgłosić to na Policję, co też uczynił w dniu 29.12.2024 r. Potwierdziła to także <span class="anon-block">J. K.</span>, która wprost zeznała, że „do tego telefonu mąż nie obawiał się, że oskarżony może coś zrobić” (k.99v.).</p> <p>Odnosząc się natomiast do mowy końcowej obrońcy, należy w tym miejscu także podnieć, że zespół znamion występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art.190§1kk</a> nie wymaga istnienia po stronie oskarżonego zamiaru spełnienia wypowiadanych gróźb, ani nie przewiduje obiektywnego niebezpieczeństwa ich realizacji. Warunkiem przestępności czynu jest – co wskazano powyżej – aby groźba wzbudziła uzasadnioną obawę, iż będzie spełniona (<em> <!-- -->por. wyrok SA w Krakowie w dnia 17 grudnia 2008 r., II AKa 196/08, KZS 2009/2/35</em>).</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1 a, b, c</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">T. B. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Prokurator w akcie oskarżenia przejął, że <span class="anon-block">T. B. (1)</span> wypowiadając groźby karalne wobec <span class="anon-block">K. K. (1)</span> działał w ramach czynu ciągłego. Z czym sąd się nie zgodził, ponieważ istotą konstrukcji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art.12§1kk</a> jest przyjęcie, że kilka jednostkowych zachowań tworzy razem jeden czyn zabroniony wtedy, gdy zostały podjęte w krótkich odstępach czasu i stanowią wykonanie z góry powziętego zamiaru. Nie ulega wątpliwości, że krótkim odstępem czasu będzie odstęp jednego dnia, kilku dni, a nawet kilku tygodni. Wydaje się, że krótkim odstępem czasu będą okresy nieprzekraczające miesiąca i te warunki zostały spełnione. Nie ma jednak żadnych dowodów, że <span class="anon-block">T. B. (1)</span> realizował z góry powzięty zamiar, z ustalonego stanu faktycznego wynika, że w/w groźby nie były wynikiem przemyślanego planu oskarżonego, ale były reakcją na bieżącą sytuację, napięcie relacji pomiędzy stronami.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, sąd przejął, że oskarżony działa w ramach ciągu przestępstw, ponieważ popełnił je w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samem sporności.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> <p>-------</p> </td> <td colspan="5"> <p>---------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>---------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.6.  Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> <p>----------</p> </td> <td colspan="5"> <p>-----------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>----------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.7.  Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> <p>-------</p> </td> <td colspan="5"> <p>--------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>---------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">T. B. (1)</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>1 a, b, c</p> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 a, b, c</p> <p>2</p> </td> <td colspan="7"> <p>Dokonując wyboru rodzaju kary, spośród wskazanego katalogu kar, sąd uznał za najbardziej adekwatną karę grzywny. W tym względzie, sąd pośrednio kierował się treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58)">art.58kk</a>, który zawiera zasadę preferencji kar nie izolacyjnych, mimo, że oskarżyciele posiłkowi wnioskowali o karę pozbawienia wolności.</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą należało uwzględnić:</p> <p>- przyczynienie się pokrzywdzonych, którzy domagali się zapłaty nienależnej im (według oskarżonego) prowizji, odmawiali spłaty swoich zobowiązań względem oskarżonego, co wywołało jego wzburzenie, które z kolei skutkowało wypowiedzeniem gróźb karalnych wobec pokrzywdzonych; -</p> <p>- pokrzywdzeni także reagowali emocjonalnie na słowa oskarżonego, zdarzało się że używali słów obraźliwe wobec oskarżonego, <span class="anon-block">K. K. (1)</span> powoływał się m.in. na jego rzekome znajomości z członkami grup przestępczych (k.98); -</p> <p>- oskarżony nie był dotychczas prawomocnie skazany, co dowodzi, że przedmiotowe zdarzenia miały jedynie incydentalny charakter, że prowadzi on ustabilizowany tryb życia.</p> <p>Okoliczności obciążające oskarżonego:</p> <p>- to że działał on z chęci zastraszenia pokrzywdzonych, a od oskarżonego, osoby doświadczonej życiowo, zdaniem sądu, można wymagać prawidłowych standardów postępowania, nawet przy przyjęciu, że mógł on czuć się co najmniej niekomfortowo wobec postawy obu pokrzywdzonych i wysuwanych żądań finansowych zwłaszcza przez <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, to i tak nie upoważnia to do takiego postępowania, jak zostało wyżej opisane.</p> <p>W tej sytuacji, sąd uznał, że kara grzywny w wymiarze 175 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 15 zł, będzie karą, która spełni pokładane w niej cele. Ilość i wysokość stawek dziennych grzywny została ustalona także przy uwzględnieniu dochodów oskarżonego, które określił na kwotę 2500 zł miesięcznie.</p> <p>Stosownie do dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art.46§1kk</a>, sąd orzekł także wobec oskarżonego obowiązek zapłaty na rzecz obu pokrzywdzonych po 500 zł tytułem zadośćuczynienia. Kwota ta została ustalona przy uwzględnieniami wyżej opisanego działania oskarżonego, jak i pokrzywdzonych.</p> <p>Jednakże należy w tym miejscu wskazać, że zadośćuczynienie uważane jest za szczególny rodzaj odszkodowania będący świadczeniem pieniężnym służącym naprawieniu szkody niemajątkowej określanej mianem krzywdy. Wprawdzie <span class="anon-block">K. K. (1)</span> domagał się zasądzenia kwoty 30.000 zł za domek, który był na działce sprzedanej przez oskarżonego oraz zwrotu działki, a <span class="anon-block">D. G.</span> wnosił o zasądzenie 200.000 zł tytułem kosztów, które miałby ponieść w przyszłości na leczenie chorób, które miały być skutkiem działania oskarżonego, to ustalając wysokość zadośćuczynienia sąd oparł się wyłącznie na dowodach, które zostały w sprawie ujawnione i wykazanym związku przyczynowo - skutkowym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>------------</p> </td> <td colspan="3"> <p>----------------</p> </td> <td colspan="2"> <p>-------------</p> </td> <td colspan="7"> <p>-----------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Odnosząc się do roszeń pokrzywdzonych, to należy podnieć, że w ramach niniejszego postępowania sąd ustalił jedynie, że w dniu 13.07.2023 r. oskarżony złożył poświadczone notarialnie oświadczenie, a następnie pełnomocnik <span class="anon-block">T. B. (1)</span> przesłał stronom pismo z dnia 12.0.12024 r. Natomiast sąd działał w granicach aktu oskarżenia i nie dokonywał ustaleń w zakresie skutków cywilno-prawnych w/w czynności. Sąd karny nie ma uprawnień do rozstrzygania sporów cywilnych i orzekania w zakresie naprawia szkody z roszczeń cywilnych, czy też orzekać w kwestii „zwrotu” działki, którą <span class="anon-block">K. K. (1)</span> uznaje za swoją własność.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.KOszty procesu</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>3</p> </td> <td colspan="12"> <p>Uwzględniając sytuacje materialną <span class="anon-block">T. B. (1)</span>, który swoje dochody określił na kwotę 2.500 zł, sąd obciążył go kosztami sadowymi, które po zsumowaniu wyniosły 332,50 zł w tym 262,50 zł to opłata.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.1Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table>