II K 511/20

<p> <strong> <!-- -->7. Sygn. akt II K 511/20</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.1. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Dnia 12 listopada 2024r</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Agnieszka Wachłaczenko</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Dębowa</p> <p>w obecności Prokuratora----</p> <p>po rozpoznaniu dnia 06.10.2023r., 20.11.2023r., 19.01.2024r., 08.03.2024r., 12.04.2024r., 29.07.2024r., 20.09.2024r., 29.10.2024r sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">K.</span> </strong>, córki <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M.</span> zd. Król, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 3 kwietnia 2020r w bliżej nieokreślonym miejscu za pomocą internetu pomówiła i obraziła <span class="anon-block">M. R. (1)</span>, w taki sposób, że umieściła wpis informujący, iż <span class="anon-block">M. R. (1)</span> wyłudził od niej dużą sumę pieniędzy, co było nieprawdą</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212)">art. 212 k.k.</a> </strong> </p> <p>1.  oskarżoną <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">K.</span> uznaje za winną tego, że w dniu 3 kwietnia 2020 r. działając w bliżej nieokreślonym miejscu, za pomocą środka masowego przekazu, tj. sieci Internet, umieszczając wpis na portalu społecznościowym <span class="anon-block">F.</span> pomówiła <span class="anon-block">M. R. (1)</span> o wyłudzenie dużej sumy pieniędzy, co mogło poniżyć pokrzywdzonego w opinii publicznej, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1;art. 212 § 2)">art. 212 § 1 i 2 k.k.</a> i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 2)">art. 212 § 2 k.k.</a> wymierza jej karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł;</p> <p>2.  zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> kwotę 300 (trzysta) zł tytułem zwrotu kwoty zryczałtowanych wydatków oraz kwotę 2 016 (dwa tysiące szesnaście) zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika;</p> <p>3.  zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł tytułem opłaty.</p> <p>sędzia Agnieszka Wachłaczenko</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="46"/> <col width="107"/> <col width="11"/> <col width="13"/> <col width="29"/> <col width="97"/> <col width="41"/> <col width="16"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 511/20</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Lp.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Oskarżony</p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">N. K.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>w dniu 3 kwietnia 2020 r. działając w bliżej nieokreślonym miejscu, za pomocą środka masowego przekazu, tj. sieci Internet, umieszczając wpis na portalu społecznościowym <span class="anon-block">F.</span> pomówiła <span class="anon-block">M. R. (1)</span> o wyłudzenie dużej sumy pieniędzy, co mogło poniżyć pokrzywdzonego w opinii publicznej, <strong> <!-- -->tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1;art. 212 § 2)">art. 212 § 1 i 2 k.k.</a> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dowód</p> </td> <td> <p>Numer karty</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Nie później niż w dniu 3 kwietnia 2020 r., oskarżona <span class="anon-block">N. K.</span> umieściła wpis na portalu społecznościowym <span class="anon-block">F.</span> o treści „Szukam osób poszkodowanych przez tą rodzinkę. <span class="anon-block">M. R. (1)</span>, <span class="anon-block">M. R. (2)</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">R.</span>. Wyłudzili ode mnie dużą sumę pieniędzy, także proszę im bezwzględnie nie ufać i trzymać się z daleka. Poza <span class="anon-block">M.</span> działają również w <span class="anon-block">L.</span> i w Polsce. Proszę o kontakt na priv! Dziękuję!”. Wpis ten został opatrzony zdjęciami z wizerunkami oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">M. R. (1)</span>, jego żony i dwojga dzieci. Wpis ten na kanale prywatnym oskarżonej spotkał się z dużym odzewem. Oskarżona umieściła ten wpis, gdyż w sierpniu i grudniu 2016 r. pożyczyła oskarżycielowi kwotę 8.000 £. Strony nie zawarły umowy na piśmie. Oskarżyciel miał zwrócić pożyczkę w ciągu miesiąca. <span class="anon-block">M. R. (1)</span> wykorzystał fakt, iż znał się z matką oskarżonej, dodatkowo jego rodzina utrzymywała w Wielkiej Brytanii bliski kontakt z oskarżoną. Strony pomagały sobie nawzajem.</p> <p>Oskarżyciel mimo próśb oskarżonej i wielokrotnych zobowiązań pożyczonej kwoty nie zwrócił. Oskarżonej zostało zwrócone jedynie 1350 £, w niewielkich ratach. Oskarżyciel tłumaczył, że pieniądze to pożyczył komuś innemu i oczekuje, aż ta inna osoba je zwróci. W sprawie pożyczki interweniował również ojciec oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span>, kontaktując się z oskarżycielem w tej sprawie.</p> <p>O przedmiotowym wpisie na koncie oskarżonej <span class="anon-block">M. R. (1)</span> dowiedział się od innych osób.</p> </td> <td colspan="2"> <p>1.  skarga</p> <p>2.  zawiadomienie z załącznikami</p> <p>3.  kopie zrzutów ekranu</p> <p>4.  wyjaśnienia oskarżonej</p> <p>5.  zeznania <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>6.  częściowo zeznania <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> <p>7.  zeznania <span class="anon-block">P. G.</span>,</p> <p>8.  nagranie.</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->1</strong>. k. 4</p> <p> <strong> <!-- -->2</strong>. k. 8-10</p> <p> <strong> <!-- -->3</strong>. k. 53-64, 147-148</p> <p> <strong> <!-- -->4</strong>. k.139-40</p> <p> <strong> <!-- -->5</strong>. k.150-151</p> <p> <strong> <!-- -->6</strong>. k.132-133</p> <p> <strong> <!-- -->7</strong>. k.181-182,</p> <p> <strong> <!-- -->8</strong>. k. 185</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Oskarżona <span class="anon-block">N. K.</span> ma 31 lat. Ma wykształcenie średnie, nie ma zawodu, pracowała i zarabiała ok. 1000 £ miesięcznie. Nie ma majątku większej wartości. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Nie była karana.</p> <p>W okresie objętym zarzutem miała możliwość rozpoznania swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem.</p> </td> <td colspan="2"> <p>1.  dane osobowe</p> <p>2.  dane o karalności</p> <p>3.  opinia</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> k. 65</p> <p> <strong> <!-- -->2</strong>. k. 68</p> <p> <strong> <!-- -->3</strong>. k. 108-112</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Lp. faktu z pkt 1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dowód</p> </td> <td colspan="10"> <p>Zwięźle o powodach uznania dowodu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>1. skarga</p> <p>2. zawiadomienie z załącznikami</p> <p>3. kopie zrzutów ekranu</p> <p>4. wyjaśnienia oskarżonej</p> <p>5. zeznania <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>6. częściowo zeznania <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> <p>7. zeznania <span class="anon-block">P. G.</span>,</p> <p>8. nagranie.</p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">K.</span>, iż pieniądze, których zwrotu domagała się oskarżona od <span class="anon-block">M. R. (1)</span> nie stanowiły rozliczeń z <span class="anon-block">P. G.</span>. Sąd dał także wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w zakresie w jakim podawała, iż oskarżyciel tłumaczył jej że pieniądze pożyczone od niej pożyczył osobie trzeciej. Pośrednio świadczą o tym treści zawarte w korespondencji, której kopię dostarczyła oskarżona (k. 53-54). Nie można również pominąć faktu, iż pieniądze zostały przelane nie <span class="anon-block">P. G.</span> ale <span class="anon-block">M. R. (1)</span>, co wynika z zrzutów ekranu (k. 147-148). <span class="anon-block">M. R. (1)</span> podał, iż faktycznie wobec <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">K.</span> zobowiązanym był <span class="anon-block">P. G.</span>, a oskarżyciel chciał za niego wyłożyć pieniądze ponieważ wcześniej z oskarżoną miał dobre kontakty. Jednak Sąd nie dał temu wiary, nie było realnego powodu, żeby to <span class="anon-block">M. R. (1)</span> miał oddawać pieniądze oskarżonej zamiast <span class="anon-block">P. G.</span>. Jak wynika z zeznań <span class="anon-block">P. G.</span> ani oskarżona ani oskarżyciel nie zwracali się do niego o rozliczenie tych pieniędzy. Nie wydaje się prawdopodobne, by oskarżyciel, który rzekomo podjął się spłaty długów za <span class="anon-block">P. G.</span> nie próbował odzyskać tych niemałych pieniędzy od dłużnika. <span class="anon-block">M. R. (1)</span> został skazany za kierowanie gróźb wobec <span class="anon-block">P. G.</span>, jednak ani świadek ani oskarżyciel nie wskazywał by zdarzenie to dotyczyło rozliczeń obejmujących opisane wyżej należności. Nadto oskarżyciel miał kontakt do <span class="anon-block">P. G.</span>, który mógł niezwłocznie udostępnić oskarżonej ale tego nie zrobił. Oskarżyciel przez ten czas wskazywał na własne problemy finansowe jako przyczynę braku zwrotu pieniędzy. Znajduje to odzwierciedlenie we fragmencie nagrania, którego autentyczności nie kwestionował oskarżyciel, w treści korespondencji prowadzonej za pomocą komunikatora, także w zeznaniach <span class="anon-block">M. K.</span>, który rozmawiał z oskarżycielem o zwrocie pieniędzy. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, gdyż sygnalizował niewiedzę, wskazywał skąd pozyskał wiedzę na temat pożyczki. Treść zeznań <span class="anon-block">P. G.</span> wzmacnia wiarygodność wyjaśnień oskarżonej. Oskarżona potwierdziła, iż to ona umieściła post w mediach społecznościowych, złożyła również wyjaśnienia co do powodów, które nią kierowały i które to wyjaśnienia w świetle zgromadzonego materiału dowodowego i doświadczenia zawodowego są wiarygodne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dowód</p> </td> <td colspan="10"> <p>Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>1. zeznania <span class="anon-block">M. R. (2)</span> </p> <p>(k. 155-156)</p> <p>2. częściowo zeznania <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd nie dał wiary zeznaniom oskarżyciela w zakresie w jakim podawał on czego dotyczyły rozliczenia jego i oskarżonej z przyczyn opisanych wyżej. Natomiast zeznania <span class="anon-block">M. R. (2)</span> nie wniosły niczego do sprawy. Świadek zeznawała, że nie wiedziała o żadnej pożyczce, nie mieli potrzeby pożyczać pieniędzy od kogokolwiek. Nie ma powodów by negować te zeznania, wiedza świadek nie musiała dysponować wiedzą o wszelkich prowadzonych przez oskarżonego interesach.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> <p>Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</p> </td> <td colspan="5"> <p>Oskarżony</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">N. K.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonej <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">K.</span> czynu, polegającego na tym, że w dniu 3 kwietnia 2020 r. działając w bliżej nieokreślonym miejscu, za pomocą środka masowego przekazu, tj. sieci Internet, umieszczając wpis na portalu społecznościowym <span class="anon-block">F.</span> pomówiła <span class="anon-block">M. R. (1)</span> o wyłudzenie dużej sumy pieniędzy, co mogło poniżyć pokrzywdzonego w opinii publicznej.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 k.k.</a> opisuje czyn zabroniony, który polega na pomówieniu innego podmiotu (indywidualnego lub zbiorowego) o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Przez pomawianie rozumie się przypisywanie, zarzucanie, posądzanie lub oskarżanie innej osoby o określone postępowanie lub właściwości, które zawierają negatywną oceną mającą jednak w konsekwencji prowadzić do poniżenia pomawianego w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Treścią pomówienia będą zazwyczaj rozgłaszane informacje nieprawdziwe. Pomówienie może polegać zarówno na twierdzeniu określonej okoliczności, jak i na przeinaczeniu okoliczności prawdziwej (wyr. SN z 12.9.1938 r., 3 K 3152/37, Zb.Orz. 1939, poz. 29). Istotą czynu jest zatem spowodowanie uszczerbku na czci pokrzywdzonego w sensie jego poniżenia w opinii publicznej lub narażenia na utratę zaufania skutkującego podważeniem jego kompetencji. Ponadto ustawodawca w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 2)">art. 212 § 2 k.k.</a> wprowadził kwalifikowany typ przestępstwa zniesławienia polegający na dopuszczeniu się tego czynu za pomocą środków masowego komunikowania. Środkami masowego komunikowania będą te wszystkie środki, których działanie sprowadza się do masowego przekazywania rozmaitych treści. Czyli do środków tych wypadnie zaliczyć nie tylko prasę drukowaną, przekaz radiowy i telewizyjny, lecz także książkę, plakat, film oraz przekaz przy pomocy Internetu (post. SN z 7.5.2008 r., III KK 234/07, Biul. PK 2008, Nr 10, poz. 33). Nie ma znaczenia jakość środków masowego komunikowania ani ich charakter, istotne jest jedynie to, aby były zdolne zakomunikować określone informacje szerszej – niż wynika to z pomówienia w typie podstawowym – grupie ludzi. Zgodnie z doktryną sieć internetowa jest zaliczana do środków masowego komunikowania się, jeśli taką komunikację rzeczywiście zapewnia lub stanowi alternatywę np. dla prasy. Natomiast jeśli komunikacja odbywa się w ściśle określonym kręgu, np. na forum o ograniczonej dostępności, należałoby raczej kwalifikować ewentualne zniesławienie w typie podstawowym tego przestępstwa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż oskarżona swoim działaniem wyczerpała dyspozycję przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1;art. 212 § 2)">art. 212 § 1 i 2 kk</a>. Zdaniem Sądu formułowanie pod adresem oskarżyciela prywatnego twierdzeń jakoby wraz z rodziną wyłudził od oskarżonej dużą sumę pieniędzy bezsprzecznie godziło w dobre imię <span class="anon-block">M. R. (1)</span>. Nie może budzić wątpliwości, iż słowa oskarżonej o pokrzywdzonym, zostały odebrane jako poniżające przez pokrzywdzonego i mogły poniżyć go w opinii publicznej. Przy czym Sąd nie znalazł okoliczności wyłączających winę oskarżonej. Jest ona osobą pełnoletnią i w pełni poczytalną. Miała ona możliwość rozpoznania bezprawności czynu i tej bezprawności była świadoma. Dokonując czynu oskarżona działała w normalnej sytuacji motywacyjnej, sąd wykluczył możliwość zaistnienia któregoś z kontratypów. Oskarżona miała możliwość zachować się w zgodzie z panującym porządkiem prawnym, tj., wystąpić na drogę postępowania cywilnego w przypadku roszczeń finansowych, a jednak nie zrobiła tego. Brak środków nie usprawiedliwia tego typu zachowania. Brak jest również dowodów, iż oskarżyciel już w momencie zaciągania pożyczki nie miał zamiaru jej zwrócić. Tymczasem oskarżona uciekła się do zachowania mającego zdyskredytować pokrzywdzonego. Należy zauważyć, iż oskarżona miała pożyczyć pieniądze oskarżonemu w dwóch transzach między którymi upłynął znaczny okres czasu (sierpień a grudzień 2016 r.), tj. oskarżona miała możliwość zorientowania się, iż oskarżony nie jest osobą słowną, mimo to pożyczyła mu kolejne niemałe dla niej, jak sama oskarżona podawała, pieniądze. <br/>Z uwagi na to Sąd uznał oskarżoną za winną zarzucanego jej czynu.</p> <p>W ocenie Sądu społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżoną jest znaczna. Dokonując tej oceny Sąd wziął pod uwagę, iż oskarżona czynem swym naruszyła dobro prawne jakim jest dobre imię innej osoby. Sąd miał też na uwadze motywację oskarżonej oraz postać zamiaru. Oskarżona działała umyślnie w zamiarze ewentualnym, działała w celu znalezienia innych osób pokrzywdzonych działaniami oskarżyciela jednak treść wpisu sugeruje kryminalne działanie oskarżyciela, co mogło poniżyć pokrzywdzonego w opinii publicznej, na co oskarżona się godziła. Dodatkowo do postu zostały dołączone zdjęcia z wizerunkiem nie tylko oskarżyciela ale całej jego rodziny. Jak wynikało z wyjaśnień oskarżonej miała ona jedynie podejrzenia, iż w proceder ten była również uwikłana reszta rodziny oskarżyciela. Należy również zauważyć, iż na jednym ze zdjęć dołączonych do wpisu znajduje się wizerunek małoletniej córki oskarżyciela, która z pożyczką od oskarżonej, choćby z racji wieku, nie mogła mieć nic wspólnego. Wpis ten był skierowany do bardzo szerokiego kręgu osób.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->7.Oskarżony</strong> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->7.Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->7.Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</strong> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->7.Przytoczyć okoliczności</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->7.<span class="anon-block">N. K.</span> </strong> </p> </td> <td colspan="3"> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->7.1.</strong> </p> </td> <td colspan="7"> <p>W myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 2)">art. 212 § 2 k.k.</a> <br/>za popełnienie przestępstwa zniesławienia sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku. Miarkując karę w stosunku do oskarżonej <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">K.</span> sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> Sąd uwzględnił jako okoliczność łagodzącą uprzednią niekaralność oskarżonej. Wymierzając karę oskarżonej sąd wziął pod uwagę stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, które to ocenił jako znaczne. Choć nie jest to okoliczność ekskulpująca oskarżoną, nie można wymierzając karę pominąć zachowania oskarżonego na przestrzeni tych ponad trzech lat, które upłynęły od daty pożyczki do daty umieszczenia wpisu. Oskarżyciel wielokrotnie zbywał oskarżoną, traktował ją lekceważąco (k. 54 od słów „Wiem co mnie czeka…”), proponował inne sposoby rozliczenia (np. w złocie), a propozycji by sam to złoto spieniężył i zwrócił pieniądze nie przyjął.</p> <p>W ocenie Sądu karą adekwatną do wagi popełnionego czynu, stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia winy, jest kara 50 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 10 zł. Kara ta jest sprawiedliwa i słuszna w odczuciu społecznym, spełniając tym samym wymogi prewencji generalnej, jak również stanowi zasłużoną dolegliwość, jaka spotyka sprawcę za naruszenie pozostających pod ochroną dóbr, takie orzeczenie kary jest adekwatnym dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.</p> <p>Ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł sąd miał na uwadze, stosownie do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 3)">art. 33 § 3 k.k.</a>, dochody oskarżonej, jej sytuację osobistą, rodzinną oraz majątkową, a także jej możliwości zarobkowe.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7.inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</p> </td> <td colspan="12"> <p>Przytoczyć okoliczności</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>2., 3.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Na podstawie § 11 ust. 2 pkt 1 oraz § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz z uwzględnieniem ilości rozpraw ustalono wynagrodzenie pełnomocnika oskarżyciela prywatnego.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628)">art. 628 k.p.k.</a> kosztami niniejszego postępowania obciążono oskarżoną.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7.Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>sędzia Agnieszka Wachłaczenko</p> </td> </tr> </table>