XVII AmE 157/25

Sądy powszechne2026-01-19

Sygnatura

XVII AmE 157/25

Data orzeczenia

2026-01-19

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Maciej Kruszyński (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

14 ust 1 pkt 1 ustawy UZE

Treść orzeczenia

Sygn. akt XVII AmE 157/25 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 19 stycznia 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący: sędzia SO Maciej Kruszyński po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2026 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania (...) sp. z o.o. w O. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o zakazanie prowadzenia działalności energetycznej polegającej na wytwarzaniu energii na skutek odwołania (...) sp. z o.o. w O. od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 26 czerwca 2025 roku, numer (...) I. oddala odwołanie; II. zasądza od (...) sp. z o.o. w O. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki 720 zł (siedemset dwadzieścia zł) tytułem kosztów zastępstwa procesowego, z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty. sędzia Maciej Kruszyński Sygn. akt XVII AmE 157/25 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 26 czerwca 2025 r. nr (...) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej jako: „  Prezes URE”, „pozwany”) na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 5), ust. 2 pkt 2) oraz ust. 6 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r., poz. 1361 z późn. zm., dalej jako: „  OZE” ), w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 104)">art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego</a> (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako: „  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">k.p.a.</a>”), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zakazu wykonywania działalności gospodarczej przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. (dalej jako: „  wytwórca”, „powód”), polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej w małej instalacji odnawialnego źródła energii farmy fotowoltaicznej (...), zlokalizowanej w miejscowości (...) (woj. (...)- (...)) o mocy 0,999 MW (dalej jako: (...)) postanowił zakazać wytwórcy wykonywania działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej przy wykorzystaniu (...) (...). (decyzja Prezesa URE z dnia 26.06.2025 r. k. 6-8 akt sąd.) Odwołanie od powyższej decyzji złożył powód, zaskarżając ją w całości i zarzucił jej: 1. naruszenie art. 14 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 2 (...) poprzez błędną wykładnię pojęcia „oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym", ignorując znaczenie dokonanej przez Wytwórcę korekty wniosku, która definitywnie potwierdza dobrą wiarę i brak zamiaru wprowadzenia organu w błąd, a co za tym idzie, błędne uznanie, że odwołująca złożyła oświadczenie niezgodne ze stanem faktycznym; 2. błędną wykładnię art. 7 ust. 1 pkt 1 (...) w związku z art. 10 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 2 (...), poprzez nieuwzględnienie celu regulacji oraz zasady dobrej wiary w działaniach wytwórcy energii, a także błędne zakwalifikowanie daty 5 grudnia 2024 r. jako momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, pomimo braku wpisu do rejestru (...) w tym dniu; 3. rażące naruszenie zasady proporcjonalności wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 8)">art. 8 k.p.a.</a> oraz zasady zaufania obywatela do organów władzy publicznej, przez zastosowanie najbardziej restrykcyjnego środka, jakim jest zakaz wykonywania działalności gospodarczej, bez uprzedniej analizy alternatywnych, mniej dotkliwych środków prawnych i faktycznych; 4. pominięcie wpływu decyzji na interes publiczny i bezpieczeństwo energetyczne regionu, z uwagi na fakt, że wyłączenie farmy (...) (...) z eksploatacji prowadzi do strat ekonomicznych, ryzyka utraty finansowania inwestycji oraz ogranicza produkcję czystej energii, co stoi w sprzeczności z krajowymi i unijnymi celami transformacji energetycznej; 5. pominięcie dowodów świadczących o faktycznym rozruchu technologicznym instalacji, który nastąpił z zachowaniem zasad należytej staranności i został niezwłocznie ujawniony (...) oraz organowi regulacyjnemu, a także bezzasadne odrzucenie znaczenia tych dowodów dla oceny przesłanek zastosowania art. 14 ust. 1 pkt 1 (...); 6. sprzeczność argumentacji organu, który w treści decyzji sam potwierdza, że strona złożyła wyjaśnienia, w pełni współpracowała z organem, zapoznała się z aktami i nie zatajała żadnych informacji - co definitywnie podważa możliwość przyjęcia działania z zamiarem podania nieprawdy; 7. rażące naruszenie zasady pewności prawa i racjonalnego wykładania przepisów sankcyjnych w sytuacji, gdy Wytwórca nie odniósł żadnych nienależnych korzyści materialnych, a organ nie wykazał realnej szkody dla interesu publicznego; 8. nieuwzględnienie skutecznego przeniesienia instalacji (...) (...) z (...) sp. z o.o. na spółkę (...) sp. z o.o., wraz z kontynuacją praw i obowiązków wynikających z systemu wsparcia aukcyjnego; 9. nieuwzględnienie wniosku z dnia 19 lutego 2025 r. o wykreślenie (...) sp. z o.o. z rejestru (...) oraz wpis spółki (...) sp. z o.o. do rejestru (...), pomimo że do dnia dzisiejszego nie wydano w tej sprawie żadnego zaświadczenia ani decyzji; 10. nieuzasadnione wykluczenie instalacji z systemu aukcyjnego pomimo spełnienia istotnych przesłanek technicznych i proceduralnych wymaganych dla uczestnictwa w systemie wsparcia. W związku z powyższym, powód wniósł o: 1. uchylenie w całości decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 26 czerwca 2025 r. jako wydanej z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym zasady proporcjonalności i zasady zaufania obywatela do organów władzy publicznej; 2. orzeczenie o przywróceniu prawa do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej (...) (...); 3. orzeczenie o przywróceniu instalacji (...) (...) do systemu aukcyjnego odnawialnych źródeł energii; 4. uznanie skutecznego przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umowy aukcyjnej z (...) sp. z o.o. na spółkę (...) sp. z o.o.; 5. dopuszczenie spółki (...) sp. z o.o. do kontynuacji realizacji umowy aukcyjnej w charakterze nowego wytwórcy energii elektrycznej; 6. zobowiązanie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do wydania zaświadczenia o wykreśleniu (...) sp. z o.o. z rejestru (...) oraz wpisie spółki (...) sp. z o.o. do rejestru (...); ewentualnie - w przypadku nieuwzględnienia żądania uchylenia decyzji w całości 7. zmianę zaskarżonej decyzji poprzez odstąpienie od zakazu wykonywania działalności gospodarczej, z jednoczesnym uznaniem skutecznej korekty złożonej przez Wytwórcę, bądź zastosowanie innego środka o charakterze mniej restrykcyjnym (upomnienie lub sankcja pieniężna adekwatna do stopnia uchybienia); 8. przeprowadzenie postępowania dowodowego w pełnym zakresie, zobowiązanie Organu do przedłożenia pełnej dokumentacji zgromadzonej w sprawie, a następnie dopuszczenie dowodów z dokumentów i wyjaśnień złożonych w toku postępowania administracyjnego, w tym korespondencji z (...) S.A., wniosku z dnia 28 lutego 2025 r. o zmianę wpisu do (...) oraz potwierdzenia faktycznej daty pierwszego wytworzenia energii elektrycznej; 9. zasądzenie na rzecz Wytwórcy kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego</a>; 10. rozważenie - w razie konieczności - zwolnienia Wytwórcy z kosztów sądowych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 101)">art. 101 i nast. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>, w związku z zasadą prawa do sądu i uwzględnieniem interesu społecznego, jakim jest wsparcie rozwoju odnawialnych źródeł energii. (odwołanie powoda z dnia 11.07.2025 r. wraz z załącznikami k. 11-29 akt sąd.) W odpowiedzi na odwołanie Prezes URE wniósł o jego oddalenie oraz o zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. (pismo pozwanego z dnia 31.10.2025 r. k. 61-66v akt sąd.) Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny: Pismem z dnia 6 grudnia 2024 r. powód złożył wniosek do Prezesa URE o zmianę wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji (dalej jako: (...)) poprzez uwzględnienie w tymże rejestrze kolejnej instalacji odnawialnego źródła energii – tj. (...) (...). W tym wniosku powód wskazał, że przewidywana data rozpoczęcia działalności gospodarczej w zakresie ww. instalacji to „chwila wpisu do rejestru”. Jednocześnie oświadczył, że informacje zawarte we wniosku są kompletne i zgodne z prawdą. (wniosek powoda z dnia 6.12.2024 r. wraz z załącznikami k. 5-11 akt adm.) Prezes URE w dniu 13 grudnia 2024 r. dokonał zmiany wpisu i poprzez dodanie (...) (...), z przewidywaną datą rozpoczęcia działalności w dniu 13 grudnia 2024 r. (zgodnie z wnioskiem powoda). (pismo pozwanego z dnia 13.12.2024 r. k. 4-4v akt adm.) Pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w (...) (...) miało miejsce w dniu 5 grudnia 2024 r. (pismo powoda z dnia 17.12.2024 r. k. 16-18 akt adm., pismo powoda z dnia 28.02.2025 r. k. 19-26v akt adm., pismo zainteresowanego z dnia 27.05.2025 r. wraz z załącznikami k. 55-68v akt adm.) Pismem z dnia 19 lutego 2025 r. powód wniósł o wykreślenie (...) K. z jego instalacji wpisanych do (...) i jednocześnie złożył wniosek innego wytwórcy tj. (...) sp. z o.o. o dopisanie (...) K. do instalacji użytkowanych przez ten podmiot. (pismo powoda z dnia 23.04.2025 r. k. 29-30v akt adm., wniosek powoda z dnia 19.02.2025 r. k. 26, 51 akt sąd.) W dniu 28 lutego 2025 r. do Prezesa URE wpłynął wniosek powoda, dotyczący zmiany wpisu wytwórcy do (...), dokonanego w dniu 13 grudnia 2024 r. – w zakresie zmiany przewidywanej daty rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej w zakresie (...) (...) na dzień 5 grudnia 2024 r. (pismo powoda z dnia 28.02.2025 r. wraz z załącznikami k. 19-26v akt adm.) Pismem z dnia 8 kwietnia 2025 r. Prezes URE zawiadomił powoda o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zakazu wykonywania działalności gospodarczej przez Wytwórcę polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej w (...) (...). Jednocześnie, wezwał wytwórcę do przesłania stosownych wyjaśnień. (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 8.04.2025 r. k. 1-2v akt adm.) Powód przekazał żądane informacje i wyjaśnił, że w jego ocenie wniosek z dnia 28 lutego 2025 r. był „korektą” wniosku z dnia 6 grudnia 2024 r. i potwierdził, iż pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w (...) (...) miało miejsce w dniu 5 grudnia 2024 r. (pismo powoda z dnia 23.04.2025 r. wraz z załącznikami k. 27-50v akt adm.) Pismem z dnia 29 maja 2025 r. pozwany zawiadomił powoda o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie i jednocześnie pouczył go o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Powód skorzystał ze swojego prawa i zapoznał się z aktami sprawy i nie wniósł żadnych uwag do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. (zawiadomienie Prezesa URE z dnia 29.05.2025 r. k. 69 akt adm., u.p.d. k. 70 akt adm., oświadczenie o zapoznaniu się z materiałem dowodowym k. 85 akt adm.) Dnia 26 czerwca 2025 r. Prezes URE wydał zaskarżoną decyzję. (decyzja Prezesa URE z dnia 26.06.2025 r. k. 86-88 akt adm.) Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje: Odwołanie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 (...) Prezes URE wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez wytwórcę działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji w przypadku złożenia przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 lub 2 (zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku), niezgodnego ze stanem faktycznym. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 5 (...) wniosek o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji lub wniosek o wpis do rejestru wytwórców biogazu zawiera określenie rodzaju i zakresu wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji lub działalności gospodarczej w zakresie biogazu lub biometanu oraz miejsca lub miejsc i przewidywanej daty rozpoczęcia jej wykonywania. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że powód rozpoczął wytwarzanie energii elektrycznej w (...) (...) w dniu 5 grudnia 2024 r. tj. przed złożeniem wniosku o zmianę wpisu do rejestru wytwórców energii małej instalacji (powód złożył wniosek w dniu 6 grudnia 2024 r.) i niezgodnie z wnioskiem z dnia 6 grudnia 2024 r., gdyż we wniosku tym powód wskazywał jako przewidywaną datę rozpoczęcia działalności „  z chwilą wpisu do rejestru”, zaś wpis ten został dokonany przez Prezesa URE dopiero w dniu 13 grudnia 2024 r. Kolejno, w piśmie z dnia 28 lutego 2025 r. powód złożył wniosek w którym doprecyzował datę rozpoczęcia działalności gospodarczej na dzień 5 grudnia 2024 r. Zatem powód już w tym dniu miał świadomość rozpoczęcia działalności gospodarczej, co nastąpiło 5 grudnia 2024 r., a pismem z dnia 28 lutego 2025 r. powyższe potwierdził. Co więcej, był świadom również tego, iż złożył wniosek o wpis do (...) w dniu 6 grudnia 2024 r. z oznaczeniem daty rozpoczęcia działalności na dzień „  z datą wpisu”. Zatem działania powoda, w kontekście zmiany, doprecyzowania dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej były wyłącznie przejawem chęci uniknięcia negatywnych skutków swoich działań. Reasumując, w ocenie Sądu, wniosek powoda z dnia 6 grudnia 2024 r. zawierał informacje niezgodne ze stanem faktycznym – dotyczące daty rozpoczęcia wytwarzania energii elektrycznej w (...) (...) (tj. miał świadomość rozpoczęcia działalności gospodarczej w (...) (...) w dniu 5 grudnia 2024 r., czyli przed złożeniem wniosku o wpis do (...)) , a zatem pozwany zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 1 pkt 1 OZE zobligowany był do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez wytwórcę działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji. Powód wywodził, że działał w dobrej wierze i nie miał zamiaru wprowadzenia organu w błąd, zaś powstała rozbieżność była wynikiem wyłącznie technicznego niedoprecyzowania daty w dokumentach. Dodał też, że rzeczona instalacja została technicznie uruchomiona 5 grudnia 2024 r. i działania podjęte w tym dniu miały charakter wyłącznie procesu rozruchu instalacji. Nie sposób w powyższym zakresie podzielić argumentacji powoda. Bowiem, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w (...) (...) było równoznaczne z rozpoczęciem wykonywania działalności gospodarczej. Jak wynikało z pisma zainteresowanego z 27 maja 2025 r. dla procedury przyłączenia obiektów jw. nie była przewidziana faza rozruchu, zaś zlecenie OT na zainstalowanie licznika energii elektrycznej zostało zrealizowane już 5 grudnia 2024 r. i tego samego dnia licznik ten zarejestrował przepływ energii do sieci. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można było uznać za zasadne, że powód w dniu 5 grudnia 2024 r. podjął działania w tzw. „fazie rozruchu” tylko rzeczywiście rozpoczął swoją działalność gospodarczą. W konsekwencji, już od dnia 5 grudnia 2024 r. powód regularnie wytwarzał energię elektryczną w małej instalacji tj. nie z datą wpisu przedmiotowej instalacji do (...), zgodnie ze złożonym przez niego oświadczeniem do wniosku o wpis do (...). Ponadto, w odniesieniu do powołanej argumentacji powoda dotyczącej powstałej rozbieżności, która w jego ocenie była wyłącznie wynikiem technicznego niedoprecyzowania daty w dokumentach, należało uznać to jako bezpodstawne stwierdzenie. Powód nie wyjaśnił na czym polegało techniczne niedoprecyzowanie daty w dokumentach. Fakty związane ze złożeniem wyjaśnień przez powoda, współpracą z organem, zapoznawaniem się z aktami czy nie zatajaniem żadnych informacji są de facto bez znaczenia i nie wpływają w żaden sposób na ocenę tego, że powód złożył nieprawdziwe oświadczenie. Wykładnia językowa art. 14 ust 1 pkt 1 (...) nie nakazuje badania przyczyny czy winy wytwórcy w składaniu przez niego oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 2 (...) niezgodnego ze stanem faktycznym, tylko skłania do rozważenia samej okoliczności faktycznej jaką jest złożenie oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym, co bez wątpienia miało miejsce w niniejszej sprawie. Skoro zatem powód złożył oświadczenie niezgodne ze stanem faktycznym to Prezes URE obowiązany był do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez niego działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji. Dodać należy, iż ustawa o odnawialnych źródłach energii nie przewidziała innego środka, jak to ujął powód „mniej dotkliwego” aniżeli zakaz wykonywania działalności gospodarczej. A więc, pozwany w swej kompetencji mógł tylko i wyłącznie zastosować środek wskazany w art. 14 ust. 1 pkt 1 (...). Odwołujący powołał się również na naruszenie zasad proporcjonalności, jednakże zniknął mu z pola widzenia fakt, że pozwany wydał decyzję tylko w odniesieniu do (...) (...) (nie do całej działalności powoda). Co więcej, powód powołał się na orzecznictwo  tut. Sądu, które miałoby uzasadniać argumentację powołaną w odwołaniu, jednakże nie przytoczył żadnego wyroku, zatem jego twierdzenia należało uznać za gołosłowne. Podobnie jak zarzuty dotyczące wpływu decyzji na interes publiczny i bezpieczeństwo energetyczne. Powód nie przedstawił żadnego przepisu prawa, który mógłby zostać naruszony jak również elementu stanu faktycznego, który by go uzasadniał. Nadto, powód powołał szereg zarzutów dotyczących przeniesienia instalacji (...) (...) z (...) sp. z o.o. na spółkę (...) sp. z o.o., nieuwzględnienia wniosku o wykreślenie powoda z rejestru (...) i wpisu spółki (...) sp. z o.o., a także nieuzasadnionego wykluczenia instalacji z systemu aukcyjnego pomimo spełnienia istotnych przesłanek technicznych i proceduralnych wymaganych dla uczestnictwa w systemie wsparcia. Są one nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Przedmiotowa sprawa odnosi się bowiem do złożenia niezgodnego ze stanem faktycznym oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust 2 pkt 2 OZE i w następstwie czego Prezes URE wydał decyzję o zakazie wykonywania przez powoda działalności gospodarczej. Za chybione należy uznać zarzuty powoda odnoszący się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Tego typu zarzuty, co do zasady, nie mogą stanowić samoistnej podstawy uchylenia decyzji. Wynika to z faktu, że wniesienie do sądu odwołania od decyzji administracyjnej, wszczyna, pierwszoinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sąd dokonuje własnych ustaleń, rozważając całokształt materiału dowodowego ( takie stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 maja 1991 r., sygn. akt III CRN 120/91; postanowieniu z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I CKN 351/99; wyroku z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt I CKN 1036/98). Sąd Apelacyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 grudnia 2006 r. stwierdził, iż zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego nie mogą być podnoszone przed SOKiK, który jako sąd powszechny rozpatruje sprawę od nowa, co skutkuje brakiem możliwości uchylenia decyzji zaskarżonej do tego sądu z uwagi na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego ( sygn. akt VI ACa 620/06). Postępowanie sądowe przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest postępowaniem kontradyktoryjnym, w którym uwzględnia się materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu administracyjnym, ale nie pozbawia to stron możliwości podnoszenia nowych twierdzeń faktycznych i nowych dowodów, według zasad obowiązujących w postępowaniu cywilnym. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zobowiązany jest do wszechstronnego zbadania wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przy uwzględnieniu zasad rozkładu ciężaru dowodu i obowiązku stron w postępowaniu dowodowym ( vide wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt VI ACa 952/06). Ewentualne naruszenie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">Kodeksu postępowania administracyjnego</a> w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie jest przedmiotem postępowania przed tutejszym Sądem, jak również nie stanowi samoistnej podstawy uchylenia decyzji w tym postępowaniu, albowiem nie ma ono wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Wniesienie odwołania od decyzji administracyjnej wszczyna bowiem postępowanie sądowe, w którym Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpoznaje sprawę od nowa, w zakresie przedmiotu sprawy. Należy również stwierdzić, że specyficzny tryb postępowania, z jakim mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, zasadza się na założeniu, że organ w toku postępowania administracyjnego gromadzi dowody na poparcie swoich twierdzeń, zaś strona odwołująca się czyli powód, w procesie zwalcza te dowody przedstawiając sądowi inne dowody, które zmierzają do obalenia twierdzeń organu. Sąd na nowo przeprowadza zatem postępowanie dowodowe, gromadząc materiał dowodowy w postępowaniu sądowym, z tego też względu przebieg postępowania administracyjnego nie ma wpływu na ostateczną decyzję podejmowaną przez Sąd. Do powoda należy zatem wykazanie, że zaprezentowane przez organ dowody nie pozwalają na konkluzję taką jak w decyzji, zaś rzeczą Sądu nie jest zastąpienie organu i przeprowadzenie postępowania od początku, a jedynie ocena legalności decyzji i w zależności od przewidzianych prawem możliwości bądź zmiana decyzji bądź jej uchylenie. W sytuacji, gdy organ stosownych dowodów nie dostarczył i decyzja nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym, na odwołującym się nie spoczywa ciężar przeprowadzenia dowodu przeciwnego. Na podstawie tak zebranego materiału dowodowego Sąd dokonuje ustaleń faktycznych oraz dokonuje subsumcji przepisów do ustalonego stanu faktycznego, czego skutkiem jest wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 1991 r., sygn. akt III CRN 120/91, Lex nr 3724; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 1998 r., sygn. akt I CKN 265/98, Lex nr 35385; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I CKN 351 /99, Lex nr 38556; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt I CKN 1036/98, Lex nr 52708) Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie może ograniczyć rozpoznania sprawy wynikającej z odwołania od decyzji tylko do funkcji sprawdzającej prawidłowość postępowania administracyjnego, które poprzedza postępowania sądowe. Przekazanie przez Prezesa URE odwołania wszczyna kontradyktoryjne postępowanie cywilne, którego celem nie jest przeprowadzenie kontroli postępowania administracyjnego ale merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oddalił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(53);art. 479(53) § 1)">art. 479 53 § 1 k.p.c.</a> odwołanie powoda. O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Zasada odpowiedzialności za wynik procesu polega na obowiązku zwrotu kosztów procesu przez stronę przegrywającą sprawę, tj. powoda który przegrał spraw. W konsekwencji kosztami zastępstwa procesowego Prezesa Urzędu, określonymi na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804) na 720 zł, obciążono odwołującą spółkę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. sędzia Maciej Kruszyński </div>