III K 415/23

<p>Sygn. akt III K 415/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 2 grudnia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: Sędzia Magdalena Bielecka</p> <p>Ławnicy: Tadeusz Michaluk, Danuta Szel</p> <p>Protokolant: Katarzyna Hołowaty</p> <p>przy udziale Prokuratora: Jerzego Prędoty</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 31 stycznia 2024 r., 8 marca 2024 r., 26 marca 2024 r., 17 maja 2024 r., 05 września 2024 r., 16 października 2024 r. 18 listopada 2024 r., 02 grudnia 2024 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. M.</span>, </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">T.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p> <span class="anon-block">PESEL (...)</span> </p> <p> <em> <!-- -->oskarżonego o to, że:</em> </p> <p>I.  w okresie od 2019 roku do 28 marca 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>, w <span class="anon-block">mieszkaniu numer (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wielokrotnie - nie mniej niż pięć razy, wykorzystując swoją znaczną przewagę fizyczną nad <span class="anon-block">(...)</span>, używając wobec niej przemocy polegającej na przytrzymywaniu jej ciała, a także nadużywając stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej, doprowadził wyżej wymienioną będącą w wieku poniżej lat 15, do obcowania płciowego w postaci stosunków dopochwowych oraz oralnych, a także z wykorzystaniem tych samych metod doprowadził ją do poddania się innym czynnościom seksualnym w postaci dotykania jej intymnych części ciała oraz doprowadził pokrzywdzoną do wykonania innych czynności seksualnych postaci dotykania jego penisa i masturbowanie go</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1;art. 197 § 2)">artykułu 197 § 1 i § 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;§ 3 pkt. 2)">§ 3 punkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks Karny</a> (w brzmieniu przepisów obowiązujących do dnia 1 października 2023 roku jako względniejszych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 2;art. 199 § 3)">art. 199 §2 i § 3 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 kk</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks Karny</a> (w brzmieniu przepisów obowiązujących do dnia 1 października 2023 roku jako względniejszych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>. </em> </strong> </p> <p>II.  w okresie od 2017 roku do 26 października 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>, w <span class="anon-block">mieszkaniu numer (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wielokrotnie - nie mniej niż kilkadziesiąt razy, wykorzystując swoją znaczną przewagę fizyczną nad <span class="anon-block">(...)</span>, używając przemocy polegającej na przytrzymywaniu ciała pokrzywdzonej, a także nadużywając stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej, doprowadził wymienioną mającą do dnia 10 maja 2021 r. poniżej 15 lat do poddania się innym czynnościom seksualnym w postaci dotykania i całowania jej piersi, dotykania rękoma oraz swoim penisem pośladków oraz intymnych części jej ciała jak również doprowadził pokrzywdzoną do wykonania innych czynności seksualnych w postaci dotykania jego penisa oraz masturbowania go</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">artykułu 197 § 1</a> i § i 2 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;§ 3 pkt. 2)">§ 3 punkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku kodeks Karny</a> (w brzmieniu przepisów obowiązujących do dnia 1 października 2023 roku jako względniejszych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 2;art. 199 § 3)">art. 199 § 2 i § 3 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 kk</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks Karny</a> (w brzmieniu przepisów obowiązujących do dnia 1 października 2023 roku jako względniejszych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>. </em> </strong> </p> <p>1.1  <strong> <!-- -->stosując, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 2022 r o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 r., poz. 2600): </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 3;art. 197 § 3 pkt. 2)">art. 197 § 3 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57 b k.k.</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;</p> <p>II.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 3;art. 197 § 3 pkt. 2)">art. 197 § 3 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57 b k.k.</a> wymierza mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> łączy orzeczone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86 pkt. 1;art. 86 pkt. 2)">pkt I i II</a> kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> karę łączną 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1;art. 63 § 5)">art. 63 § 1 i 5 k.k.</a> na poczet orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 3)">pkt. III</a> kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 9 lutego 2023 r. od godz. 08.20 do dnia 22 stycznia 2024 r. do godz. 12.45 przyjmując, iż 1 (jeden) dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 (jednemu) dniowi orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 2;art. 41 a § 4)">art. 41a § 2 i § 4 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a>. orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, zarówno osobiście, jak i przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość oraz zakaz zbliżana się do nich na odległość mniejszą niż 100 (sto) metrów przez okres 10 (dziesięciu) lat;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zobowiązuje oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> do naprawienia krzywdy wyrządzonej przestępstwami opisanymi w pkt I i II części wstępnej wyroku poprzez zapłatę na rzecz małoletnich pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> tytułem zadośćuczynienia kwot po 50.000 zł (pięćdziesiąt tysięcy złotych) na rzecz każdej z nich;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1 a)">art. 41 § 1a k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> zakaz zajmowania wszelkich stanowisk, wykonywania wszelkich zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi na okres 10 (dziesięciu) lat;</p> <p>VIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zwraca oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> dowody rzeczowe ujęte pod poz. 1-8 wykazu dowodów rzeczowych na k. 141 akt sprawy i pod poz. 9 wykazu dowodów rzeczowych na k. 383 akt sprawy;</p> <p>IX.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z § 11 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 5, ust 7 oraz § 17 pkt 1 i 2 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> zwrot kosztów zastępstwa procesowego z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika poprzez zapłatę na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">E. M.</span> kwoty 2 640 zł powiększonej o 23 % podatku VAT;</p> <p>X.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części w kwocie 12 000 zł, w pozostałej części zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> odstępuje od wymierzenia mu opłaty.</p> <p>Sędzia Magdalena Bielecka</p> <p> Ławnik Tadeusz Michaluk Ławnik Danuta Szel</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="11"/> <col width="109"/> <col width="58"/> <col width="5"/> <col width="136"/> <col width="74"/> <col width="96"/> </colgroup> <tr> <td colspan="10"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>III K 415/23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>2  <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>2.1  <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="2"> <p>1</p> </td> <td rowspan="2"> <p> <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>I. w okresie od 2019 roku do 28 marca 2020 roku w <span class="anon-block">C.</span>, w <span class="anon-block">mieszkaniu numer (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wielokrotnie - nie mniej niż pięć razy, wykorzystując swoją znaczną przewagę fizyczną nad <span class="anon-block">(...)</span>, używając wobec niej przemocy polegającej na przytrzymywaniu jej ciała, a także nadużywając stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej, doprowadził wyżej wymienioną będącą w wieku poniżej lat 15, do obcowania płciowego w postaci stosunków dopochwowych oraz oralnych, a także z wykorzystaniem tych samych metod doprowadził ją do poddania się innym czynnościom seksualnym w postaci dotykania jej intymnych części ciała oraz doprowadził pokrzywdzoną do wykonania innych czynności seksualnych postaci dotykania jego penisa i masturbowanie go.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>II. w okresie od 2017 roku do 26 października 2020 roku w <span class="anon-block">C.</span>, w <span class="anon-block">mieszkaniu numer (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wielokrotnie - nie mniej niż kilkadziesiąt razy, wykorzystując swoją znaczną przewagę fizyczną nad <span class="anon-block">(...)</span>, używając przemocy polegającej na przytrzymywaniu ciała pokrzywdzonej, a także nadużywając stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej, doprowadził wymienioną mającą do dnia 10 maja 2021 r. poniżej 15 lat do poddania się innym czynnościom seksualnym w postaci dotykania i całowania jej piersi, dotykania rękoma oraz swoim penisem pośladków oraz intymnych części jej ciała jak również doprowadził pokrzywdzoną do wykonania innych czynności seksualnych w postaci dotykania jego penisa oraz masturbowania go.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="31" colspan="5"> <p> <span class="anon-block">(...)</span> pozostawała w związku małżeńskiego z <span class="anon-block">Ł. K.</span>, w trakcie którego urodziła dwie córki - pokrzywdzone <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">urodziła się w dniu (...)</span>, a <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 2011 roku. Po rozwodzie z <span class="anon-block">Ł. K.</span> w 2018 roku <span class="anon-block">(...)</span> zawarła związek małżeński z oskarżonym <span class="anon-block">G. M.</span> i urodziła dwie córki - <span class="anon-block">K. M.</span> w 2017 roku oraz <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w 2023 roku.</p> <p>W okresie objętym aktem oskarżenia oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> i <span class="anon-block">(...)</span> wraz z dziećmi mieszkali razem w <span class="anon-block">C.</span> w trzypokojowym mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> razem z pokrzywdzonymi - córkami z pierwszego małżeństwa zamieszkała z oskarżonym dwa lata przed ślubem. Pożycie małżeńskie układało się prawidłowo, <span class="anon-block">(...)</span> uważała sferę pożycia seksualnego za udaną i satysfakcjonującą. W trakcie trwania małżeństwa przez okres pół roku oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> pozostawał w relacji intymnej z koleżanką z pracy <span class="anon-block">N. F.</span>.</p> <p>W okresie od 2017 roku do 26 października 2020 roku oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> wielokrotnie - nie mniej niż kilkadziesiąt razy, wykorzystując swoją znaczną przewagę fizyczną nad <span class="anon-block">(...)</span> doprowadził ją do poddania się czynnościom seksualnym. Oskarżony używał przy tym przemocy, która polegała na przytrzymywaniu ciała pasierbicy. W trakcie tych zdarzeń oskarżony dotykał i całował piersi pokrzywdzonej, dotykał rękoma oraz swoim penisem jej pośladków oraz intymnych części jej ciała, ponadto oskarżony doprowadził <span class="anon-block">(...)</span> do wykonania innych czynności seksualnych, zmuszając ją do dotykania jego penisa oraz masturbowania go. Oskarżony w wyniku opisanych zachowań miał wytrysk nasienia, w obecności pokrzywdzonej wycierał się ręcznikiem papierowym. Pomiędzy oskarżonym a <span class="anon-block">(...)</span> nie doszło do stosunków płciowych. Dopuszczając się wyżej opisanych zachowań oskarżony nadużywał także stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej. Oskarżony zakazał pasierbicy mówić komukolwiek o tych sytuacjach, twierdził, że jest to „ich tajemnica”. Najczęściej do opisanych zachowań oskarżonego dochodziło w salonie w czasie, kiedy matka pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> była w pracy albo kąpała się w łazience. <span class="anon-block">(...)</span> protestowała przeciwko działaniu ojczyma, wyrywała się, mówiła, że tego nie chce. W takich sytuacjach oskarżony zabierał pasierbicy telefon, przeglądał jego zawartość, zabraniał jej spotykania się z rówieśnikami i wyjścia na dwór, karał ją pod pozorem otrzymania złej oceny. Pokrzywdzona czasami zgadzała się na dotykanie oskarżonego i masturbowanie go, bo chciała uniknąć takich kar, zależało jej na spotkaniach z koleżankami i uczestniczeniu w imprezach z rówieśnikami. W związku z postępowaniem oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> po ukończeniu szkoły podstawowej pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> zadecydowała o wyprowadzeniu się z domu i kontynuowaniu nauki w szkole wojskowej z internatem. Przyjeżdżała jednak do domu na weekendy i podczas jej pobytów oskarżony nadal dopuszczał się wobec niej podobnych zachowań.</p> <p>Ponadto w okresie od 2019 roku do 28 marca 2020 roku wielokrotnie - nie mniej niż pięć razy doprowadził małoletnią poniżej lat 15 pokrzywdzoną <span class="anon-block">(...)</span> do obcowania płciowego w postaci stosunków dopochwowych oraz oralnych. Oskarżony wykorzystywał przy tym swoją znaczną przewagę fizyczną, używał wobec pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> przemoc polegającą na przytrzymywaniu jej ciała. Ponadto okresie wskazanym w akcie oskarżenia <span class="anon-block">G. M.</span> doprowadził <span class="anon-block">(...)</span>, od kiedy skończyła 8 lat do poddania się innym czynnościom seksualnym - dotykał jej intymnych części ciała, zmuszał ją do dotykania jego penisa i masturbowania go. Opisanych zachowań oskarżony dopuszczał się, kiedy pokrzywdzona się kąpała – łazienka w mieszkaniu nie miała zamknięcia od wewnątrz. Oskarżony otwierał wtedy kabinę prysznicową i kazał jej dotykać swojego penisa, brał jej dłoń i masturbował się, a także wprowadzał jej swojego do pochwy. Do podobnych zdarzeń dochodziło także na kanapie w salonie podczas nieobecności <span class="anon-block">E. M.</span> w mieszkaniu, także, kiedy była kilka dni w szpitalu z młodszą córką <span class="anon-block">K. M.</span>. <span class="anon-block">G. M.</span> wydawał przy tym pasierbicy polecenia, zwracając się do niej słowami „dotykaj”, „masz dotknij”. Małoletnia próbowała stawić opór oskarżonemu w ten sposób, że odsuwała się, ale paraliżował ją strach, nie znajdowała słów, aby zaprotestować, oskarżony w takich sytuacjach przytrzymywał ją mocniej. Oskarżony osiągając wytrysk nasienia wycierał się ręcznikiem papierowym, co widziała pokrzywdzona. Oskarżony zmuszał także <span class="anon-block">A. K. (2)</span> do stosunków oralnych. Dopuszczając się wyżej opisanych zachowań oskarżony nadużywał także stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej. Zabronił jej mówić o sytuacji matce. Pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> bała się oskarżonego, który wykorzystywał swoją władzę nad nią, chciała uniknąć stosowanych przez niego kar - oskarżony karał ją pod pozorem złych wyników w nauce, kazał jej samotnie czytać książkę w przedpokoju, nie pozwalał jej pójść do swojego pokoju. <span class="anon-block">(...)</span> bała się także przemocy fizycznej ze strony oskarżonego po tym, jak uderzył ją w twarz, a żonie <span class="anon-block">E. M.</span> powiedział, że pokrzywdzona została uderzona przez kolegę ze szkoły. Natomiast kiedy pokrzywdzona nie stawiała oporu, oskarżony nagradzał ją, kupując jej prezenty.</p> <p>W październiku 2022 roku <span class="anon-block">(...)</span> kąpała się w łazience sąsiadującą bezpośrednio z salonem, w którym oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> i pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> oglądali telewizję. W pewnym momencie <span class="anon-block">(...)</span> zauważyła, że gdy bierze prysznic z pokoju, w którym <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">W.</span> oglądają telewizję słychać niepokojące dźwięki – skrzypienie wersalki. W związku z powyższym w dniu 26 października 2022 roku, gdy poszła do łazienki, nie domknęła drzwi, szybko opłukała się wodą i gdy tylko usłyszała skrzypienie wersalki weszła do pokoju i zobaczyła jak <span class="anon-block">G. M.</span> był obrócony twarzą do twarzy <span class="anon-block">W.</span>, wyglądało to tak, jakby ją całował. Oskarżony trzymał rękę na piersi dziewczynki, drugą ręką ją obejmował, gdy zobaczył żonę gwałtownie odsunął się od pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span>. W trakcie zdarzenia oskarżony miał na sobie tylko bokserki, pokrzywdzona była ubrana w dłuższą koszulkę do spania, była wystraszona. Oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> zaczął się tłumaczyć, że nic się nie dzieje, nic nie robią, podawał dziewczynce jogurt. Wówczas <span class="anon-block">(...)</span> rozpłakała się i powiedziała do matki <span class="anon-block">E. M.</span>, aby ta porozmawiała z oskarżonym. Następnego dnia pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> postanowiła porozmawiać z matką, pod warunkiem że zadzwonią do dziadka – <span class="anon-block">A. K. (3)</span>, aby ich zabrał do swojego domu. Po przybyciu do domu dziadków pokrzywdzona <span class="anon-block">W. M.</span> w obecności <span class="anon-block">A. K. (3)</span> i babci <span class="anon-block">T. K.</span> opowiedziała matce o tym, co robił jej oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span>. Zszokowana <span class="anon-block">(...)</span> zabrała ze szkoły <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">K. M.</span> do domu swoich rodziców do <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie wraz z nimi kontynuowała rozmowę z <span class="anon-block">W.</span>. Jej przebieg słyszała małoletnia <span class="anon-block">(...)</span>, która w pewnym momencie wyznała, że oskarżony dopuszczał się podobnych zachowań wobec niej i opowiedziała o opisanych powyżej sytuacjach z udziałem jej i oskarżonego. <span class="anon-block">(...)</span> złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Matka pokrzywdzonych była wówczas w ciąży z oskarżonym <span class="anon-block">G. M.</span>, ich córka <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">urodziła się w (...)</span> r.</p> <p>Pokrzywdzone <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> są objęte regularną psychoterapią. Rozpoznano u nich zaburzenia stresowe pourazowe z uwagi na przebytą traumę o charakterze seksualnym. Ponadto pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> korzysta z leczenia psychiatrycznego.</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego podjęto uzasadnione wątpliwości co do stanu psychicznego oskarżonego w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów. W wydanej opinii biegli psychiatrzy oraz biegły specjalista seksuolog stwierdzili, że <span class="anon-block">G. M.</span> nie jest chory psychicznie w rozumieniu psychozy i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie, nie jest także upośledzony umysłowo. Biegli nie stwierdzili u niego innych zakłóceń czynności psychicznych, które mogłyby mieć znaczenie orzecznicze w niniejszej sprawie - mimo nadużywania przez oskarżonego alkoholu, biegłe nie rozpoznały uzależnienia, a i tak nie miałoby ono znaczenia dla oceny jego poczytalności. Według biegłych oskarżony posiada osobowość bez cech dezintegracji psychotycznej, jest zdolny do pełnienia ról życiowych, zawodowych, jest zdolny do relacji interpersonalnych, w pełni rozumie obwiązujące normy społeczno – prawne, obyczajowe oraz konsekwencje ich nieprzestrzegania. Biegłe oceniły poziom intelektualny, cechy osobowości oskarżonego na pozwalający na kontrolę sfery popędowej, w tym sfery popędu seksualnego. Według biegłych w krytycznym czasie oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani w stopniu znaczny ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem - nie zachodzą w stosunku do niego warunki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 § 1 i 2 k.k.</a> U oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> rozpoznano natomiast nieekskluzywne (niewyłączne) zaburzenia preferencji seksualnych pod postacią szeroko rozumianej pedofilii (hebefilii). Biegli stwierdzili, że wymienione zaburzenia są wynikiem powtarzanych w czasie, satysfakcjonujących dla oskarżonego zachowań płciowych z małoletnimi. Jednocześnie nie stwierdzono u oskarżonego dysfunkcji seksualnych, a rozpoznane zaburzenia preferencji seksualnych motywowały jego zachowania płciowe wobec małoletnich pokrzywdzonych. Według biegłych oskarżony powinien odbyć terapię seksuologiczną, a dokładny plan takiej terapii po rozszerzeniu badań powinien być ustalony przez lekarza prowadzącego terapię.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> <span class="anon-block">(...)</span>. Nigdy nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Jest osobą niekaraną sądownie.</p> </td> <td colspan="4"> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>85-88, 92, 450-452, 544-545</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>18-20</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>21-23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">E. M.</span> </p> </td> <td> <p>4-6, 160, 266-267, 347-348, 545v.-548</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td> <p>45-46, 566-567v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. K. (3)</span> </p> </td> <td> <p>53, 567v.-569</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td> <p>56-57, 601v.-602</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td> <p>252-253, 582v.-585v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">C. M.</span> </p> </td> <td> <p>257, 602-603</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">N. F.</span> </p> </td> <td> <p>286-287</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. M.</span> </p> </td> <td> <p>314-315</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>szkic mieszkania</p> </td> <td> <p>7</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>opinia sądowo – psychologiczna dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>24-28</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>opinia sądowo – psychologiczna dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>31-35</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>dokumentacja medyczna</p> </td> <td> <p>47-51, 281,282</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>protokół przeszukania</p> </td> <td> <p>68-71, 73-77</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>protokół zatrzymania osoby</p> </td> <td> <p>72</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>opinie sądowo - lekarskie</p> </td> <td> <p>127-130, 131-134</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>dane o karalności</p> </td> <td> <p>97, 385</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>dane osobopoznawcze</p> </td> <td> <p>122-125</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zaświadczenie od psychoterapeuty dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>147, 580</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zaświadczenie od psychoterapeuty dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>148</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>kwestionariusz wywiadu środowiskowego</p> </td> <td> <p>461</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>opinie biegłego z zakresu informatyki oraz pendrive</p> </td> <td> <p>226, 227-230, 231-238, 239</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>protokół oględzin rzeczy wraz z załącznikami</p> </td> <td> <p>247-250</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>opinia sądowo – psychologiczna dot. <span class="anon-block">K. M.</span> </p> </td> <td> <p>317-320</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>informacja medyczna dot. <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>325-326, 357-358</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>dokumentacja medyczna dot. oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>334, 340, 346</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>opinia zespołowa biegłych lekarzy psychiatrów i lekarza seksuologa</p> </td> <td> <p>397-420</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>zaświadczenie o zwolnieniu ze sprawy</p> </td> <td> <p>541</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>konsultacja psychologiczna dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>579</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>2.2  <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="4"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>3  <strong> <!-- -->OCENA DOWODÓW </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>3.1  <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="22" colspan="2"> <p>1</p> </td> <td> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Konstruując stan faktyczny w przedmiotowej sprawie, Sąd dał wiarę jedynie częściowo – tj. wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> złożonym w trakcie posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania w dniu 10 lutego 2023 r. Oskarżony stwierdził wówczas, że był surowym ojcem dla <span class="anon-block">(...)</span> i znęcał się nad nią psychicznie oraz przyznał, że dochodziło do zbliżeń seksualnych z <span class="anon-block">(...)</span>. Następnie oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i w trakcie rozprawy przed Sądem nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Zeznania pokrzywdzonej okazały się kluczowe dla ustalenia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie. Sąd uznał je wiarygodne, spójne, wewnętrznie niesprzeczne, świadek nie miała powodów, aby zeznawać nieprawdę o trwającym przez kilka lat molestowaniu jej przez <span class="anon-block">G. M.</span> i bezpodstawnie obciążać ojczyma. Przed ujawnieniem tych faktów, <span class="anon-block">(...)</span>, podobnie jak <span class="anon-block">(...)</span>, trzymała je w tajemnicy, nikomu o swoich przeżyciach nie opowiadała - dopiero po tym jak jej matka <span class="anon-block">(...)</span> zaczęła coś podejrzewać i zaobserwowała podejrzane zachowanie oskarżonego w stosunku do pokrzywdzonej i zadeklarowała wyprowadzenie się od <span class="anon-block">G. M.</span>, przyznała matce, a później w Sądzie, w jakich okolicznościach i co robił jej oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span>. Depozycje te uznano za szczere, o czym świadczyły liczne emocjonalne reakcje pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> w toku przesłuchania w reakcji na zadawane pytania. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że uwadze Sądu nie umknął fakt, iż pokrzywdzona nie miała trudności z precyzyjnym określeniem zachowań podejmowanych przez oskarżonego, dokładnie i ze szczegółami opisując sposób jego działania. Dokonując oceny omawianych zeznań Sąd miał dodatkowo na uwadze treść opinii sądowo – psychologicznej wydanej w trakcie postępowania przygotowawczego w oparciu o spostrzeżenia poczynione w toku udziału biegłej psycholog w przesłuchaniu małoletniej <span class="anon-block">(...)</span>. Z wydanej opinii sądowo – psychologicznej dotyczącej pokrzywdzonej wynika, że nie zachodzą wątpliwości co do wiarygodności relacji świadka. Z tych względów Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> za w pełni wiarygodne i korespondujące z całokształtem wiarygodnego materiału dowodowego w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>W całości na wiarę zasługiwały zeznania pokrzywdzonej małoletniej <span class="anon-block">(...)</span> złożone w toku przesłuchania przeprowadzonego jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 185 c)">art. 185c k.p.k.</a> Zeznania pokrzywdzonej są spójne i nie noszą żadnych śladów konfabulacji, nie sposób poczytać je za relację zmyśloną. Jej relacja w pełni pokrywa się w pełni z relacją jej siostry i matki <span class="anon-block">E. M.</span>. Depozycje te uznano za szczere, o czym świadczyły liczne emocjonalne reakcje pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> w toku przesłuchania w reakcji na zadawane pytania. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że uwadze Sądu nie umknął fakt, iż pokrzywdzona nie miała większych trudności z precyzyjnym określeniem zachowań podejmowanych przez oskarżonego, choć czasami brakowało jej słów, aby dokładnie opisać sposób jego działania. Niemniej jednak zachowanie to nie zostało poczytane jako świadczące o skłonności do konfabulowania. Przeciwnie, mając na uwadze przedmiot postępowania i treść wypowiedzi małoletniej pokrzywdzonej Sąd uznał, że wskazane zachowanie wynikało z poczucia wstydu i zażenowania. Dokonując oceny omawianych zeznań Sąd miał dodatkowo na uwadze treść opinii sądowo – psychologicznej wydanej w trakcie postępowania przygotowawczego w oparciu o spostrzeżenia poczynione w toku udziału biegłej psycholog w przesłuchaniu małoletniej <span class="anon-block">(...)</span>. Z wydanej opinii sądowo – psychologicznej dotyczącej pokrzywdzonej wynika, że nie zachodzą wątpliwości co do wiarygodności relacji świadka. Z tych względów Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> za w pełni wiarygodne i korespondujące z całokształtem wiarygodnego materiału dowodowego w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">E. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd uznał zeznania świadka są wiarygodne, spójne, wewnętrznie niesprzeczne, a także konsekwentne. <span class="anon-block">(...)</span>, matka pokrzywdzonych dziewczynek, nie była wprawdzie naocznym świadkiem wydarzeń, ale przekazała ze szczegółami relacje przekazane jej przez córki. Świadek opisała, co zaobserwowała, gdy zaskoczyła oskarżonego w trakcie sytuacji w dniu 15 października 2022 r. z udziałem pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span>. Świadek opisała też szczegółowo, w jakich okolicznościach doszło do ujawnienia faktu molestowania, co sprawiło, że pokrzywdzone zdecydowały się opowiedzieć jej o zachowaniach oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span>. Taką wersję wydarzeń świadek prezentowała i podtrzymywała zarówno trakcie postępowania przygotowawczego, jak i podczas rozprawy przed Sądem. Zeznania świadka były jasne, spójne i logiczne. Korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami pokrzywdzonych i świadków <span class="anon-block">A. K. (3)</span> i <span class="anon-block">T. K.</span> i Sąd dał im w pełni wiarę, między innymi na ich podstawie konstruując stan faktyczny w przedmiotowej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd uwzględnił zeznania świadka w części dotyczącej relacji o zdarzeniu będącym przedmiotem postępowania przekazanej jej przez wnuczki - pokrzywdzone <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. Taką wersję wydarzeń świadek prezentowała i podtrzymywała zarówno trakcie postępowania przygotowawczego, jak i podczas rozprawy przed Sądem. Zeznania świadka były jasne, spójne i logiczne. Korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami pokrzywdzonych i świadków <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">A. K. (3)</span> i Sąd dał im w pełni wiarę, między innymi na ich podstawie konstruując stan faktyczny w przedmiotowej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. K. (3)</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Świadek <span class="anon-block">A. K. (3)</span> - dziadek pokrzywdzonych, miał wiedzę ograniczoną tylko do okoliczności, jakie towarzyszyły ujawnieniu przez <span class="anon-block">(...)</span>, tego że była molestowana przez oskarżonego. W tym zakresie zeznania te były wiarygodne, spójne, wewnętrznie niesprzeczne. Świadek opisał, że pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> zadzwoniła do niego zapłakana i poprosiła, żeby po nią przyjechał, a gdy przybył do domu córki zobaczył, że <span class="anon-block">W.</span> płakała i się trzęsła i powiedziała, że <span class="anon-block">G. M.</span> ją wykorzystywał. Potwierdził, że pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> usłyszawszy rozmowę <span class="anon-block">W.</span> z mamą i dziadkami w kuchni ich domu przyznała, że również była wykorzystywana przez ojczyma. Brak było w ocenie Sądu jakichkolwiek powodów, aby odmówić wiary świadkowi. Nadto zeznania świadka korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> i Sąd dał im w pełni wiarę, między innymi na ich podstawie konstruując stan faktyczny w przedmiotowej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Świadek miała wiedzę o zdarzeniu z opowieści <span class="anon-block">E. A.</span> <span class="anon-block">P.</span> jest położną i odwiedzała <span class="anon-block">E. M.</span> raz w tygodniu od września, przygotowując ją do porodu. Świadek zeznała, że podczas wizyt w mieszkaniu w <span class="anon-block">C.</span> nie miała kontaktu z oskarżonym i nie widziała nic niepokojącego, natomiast gdy <span class="anon-block">(...)</span> wraz z córkami zmieniła miejsce zamieszkania i przeprowadziła się do rodziców do <span class="anon-block">(...)</span>, obserwowała zły stan psychiczny pokrzywdzonych. To z inicjatywy świadka pokrzywdzone rozpoczęły psychoterapię. Brak było w ocenie Sadu jakichkolwiek powodów, aby odmówić wiary świadkowi, której zeznania pozostawały w zgodności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie. <span class="anon-block">A. P.</span> swoją wersję wydarzeń podtrzymała także konsekwentnie podczas rozprawy przed Sadem.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, spójne, wewnętrznie niesprzeczne i konsekwentne, między innymi na ich podstawie konstruując stan faktyczny w przedmiotowej sprawie. <span class="anon-block">J. W.</span> nie była wprawdzie naocznym świadkiem wydarzeń, ale jej relacja pokrywała się z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie. Świadek zeznała, że do jej Prywatnego Gabinetu <span class="anon-block">P.</span>-Psychoterapeutycznego w <span class="anon-block">K.</span> zgłosiła się <span class="anon-block">(...)</span> z dwoma córkami – <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">W.</span> podczas rozmowy powiedziała, że bardzo często doświadczała molestowania przez oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span>. Opowiedziała również o relacjach jej siostry <span class="anon-block">A.</span> z oskarżonym, opisała, jak ograniczał jej i siostrze możliwość kontaktu z rówieśnikami, nie zgadzał się, żeby <span class="anon-block">A.</span> miała telefon komórkowy. Wskazała, że kontakt z pokrzywdzoną <span class="anon-block">(...)</span> był utrudniony, jednakże małoletnia podała, że podczas nieobecności matki dochodziło do molestowania i wykorzystywania jej przez ojczyma – oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span>. Zdaniem Sądu relacja świadka pokrywała się w pełni z zeznaniami pokrzywdzonych, świadków <span class="anon-block">E. M.</span>, <span class="anon-block">A. P.</span> i brak jest powodów, aby odmówić im wiarygodności. Ponadto świadek zdecydowanie stwierdziła, iż obie pokrzywdzone wykazywały typowe symptomy dla osób pokrzywdzonych wykorzystywaniem seksualnym.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">C. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Świadek miał wiedzę dotyczącą pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span>, Sąd dał wiarę jego zeznaniom w całości z uwagi na fakt, że zeznania świadka były spójne, konsekwentne i pozostawały w zgodności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie. <span class="anon-block">C. M.</span> jest lekarzem psychiatrii, konsultował psychiatrycznie pokrzywdzoną <span class="anon-block">(...)</span>, od której się dowiedział że była molestowana przez ojczyma. Świadek uznał, że to co mówiła pacjentka było wiarygodne, pokrzywdzona miała typowe objawy przemocy seksualnej, odczuwała lęk, napięcie, miała koszmary, była wycofana z relacji rówieśniczych. <span class="anon-block">C. M.</span> zwrócił również uwagę na fakt, że molestowanie dziecka niesie za sobą wiele negatywnych zachowań i emocji, dziecko nawet już jako osoba dorosła może sobie z tym nie poradzić, tego typu doświadczenia pozostaną w pokrzywdzonej na zawsze i będą rzutowały na wiele sfer jej życia. Świadek prezentował i podtrzymywał taką wersję wydarzeń zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i w trakcie rozprawy przed Sądem i między innymi na podstawie jego zeznań Sąd ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">N. F.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Wiarygodna jest też relacja świadka <span class="anon-block">N. F.</span>, którą z oskarżonym <span class="anon-block">G. M.</span> łączyła relacja intymna. Świadek stwierdziła, że oskarżony nie miał specyficznych preferencji seksualnych, ich romans trwał pół roku i przez ten czas doszło kilka razy między nimi do kontaktów seksualnych – stosunków dopochwowych. Stwierdzić należało, że relacja świadka, choć wiarygodna, pozbawiona jest znaczenia dla rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu i w konsekwencji nieistotna.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania świadka małoletniej <span class="anon-block">K. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd jedynie częściowo przy konstruowaniu stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie wziął pod uwagę zeznania małoletniej córki oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> i <span class="anon-block">E. K.</span> <span class="anon-block">M.</span>. W czasie przesłuchania dziewczynka miała <span class="anon-block">(...)</span>. Sąd dał wiarę świadkowi w zakresie relacji oskarżonego z <span class="anon-block">(...)</span> – jak zeznała „nie lubili się”. Małoletnia zeznała również, że <span class="anon-block">(...)</span> wygłupiała się z <span class="anon-block">G. M.</span> w taki sposób, że „wchodziła na niego, a on wchodził na nią.” Podkreślała, że to była tylko zabawa i mama to widziała. Sąd miał na uwadze, że świadek ma jedynie <span class="anon-block">(...)</span>, jest związana z ojcem i podczas jego nieobecności za nim tęskniła i stąd z ostrożnością należało podejść do treści złożonych przez nią zeznań.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>szkic mieszkania</p> </td> <td colspan="7"> <p>Dowód obrazujący rozkład mieszkania w <span class="anon-block">C.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> zamieszkiwanego przez oskarżonego, <span class="anon-block">E. M.</span> i ich dzieci. Dowód niekwestionowany przez strony.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>opinia sądowo – psychologiczna dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Opinia została sporządzona przez biegłą, posiadającego fachową wiedzę z zakresu dziedziny wiedzy, której dotyczyła zlecona biegłej opinia. Jednocześnie nie budzi najmniejszych wątpliwości sposób przeprowadzenia przez biegłą badań, jak i metodyka ich prowadzenia. Należy zwrócić uwagę na fakt, że biegła opiniowała na okoliczność oceny procesów poznawczych <span class="anon-block">(...)</span>, jej zdolności do spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania przebytych doświadczeń oraz tendencji do konfabulacji, a także ulegania manipulacjom i poleceniom innych osób. Biegła, przed wydaniem opinii, zapoznała się z całością akt sprawy, była obecna przy przesłuchaniu małoletniej pokrzywdzonej przeprowadzonym w dniu 1 grudnia 2022 roku w Sądzie Rejonowym w Miliczu, wykonała wywiad jak i jawną i bezpośrednią obserwację małoletniej. Wnioski z badania psychologicznego przedstawione przez biegłą nie budzą żadnych wątpliwości. Ich przedstawienie jest konsekwencją wielopłaszczyznowego, prawidłowo przeprowadzonego badania pokrzywdzonej, jak i obserwacji czynionych podczas czynności procesowych z udziałem <span class="anon-block">(...)</span>. Opinia biegłej z zakresu psychologii stała się podstawą ustaleń co do tego, że zeznania <span class="anon-block">(...)</span> nie są wytworami fantazji, nie uległy zniekształceniu wskutek interpretacji czy wnioskowania, a procesy motywacyjne pokrzywdzonej są wolne od sugestii i wpływów osób trzecich. Biegła jednoznacznie zaopiniowała, że zeznania <span class="anon-block">(...)</span> spełniają psychologiczne kryteria wiarygodności.</p> <p>Sąd nie miał zastrzeżeń co do wiarygodności wydanej w sprawie opisanej powyżej opinii, która nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości. Została ona sporządzona przez biegłą w zakresie jej specjalności zawodowej, zgodnie ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia zawodowego. Zaprezentowane zaś wnioski korespondują z całokształtem materiału dowodowego w zakresie, w jakim został on uznany za wiarygodny. Z tych względów, Sąd uznał opinię za miarodajny dowód na przytoczone okoliczności i dokonał ustaleń w powyższym zakresie również na jej podstawie</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>opinia sądowo – psychologiczna dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>W ocenie Sądu sporządzona na potrzeby postępowania przygotowawczego opinia stanowi dodatkowe potwierdzenie wiarygodności zeznań złożonych przed Sądem przez pokrzywdzoną <span class="anon-block">(...)</span>. Opinia została sporządzona przez biegłą posiadającą fachową wiedzę z zakresu dziedziny wiedzy, której dotyczyła zlecona opinia. Jednocześnie nie budzi najmniejszych wątpliwości sposób przeprowadzenia przez biegłą badań, jak i metodyka ich prowadzenia. Należy zwrócić uwagę na fakt, że biegła opiniowała w celu ustalenia zdolności czynienia przez <span class="anon-block">W. K. (1)</span> spostrzeżeń, zapamiętywania oraz posiadania przez pokrzywdzoną zdolności do odtwarzania spostrzeżeń. Biegła, przed wydaniem opinii, zapoznała się z całością akt sprawy, była obecna przy przesłuchaniu pokrzywdzonej przeprowadzonym 1 grudnia 2022 roku w Sądzie Rejonowym w Miliczu. Wnioski badania psychologicznego przedstawione przez biegłą nie budzą żadnych wątpliwości. Ich przedstawienie jest konsekwencją wielopłaszczyznowego, prawidłowo przeprowadzonego badania pokrzywdzonej, jak i obserwacji czynionych podczas czynności procesowych z udziałem <span class="anon-block">(...)</span>. Opinia biegłej z zakresu psychologii stała się podstawą ustaleń co do tego, że zeznania <span class="anon-block">(...)</span> nie są wytworami fantazji, nie uległy zniekształceniu wskutek interpretacji czy wnioskowania, a jej procesy motywacyjne są wolne od sugestii i wpływów osób trzecich. Biegła stwierdziła, ze zeznania <span class="anon-block">(...)</span> spełniają psychologiczne kryteria wiarygodności.</p> <p>Sąd nie miał zastrzeżeń co do wiarygodności wydanej w sprawie opisanej powyżej opinii, która nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości. Została ona sporządzona przez biegłą w zakresie jej specjalności zawodowej, zgodnie ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia zawodowego. Zaprezentowane zaś wnioski korespondują z całokształtem materiału dowodowego w zakresie, w jakim został on uznany za wiarygodny. Z tych względów, Sąd uznał opinię za miarodajny dowód na przytoczone okoliczności i dokonał ustaleń w powyższym zakresie również na jej podstawie</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>dokumentacja medyczna</p> </td> <td colspan="7"> <p>W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>protokół przeszukania</p> </td> <td colspan="7"> <p>Brak było podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności dowodów w postaci dokumentów dotyczących przeprowadzanych czynności procesowych, których legalność i prawidłowość nie była również zakwestionowana w toku postępowania przygotowawczego.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>protokół zatrzymania osoby</p> </td> <td rowspan="3" colspan="7"> <p>Dokumenty urzędowe, które stały się podstawą ustaleń co do okresu rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie. Nadto zatrzymanie oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> było okolicznością bezsporną, niekwestionowaną przez strony.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zaświadczenie o zwolnieniu ze sprawy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>opinie sądowo - lekarskie</p> </td> <td colspan="7"> <p>Opinie są pełne, logiczne, zostały wydane przez biegłego zgodnie z posiadaną wiedzą fachową, ustalenia biegłego nie budzą żadnych wątpliwości, w sposób należyty wyjaśnił swoje ustalenia.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>dane o karalności</p> </td> <td colspan="7"> <p>Informacje o karalności stanowiły dowód tego, że <span class="anon-block">G. M.</span> jest osobą niekaraną sądownie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>dane osobopoznaw-cze</p> </td> <td colspan="7"> <p>Dane osobopoznawcze zebrane w toku śledztwa, jak i w toku postępowania sądowego stały się podstawą poczynienia ustaleń co do stosunków rodzinnych, majątkowych i osoby oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="9" colspan="2"> </td> <td> <p>zaświadczenie od psychoterapeu-ty dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td rowspan="3" colspan="7"> <p>Dokument wiarygodny, nie był kwestionowany przez żadną ze stron, potwierdzający, że <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> korzystały i uczęszczały na psychoterapię.</p> <p>Dowody nie budzą wątpliwości, co do ich autentyczności i wiarygodności. Dowody te miały również znaczenie dla oceny stanu psychicznego pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span>. Z zaświadczenia wynika, że u <span class="anon-block">(...)</span> rozpoznano zaburzenia stresowe pourazowe z uwagi na przebytą traumę o charakterze seksualnym i wymaga dalszej psychoterapii.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>konsultacja psychologiczna dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zaświadczenie od psychoterapeu-ty dot. <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>kwestionariusz wywiadu środowiskowe-go</p> </td> <td colspan="7"> <p>Dowód potwierdzający pozytywną opinię oskarżonego wśród rodziny i sąsiadów. Oskarżony pracował, nie nadużywał alkoholu, nie zażywał narkotyków, nie wszczynał awantur ani nie był agresywny, Wobec sąsiadów zachowywał się spokojnie i kulturalnie.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>opinie biegłego z zakresu informatyki</p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd nie miał podstaw do kwestionowania wiarygodności sporządzonej przez biegłego opinii z zakresu informatyki, albowiem została ona sporządzona w sposób fachowy, rzetelny, precyzyjny oraz przez osobę obiektywną, posiadającą odpowiednie kwalifikacje.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>protokół oględzin rzeczy wraz z załącznikami</p> </td> <td colspan="7"> <p>Dowód został uznany za wiarygodny, brak było podstaw do kwestionowania jego rzetelności i prawdziwości, które nie budzą zastrzeżeń, nie był też kwestionowany przez strony w toku postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>opinia sądowo – psychologiczna dot. <span class="anon-block">K. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Zawarte w opinii wnioski były jednoznaczne i wewnętrznie niesprzeczne. Tym samym dowód ten spełnił cechy dowodu jednoznacznego, niebudzącego żadnych zastrzeżeń, a w konsekwencji mogącego stanowić podstawę dla ostatecznych rozstrzygnięć (por. wyrok SN z dnia 06.11.2002r. IV KKN 308/99).</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>informacja medyczna dot. <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>dokumentacja medyczna dot. oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Dowód nie budził wątpliwości co do jego autentyczności i wiarygodności, nie był też kwestionowany przez strony.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>3.2  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonego złożonym w trakcie posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania, że to pokrzywdzona <span class="anon-block">(...)</span> go kusiła, robiła „miłosne podloty”, kładła się na nim, wkładała mu palce w odbyt, całowała go po szyi, lizała go po uszach, a <span class="anon-block">(...)</span> miała widzieć takie sytuację. W trakcie pozostałych przesłuchań oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w jakiej twierdził, że nie było żadnych sytuacji o charakterze seksualnym z <span class="anon-block">(...)</span> ani z <span class="anon-block">(...)</span>, jak i twierdzeniom, że to <span class="anon-block">(...)</span> go prowokowała. Wyjaśnienia oskarżonego pozostają w rażącej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie, w szczególności z uznanymi za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">A. K. (2)</span>, zeznaniami świadków i opiniami biegłej psycholog. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> w tym zakresie za realizowaną przez siebie linię obrony zmierzającą do umniejszenia wagi swoich zachowań oraz uniknięcia grożącej mu odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwa.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>4  <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>X</p> </td> <td colspan="3"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->I, II</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">G. M.</span> </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- --> W pierwszej kolejności wskazać należało, iż Sąd w przedmiotowej sprawie zastosował w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 2022 r o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 r., poz. 2600) jako względniejsze dla oskarżonego min. z uwagi na podwyższenie maksymalnego wymiaru kary za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 kk</a> z 12 do 15 lat pozbawienia wolności.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Czyny przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">M.</span> w punkcie pierwszym i drugim części dyspozytywnej wyroku w ocenie Sądu wyczerpują znamiona przestępstw <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1;art. 197 § 2)">art. 197 § 1 i § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;§ 3 pkt. 2)">§ 3 pkt 2 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 2;art. 199 § 3)">art. 199 § 2 i § 3 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> </em> </p> <p> <em> <!-- -->W pierwszej kolejności należy wskazać, że konstrukcja czynu ciągłego jako instytucja prawa materialnego obliguje Sąd do analizy zachowania sprawcy właśnie przez pryzmat jej przesłanek, a w konsekwencji w razie ich spełnienia, do powołania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> jako jednego z elementów wyznaczających podstawę kwalifikacji prawnej (zob. Giezek Jacek - red., Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, WKP 2021, s 81; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 1972 r., Rw 1001/72, LEX nr 21523). Sąd był zatem zobligowany do dokonania takiej analizy przy wielości podobnych zachowań, która niejako już „na pierwszy rzut oka” uzasadniała podstawę do przyjęcia jednej z instytucji dotyczących wielości zachowań (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 § k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a>).</em> </p> <p> <em> <!-- --> Specyfika zdarzeń objętych zarzutami dotyczącymi oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> sprawia, że punktem wyjścia do rozważań na temat przyjętej kwalifikacji prawnej jest ocena zachowania oskarżonego z punktu widzenia czynu ciągłego oraz kumulatywnego zbiegu przepisów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że na przestrzeni lat, w których miało dochodzić do przestępczych zachowań oskarżonego, trudno w kontekście zeznań pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> wyodrębnić jednoznacznie poszczególne zachowania, a ponadto wszystkie zachowania oskarżonego składały się na pewną całość, której celem było zaspokajanie własnego popędu płciowego w sposób adekwatny do zaistniałych akurat okoliczności i warunków. </em> </p> <p> <em> <!-- --> W przypadku pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> były to zachowania polegające na działaniu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wielokrotnie - nie mniej niż pięć razy, przy wykorzystaniu swojej znacznej przewagi fizyczną, używaniu wobec niej przemocy polegającej na przytrzymywaniu jej ciała, a także przy nadużywaniu stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej, doprowadzeniu wyżej wymienionej będącą w wieku poniżej lat 15, do obcowania płciowego w postaci stosunków dopochwowych oraz oralnych, a także z wykorzystaniem tych samych metod doprowadzeniu jej do poddania się innym czynnościom seksualnym w postaci dotykania jej intymnych części ciała oraz doprowadzeniu pokrzywdzonej do wykonania innych czynności seksualnych postaci dotykania jego penisa i masturbowanie go.</em> </p> <p> <em> <!-- --> W przypadku <span class="anon-block">(...)</span> były to zachowania polegające na działaniu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wielokrotnie - nie mniej niż kilkadziesiąt razy, przy wykorzystaniu swojej znacznej przewagi fizycznej, używaniu wobec niej przemocy polegającej na przytrzymywaniu ciała pokrzywdzonej, a także przy nadużywaniu stosunku zależności i zaufania pokrzywdzonej, doprowadzeniu wymienionej mającej do dnia 10 maja 2021 r. poniżej 15 lat do poddania się innym czynnościom seksualnym w postaci dotykania i całowania jej piersi, dotykania rękoma oraz swoim penisem pośladków oraz intymnych części jej ciała jak również doprowadzeniu pokrzywdzonej do wykonania innych czynności seksualnych w postaci dotykania jego penisa oraz masturbowania go. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Należy w tym miejscu podkreślić, że przyjęcie czynu ciągłego poza okolicznościami wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> nie jest uzależnione od wykazania dodatkowych przesłanek, takich jak: zwartość miejscowa podejmowanych zachowań, jednorodzajowość lub tożsamość sposobu dokonania wszystkich zachowań, czy naruszanie przez poszczególne zachowania tego samego przepisu itp. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2000, II AKa 155/00). Sama treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> nie zawiera bowiem warunku jednorodzajowości zachowań jako jednej z przesłanek ciągłości. Dodatkowo, zwłaszcza w kontekście zachowań oskarżonego i przyjętej kwalifikacji prawnej, Sąd wskazuje, że „w konstrukcji czynu ciągłego mieszczą się zachowania, w których sprawca realizuje różne formy stadialne przestępstwa jednego typu, jeśli w ten sposób atakuje to samo dobro prawne" (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 8 grudnia 2008 r., II AKa 276/08, LEX nr 477807). Z sytuacją taką mamy do czynienia w przypadku oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span>. </em> </p> <p> <em> <!-- -->W piśmiennictwie i orzecznictwie wskazywano na problemy związane z prawidłową kwalifikacją prawną czynu polegającego na zgwałceniu, szczególne w kontekście kumulatywnej kwalifikacji takiego czynu. Utrudnia to jeszcze nieprawidłowa zdaniem wielu autorów i bardzo kazuistyczna konstrukcja przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197)">art. 197 k.k.</a> Istotą przyjętej kwalifikacji jest jak najlepsze odzwierciedlenie rzeczywistego stanu faktycznego oddające całą zawartość kryminalną jednego czynu (<span class="anon-block">M. M. (4)</span> - red., <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a>. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2022). Konieczne wydaje się przy tym uzyskanie zgodności między opisem czynu a podstawą skazania, co zmusza do odwołania się w kwalifikacji prawnej typu podstawowego, którego znamiona realizuje jednocześnie typ kwalifikowany. Dla spełnienia tych wymogów przyjęto w wyroku konstrukcję typu „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1;art. 197 § 2)">art. 197 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;§ 3 pkt. 2)">§ 3 pkt 2 k.k.</a>”, która mimo wątpliwości co do jej prawidłowości daje jasny obraz tego, co w rzeczywistości przypisuje się oskarżonemu (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 30 marca 2006 r., II AKa 80/06; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 23 lipca 2015 r., II AKa 247/15). </em> </p> <p> <em> <!-- --> W ocenie Sądu w świetle poczynionych ustaleń dotyczących zachowania oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> wobec pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, dla oddania pełnej zawartości kryminalnej jego działania, a przy tym najpełniejszego zobrazowania popełnionych przez niego czynów ciągłych, konieczne stało się przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej przestępstw z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1;art. 197 § 2)">art. 197 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;§ 3 pkt. 2)">§ 3 pkt 2 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1;art. 197 § 2)">art. 197 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 2;art. 199 § 3)">art. 199 § 2 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.k.</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>). Co prawda w doktrynie i w orzecznictwie prezentuje się stanowisko, iż niedopuszczalnym jest jednoczesne w zbiegu kumulatywnym kwalifikowanie zachowania sprawcy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 3;art. 197 § 3 pkt. 2)">art. 197 § 3 pkt 2 k.k.</a> w zbiegu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 2)">art. 199 § 2 k.k.</a> czy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.k.</a>, jednak dotyczy ono przede wszystkim czynu zabronionego rozumianego jako jedno zachowania sprawcy. Nie można go jednak przełożyć wprost na okoliczności niniejszej sprawy, w której oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span>, działając w ramach czynu ciągłego podejmował część zachowań w sposób określony w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 2;art. 199 § 3)">art. 199 § 2 i 3 k.k.</a>, a więc wykorzystując stosunek zależności swoich małoletnich pasierbic i nadużywając ich zaufania, doprowadzał je do obcowania płciowego (w przypadku Aleksandry Kątnik) i poddania się innym czynnościom seksualnym, a w innych dniach podejmował kolejne zachowania, wyczerpujące znamiona zgwałcenia, w postaci doprowadzenia do obcowania płciowego i poddania się innej czynności seksualnej poprzez użycie przemocy. Takie stanowisko wyraził także Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 14 marca 2014 roku w sprawie II AKa 27/14 (Biul. SAKa 2014/2/6-7, KZS 2014/6/93, podobnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 2 marca 2021 r. II AKa 225/20, LEX nr 3273451). </em> </p> <p> <em> <!-- --> W zakresie przyjętej w kumulacji kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 3;art. 197 § 3 pkt. 2)">art. 197 § 3 pkt 2 k.k.</a> Sąd wskazuje, iż gwałtem w rozumieniu tego przepisu było doprowadzenie małoletnich poniżej 15 lat nie tylko do obcowania płciowego, ale także doprowadzenie ich do poddania się innej czynności seksualnej przy użyciu przemocy. W zakresie części zachowań składających się na czyn ciągły oskarżony pokonywał opór pokrzywdzonych poprzez przytrzymywaniu ciała i w ten sposób stosował wobec nich przemoc. Dla takiej kwalifikacji jego zachowania, owa przemoc nie musiała być szczególnie intensywna. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> za przemoc uznaje każde użycie siły fizycznej, wystarczające i adekwatne do stawianego i widocznego dla sprawcy oporu oraz do braku przyzwolenia pokrzywdzonego, nakierowane na nie dopuszczenie do oporu lub do przełamania tego oporu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 kwietnia 2009 r. w sprawie II AKa 72/09-Prok. i Pr. - wkł. 2010/1-2/31, KZS 2010/2/48). W tym samym orzeczeniu Sąd Apelacyjny w Katowicach wskazał, że sam opór ofiary, który pokonuje sprawca nie musi polegać na fizycznym przeciwstawieniu się użytym przez sprawcę środkom zmuszenia i w zależności od sytuacji jego dostrzegane dla sprawcy uzewnętrznienie, może sprowadzać się do innych form, np. płaczu, ustnych wypowiedzi, szarpania, czy prób wzywania pomocy. Same pokrzywdzone w swoich zeznaniach podały, że na pewno mówiły oskarżonemu, że nie chcą, nie dałyby mu jednak rady, bo były za małe. Zeznały też, że oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> zmuszał je do dotykania go, przytrzymując ciało, trzymając ręce, które kierował na swojego penisa. W kontekście ich rozwoju umysłowego i inteligencji z pewnością właściwie przywoływały określenie „zmuszanie” jako czynienie czegoś wbrew woli osoby zmuszanej. Jak ustalono w trakcie postępowania i wskazano wyżej gwałtami były zarówno obcowanie płciowe z małoletnią <span class="anon-block">(...)</span>, ale także doprowadzanie obydwu pokrzywdzonych do poddania się innym czynnościom seksualnym. </em> </p> <p> <em> <!-- --> Pojęcie obcowania płciowego w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197)">art. 197 kk</a> interpretowane jest w piśmiennictwie na różne sposoby i nie jest w zasadzie możliwe stworzenie jednej abstrakcyjnej definicji tego terminu, odpowiadającej wszystkim możliwym stanom faktycznym. Zasadniczo można jednak w oparciu o stanowisko prezentowane w orzeczeniach sądowych wskazać, iż obcowaniem płciowy jest akt spółkowania, jak również jego surogaty w postaci stosunku analnego, czy oralnego. Konieczne jest zatem, aby zaangażowane były w tym akcie organy płciowe chociaż jednej osoby (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2 czerwca 2011r. II Aka 142/11, LEX 1001359). Z zachowania oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> wynika w sposób jednoznaczny, że swoim zachowaniem wyczerpał on znamię doprowadzenia pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> do tradycyjnego stosunku płciowego poprzez wprowadzenie penisa do jej pochwy (immisio penis). Taki sposób zachowania oskarżonego wskazuje w sposób jednoznaczny, że celem jego działania było doprowadzenie do tradycyjnego aktu spółkowania, a zatem do obcowania płciowego w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a>, do którego faktycznie doszło. Ponadto, jak wynika z ustaleń poczynionych w trakcie postępowania dowodowego oskarżony zmuszał <span class="anon-block">(...)</span> także do stosunków oralnych. Stanowią on surogat stosunków płciowych, czyli formę kontaktu seksualnego ekwiwalentną i równoważną spółkowaniu, a ponadto zmuszał ją do poddania się innym czynnościom seksualnym w postaci dotykania jej intymnych części ciała oraz doprowadził pokrzywdzoną do wykonania innych czynności seksualnych postaci dotykania jego penisa i masturbowanie go. </em> </p> <p> <em> <!-- --> Ponadto z zachowania oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> w stosunku do <span class="anon-block">(...)</span> wynika w sposób jednoznaczny, że swoim zachowaniem wyczerpał on znamię doprowadzenia pokrzywdzonej do czynności, w które zaangażowane organy płciowe zarówno pokrzywdzonej (dotykanie intymnych części jej ciała), jak i oskarżonego (dotykanie penisem pośladków i intymnych części ciała pokrzywdzonej, zmuszanie do dotykania jego penisa i masturbowanie go). Zatem inną postacią gwałtu, którego dokonywał oskarżony było doprowadzanie <span class="anon-block">(...)</span> do poddania się innym czynnościom seksualnym. Zarówno w piśmiennictwie i orzecznictwie ukształtowały się już ugruntowane poglądy na temat definiowania pojęcia „innych czynności seksualnych”. Za inną czynność seksualną uznaje się w nich zachowanie, które nie mieści się po pierwsze z pojęciu obcowania płciowego. Ponadto wiąże się ono z szeroko rozumianym życiem płciowym człowieka, polegającym na kontakcie cielesnym sprawcy z pokrzywdzonym lub przynajmniej mającym seksualny charakter zaangażowaniu ofiary (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 1999r., I KZP 17/99, OSNKW 1999, nr 7-8, poz. 37). Poddanie się innej czynności seksualnej w takim rozumieniu tego pojęcia będzie zatem obejmowało sytuacje, w których sprawca, zmierzając do pobudzenia lub zaspokojenia swojego popędu płciowego, dotyka narządy płciowe ofiary (nawet przez odzież), podejmuje inne czynności w zetknięciu z ciałem ofiary np. pocałunki, pieszczoty (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2007r., WA 28/07, LEX nr 637501). W tak przedstawionym zakresie znaczeniowym pojęcia „inna czynność seksualna” mieści się z całą pewnością zachowanie oskarżonego wobec Wiktorii Kątnik, polegające na dotykaniu jej piersi, pośladków, oraz intymnych części ciała, dotykaniu penisa oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> i masturbowaniu go. Pokrzywdzona zeznała, że oskarżony kazał jej go masturbować, kazał jej dotykać swojego penisa, dotykał ją w okolicach intymnych i po piersiach, wkładał ręce w majtki.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Sąd przyjął w kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonemu czynów postać kwalifikowaną gwałtu pod postacią zgwałcenia pedofilskiego. Z treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 3;art. 197 § 3 pkt. 2)">art. 197 § 3 pkt. 2 k.k.</a> w brzmieniu do 1 października 2023 r. wynika, że zgwałcenie pedofilskie to zgwałcenie, polegające zarówno na obcowaniu płciowym, jak i innej czynności seksualnej, dokonane w stosunku do małoletniego poniżej 15 roku życia. Okoliczności modalne w postaci wieku pokrzywdzonych były oskarżonemu jako ich ojczymowi doskonale znane i wykorzystując je seksualnie działał z pełną świadomością dopuszczania się takich zachowań wobec małoletnich poniżej 15 roku życia. </em> </p> <p> <em> <!-- --> Oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> podejmował również wobec pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> zachowania, które wypełniały znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 2;art. 199 § 3)">art. 199 § 2 i § 3 k.k.</a> Na przestrzeni okresu objętego przypisanym oskarżonemu ciągami przestępstw były bowiem też i takie sytuacje, iż bez użycia przemocy, ale nadużywając stosunku zależności, nadużywając zaufania i dając nadzieje na brak kar za złe oceny i ograniczeń w kontaktach z rówieśnikami doprowadzał małoletnie pokrzywdzone do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności. W orzecznictwie wypracowano pogląd, zgodnie z którym stosunek zależności to taki stosunek prawny lub faktyczny, który daje jednej osobie możliwość wywierania określonego wpływu bezpośredniego lub pośredniego na losy i położenie prawne, społeczne, ekonomiczne innej osoby. Sprawca wykorzystuje relacje, jakie łączą go z pokrzywdzonym, by móc oddziaływać na jego psychikę. W tak specyficznej relacji dla oceny prawnokarnej nie ma znaczenia nawet ewentualna zgoda pokrzywdzonego na stosunek płciowy czy inne czynności seksualne. Pokrzywdzony tylko pozornie ma w takiej sytuacji swobodę dyspozycji płciowej, ale faktycznie swoboda taka nie istnieje, albowiem odmowa poddania się takim czynnościom w świadomości pokrzywdzonego będzie mieć dla niego złe następstwa, których musi się obawiać (J. Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Lwów 1932). Spowodowany takim specyficznym układem zależności nastrój psychiczny pokrzywdzonego kieruje go w stronę bycia posłusznym żądaniom czy życzeniom osoby, od której jest zależny. Z całą pewnością taki stosunek zależności istniał między pokrzywdzonymi <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, które były jeszcze dziećmi a oskarżonym <span class="anon-block">G. M.</span>, jako ich ojczymem. Istniała w tym układzie zależność mentalna i finansowa pokrzywdzonych od oskarżonego. Jak wskazano wyżej, zachowania oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> przebierały także kwalifikowaną postać opisaną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 3)">art. 199 § 3 k.k.</a> Nadużycie zaufania w rozumieniu tego przepisu to to wykorzystanie występującego po stronie małoletniego przeświadczenia, że sprawcy można ufać, wierzyć mu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2020 r., II CSK 124/19, LEX nr 2978466). W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy wskazał, że istotą takiego nadużycia zaufania jest wykorzystanie przez sprawcę faktu, że małoletnia ofiara świadomie decyduje się na zadysponowanie swoją seksualnością na podstawie motywacji, która wynika wyłącznie z zaufania do sprawcy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2018 r., III KK 328/18, LEX nr 2522988). Taka relacja i motywacja istniała właśnie po stronie pokrzywdzonych. Dodatkowo realizacja kwalifikowanego typu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 3)">art. 199 § 3 k.k.</a> następowała także poprzez udzielanie przez oskarżonego w zamian korzyści majątkowej albo jej obietnicy. Pokrzywdzone zeznały, że w zamian za brak oporu i spełnianie poleceń w sytuacjach intymnych oskarżony kupował im prezenty lub to obiecywał. </em> </p> <p> <em> <!-- --> Wśród zachowań składających się na przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> czyny ciągły mieściły się również zachowania, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.k.</a> (seksualne wykorzystanie małoletniego). Dla bytu tego przestępstwa nie ma znaczenia fakt wyrażenia zgody przez małoletniego. W przypadku tego przestępstwa, realizacja jego znamion nie wymaga sprzeciwu ze strony ofiary albo jasnego określenia takiej woli sprzeciwienia się sprawcy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2021 r., II KK 490/21, LEX nr 3330813). Brak wyrażenia i przełamania takiego sprzeciwu odróżnia właśnie takie zachowanie od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197)">art. 197 k.k.</a> Z zeznań pokrzywdzonych można wywnioskować, że do takich sytuacji dochodziło, tj. do braku jednoznacznego sprzeciwu z ich strony. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 kk</a> penalizuje zachowanie sprawcy, który obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania. W tym miejscu należy zważyć, iż rozpoznawana między innymi obok stosunków płciowych odbywanych przez oskarżonego z małoletnią <span class="anon-block">(...)</span> w niniejszej sprawie „inna czynność seksualna jest to takie zachowanie, niemieszczące się w pojęciu obcowania płciowego, które związane jest z szeroko rozumianym życiem płciowym człowieka, polegające na kontakcie cielesnym sprawcy z pokrzywdzonym lub przynajmniej na cielesnym i mającym seksualny charakter zaangażowaniu ofiary (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2005r., III KK 187/04). Zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> w stosunku do pokrzywdzonych opisane powyżej niewątpliwie przybrało postać obcowania płciowego i dopuszczenia się wobec małoletnich pokrzywdzonych innych czynności seksualnych. Postępek oskarżonego wiązał się z cielesnym i mającym seksualny charakter zaangażowaniem jego ofiar. Oskarżony miał przy tym pełną świadomość, iż pokrzywdzone nie miały ukończonych 15 lat (w odniesieniu do <span class="anon-block">(...)</span> do dnia 10 maja 2021 r.). Tym samym niewątpliwie oskarżony wypełnił wszystkie znamiona omawianego występku, działając przy tym w ramach czynu ciągłego. Zdaniem Sądu, oskarżonemu przypisać można też winę w popełnieniu omawianych przestępstw. Jest on ze względu na wiek zdolny do ponoszenia odpowiedzialności karnej, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności wnioski opinii sądowo – psychiatrycznych, nie dostarczają podstaw do przyjęcia, iż w chwili czynu był niepoczytalny lub znajdował się w anormalnej sytuacji motywacyjnej. Miał dodatkowo obiektywną możliwość zachowania się w sposób zgodny z obowiązującym porządkiem prawnym, czego jednak nie uczynił, zachowaniem swoim wyczerpując ustawowe przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 kk</a>.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I <br/>ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>I, II</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> <p>Uznając oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 3;art. 197 § 3 pkt. 2)">art. 197 § 3 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57 b k.k.</a> wymierzył mu karę <span class="anon-block">(...)</span> pozbawienia wolności i uznając oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 3;art. 197 § 3 pkt. 2)">art. 197 § 3 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57 b k.k.</a> wymierzył mu karę <span class="anon-block">(...)</span> pozbawienia wolności.</p> <p>Czyny popełnione przez oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> cechują się bardzo wysokim stopniem winy i społecznej szkodliwości. Zachowania oskarżonego nie były jednorazowe. Godziły w istotne dobro prawne jakim jest wolność seksualna.</p> <p>Na wymiar kar wpływ miały okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów. W tym zakresie należy podkreślić podłoże zdarzeń, a w szczególności sposób zachowania oskarżonego, jego dotychczasowe postępowanie w zakresie własnej seksualności (analogiczne zachowanie w stosunku do obu pokrzywdzonych).</p> <p>Niewątpliwie na wymiar kar jednostkowych wpływ mają same osoby pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> i skutki, jakie spowodowało w ich psychice zachowanie ojczyma. Oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> skierował swoje zachowania do córek swojej żony, o których dobro jako ojczym winien się troszczyć. Oskarżony gwałcił kilkunastoletnie, dojrzewające dziewczynki, które nie miały wcześniej doświadczeń seksualnych, godząc w ten sposób w ich rozwój psychiczny i emocjonalny. Zamiast opiekować się swoimi pasierbicami i wspierać je, wykorzystywał pokrzywdzone seksualnie. Nawet korzystając z uprawnień stricte rodzicielskich, nie był wolny od instrumentalnego i przestępczego ich wykorzystania np. za określone zachowanie seksualne pokrzywdzonych sugerował im lepsze ich traktowanie. Oskarżony <span class="anon-block">G. M.</span> wykorzystywał przy tym swoją przewagę fizyczną i pozycję w domu.</p> <p>W następnej kolejności należało zwrócić uwagę na okoliczność, że czyny oskarżonego były przestępstwami godzącymi w najintymniejszą sferę życia człowieka. Ta sfera wolności człowieka wynika wprost z art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka i podstawowych wolności, który statuuje prawo do prywatności. Ochrona tej sfery wolności mieści się w ramach ochrony życia prywatnego, gwarantowanej przez państwo. Czyn ten godzi bowiem właśnie w owe podstawowe prawa jednostki ludzkiej powodując skutek w postaci cierpienia, szczególnie psychicznego o natężeniu o wiele większym niż w przypadku innych przestępstw. Cierpienie to spotęgowane jest przez fakt, iż ofiarami takiego zachowania były dzieci. Czyny oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> godziły zatem właśnie w owe podstawowe prawa jednostki ludzkiej, powodując skutek w postaci cierpienia, szczególnie psychicznego o natężeniu o wiele większym niż w przypadku innych przestępstw. Zachowania takie były szczególnym rodzajem sytuacji stresowej, oddziaływującym przez długi czas na sposób funkcjonowania pokrzywdzonych, a w szczególności zdarzenia będące przedmiotem postępowania zaburzyły poczucie bezpieczeństwa i prywatności pokrzywdzonych. Dowodem takich skutków były problemy psychiczne <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, szukanie pomocy specjalistycznej i w konsekwencji jej znalezienia podjęte terapie psychologiczne. O negatywnych skutkach dla zdrowia psychicznego pokrzywdzonych zeznawali szczególnie psychiatra <span class="anon-block">C. M.</span>, psycholog <span class="anon-block">J. W.</span>, a także opisała je w opinii biegła psycholog.</p> <p>W opinii Sądu nie jest możliwe abstrakcyjne ustalenie, jakie następstwa dla pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> mogą przynieść traumatyczne przeżycia będące przedmiotem postępowania, jednak pewne następstwa są na tyle uniwersalne, iż można wskazać, że pojawiły się lub pojawią u pokrzywdzonych. Zespół stresu pourazowego lub depresja pojawia się u 94% ofiar przestępstw seksualnych (Bancroft J. Seksualność człowieka. Elsevier rban &amp; Partner, Wrocław 2011). Wszystkie te okoliczności wskazują, że życie pokrzywdzonych na skutek zachowań oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> uległo zmianie, której wymiaru nie da się w żaden sposób określić ani zmierzyć.</p> <p>W ocenie Sądu wymierzone oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> kary jednostkowe zawierają w sobie konieczną adekwatność pomiędzy ich rodzajem oraz wymiarem kar a społeczną szkodliwością przypisanych oskarżonym przestępstw i stopnia jego zawinienia. Właśnie okoliczności sprawy oraz właściwości i warunki osobiste oskarżonego przemawiają za takim jego potraktowaniem. Niewiele bowiem jest okoliczności dla oskarżonego korzystnych – właściwie za takową można uznać jedynie dotychczasową niekaralność oskarżonego. Co prawda pracował i łożył na utrzymanie rodziny, ale jednocześnie fakt ten wykorzystywał do uzależnienia od siebie członków rodziny i wpływania na ich zachowanie. Mając zatem na uwadze czyny oskarżonego, czas ich trwania, wielość i rodzaj jego zachowań, właściwości i warunki osobiste <span class="anon-block">G. M.</span>, stopień pokrzywdzenia <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">W. K. (2)</span> oraz pozostałe okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, za kary adekwatne Sąd uznał kary odpowiednio <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> pozbawienia wolności.</p> <p>Wymiar kar jest także realizacją dyrektywy prewencji ogólnej. Nakazuje ona wymierzenie takiej kary, która utwierdza w społeczeństwie przekonanie o respektowaniu prawa, a jednocześnie buduje w świadomości społecznej gwarancję skutecznego zwalczania przestępczości. Jednocześnie jej zadaniem jest tworzenie atmosfery zaufania ludzi do istniejącego systemu prawnego. Możliwe jest to wyłącznie w przypadku uwzględniania przy wymiarze kary ewentualnego zrozumienia stosowanej reakcji karnej, także w aspekcie swoistego potępienia dla ludzi naruszających prawo, a zwłaszcza godzą w tak cenne dobra nim chronione (patrz: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2019 r. II AKa 237/18, LEX nr 2620795). W opinii Sądu w tym kontekście dyrektywę prewencji ogólnej będą właśnie realizowały kary w górnym wymiarze, które mogą budować w społeczności lokalnej przekonanie o prawidłowym funkcjonowaniu systemu prawnego, o niepobłażaniu sprawcy przestępstw popełnionego na szkodę małoletnich pasierbic, dla których trudno znaleźć jakiekolwiek racjonalne uzasadnienie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>III</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączono orzeczone w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności i wymierzono oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> karę łączną 10 lat pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej Sąd zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> miał na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawej społeczeństwa. Analiza elementów strony podmiotowej i przedmiotowej przestępstw przypisanych oskarżonemu prowadzi do przekonania, iż kara ta będzie współmierna do winy i stopnia szkodliwości społecznej czynów popełnionych przez oskarżonego, a także uczyni zadość wymaganiom prewencji indywidualnej i ogólnej. Przy wymierzaniu kary łącznej Sądu uznał, że jedynie orzeczona w takim wymiarze surowa kara łączna pozbawienia wolności będzie realizować dyrektywy określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. W ocenie Sądu orzeczona kara jest właściwą reakcją karną na zachowanie oskarżonego, a w świetle okoliczności popełnienia czynów nie nosi znamion kary niewspółmiernie surowej. Łączna kara uwzględnia także pewien związek między przestępstwami, polegający na dokonywaniu ich na szkodę osób najbliższych, z wykorzystaniem zależności tych osób od oskarżonego. Sąd w stosunku do oskarżonego zastosował zasadę asperacji i wymierzył karę w wysokości wyższej od najwyższej z orzeczonych kar jednostkowych, ale niższej niż ich suma. Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do pełnej kumulacji, gdyż kumulacja kar stanowi dolegliwość, która przekraczałaby potrzeby resocjalizacyjne. Sąd miał w polu widzenia związek przedmiotowy i podmiotowy czynów, a zatem m.in. bliskość miejscową i skierowanie ich do osób najbliższych, pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. Jedyną okolicznością łagodzącą po stronie oskarżonego była jego dotychczasowa niekaralność.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>V</p> <p>VII</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 2;art. 41 a § 4)">art. 41a § 2 i § 4 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a>. orzeczono wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, zarówno osobiście, jak i przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość oraz zakaz zbliżana się do nich na odległość mniejszą niż 100 metrów przez okres 10 lat. W razie skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (rozdział 25)">Rozdziału XXV KK</a> popełnione na szkodę małoletniego, orzeczenie tego środka jest obligatoryjne. W przypadku zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi oraz zakazu zbliżania się do nich chodzi przede wszystkim o ochronę pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> przed oskarżonym, który prędzej czy później opuści zakład karny (okres, na który orzeczono zakazy, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności). W ocenie Sądu w tej sytuacji okres 10 lat będzie wystarczającym czasem na osiągnięcie przez pokrzywdzone równowagi psychicznej koniecznej nie tylko do samodzielnego podejmowania decyzji co do kontaktów z oskarżonym (który jest biologicznym ojcem ich przyrodnich sióstr <span class="anon-block">K. M.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>), ale też do pewnego powrotu do normalności, czemu fizyczna obecność oskarżonego nie sprzyjałaby.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1 a)">art. 41 § 1a k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a> orzeczono wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> zakaz zajmowania wszelkich stanowisk, wykonywania wszelkich zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi na okres 10 lat. Zdaniem Sądu czasokres orzeczonego środka karnego w sposób skuteczny zabezpieczy społeczeństwo przed ryzykiem ponownego popełnienia czynu zabronionego przez oskarżonego, a w szczególności przed zachowaniami w/w jakie mógłby on podejmować wobec osób małoletnich, co zapobiegnie ich wiktyminacji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>VI</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zobowiązano oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> do naprawienia krzywdy wyrządzonej przestępstwami opisanymi w pkt I i II części wstępnej wyroku poprzez zapłatę na rzecz małoletnich pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> tytułem zadośćuczynienia kwot po 50.000 zł. Przestępcze zachowania oskarżonego z pewnością spowodowało u małoletnich pokrzywdzonych poważne szkody w ich psychice, a wyrządzone im krzywdy mogą rodzić negatywne skutki w dalszym ich życiu, w tym na etapie wchodzenia w relacje intymne. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że wykorzystywanie seksualne dzieci może mieć poważne skutki dla rozwoju psychicznego ofiary. Po pierwsze mogą zaburzyć relacje intymne ofiary w jej późniejszym dorosłym życiu. Gwałty popełnione przez oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> spowodowały u pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> spadek poczucia własnej wartości i mogą spowodować trudności w podjęciu decyzji o wejściu w bliskie prawidłowe relacje z partnerem w życiu dorosłym. Okoliczności przestępstw opisanych w sentencji wyroku uzasadniają zobowiązanie oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonych zadośćuczynienia, które ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalna wartość. Wysokość ta jednak nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa, a więc powinna być utrzymana w rozsądnych granicach (tak SN w wyroku z dnia 26 lutego 1962 r., 4 CR 902/61, OSNCP 1963 nr 5, poz. 107; w wyroku z 24 czerwca 1964 r., I PR 203/65, OSPIKA 1966, poz. 92). Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności, a także sytuację finansową oskarżonego, Sąd uznał, że odpowiednimi sumami zadośćuczynienia dla pokrzywdzonych <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> będą kwoty po 50 000 zł wobec każdej z nich.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>IV</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1;art. 63 § 5)">art. 63 § 1 i 5 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 9 lutego 2023 r. od godz. 08.20 do dnia 22 stycznia 2024 r. do godz. 12.45 przyjmując, iż 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 dniowi orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">G. M.</span> </p> </td> <td> <p>VIII</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zwrócono jako osobie uprawnionej oskarżonemu <span class="anon-block">G. M.</span> dowody rzeczowe ujęte pod poz. 1-8 wykazu dowodów rzeczowych na k. 141 akt sprawy i pod poz. 9 wykazu dowodów rzeczowych na k. 383 akt sprawy po stwierdzeniu ich zbędności dla postępowania karnego, które zostało nieprawomocnie zakończone.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>5  <strong> <!-- -->Inne zagadnienia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>6  <strong> <!-- -->KOSZTY procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>IX</p> <p>X</p> </td> <td colspan="8"> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z § 11 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 5, ust 7 oraz § 17 pkt 1 i 2 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie orzeczono wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. M.</span> zwrot kosztów zastępstwa procesowego z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika poprzez zapłatę na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">E. M.</span> kwoty 2 640 zł powiększone o 23 % podatku VAT.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części w kwocie 12 000 zł, w pozostałej części zwolniono oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> odstąpiono od wymierzenia mu opłaty biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową oraz fakt wymierzenia mu długoterminowej kary pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>7  <strong> <!-- -->Podpis </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> </table> </div>