VI Ka 1225/16

<p>Sygn. akt VI Ka 1225/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Sebastian Mazurkiewicz</p> <p>protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska</p> <p>po rozpoznaniu dnia 13 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p>w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>obwinionego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20050250202" title="Ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - Dz. U. z 2005 r. Nr 25, poz. 202 (art. 48)">art. 48 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji</a> (Dz.U. z 2015 r. poz. 140)</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie</p> <p>z dnia 24 czerwca 2016 r. sygn. akt IV W 2748/15</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia kary obwinionemu; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, wydatki postępowania w obu instancjach przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 1225/16</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja wniesiona przez obwinionego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> (dalej <span class="anon-block">R. K. (1)</span>) okazała się zasadna jedynie w zakresie wniosku o odstąpienie od wymierzenia kary. W pozostałym zakresie nie była ona zasadna.</p> <p>Wbrew wyeksponowanym w apelacji zarzutom stwierdzić należy, iż orzeczenie wydane w przedmiotowej sprawie zapadło w zgodzie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20050250202" title="Ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - Dz. U. z 2005 r. Nr 25, poz. 202 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 § 1</a> kw i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20050250202" title="Ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - Dz. U. z 2005 r. Nr 25, poz. 202 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1</a> kw. Twierdzenia obwinionego co do tego, że do jego zaniechania nie ma zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20050250202" title="Ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - Dz. U. z 2005 r. Nr 25, poz. 202 ()">ustawa z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji</a> (dalej ustawa o recyklingu), albowiem weszła ona w życie długo po tym jak pojazd marki <span class="anon-block">M.</span> był wyrejestrowany nie zasługuje na uwzględnienie. Otóż art. 1 § 1 kw – skorelowany z zasadami konstytucyjnymi – nie pozwala na retroaktywność, czyli karanie obwinionego za zachowanie lub zaniechanie uczynione przed wejściem w życie ustawy. Ponieważ jednak obwiniony <span class="anon-block">R. K. (1)</span> w dniu wejście w życie ww. ustawy był właścicielem pojazdu, o którym mowa w art. 18 ustawy o recyklingu, przeto od momentu, kiedy przepis ten nakazuje przekazanie pojazdu stosownemu przedsiębiorcy stał się sprawcą wykroczenia z art. 48 tejże ustawy. Nie może być także mowy o naruszeniu art. 4 § 1 kw, albowiem wykroczenie z art. 48 ww. ustawy ma charakter trwały, tzn. rozpoczyna się w momencie, kiedy zobowiązany staje się podmiotem niedopełnionego obowiązku a kończy w momencie spełnienia tegoż obowiązku lub utraty prawa własności do pojazdu (jak w przypadku obwinionego). Tym samym <span class="anon-block">R. K. (1)</span> do dnia sprzedaży pojazdu był sprawcą wykroczenia z art. 48 ustawy o recyklingu.</p> <p>W sprawie tym samym nie może być mowy o obrazie prawa materialnego i procesowego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> kw, gdyż nie doszło do przedawnienia wszczęcia. W dniu wszczęcia w niniejszej sprawie postępowania przed sądem nie minął rok od 22 marca 2015 roku, czyli od dnia kiedy <span class="anon-block">R. K. (1)</span> przestał być podmiotem obowiązku z art. 18 ustawy o recyklingu.</p> <p>W sprawie nie może być także mowy o naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20050250202" title="Ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - Dz. U. z 2005 r. Nr 25, poz. 202 (art. 18;art. 20;art. 48)">art. 18,20 i 48 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji</a> poprzez zastosowanie ich do stanu faktycznego zapoczątkowanego przed ich wejściem w życie, o czym było na wstępie niniejszego uzasadnienia.</p> <p>Wobec powyższego – nie dostrzegając podstaw do rewizji wyroku w części dotyczącej stanu faktycznego i zastosowanego prawa materialnego – Sąd Okręgowy nie uwzględnił apelacji w części dotyczącej wniosku o uniewinnienie <span class="anon-block">R. K. (1)</span> od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia.</p> <p>Na uwzględnienie zasługiwał natomiast wniosek o odstąpienie od wymierzenia obwinionemu kary, przy czym niewątpliwie nie nastąpiło to na skutek braku społecznej szkodliwości czynu a jedynie na skutek stwierdzenia subminimalnego stopnia tejże szkodliwości. Zwrócić należy uwagę, że przedmiotem wykroczenia był wiekowy pojazd marki <span class="anon-block">M.</span> – wedle dzisiejszej nomenklatury co najmniej o charakterze yountimera. Pojazd tego rodzaju po zezłomowaniu zostałby zgnieciony, następnie przetopiony, tymczasem – o czym świadczy choćby fakt zakupu tego pojazdu za kwotę 800 złotych – niewątpliwie ma on – w zakresie części – pewną wartość kolekcjonerską. Tym samym niewypełnienie przez obwinionego obowiązku oddania pojazdu do stosownego przedsiębiorcy zapobiegło unicestwieniu pojazdu, którego części mogą przyczynić się do odrestaurowania cennych pojazdów, które w dzisiejszych czasach mogą stać się zabytkami. Powyższe – w zestawieniu z cechami obwinionego, który jest człowiekiem o nieposzlakowanej opinii – świadczy, iż zaistniał przypadek określony w art. 39 § 1 kw pozwalający skorzystać z odstąpienia od wymierzenia obwinionemu kary.</p> <p>Z tego też względu Sąd Okręgowy zmienił wyrok poprzez odstąpienie od wymierzenia obwinionemu <span class="anon-block">R. K. (1)</span> kary, w pozostałej części (a więc merytorycznego uznania jego winy i subsumpcji czynu) utrzymał go w mocy. Owo ostatnie rozstrzygnięcie nie dotyczy obciążenia obwinionego kosztami sądowymi przez Sąd Rejonowy, albowiem od kosztów sądowych w sprawie obwiniony został zwolniony przez Sąd Okręgowy. Podstawą takiego rozstrzygnięcia stał się wniosek o niecelowości karania <span class="anon-block">R. K. (1)</span> karą grzywny, a w takiej sytuacji obciążanie go kosztami sądowymi byłoby niesprawiedliwie.</p> <p>Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.</p> </div>