VI GC 263/16

Sądy powszechne2016-12-13

Sygnatura

VI GC 263/16

Data orzeczenia

2016-12-13

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Jolanta Brzęk (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

Sygn. akt VI GC 263/16 upr/3 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Nyga po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. w Tychach na rozprawie sprawy z powództwa: (...) S.A. w G. przeciwko: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na rzecz powoda (...) S.A. w G. kwotę 5 240,84 zł (pięć tysięcy dwieście czterdzieści złotych osiemdziesiąt cztery grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot: <dl> <dt>-</dt> <dd> 854,05 zł (osiemset pięćdziesiąt cztery złote pięć groszy) od dnia 1 września 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 776,46 zł (siedemset siedemdziesiąt sześć złotych czterdzieści sześć groszy) od dnia 1 września 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 629,98 zł (sześćset dwadzieścia dziewięć złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy) od dnia 1 września 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 998,26 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych dwadzieścia sześć groszy) od dnia 1 września 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 1 021,86 zł (jeden tysiąc dwadzieścia jeden złotych osiemdziesiąt sześć groszy) od dnia 1 września 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 885,87 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych osiemdziesiąt siedem groszy) od dnia 1 września 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 10,94 zł (dziesięć złotych dziewięćdziesiąt cztery złote) od dnia 9 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 13,79 zł (trzynaście złotych siedemdziesiąt dziewięć groszy) od dnia 9 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 11,07 zł (jedenaście złotych siedem groszy) od dnia 9 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 18,57 zł (osiemnaście złotych pięćdziesiąt siedem groszy) od dnia 9 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 16,34 zł (szesnaście złotych trzydzieści cztery grosze) od dnia 9 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty, </dd> <dt>-</dt> <dd> 13,65 zł (trzynaście złotych sześćdziesiąt pięć groszy) od dnia 9 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty; </dd> </dl> 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2 483,66 zł (dwa tysiące czterysta osiemdziesiąt trzy złote sześćdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Jolanta Brzęk Sygn. akt VI GC 263/16/3 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pozwem z dnia 9 grudnia 2015 roku powódka (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym, o zasądzenie od (...) Sp. z o.o. z siedzibą w M. kwoty 5 240,84 zł wraz z ustawowymi odsetkami od wyszczególnionych w pozwie kwot za wskazane okresy oraz o zasądzenie kosztów procesu. Podstawę należności stanowiły faktury za zużycie energii elektrycznej i usługi dystrybucyjne, wystawione na podstawie łączącej strony umowy. W dniu 14 grudnia 2015 r. wydano przeciwko pozwanej nakaz zapłaty. Pozwana skutecznie złożyła sprzeciw, zaskarżając go w całości wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, co zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505)">art. 505</a>[36]<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 k.p.c.</a> spowodowało utratę przez nakaz zapłaty mocy w całości i skutkowało przekazaniem sprawy do rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy. Pozwana w uzasadnieniu wskazała, że wytoczone przeciwko niej powództwo jest całkowicie bezzasadne z uwagi na fakt, iż powódka domaga się zapłaty za dostarczenie energii elektrycznej do nieruchomości, którą pozwana formalnie zbyła w dniu 29 czerwca 2015 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A (...), jednak już od początku stycznia 2015 r. nieruchomość została przejęta przez nabywcę i to nabywca był zobowiązany regulować wszelkie płatności. Sąd ustalił, co następuje W dniu 11.12.2013 r. strony zawarły umowę kompleksową dostarczania energii elektrycznej nr (...) na potrzeby pozwanej, tj. do budynku położonego przy ul. (...)/*, (...)-(...) C.. W § 2 pkt 3 umowy strony postanowiły, że ilość nabytej energii będzie rozliczana według rzeczywistego zużycia tej energii przez klienta. W § 2 pkt 4 umowy przyjęto, że okres rozliczeniowy wynosi 2 miesiące. Zgodnie z § 2 pkt 7 umowy pozwana oświadczyła, że używa w/w obiekty na podstawie posiadanego tytułu prawnego. Zgodnie z § 5 pkt 4 pozwana (klient) zobowiązała się do niezwłocznego poinformowania powódki (sprzedawca) o wszelkich zmianach celu wykorzystania energii oraz innych okolicznościach mających wpływ na właściwe rozliczenie ze energię elektryczną i zapewnienie usługi dystrybucji. Zgodnie z § 5 pkt 8 pozwana (klient) zobowiązała się do poinformowania powódki (sprzedawca) o utracie tytułu prawnego do obiektu/lokali, do których dostarczana jest energia elektryczna. Zgodnie z § 5 pkt 11 pozwana (klient) zobowiązała się do poinformowania powódki (sprzedawca) z miesięcznym wyprzedzeniem o zamiarze opuszczenia danego obiektu, do którego dostarczana jest energia elektryczna, wskazując powódce termin, w którym opuści obiekt. Zgodnie z § 7 pkt 1 ceny energii elektrycznej, stawki opłat dodatkowych oraz zasady ich stosowania określa aktualnie obowiązująca Taryfa, która będzie podstawą rozliczeń miedzy Stronami. Przyjęto, że rozliczenia z tytułu zapewnienia przez Sprzedawcę usług dystrybucji energii elektrycznej, będą dokonywane według stawek opłat i zasad rozliczeń określonych w Taryfie (...). W § 8 pkt 5 strony postanowiły, że do każdorazowego zakupu porcji energii elektrycznej doliczane będą stałe opłaty rozliczeniowe, należne z tego tytułu zgodnie z postanowieniami – odpowiednio- Taryfy lub Taryf (...), i opłaty za usługi dystrybucyjne za okres od ostatniego miesiąca, w którym dokonany był zakup energii elektrycznej do dnia zakupu. W § 10 pkt 1 umowy strony postanowiły, że podstawą dokonania zapłaty przez klienta (pozwaną) będzie wystawiona przez powoda faktura. Należność miała być płatna w terminach określonych w fakturze. Za przekroczenie terminów płatności określonych w fakturach, sprzedawcy przysługuje prawo do naliczania odsetek w wysokości ustawowej. Zgodnie z § 11 pkt 1 umowy przedmiotowa umowa została zawarta na czas określony, tj. od dnia 30 listopada 2013 r. do dnia 30 listopada 2014 r. Zgodnie z § 11 pkt 3 umowy strony postanowiły, że możliwe jest rozwiązanie umowy dla danego punktu poboru wskazanego w Załączniku nr 1 i nie stanowi ono rozwiązania całej Umowy chyba, że przedmiotem wypowiedzenia są wszystkie punkty poboru określone w Załączniku nr 1. Stosownie do § 11 pkt 9 umowy, przedmiotowa mogła być rozwiązana przez Sprzedawcę z uwzględnieniem zapisów § 11 pkt 3 z zachowaniem 14 dniowego okresu wypowiedzenia w przypadku gdy klient utraci tytuł prawny do korzystania z obiektu/lokalu, do którego dostarczana jest energia elektryczna. W przypadku, o jakim mowa w § 11 pkt 9, jak również w przypadku opuszczenia któregokolwiek z lokalu/obiektu wymienionego w Załączniku nr 1 przez Klienta, Klient zobowiązany jest umożliwić Sprzedawcy lub (...), w uzgodnionym terminie, dokonania odczytu wskazań układu pomiarowo – rozliczeniowego oraz jego wybudowę pod rygorem zapłaty należności za energię elektryczną i usługi dystrybucyjne związane z dostarczaniem energii do tego lokalu/obiektu, do czasu zawarcia przez sprzedawcę umowy z nowym klientem lub do czasu wybudowy układu pomiarowo – rozliczeniowego. Strony w § 11 pkt 11 umowy przyjęły, że w przypadku, gdy umowa zawarta jest na czas określony, jeżeli żadna ze stron, najpóźniej na 3 miesiące przed końcem okresu na jaki została zawarta Umowa, nie złoży drugiej stron oświadczenia na piśmie o rozwiązaniu umowy wraz z upływem tego okresu, umowa ulega automatycznemu przedłużeniu na okres kolejnych 12 miesięcy. Oświadczenie o rozwiązaniu umowy powinno być przesłane drugiej stronie listem poleconym lub doręczone osobiście lub przesyłką kurierską. Postanowienie to stosuje się także odpowiednio w przypadku każdego przedłużenia okresu obowiązywania umowy na okres kolejnych 12 miesięcy. Zgodnie z § 13 pkt 11 integralną cześć umowy stanowi Załącznik nr 1 obrazujący wykaz punktów poboru objętych umową. dowód: umowa (k.45-51), załącznik nr 1 (k.52), zaświadczenie o nr regon (k.53), potwierdzenie zarejestrowania podmiotu jak podatnika VAT (k.54), KRS pozwanej (k.55-57) KW (k.58-68), protokół zdawczo odbiorczy (k.96-98). Powódka w okresie od 8 stycznia 2015 r. do 29 czerwca 2015 r w związku z łączącą strony umową kompleksową na dostarczanie energii elektrycznej dostarczyła pozwanemu energię elektryczną (w ilościach wskazanych w fakturach VAT dołączonych do pozwu), a pozwana dostarczoną energię elektryczną zużyła, za co powódka obciążyła pozwaną 6 fakturami VAT, na łączną kwotę 5 156,48 zł. Powódka za przekroczenie terminu płatności wystawiła na rzecz pozwanego noty odsetkowe na łączną kwotę 84,36 zł. dowód: dokumenty płatnika (k.69 ), faktury VAT wraz z notami odsetkowymi (k.73-89). W dniu 29 czerwca 2015 r. Strony spisały protokół zdawczo odbiorczy na okoliczność przekazania lokalu. dowód: protokół (k.99,104), zlecenie (k.100,101,102,103) Pozwana mimo wezwania do zapłaty nie uregulowała powyższych należności. dowód: wezwanie do zapłaty (k.70,71) wraz z potwierdzeniem odbioru (k.72). Pozwana w dniu 29 czerwca 2015 r. sprzedała na rzecz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. całą zabudowaną nieruchomość, położoną w C. przy ul. (...), wpisaną do księgi wieczystej oznaczonej jako (...), składająca się z działek gruntu o nr (...) i nr (...) – łączny obszar 1.078 m 2 dowód: akt notarialny (k.90-95), Powyższe ustalenia poczynione zostały w oparciu o powołane dowody z dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne w całości. Należy podkreślić, że powołana dokumentacja pomimo iż pochodziła z różnych źródeł przedstawiała spójny obraz przebiegu wydarzeń, który był prawdopodobny w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Z tych względów oceniono wymienione dowody jako w pełni wiarygodną podstawę dla czynienia ustaleń faktycznych. Sąd zważył, co następuje: Powództwo wytoczone w niniejszej sprawie przez (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. przeciwko (...) Sp. z o.o. z siedzibą w M. zasługiwało na uwzględnienie w całości. Powódka swoje roszczenie przeciwko pozwanej wywodziła z łączącej strony umowy kompleksowego dostarczania energii elektrycznej na podstawie której wystawiła faktury VAT za zużycie energii elektrycznej oraz świadczenie usług dystrybucyjnych. Pozwana natomiast kwestionowała powództwo podnosząc jego bezzasadność z uwagi na fakt, iż powódka domaga się zapłaty za dostarczenie energii elektrycznej do nieruchomości, którą pozwana formalnie zbyła w dniu 29 czerwca 2015 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A (...), jednak już od początku stycznia 2015 r. nieruchomość została przejęta przez nabywcę i to nabywca był zobowiązany regulować wszelkie płatności. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a> przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Natomiast w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 555)">art. 555 k.c.</a> przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii oraz do sprzedaży praw. Jak wynika z materiału zgromadzonego w sprawie w dniu 11.12.2013 r. strony zawarły umowę kompleksową dostarczania energii elektrycznej nr (...) na potrzeby pozwanego, tj. do budynku położonego przy ul. (...)/*, (...)-(...) C.. Umowa ta zgodnie z brzmieniem § 11 pkt 1 została zawarta na czas określony, tj. od dnia 30 listopada 2013 r. do dnia 30 listopada 2014 r. W oparciu jednak o § 11 pkt 11 umowa ta uległa automatycznemu przedłużeniu na okres kolejnych 12 miesięcy. Zatem sąd przyjął, że strony łączyła umowa kompleksowego dostarczania energii elektrycznej, a co za tym idzie, pozwana jest zobowiązana do zapłaty za wystawione w tym przedmiocie faktury VAT, tj. za zużycie energii elektrycznej oraz świadczenie usługi dystrybucyjnej(kwoty należności wynikające z w/w faktur VAT nie zostały zakwestionowane przez pozwaną). Należy wyjaśnić, iż umowa sprzedaży energii elektrycznej należy do umów o charakterze cywilnoprawnym, o czym przesądza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 555)">art. 555 k.c.</a> Cechą wyróżniającą tę umowę jest ekwiwalentność świadczeń, gdyż za dostarczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne energię lub paliwa odbiorca zobowiązuje się zapłacić odpowiednią cenę. A co za tym idzie, do umowy sprzedaży energii elektrycznej mają zastosowanie - obok przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 ()">prawa energetycznego</a> - także przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> dotyczące - jak wyżej wspomniano - skutków niewykonania zobowiązań z umów wzajemnych. Jeżeli odbiorca energii nie uiszcza we właściwym terminie należności za dostarczoną zgodnie z umową energię, dopuszcza się on zwłoki w spełnieniu świadczenia jako dłużnik z umowy sprzedaży energii elektrycznej (wyrok SN z 4 marca 2004 r., III SK 8/04, OSNP 2005, nr 1, poz. 14). Nie sposób zgodzić się z pozwaną, że nie jest zobowiązana do zapłaty za dostarczoną jej energie elektryczną do nieruchomości wskazanej w umowie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że pozwana formalnie zbyła przedmiotową nieruchomość w dniu 29 czerwca 2015 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A (...). Należy jednak zauważyć, że wystawione przez powódkę faktury dotyczą okresu od dnia 8 stycznia 2015 r. do dnia 29 czerwca 2015 r. Czyli za okres kiedy pozwana była jeszcze właścicielem nieruchomości i korzystała z energii elektrycznej dostarczanej przez powódkę. Nadto należy zauważyć, że zgodnie z § 5 pkt 4 umowy pozwana (klient) zobowiązała się do niezwłocznego poinformowania powódki (sprzedawca) o wszelkich zmianach w celu wykorzystania energii oraz innych okolicznościach mających wpływ na właściwe rozliczenie za energię elektryczną i zapewnienie usługi dystrybucji. Co więcej zgodnie z § 5 pkt 8 pozwana (klient) zobowiązała się do poinformowania powódki (sprzedawca) o utracie tytułu prawnego do obiektu/lokali, do których dostarczana jest energia elektryczna. Jak również, Zgodnie z § 5 pkt 11 pozwana (klient) zobowiązała się do poinformowania powódki (sprzedawca) z miesięcznym wyprzedzeniem o zamiarze opuszczenia danego obiektu, do którego dostarczana jest energia elektryczna, wskazując powódce termin, w którym opuści obiekt. Nadto w przypadku opuszczenia któregokolwiek z lokalu/obiektu wymienionego w Załączniku nr 1 przez Klienta, Klient zobowiązany jest umożliwić Sprzedawcy lub (...), w uzgodnionym terminie, dokonania odczytu wskazań układu pomiarowo – rozliczeniowego oraz jego wybudowę pod rygorem zapłaty należności za energię elektryczną i usługi dystrybucyjne związane z dostarczaniem energii do tego lokalu/obiektu, do czasu zawarcia przez sprzedawcę umowy z nowym klientem lub do czasu wybudowy układu pomiarowo – rozliczeniowego. Tym samym wobec faktu, że pozwana nie poinformowała powódki o przejęciu powyższego lokalu przez nowego nabywcę, tj. już od początku stycznia 2015 r. to nie może ona uniknąć odpowiedzialności za powstałe zobowiązania. Przeciwnie - protokół zdawczo-odbiorczy lokalu został spisany dopiero 29 czerwca 2015 r. Zatem należało przyjąć, że na mocy  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art.535 kc</a> w zw. z  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 555)">art.555 kc</a> pozwana powinna zapłacić powódce dochodzoną należność – w wysokości dochodzonej pozwem, nieuregulowanej do dnia wydania wyroku. Wysokości roszczenia pozwana nie kwestionowała. Stwierdzić tym samym należy, że podstawę roszczenia stanowi umowa stron i wywiązanie się z niej przez powódkę, udokumentowane przedstawionymi fakturami, którym pozwana nie zaprzeczyła (  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art.230 kpc</a> ), a podstawę prawną – powołane wyżej przepisy  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> . Biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, Sąd uznał dochodzone przez powódkę roszczenie za zasadne o czym orzekł w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). SSR Jolanta Brzęk </div>