VI Ka 519/16

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 519/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 13 grudnia 2016</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Bożena Żywioł</p> <p>Protokolant Sylwia Sitarz</p> <p>przy udziale funkcjonariusza celnego <span class="anon-block">B. K.</span> Urzędu Celnego <br/>w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. R.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107§1 kks</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach</p> <p>z dnia 30 listopada 2015 r. sygnatura akt II K 519/15</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> </p> <p>1.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">D. R.</span> kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie obrońcy w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>3.  kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.</p> <p>VI Ka 519/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 30 listopada 2015r., sygn. akt II K 519/15, został zaskarżony przez oskarżyciela publicznego, który wniósł apelację od całości rozstrzygnięcia, na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">D. R.</span>.</p> <p>Sąd Okręgowy, pozostając w ramach zarzutów środka odwoławczego wniesionego na niekorzyść oskarżonego przez podmiot profesjonalny, nie podzielił argumentacji zaprezentowanej przez skarżącego i – tym samym – nie uwzględniając apelacji utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.</p> <p>Z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że Sąd Rejonowy uniewinnił <span class="anon-block">D. R.</span> z uwagi na przyjęcie, iż oskarżony pozostawał w usprawiedliwionej nieświadomości karalności czynu, to jest w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 4)">art. 10 § 4 kks</a>, przy czym wskazał, na jakiej podstawie przyjął, że zaistniały podstawy do uwzględnienia wyjaśnień oskarżonego powołującego się na wspomnianą okoliczność wyłączającą bezprawność jego działania.</p> <p>Wywód sądu meriti jest przekonujący. Skoro bowiem pozostaje faktem, że w czasie, którego dotyczył postawiony oskarżonemu zarzut wydane zostały liczne orzeczenia sądów zarówno powszechnych, jak i administracyjnych, w których z powołaniem na brak notyfikacji przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych</a>, do jakich odsyła blankietowy przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>, przyjmowano, że osoby urządzające gry na automatach do gier bez koncesji i poza kasynami gry nie mogą odpowiadać za naruszenie przepisów karno- skarbowych i ponosić odpowiedzialności za popełnienie przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>, to oskarżony zapoznając się z treścią i argumentacją takich orzeczeń miał podstawy przyjmować, że urządzanie gier na dwóch automatach poprzez ich wstawianie do lokalu „<span class="anon-block">(...)</span>” w <span class="anon-block">M.</span> nie jest karalne. W dobie Internetu przekonującym jest, że oskarżony miał dostęp do treści takich orzeczeń, a dodatkowo zasięgając opinii prawnej i wymieniając się informacjami na ten temat z innymi osobami prowadzącymi działalność gospodarczą o takim samym profilu mógł pozostawać w usprawiedliwionym błędzie, co do karalności takiego zachowania.</p> <p>Trafnie podkreślił sąd pierwszej instancji, że wszelkie kontrowersje dotyczące stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> nie mogą negatywnie wpływać na sytuację prawną obywateli, którzy powinni mieć pewność, czy dana norma prawna obowiązuje, czy też nie.</p> <p>Apelujący odnosząc się do takiej argumentacji sądu pierwszej instancji, która – co raz jeszcze należy podkreślić – legła u podstaw wydania wyroku uniewinniającego, wskazał na dwie okoliczności, które jednak, w ocenie sądu odwoławczego, nie podważyły poprawności toku rozumowania sądu pierwszej instancji. Powołał się mianowicie skarżący na to, że oskarżony rozpoczął działalność gospodarczą 20 czerwca 2011r., a więc w czasie, gdy kwestia zasad odpowiedzialności za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> nie była kontrowersyjna. Podkreślenia wymaga jednak, że data czynu zarzuconego oskarżonemu wskazuje, iż miał go popełnić w okresie, gdy już pojawiło się orzecznictwo wskazujące na bezskuteczność przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a> i niemożność powoływania się na nie wobec jednostki.</p> <p>Apelujący wskazał także, iż oskarżony winien był w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 6)">art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych</a>, zwrócić się o uzyskanie stosownej decyzji Ministra Finansów ustalającej charakter urządzeń, którymi się posługiwał. Rzecz jednak w tym, że – jak wyjaśnił sam oskarżony – kwestia niekaralności zachowania polegającego na urządzaniu gier na automatach w okolicznościach wskazanych w zarzucie nie budziła wątpliwości oskarżonego, bo przesądzały o tym orzeczenia sądów, czyli organów, które jako jedyne są władne ustalić, czy dane zachowanie wyczerpuje znamiona czynu zabronionego i podlega odpowiedzialności karnej, czy też karnoskarbowej.</p> <p>Tak więc Sąd Okręgowy nie mógł potraktować wywodów apelującego jako podważających, a tym bardziej obalających trafność stanowiska sądu pierwszej instancji.</p> <p>Z naprowadzonych względów Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia apelacji i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, czego konsekwencją było obciążenie Skarbu Państwa kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.</p> </div>