X Ka 1046/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt X Ka 1046/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 04 grudnia 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie w X Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący Sędzia SO Sebastian Ładoś</strong> </p> <p>Protokolant sek. sądowy Edyta Matak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2024 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K. (1)</span> </strong> </p> <p>obwinionego o czyn z art. 94 § 1 kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie</p> <p>z dnia 26 kwietnia 2024 r., sygn. akt VIII W 1391/22</p> <p>orzeka</p> <p>I zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>II zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt X Ka 1046/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia polegającego na tym, że w dniu 6 stycznia 2022 r. około godz. 10:45 w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> prowadził pojazd marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie mając do tego uprawnień, to jest wykroczenia z art. 94 § 1 k.w.</p> <p>Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 1500 zł oraz orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy i obciążył go opłatą oraz kosztami postępowania.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionego, który zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, to jest</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 k.p.w.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 k.p.w.</a> przez wadliwie przeprowadzoną, dowolną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego prowadzącą do bezzasadnego przyjęcia rzekomego zapoznania się przez obwinionego z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przed dniem zarzucanego mu wykroczenia, gdy tymczasem zgromadzony materiał dowodowy nie dawał do tego podstaw, oraz przez bezpodstawne zakwestionowanie wyjaśnień obwinionego, w których wskazywał on na przekonanie o możliwości dalszego prowadzenia pojazdów z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, co powinno prowadzić do zakwestionowania możliwości przypisania obwinionemu świadomości naruszenia przepisów prawa w dniu 6 stycznia 2022 r., a co za tym idzie – zawinienia;</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 40;art. 40 § 1;art. 40 § 3)">art. 40 § 1 i 3 k.p.</a>w przez brak zastosowania tego przepisu do pisemnego oświadczenia świadka <span class="anon-block">M. K.</span> z k. 1 co do momentu przedstawienia przez świadka obwinionemu informacji o wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego skargę obwinionego, co wpłynęło na wadliwie ustalony przez sąd ten moment i w konsekwencji do nieprawidłowego przypisania obwinionemu świadomości popełnienia wykroczenia i winy;</p> <p>3.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 k.p.w.</a> poprzez brak w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazania przyczyn ustalenia przez sąd, jakoby obwiniony miał być poinformowany przez swojego pełnomocnika o treści w roku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2021 r. w sprawie VII SA/Wa 1706/20 niezwłocznie po jego doręczeniu pełnomocnikowi, pomimo że z treści informacji <span class="anon-block">(...)</span> aby SKA (k. 1) wynika, że jeszcze przed wydaniem tego wyroku świadek <span class="anon-block">M. K.</span> został już wykreślony jako wspólnik tej spółki, co w kontekście informacji mailowej świadka <span class="anon-block">K.</span> z k. 113 oraz treści karty informacyjnej leczenia szpitalnego (k. 98-99) nakazywało przyjęcie, że w dacie 6 stycznia 2022 r. obwiniony nie miał świadomości wydania w dniu 14 lipca 2021 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego jego odwołanie i w konsekwencji pozostawał w przekonaniu i świadomości (zgodnie z jego wyjaśnieniami) że jest nadal uprawniony do prowadzenia pojazdów mechanicznych z uwagi na nadal nie zakończoną procedurę odwoławczą od niekorzystnej dla niego decyzji Starosty <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>które to uchybienia doprowadziły do błędnego przypisania obwinionemu winy i sprawstwa zarzucanego mu wykroczenia.</p> <p>Z treści apelacji wynika również, że obrońca zarzucił obrazę przepisów postępowania przez błędne pominięcie art. 7 § 2 k.w., tj. że nie popełnia wykroczenia umyślnego, kto pozostaje błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od stawianego mu zarzutu w całości.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</p> <p>Zarzuty odwoławcze apelacji okazały się bezzasadne w stopniu oczywistym.</p> <p>Sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe. Wynik tego postępowania ocenił zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.</p> <p>Słusznie Sąd pierwszej instancji przyjął, że obwiniony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. <span class="anon-block">K. K. (1)</span> miał bowiem świadomość tego, że Starosta <span class="anon-block"> (...)</span> wydał decyzję o zatrzymaniu mu prawa jazdy do czasu wykazania się posiadaniem kwalifikacji do prowadzenia pojazdów.</p> <p>W tym kontekście dalszy przebieg postępowania administracyjnego i stan wiedzy obwinionego o rozstrzygnięciu Sądu administracyjnego nie ma znaczenia dla oceny jego zamiaru.</p> <p>Bezzasadne jest powoływanie się na błąd co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego. Nikt bowiem nie wprowadził obwinionego w błąd, że decyzja o zatrzymaniu mu prawa jazdy została uchylona bądź nie podlega wykonaniu.</p> <p>Bez znaczenia jest to, że obwiniony skorzystał ze środków odwoławczych i liczył na uchylenie przedmiotowej decyzji Starosty. Obwiniony miał bowiem świadomość, że wydana decyzja podlega wykonaniu. Zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">kodeksu postępowania administracyjnego</a> wniesienie środka odwoławczego nie wstrzymuje wykonania decyzji administracyjnej, chyba że organ administracji postanowi inaczej. W niniejszej sprawie taka sytuacja jednak nie miała miejsca. Obwiniony nie został przez nikogo wprowadzony w błąd, że zachodzą jakieś okoliczności wykluczające wykonanie tej decyzji. Miał świadomość podstaw faktycznych i prawnych jej wydania – znał jej przyczyny w postaci przekroczenia limitu punktów karnych.</p> <p>To, że obwiniony liczył dopiero na korzystne dla siebie rozstrzygnięcie Sądu administracyjnego, nie uprawniało go do ignorowania obowiązującego zakazu.</p> <p>Obwiniony, prowadząc pojazd mechaniczny w dniu zdarzenia, działał w oczywisty sposób wbrew decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy. Oznacza to, że w dniu objętym zarzutem nie posiadał wymaganych uprawnień do prowadzenia pojazdu mechanicznego. Tym samym wypełnił znamiona wykroczenia z art. 94 § 1 k.w.</p> <p>Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji uznał wyjaśnienia obwinionego w tej części za niewiarygodne. Zarzuty apelacji sprowadzały się tylko do polemiki z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi w tej kwestii.</p> <p>Inne dowody przytoczone w apelacji nie mogły prowadzić do odmiennych ustaleń, zwłaszcza co do stanu świadomości obwinionego, który pozwolił na przypisanie mu zamiaru popełnienia wykroczenia.</p> <p>Brak podstaw do uwzględnienia zarzutu odwoławczego w części dotyczącej rzekomo nieprawidłowo sporządzonego uzasadnienia wyroku. Sąd pierwszej instancji przedstawił w uzasadnieniu ustalenia faktyczne. Wskazały dowody, na których oparł te ustalenia. Dokonał też prawidłowej oceny dowodów. Wskazał argumenty przeciwko wiarygodności wyjaśnień obwinionego, który twierdził, że nie miał świadomości obowiązywania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.</p> <p>Należy podkreślić, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 a)">art. 455a k.p.k.</a> nie można uchylić wyroku tylko z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> Tym bardziej niedopuszczalna jest zmiana wyroku przez uniewinnienie obwinionego z tego powodu.</p> <p>W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd odwoławczy może zwrócić akta sprawy sądowi pierwszej instancji w celu uzupełnienia uzasadnienia zaskarżonego wyroku w określonym zakresie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 449 a;art. 449 a § 1)">art. 449a § 1 k.p.k.</a>). W niniejszej sprawie taka sytuacja jednak nie zachodzi. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera zresztą wszystkie niezbędne elementy, które pozwalały na przeprowadzenie właściwej kontroli instancyjnej.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd odwoławczy nie stwierdził podstaw do wzruszenia zaskarżonego wyroku. W szczególności brak podstaw do przyjęcia, że obwinionemu nie sposób przypisać zamiaru bezpośredniego popełnienia wykroczenia. Brak przy tym podstaw do przyjęcia, aby obwiniony działał w usprawiedliwionej nieświadomości co do okoliczności stanowiących znamię czynu zabronionego.</p> <p>SSO Sebastian Ładoś</p> </div>