VIII C 219/16

<p>Sygnatura akt VIII C 219/16</p> <p>*$%$VIII/C/219/16*</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VIII Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Grzegorz Kurdziel</p> <p>Protokolant:Karolina Szewczyk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. N.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII C 219/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">M. N.</span> kwoty 1.569,20 zł z ustawowymi odsetkami od 7 września 2012 r. do dnia zapłaty, a nadto o zasądzenie kosztów procesu według norm. Roszczenie wywodziła z umowy o członkostwo w <span class="anon-block"> Klubie (...)</span>. Podniosła, że umowa obowiązywała od 1 października 2012 r. przez minimalny czas określony 14 miesięcy i w ramach wykonania umowy strona powodowa obowiązała się świadczyć usługi rekreacyjno – sportowe przez zapewnienie dostępu na siłownię i umożliwienie uczestnictwa w zajęciach grupowych fitness. Wskazała, że z umowy wynikał obowiązek uiszczenia jednorazowej opłaty wpisowej, jednorazowej opłaty za kartę członkowską, comiesięcznego wynagrodzenia – składki członkowskiej 89,95 zł oraz cokwartalnej opłaty serwisowej 39,95 zł płatnej w terminach do 15 marca, 15 czerwca, 15 września i 15 grudnia danego roku kalendarzowego.</p> <p>W odpowiedzi na pozew, wniesionej po przekazaniu sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu, pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie kosztów procesu według norm. Podniósł, że wypowiedział umowę ze stroną powodową, albowiem z powodów zdrowotnych wypowiedział umowę, przedkładając kontrahentowi zaświadczenie lekarskie, co przewidywał regulamin członkostwa. Nadto podniósł, że umowa zawierała niedozwolone postanowienia w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 4;art. 385(3) pkt. 16;art. 385(3) pkt. 18)">art. 385^{<!-- -->3} pkt 4, 16 i 18 k.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 29 sierpnia 2012 r. pomiędzy poprzednikiem prawnym strony powodowej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Sp. k. we <span class="anon-block">W.</span> a pozwanym <span class="anon-block">M. N.</span> została zawarta umowa o członkostwo w klubie fitness, której treść została rozwinięta we wzorcu w postaci warunków członkostwa w <span class="anon-block"> Klubie (...)</span>. Za usługi oferowane przez klub, członek klubu zobowiązany był do uiszczania opłaty początkowej (tj. opłaty wpisowej i opłaty za kartę członkowską) oraz opłat członkowskich, tj. comiesięcznych składek członkowskich 89,95 zł oraz opłat serwisowych 39,95 zł płatnych do 15-go dnia trzeciego miesiąca każdego kwartału kalendarzowego, przy czym zwolniono pozwanego od opłaty wpisowej i opłaty za kartę członkowską. Zgodnie z pkt 3.4. warunków członkostwa, członek klubu miał prawo do odstąpienia od zgłoszenia członkowskiego dokonanego na odległość, bez podania przyczyny w terminie 10 dni od daty podpisania umowy, po uprzednim złożeniu pisemnego oświadczenia o rezygnacji – „Formularz rezygnacyjny”. Zgodnie z pkt. 3.5. warunków członkostwa, w czasie minimalnego okresu członkostwa członek mógł zrezygnować ze swojego członkostwa z następujących powodów: a) gdy Klub rażąco narusza warunki umowy i pomimo pisemnego wezwania udzielającego mu 21 dniowego terminu na zaniechanie naruszeń nie naprawia takiej sytuacji, lub: b) z istotnych i istniejących względów medycznych dotyczących członka uniemożliwiających mu korzystanie z usług klubu (potwierdzonych odpowiednim zaświadczeniem lekarskim). Z kolei pkt 3.6. warunków stanowił, że w przypadku rozwiązania umowy z innych przyczyn niż wskazane w pkt. 3.5., członek jest obowiązany do zapłaty na rzecz klubu kary umownej w wysokości stanowiącej równowartość składek członkowskich za liczbę miesięcy zadeklarowaną w umowie, za które członek nie dokonał zapłaty.</p> <p> <em> <!-- --> Dowód: - umowa – k. 10</em> </p> <p> <em> <!-- --> - warunki członkostwa – k. 11</em> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. N.</span> złożył oświadczenie o rezygnacji z członkostwa w klubie <br/>31 października 2012 r. Wskazał, że przyczyny mają charakter medyczny. Wraz z oświadczeniem przedłożył stronie pozwanej zaświadczenie lekarskie stwierdzające niemożność korzystania z zajęć sportowych a wystawione przez lek. med. <span class="anon-block">Ł. K.</span>, które zostało przedłożone wraz z rezygnacją z członkostwa w Klubie. W późniejszej korespondencji strona powodowa podnosiła, że zaświadczenie lekarskie uniemożliwiało jej choćby częściową weryfikację spełnienia się przesłanek wymienionych w Warunkach uczestnictwa dla rezygnacji z klubu.</p> <p> <em> <!-- --> Dowód: - pismo z dnia 12 listopada 2012 r. – k. 26</em> </p> <p> <em> <!-- --> - pismo z dnia 28 listopada 2012 r. – k. 27-28</em> </p> <p> <em> <!-- --> - pismo z dnia 10 grudnia 2012 r. – k. 29</em> </p> <p> <em> <!-- --> - pismo z dnia 31 grudnia 2012 r. – k. 30-32</em> </p> <p> <em> <!-- --> - pismo z dnia 29 kwietnia 2013 r. – k. 33</em> </p> <p> <em> <!-- --> - pismo z dnia 29 kwietnia 2013 r. – k. 34</em> </p> <p> <em> <!-- --> - pismo z dnia 11 czerwca 2013 r. – k. 35</em> </p> <p> <em> <!-- --> - pismo z dnia 24 czerwca <span class="anon-block"> (...)</span>. – k. 36,</em> </p> <p>- zaświadczenie lekarskie z dnia 8.9.2016 r. – k. 61,</p> <p> <em> <!-- --> - przesłuchanie pozwanego na rozprawie w dniu 7 lipca 2016 r. – k. 40</em> </p> <p>W dniu 13 sierpnia 2013 r. pozwany został wezwany pisemnie do zapłaty kwoty 1.569,20 zł w terminie do dnia 18 sierpnia 2015 r.</p> <p> <em> <!-- --> Dowód: - wezwanie do zapłaty</em> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje</strong> </p> <p>Powództwo jako bezzasadne nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Umowa zawarta pomiędzy stronami jest umową o świadczenie usług, do której zastosowanie znajdowały odpowiednio przepisy o zleceniu – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750;art. 750 § 1)">art. 750 § 1 k.c.</a> Strony w pkt 3.4. i 3.5. oraz 3.6. uregulowały możliwość wypowiedzenia umowy przez upływem minimalnego okresu, na jaki została zawarta. Jednakowoż, w ocenie Sądu, jako zasadny należało przyjąć zarzut, iż postanowienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3/5)">art. 3.5</a>. i 3.6. warunków członkostwa stanowiły niedozwolone postanowienia umowne, które nie wiązały pozwanego jako konsumenta w relacji kontraktowej z przedsiębiorcą – poprzednikiem prawnym strony pozwanej, godnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1;art. 385(1) § 2;art. 385(1) § 3)">art. 385^{<!-- -->1}§ 1 – 3 k.c.</a> Należy bowiem zauważyć, iż pkt. 3.5., umożliwiający konsumentowi rezygnację z członkostwa z przyczyn medycznych, uzależniał taką rezygnację od przedłożenia „odpowiedniego” zaświadczenia lekarskiego. Oznaczało to, iż skuteczność złożenia przez konsumenta oświadczenia o rezygnacji z przyczyn medycznych została uzależniona od arbitralnego stanowiska przedsiębiorcy co do „odpowiedniości” zaświadczenia. Otwierało to drogę do nieobwarowanego jakimikolwiek kryteriami podważania treści zaświadczeń lekarskich, co też w niniejszym przypadku miało miejsce i było przyczyną bogatej korespondencji, a w konsekwencji – wystąpieniem z powództwem. Dawało to przedsiębiorcy uprawnienie do dokonywania jednostronnej interpretacji umowy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 9)">art. 385^{<!-- -->3} pkt 9 k.c.</a>), oznaczało przyznanie przedsiębiorcy uprawnienie do stwierdzania zgodności świadczenia z umową (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 11)">art. 385^{<!-- -->3} pkt 11 k.c.</a>) a nadto nałożenie na konsumenta obowiązku wykonania zobowiązania mimo niewykonania zobowiązania przez przedsiębiorcę (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 22)">art. 385^{<!-- -->3} pkt 22 k.c.</a>)</p> <p>Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwych, niejasnych i nie uzgodnionych indywidualnie klauzul abuzywnych, należało przyjąć, iż pozwany – w świetle przepisów o zleceniu – miał podstawę do rezygnacji z członkostwa bez ujemnych konsekwencji, przy czym do skuteczności złożenia oświadczenia o rezygnacji wystarczającym było przedłożenie zaświadczenia lekarskiego literalnie stwierdzającego niemożność korzystania z usług fitness. Takie zaświadczenie pozwany przedłożył wraz z rezygnacją. Niewątpliwie także przedłożona przez pozwanego dokumentacja medyczna i zaświadczenie lekarza wskazują na istnienie przyczyn zdrowotnych przeszkadzających w kontynuacji korzystania z usług poprzednika prawnego strony powodowej, co stanowiło wystarczającą podstawę do rezygnacji z członkostwa bez ujemnych konsekwencji dla pozwanego.</p> <p>Stąd orzeczono jak w sentencji.</p> </div>