IV K 597/16

<p>Sygn. akt IV K 597/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 13 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie IV Wydział Karny</p> <p>w składzie: Przewodniczący - SSR Agnieszka Furman</p> <p>Protokolant: Agata Chruścińska</p> <p>bez udziału Prokuratora zawiadomionego wokandą</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01.12.2016 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">J. R.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">R. z domu P.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że: w dniu 23 listopada 2015 r. w <span class="anon-block">W.</span> na skrzyżowaniu <span class="anon-block">ulicy (...)</span> i <span class="anon-block">ulicy (...)</span> nie stosując się do decyzji Prezydent miasta stołecznego <span class="anon-block">W.</span> z dnia 28 sierpnia 2014 r. nr <span class="anon-block">decyzji (...)</span> o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii <span class="anon-block"> (...)</span>, prowadził na drodze publicznej pojazd mechaniczny marki <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a k.k.</a> </p> <p>orzeka:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">J. R.</span> uznaje za winnego zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a k.k.</a> skazuje go i na tej samej podstawie wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) zł,</p> <p>II.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 370 (trzystu siedemdziesięciu) zł, w tym 300 (trzystu) zł tytułem opłaty.</p> <p>Sygn. akt IV K 597/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny</p> <p>Decyzją Prezydenta miasta stołecznego <span class="anon-block">W.</span> z dnia 22 sierpnia 2014r. o nr <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J. R.</span> cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami wynikające z kategorii<span class="anon-block">(...)</span> prawa jazdy (k.22).</p> <p>w dniu 23 listopada 2015 r. <span class="anon-block">J. R.</span>, w <span class="anon-block">W.</span> na skrzyżowaniu <span class="anon-block">ulicy (...)</span> i <span class="anon-block">ulicy (...)</span> nie stosując się do ww. decyzji, prowadził na drodze publicznej pojazd mechaniczny marki <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">J. R.</span>, <span class="anon-block">urodził się w dniu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, nie posiada nikogo na utrzymaniu, pobiera emeryturę w wysokości 1800 zł brutto, jest właścicielem 2 mieszkań o łącznej wartości ok. 500 000 zł oraz samochodu o wartości 10 000 zł., posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (k.105), w przeszłości był karany za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> (k.42)</p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego (k. 102), zeznania świadka: <span class="anon-block">W. D.</span> (k.193) oraz pozostałe dokumenty znajdujące się w aktach sprawy i ujawnione w toku rozprawy w dniu 1 grudnia 2016r. (k.193)</p> <p>Stan faktyczny jest bezsporny, <span class="anon-block">J. R.</span> przyznał się do zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że kierował pojazdem pomimo cofnięcia uprawnień i nadal będzie to robił z uwagi na ilość spraw które musi załatwiać. Przyznanie się oskarżonego do zarzucanego mu czynu w świetle całego zgromadzonego materiału dowodowego w tym wiarygodnych zeznań <span class="anon-block">W. D.</span> nie budzi żadnych wątpliwości.</p> <p>Sąd za w pełni przydatne uznał zgromadzone w sprawie i powołane wyżej dowody z dokumentów. Ich autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron postępowania, a i Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu. Za pełną przydatnością zgromadzonych w niniejszej sprawie dokumentów przemawia fakt, iż są to dokumenty urzędowego pochodzenia, sporządzenie przez właściwe organy, w prawem przepisanej formie.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że <span class="anon-block">J. R.</span> w dniu 23 listopada 2015 r. w <span class="anon-block">W.</span> nie stosując się do decyzji o cofnięciu uprawnień, prowadził na drodze publicznej pojazd mechaniczny, a tym samym zrealizował znamiona czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180 a k.k.</a>.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">Artykuł 180 a k.k.</a> penalizuje zachowanie osoby , która na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. <em> <!-- -->Przedmiotem ochrony <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a KK</a> jest bezpieczeństwo ruchu drogowego odbywającego się na drodze publicznej, w strefie zamieszkani i w strefie ruchu. Bezpieczeństwo to może być zagrożone przez prowadzących pojazdy mechaniczne, którym cofnięto uprawnienia do ich prowadzenia ze względu na to, że nie dawali gwarancji bezpiecznego udziału w ruchu w charakterze kierujących nimi.</em> </p> <p> <span class="anon-block">J. R.</span> jest osobą dojrzałą, poczytalną i nie wystąpiły żadne okoliczności, które spowodowałyby, iż w tej konkretnej sytuacji od oskarżonego nie można byłoby wymagać zachowania zgodnego z prawem.</p> <p>Nie stanowi usprawiedliwiania i nie wyłącza odpowiedzialności karnej sygnalizowana przez oskarżonego bezwzględna potrzeba jeżdżenia samochodem związana z koniecznością załatwiania wielu spraw o których mówi w swoich wyjaśnieniach przed sądem.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę i uwzględnił wszelkie występujące w sprawie okoliczności łagodzące i obciążające i zgodnie z dyrektywami wymiaru kary, określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, uwzględnił stopień społecznej szkodliwości i bacząc aby dolegliwość nie przekraczała stopnia winy i osiągnęła cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć wobec skazanego, jak też w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>I tak do okoliczności obciążających należy w ocenie Sądu zaliczyć, znaczny rozmiar ujemnych następstw czynu w postaci spowodowania znacznego zagrożenia w ruchu drogowym co znalazło odzwierciedlenie w skierowanym do sądu wniosku o ukaranie za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kkw</a>., 92 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1)">§ 1 kkw</a>. i 97 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">kkw</a>. (k. 17) oraz postawę oskarżonego, który wprawdzie przyznał się do zarzuconego mu czynu, ale nie okazał skruchy i wydawał się nie dostrzegać naganności swojego zachowania.</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował uprzednią niekaralność oskarżonego za umyślne przestępstwo podobne, jego podeszły wiek i stwierdzony stopień niepełnosprawności.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę grzywny Sąd wziął pod uwagę warunki osobiste i możliwości zarobkowe. Wymierzona wobec oskarżonego kara grzywny jest adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu i spełnia swoje cele w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. Liczba orzeczonych stawek dziennych odzwierciedla stopień bezprawia czynu oskarżonego, zaś wysokość stawki dziennej uwzględnia sytuacje majątkową i osobistą. Oskarżony nie posiada nikogo na utrzymaniu i pobiera emeryturę w wysokości 1800 zł brutto, jest właścicielem 2 mieszkań o łącznej wartości ok. 500 000 zł oraz samochodu o wartości 10 000 zł.</p> <p>W ocenie Sądu orzeczona w takim wymiarze kara będzie dla oskarżonego wystarczająco dolegliwa i uświadomi mu nieopłacalność zachowania niezgodnego z prawem w przyszłości, a jednocześnie spełni swoją funkcję ochronną w stosunku do innych uczestników ruchu drogowego.</p> <p>Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie powołanych w Wyroku przepisów, obciążając nimi osiągającego regularny dochód oskarżonego w całości.</p> </div>