VII K 576/17

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt VII K 576/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 13 grudnia 2016 roku</p> <p>Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący:<strong> <!-- --> SSR Mariusz Wieczorek</strong> </p> <p>Protokolant: st. sekretarz sądowy Anita Cichosz</p> <p>przy udziale Prokuratora: xxx</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13.12.2016 roku</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. S.</span>, </strong>syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">A.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span>, urodzonego 2 m aja 1978 roku w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że: </strong> </p> <p>w dniu 3 sierpnia 2017 roku ok. godz. 15:40 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że kierując minikoparką <span class="anon-block">marki Y.</span> podczas wykonywania manewru cofania ze skręconym wprawą stronę ramieniem z łyżką doprowadził do zderzenia z poruszającym się przy prawej krawędzi jezdni kierującym rowerem <span class="anon-block">S. K.</span>, w wyniku którego nieumyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania łuku jarzmowego lewego, złamania skrzydła kości klinowej (na podstawie mózgu - po lewej), stłuczenia i otarcia skóry głowy i twarzy w okolicy skroniowo - ciemieniowej lewej, stłuczenia uda lewego i stawu kolanowego prawego z otarciami naskórka oraz rany tłuczonej podudzia lewego w okolicy kostki przyśrodkowej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres dłuższy niż 7 dni,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Orzeka: </strong> </p> <p>1.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span> na okres próby 1 (jednego) roku,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art 39 pkt 7 kk</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span> na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200,00 (dwieście) złotych,</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art 39 pkt 7 kk</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">S. K.</span> kwotę 2.000,00 (dwa tysiące) złotych tytułem nawiązki,</p> <p>4.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">S. K.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych 60/100 groszy) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>5.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 147,84 zł (sto czterdzieści siedem złotych osiemdziesiąt cztery groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem opłaty.</p> <p>Sygn. akt <strong> <!-- -->VII K 576/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->(ograniczenie uzasadnienia na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a kpk</a>)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. S.</span> </strong>stanął pod zarzutem popełnienia czynu polegającego na tym, że:</p> <p>w dniu 3 sierpnia 2017 roku ok. godz. 15:40 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że kierując <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">marki Y.</span> podczas wykonywania manewru cofania ze skręconym wprawą stronę ramieniem z łyżką doprowadził do zderzenia z poruszającym się przy prawej krawędzi jezdni kierującym rowerem <span class="anon-block">S. K.</span>, w wyniku którego nieumyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania łuku jarzmowego lewego, złamania skrzydła kości klinowej (na podstawie mózgu - po lewej), stłuczenia i otarcia skóry głowy i twarzy w okolicy skroniowo - ciemieniowej lewej, stłuczenia uda lewego i stawu kolanowego prawego z otarciami naskórka oraz rany tłuczonej podudzia lewego w okolicy kostki przyśrodkowej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres dłuższy niż 7 dni,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>.</strong> </p> <p>Zgromadzony materiał dowodowy daje podstawy do oceny, iż oskarżony dopuścił się popełnienia tego czynu.</p> <p>W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego, albo jego winę. W momencie podejmowania czynu zarzucanego oskarżonemu działania przestępnego był ona osobą dojrzałą i w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niej wymagać zachowań zgodnych z prawem, a nie zachowań realizujących znamiona przestępstw.</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego i sądowego oskarżony przyznał się do popełnienia czynu i wyraził skruchę oraz złożył wniosek w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 336)">art.336 kpk</a> po uzgodnieniu z oskarżycielem publicznym - o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec niego na okres 1 roku, zasądzenie od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w kwocie 200 złotych, zasądzenie od niego na rzecz pokrzywdzonego nawiązki w kwocie 2000 zł oraz obciążenie kosztami postępowania oraz opłatą.</p> <p>Dlatego Sąd też uwzględnił w/w wniosek, gdyż uznał, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego okoliczności popełnienia występku zarzucanego oskarżonemu nie budzą wątpliwości. Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest środkiem probacyjnym, który Sąd może zastosować wobec sprawcy przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat w sytuacji, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.</p> <p>Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rodzaj zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym naruszenia których dopuścił się oskarżony, oraz fakt iż w tym zakresie oskarżonemu należy przypisać nieumyślność.</p> <p>Rozważając kwestię warunkowego umorzenia postępowania karnego w stosunku do oskarżonego nie sposób nie przeanalizować jego dotychczasowego sposobu życia, uprzedniej niekaralności oraz zaprezentowanej w toku postępowania postawy, tj. oskarżony od początku przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyrażał gotowość dobrowolnego poddania się karze, wyraził skruchę.</p> <p>W realiach tej sprawy uzasadnione jest przypuszczenie, że oskarżony pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Wskazuje na to postawa oskarżonego. Zauważyć przy tym należy, że czyn zarzucany oskarżonemu, na tle jego dotychczasowej drogi życiowej ma charakter incydentalny i wyjątkowy. Dotychczasowy, ustabilizowany styl życia oskarżonego, pozwala na ocenę, że oskarżony akceptuje utrwalony porządek prawny i zasadniczo go przestrzega, poza incydentem jaki miał miejsce w dniu 03.08.2017 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd sformułował wobec oskarżonego pozytywną prognozę kryminologiczną, oznaczając okres próby na okres jednego roku. Okres ten w sposób dostateczny pozwoli na weryfikację postawionej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span>, uznając, że mimo warunkowego umorzenia postępowania karnego, będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa.</p> <p>Jednocześnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> Sąd zobowiązał oskarżonego do uiszczenia świadczenia poprzez zapłatę kwoty 200 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, mając na względzie kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, jak i dla podkreślenia naganności zachowania oskarżonego.</p> <p>Ponieważ pokrzywdzony zawnioskował o zasądzenie od oskarżonego na jego rzecz, nawiązki /zadośćuczynienia/ za doznana krzywdę, domagając się z tego tytułu kwoty 2.000 złotych, a oskarżony wyraził zgodę na takie orzeczenie Sąd również na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> zasądził od oskarżonego w/w kwotę. Tutaj Sąd nie określił terminu do takiego naprawienia szkody, albowiem nie ma ku tego podstaw.</p> <p>Bowiem w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> wymienione zostały odrębne cztery kategorie środków karnoprawnych: obligatoryjny obowiązek naprawienia szkody w całości lub części, następnie fakultatywne w orzekaniu przez sąd: poszczególne obowiązki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a>, świadczenie pieniężne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 k.k</a> lub nawiązkę oraz zakaz prowadzenia pojazdów wymieniony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 3)">art. 39 pkt 3 k.k.</a> W ocenie Sądu, nawiązka o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> wykazuje podobieństwa do pojęcia „nawiązki” o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 47;art. 47 § 3)">art.47 § 3 kk</a>, który analogicznie jest środkiem karnym. Również jak świadczenie pieniężne wskazane w tym samym przepisie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> jest <strong> <!-- -->środkiem kompensacyjnym</strong>.</p> <p>Zatem analogicznie jak naprawienie szkody z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art.46 § 1 kk</a> nie może być ujmowana jako obowiązek probacyjny (osobny rodzaj rozstrzygnięć możliwych przy warunkowym umorzeniu postępowania), bo do takich zostały wprost wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;art. 67)">§ 3 art. 67 kk</a>, poprzez odwołanie się do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 kk</a>, a tylko w odniesieniu do takich obowiązków przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> stawiają wymóg określenia czasu i sposobu ich wykonania. Potwierdza to również treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 68;art. 68 § 2)">art. 68 § 2 k.k.</a>, który przewiduje możliwość podjęcia warunkowo umorzonego postępowania w przypadku uchylania się od wykonania nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka kompensacyjnego, środka karnego <em> <!-- -->(wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30.09.2008r., II AKa 282/08</em>, <em> <!-- -->LEX nr 477637, Prok.i Pr.-wkł. 2009/6/43, KZS 2009/6/79).</em> </p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych uzasadnia treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, w myśl którego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza od skazanego na rzecz Skarbu Państwa poniesione koszty sądowe i wydatki.</p> <p>Wysokość opłaty ustalono w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t.j. Dz.U.z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).</p> </div>